inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 806):

Boomgedicht

Zoveel als deze boom heb ik nooit beloofd:
mijn schaduw is minder, mijn nutteloze insekten tieren
weliger,
geen konijnen nestelen aan mijn voet.

Wel is mijn schors schor en hees
en ik overschreeuw mijzelf dagelijks met kinderen en bladeren.

Traag en moeizaam is mijn ringen
en even moeizaam wen ik aan het snoeien van handen,
de taal die mensen spreken.
Uit mijn hout worden geen goden gesneden,
ook zonder hen wordt mijn hout ouder.

Soms is het in mijn merg zo onophoudelijk donker
als in het windstil centrum van een ziekte;
je hoort er mensen als marmotten piepen
diep uit de zwartste zwammen van hun menszijn.

Maar jij die uit dit hout een stem wilt snijden,
snijdt een stem. Zoals mijn litteken is zing ik.

Mijn litteken is mijn sieraad.

---------------------------------------------------
Uit de bundel 'Lady Godiva op scooter' (1960)

Schrijver: Sybren Polet
Inzender: J.v.M., 12 sep. 2003


Geplaatst in de categorie: natuur

2,5 met 54 stemmen 11.607



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:mara
Datum:19 nov. 2005
Emailadres:mara_van_gisbergenhotmail.com
Bericht:Ik moet dit gedicht voor school bespreken, en nu dta ik het vaak heb moeten analyseren kom ik erachter dta het helemaal niet over een boom gaat, maar over ene man is die ouder wordt en zich niet meer zo vlug kan aanpassen, hij heeft iemand nodig die hem vastheid geeft, een stem.

Naam:chicken
Datum:12 sep. 2003
Emailadres:geen
Bericht:het gedicht op zich is heel mooi
maar zou mooier zijn als er wat woorden op elkaar rijmden


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)