inloggen

biografie: Victor Schiferli

Victor Schiferli werd geboren te Haarlem in 1967. Hij studeerde Nederlands in Amsterdam, richtte tijdens zijn studie het tijdschrift Nymph op, en en publiceerde daarna gedichten in 'Optima', 'Bunker Hill' en 'Maatstaf'.

Hij werkte van 1992 tot 2001 bij het NLPVF, waar hij o.a. de redactie van publicaties over Nederlandse literatuur verzorgde en aan de organisatie van literaire lezingen en festivals met Nederlandse auteurs in het buitenland meewerkte. Sinds 2001 is hij fondsredacteur voor Nederlandse literatuur bij Uitgeverij De Bezige Bij (Amsterdam).



Als dichter debuteerde hij in 2000 met de bundel Aan een open raam (De Arbeiderspers, Amsterdam) die werd genomineerd voor de Buddingh' Prijs

Inzendingen van deze schrijver

11 resultaten.

Onze moeders

gedicht
2,7 met 41 stemmen aantal keer bekeken 11.283
Zingen de bossen al lang? Ja, al vijftien miljoen jaar. Langs de stammen schuurt de klamme wind. Wij liggen tussen basten en zwammen. Wij zijn: weggewaaid. ------------------------------------ uit: 'Aan een open raam', 2000.

The bag I'm in

gedicht
2,5 met 62 stemmen aantal keer bekeken 17.074
Binnenkomst in de hotelkamer. Je leest je naam op de televisie, een warme welkomstgroet. Je schakelt hem uit. Je koffer naast het opgemaakte bed, je gezicht een zwarte spiegel. Beneden in de neutrale bar een vrouw die niet op je wacht. En jij wacht op niemand. Dan de nacht in, de...

Italiaanse taferelen

gedicht
3,1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 28.409
Je zit aan tafel zeven en bestelt gehakt, soezend van wijn, wenkt de ober omdat je wat vergeten was, je vraag geeft je blozende gezicht iets scheefs. Steeds ontwijkt hij verveeld je ogen. Zo komen vreemde prentjes, een rochelend espressoapparaat en een exitbordje in zijn blik. Hoe kan...

De man van vroeger bijkt de wedstrijd

gedicht
2,4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.814
De man van vroeger bewoont je leven. Hij zit op de bank, nodigt bezoek uit, becommentarieert het uitzicht. Zonder te aarzelen schenkt hij in, laat het zich smaken, voert het woord. Het einde van de wereld is nabij, niemand kent nog goede manieren. Net als je vraagt of het tijd...

Het slot van de man van vroeger

gedicht
3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.439
Je probeerde de man van vroeger te bereiken. Je schreef brieven naar adressen waar hij zou wonen. Je voerde gesprekken in een scheef geparkeerde auto. Je wachtte op antwoorden die niet kwamen. Hij bleef gesloten als een rots, volhardend in zijn volharding, buitenkant met alleen...

De man van vroeger heeft geen zin in poëzie

gedicht
3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.130
De man van vroeger heeft geen zin in poëzie: dat zwembad van ongehoorde kreten, die zandheuvel vol begraven stokjes. Hij gelooft niet in de kracht van lyriek. Hij ziet dichters als sudderlapjes, zielloos garend in een braadpan. Trage stakkers die je negeren mag. Een gedicht is een...

Goed beginnen

gedicht
4,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.169
Bewaarheid zelf je vrees. Al die dingen gebeuren en zijn helemaal niet netjes geordend. Dit alles komt voor rekening van een zwevende ziel. Ja, ook ons profiel is zwevend. Wijzigingen zijn geannuleerd. Verwijzingen zijn niet geldig. De cursor lijkt bevroren. Je kunt van je plaats...

De moed der wijsheid

gedicht
4,0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.974
Er moet geen spot zijn in mijn stem, het leven is ernstig genoeg en daarbij: wat helpt een grimas in de duisternis? Zingen daarom zullen we, aan de dis zowel als op het werk, heel hard de trappen op en af zullen we lopen, het thuis op een onmatig zoenen zetten. Daar komt al een beeld en...

Sneeuwpoel bij dag

gedicht
3,3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.661
De hel dat zijn wijzelf, door hagel op ijzel met slag in wiel. Languit vallend in de bevroren pap op straat slaken wij geen kreet dan zwijgen. Wie heeft dit bedacht? Wij zijn zelf uitgegaan, met tassen voor voedsel en een muts om ons gezicht grappig te doen uitkomen tegen de...

Klein slaapliedje voor E.

gedicht
2,0 met 45 stemmen aantal keer bekeken 11.384
Stil maar slaap maar de tuin ruist zacht zacht terwijl een klein bizar dierenverhaal nog juist je oor bereikt. Al bijna onder het warme, zware zeil als ik nog spreek van het moede dier dat zich oprolt in zijn kleine huis beweegt je hand alsof ik erin knijp maar niemand ...

Rekwisieten

gedicht
2,9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 10.808
Ik was een held maar niet meer dan dat. Externe factoren dreven me tot waanzin en ik deed het allemaal zelf. Hoogmoed dreef mij tot jou en werd mijn ondergang. Een donker pak, een bos bloemen en een setje stukgelezen strofen, het was duidelijk, ik speelde de minnaar zonder weerga....