biografie: Yvette Vanavermaete
Mijn leven is een aaneenschakeling van tegenslagen en miserie. Eerst verloor ik mijn vader, kort daarna mijn zus aan kanker. Ze liet 3 kleine kinderen na. Een zwaar ongeval in 2003 met vluchtmisdrijf maakte mijn kruis nog zwaarder waarvan ik nog altijd de gevolgen draag. Nog een paar keer per week ga ik naar de revalidatie en leef met pijn. Daarna verliet mijn schoonbroer ons. Vol hoop en vreugde zag ik plots een zonnestraaltje; de geboorte van mijn eerste kleinkind. Ik ging naar Australië waar mijn enige dochter woont voor de geboorte bij te wonen en terug viel een donkere wolk op mijn geluk. Na 3 dagen kreeg ik daar bericht dat mijn moeder was overleden. Een tweetal jaar nadien volgde mijn man aan kanker. Mijn donkere dagen rijgen zich verder aaneen en ik probeer nu mijn verdriet te verwerken ik in poëzie.
Inzendingen van deze schrijver
12 resultaten.Vervlogen dromen,
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen 
622 Soms verlang ik naar mijn kinderjaren,
maar die tijd is al lang voorbij.
Naar de tijd dat we nog samen waren,
naar onze jeugd zo vrij en blij.
Het huis, het hof die zijn er nog,
na al die lange jaren
Maar onze kindertijd is weggevaren
Waar is die mooie tijd nu toch
Vader was een kalme man,
die het voor zijn gezin opnam.
Moeder was streng…
Verlaten gevoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen 492 Mijn ziel geklemd, verminkt,
in eenzaamheid, pijn
Die als duister en nacht
verenigd zijn
Mijn ogen-meren
door tranen overspoeld,
omringd door
eenzaam land.
Tussen zwarte muren,
huist mijn bloeddoorlopen hart.
Gedoofd van alle vuur,
ten prooi aan pijn en smart.
Mijn geest,
een berg van stilte,
achter dichtbegroeide hagen,…
Aanslag in Scri Lanka
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen 534 Honderden gingen naar de mis
maar, O God ,wat ging daar mis?
Zelfmoordterroristen drongen binnen
en verzetten met bompaketten hun zinnen
mensen rennen om zich te verschuilen
geschreeuw,geroep, kinderen die huilen
acht explosies verspreid over het land
zetten de paasvreugde aan de kant.
onschuldige mensen zijn getroffen
door bommen die…
mijn levenstrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 448 Langzaam gaat mijn levenstrein,
aan mijn geest voorbij.
Langs vreugde akkers,
rijdt hij razendsnel voor mij.
Vaak reed ik in een tunnel,
gehuld in mist en eenzaamheid.
Dan weer door de donkere nacht,
zonder maan die naar me lacht.
Soms kwam hij door een weide van verlangen,
begroeid met pijn, verdriet.
Of onder een grijze hemel,…
Waar?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen 457 Waar is geen honger,
leed of pijn?
Wil men nog met weinig
tevreden zijn?
Waar is geen oorlog,
geen geweld?
Wie helpt nog
zonder geld?
Waar zwijgt men over een ander
spreekt men geen kwaad?
Is er nog vriendschap
en groet men op straat?
Zelfs het dierenrijk
en de natuur zijn verstoord.
Omdat de mens houdt
van geld en van moord.…
Samenleving
netgedicht
1.0 met 1 stemmen 539 De samenleving is een kader,
het leven kostbaar en uniek,
Maar de mens kent geen God de Vader
En de vrede is zo ziek.
Oorlog, diefstal en geld,
zijn dagelijkse dingen.
Steeds zoekt men naar geweld
om zich in deze gemeenschap op te dringen.
Oorlog brengt geen vrede,
maar vrede brengt geluk.
Geluk dat brengt ons liefde
en ware liefde kan…
Treurnis,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen 496 Ontwaakte dag,
Met droeve ogen
en voeten in de kou.
De tijd gaat onmeedogend
Van helder weer naar grauw.
Onmetelijk ben ik alleen
Met droefheid om me heen.
Waarom is alles grijs
Zelfs dit aardse paradijs?…
Heengaan,
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen 510 Mijn ziel is aan het sterven
En niemand die dat weet.
Mijn hart zal zich over mij ontfermen
terwijl ik je naam fluister....wie weet?
Dan verroer ik geen vin, en adem zelfs niet meer.
Langzaam, zonder geluid ga ik heen,
dan slaap ik in en weet niets meer.
De dood zal er dan zijn – voorbij...
Kom dan nog even aan mijn zijde staan,
buig je een…
Memorium aan mijn zus, (+ 30-05-1993)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen 536 Nog steeds
Hoor ik je woorden,
Fluisterend uit je mond.
Draag zorg voor mijn kinderen
Ze zijn nog zo jong.
BLIJF!!!
Schreeuwden mijn ogen.
Maar je ging
Naar ’t eeuwig licht.
Nu, is je leven uitgewist
als golven over 't strand.
Verstrooid als as,
verscholen in het gras
nog steeds ontmoet ik je gezicht,
bij iedere avond,
teder licht…
Verlangen,
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen 476 Zachte tonen
Avondstilte
Een klank van een gitaar
Een treurige melodie,
Kilte
Verlies, eenzaamheid tegaar.
Windvlagen ruisen door de bomen
Ver van je liefrijk hart,
Als tranen van verloren dromen
terug naar zorgen en smart.
Zonder jou, een troosteloos leven,
Waarom moest jij gaan
Voor mij een eindeloos streven
van eenzaamheid vergaan
Zoals…
Winters hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen 494 Tussen het lover van bomen,
ademt het gif van wraak.
Men jaagt op vrede,
ja, men schiet raak.
Deuren van liefde
gaan niet meer open.
Alles is geblust,
men gaat kogels kopen.
Men bemind zijn echo veel te graag
en geven elkaar het ergste kwaad.
Geweld is de grootste therapie,
weet men met zijn geweten nog raad?
Hopelijk komt de…
Lente in de Vlaamse ardennen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen 574 Parel van de Vlaamse Ardennen
Met je landelijk schoon.
In de lente kom je ons verwennen
En spreidt je mooiste kleed ten toon.
Je bruist van moed en nieuw leven,
Een lachende zon, een teerblauwe lucht
komen terug vrolijkheid geven
In de Vlaamse Ardennen, in mijn gehucht.
Ontluikende bloemen
Vlinders zo schattig
gaan elkaar zoenen
De lente…
