biografie: zywa
Ik bouw geen huis, enkel poorten,
ingangen
naar schatkamers
van de oude en de nieuwe paleizen
in de gedichtenhemel
die de aarde en de eeuwen omspant
en het leven weerspiegelt,
het leven van altijd en overal
dat we kennen en proberen
te begrijpen, het leven van mensen
met wie we verbonden zijn,
die we kunnen ontmoeten
in de paleiskamers van
de gedichtenhemel.
Inzendingen van deze schrijver
2593 resultaten.Springstaartblues
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 Mijn stofwisseling stokt
en dan ben je nog niet jarig
Dan valt er veel te wensen
Mijn staart verslapt
Ik spring niet meer
en doe me niet meer tegoed
aan de wonderen
Ik raak ondervoed
mijn vel raakt los
Mijn vriend raakt ongerust
terwijl hij me streelt
Ook mijn gedachten vermageren
...
Verbazing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 21 Boeken vol schrijf ik
mijn verbazing op
Het lijkt te zijn wie ik ben -
voor zover ik weet
(sinds mijn zesde jaar)
Ik begreep de juffrouw niet
en mijn ontploffende vader
mama en mijn grote broer
Waarom had ik niet mogen zeggen
wat ik wist en wat waar was?
Ook niet als ernaar gevraagd we...
Hij houdt vol, dat hij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 26 Hij houdt vol, dat hij
haar troostte, maar zij vluchtte --
ontdaan van hem weg.
Vijfenhalf uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 35 Op mijn horloge, verkeerd om
mijn pols, zie ik hoe laat het is
in Mumbai, vijfenhalf uur
later dan waar ik woon
Het is maar een kwart dag verschil
maar op bezoek bij mijn familie daar
met vrienden op het strand of
wandelend over de promenade
likkend aan een kulfi-ijsje
ben ik jaren mode...
Alles wordt maar mooi
netgedicht
2.3 met 3 stemmen 47 Alles wordt maar mooi
genoemd, en wat mooi is heet --
tegenwoordig leuk.
Er was eens
netgedicht
1.0 met 1 stemmen 57 In het noorden
.....word je nu eenmaal
.....beschoten door zwermen drones
In het westen
.....word je nu eenmaal
.....opgesloten en verjaagd
In het zuiden
.....word je nu eenmaal
.....verkracht en vermoord
In het oosten
.....word je nu eenmaal
.....gemarteld en uitgehongerd
Nergens
........
De nacht
netgedicht
1.6 met 5 stemmen 52 Mijn avondwandeling
door de straten en het park:
alle schoonheid van de dag
is aan het verdwijnen
in de schoonheid van de nacht
die duisternis vol leven
dat de wereld heeft veroverd
door het licht te koloniseren
Uit de schoonheid van de nacht
ga ik slapen om daarna uitgerust
de schoonh...
Weemoed [2]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 61 Daar ergens, onder de nevels
in het dal is de grens
die ik niet over wil gaan
Ik zet me schrap
Ik kan en ik wil niet
onverschillig zijn
om wat er verdwijnt
met mij: mijn ervaringen
van schoonheid
mijn kennis en mijn besef
wat waardevol en
wat niet belangrijk is
om mee bezig te zi...
Weemoed [1]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 53 Alleen de liefhebbers weten
er iets van, de anderen lopen
eraan voorbij en tasten het aan
Ze weten niet wat ze doen
s Avonds bekijken ze wel eens
een documentaire over iets
dat er niet meer is, maar
hun ijkpunt verandert niet:
het is van voor hun tijd
er zit geen toekomst in
Dus laten ...
In het volle zicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen 48 Was mama te sterk
voor vader, een gevaar
dat hij wilde bezweren
met fatsoensregels
insnoeringen
van haar vrijheid
om buiten zijn zicht
iets te ondernemen?
Wat zij doet moet gebeuren
in het volle licht
in het volle zicht
van bekende ogen
Orde en zekerheid
Zuinigheid met vlijt
Alle...
De zon zegt zo veel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen 48 De zon zegt zo veel,
maar de maan verspreidt een licht --
dat naar je luistert.
Veranderprojecten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 71 Mijn werk is me niet te veel
Het is me te weinig
resultaat en bevestigt juist
wat had moeten veranderen
Het zijn nieuwe zakken
voor verzuurde wijn
Het helpt geen problemen
de wereld uit, het stelt
de managers gerust
En daar leef ik van, daar
word ik ongelukkig van
en het personeel nog...
De nieuwe wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 54 Er hing een luchtballon
stil in de lucht, bij wat inventaris
op de kinderkopjes
stapten we uit
de oldtimer, achter ons
stond mijn oudere ik
op de ijzeren brug te kijken
hoe wij met de hond rond-
keken in de nieuwe wereld
die half gedroomd
half in baksteen oprees
uit de mist van het ...
Waarom Daarom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 79 Waarom het nieuws te groot is
voor een scherm, te groot
voor een getal?
Waarom het puin te klein is
voor de schade, te klein
voor de doden?
Omdat contracten rondspoken
de kapiteins niet varen, maar jagen, en
stormen de zeilen verscheuren
Omdat de eisen veranderen
en fouten steeds ont...
Wacht maar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 74 Nog merkt niemand het
op, maar ik heb het in me
de briljante ideeën en het gezag
om de dingen te laten lopen
zoals het hoort, tot in de puntjes
uitgewerkt in rapporten
Mijn promotie is een kwestie
van tijd, mijn werk zal gezien worden
het is er al
in mijn hoofd, klaar
om bekend ...
Doen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen 74 Ik dop, jij dopt, wij doppen
onze boontjes liever zelf
We willen wel
aandacht, maar mijn hoofd
staat daar niet naar als
het me niet zo goed gaat
al zou ik een vriendin graag bijstaan
wanneer het haar niet zo goed gaat
Ingewikkeld is het wel
om gelukkig te zijn
en...
Volksbevrijding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 81 Dorre kleuren
kale grens-
heuvels na de winter
kleine vlekken, gatenijs
en bevroren modder
Oefenen
om het land te verdedigen
tegen barbaren
altijd tegen barbaren
die van binnen zijn
wat wij van buiten lijken
te zijn: primitief
in takkenpakken
machtige Enzilochmannen
het klassieke l...
Wije Nik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 93 Mijn vrienden leven als buren
een seconde van mij vandaan
Ik kan zien of ze thuis zijn
in de Wije Nik
dat aankoekende weefsel
van wisselende hoop
dat drama van ons leven
als een behendigheidsspel:
ik ben ik en ik
is wij, een wereld vol
bruggen tussen soortgenoten
Maar de wegen raken...
Jan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 81 Ik wil niet mooi schrijven over het ongemak
van zijn leven en het succes van zijn plannen
om daar een eind aan te maken
Het is verschrikkelijk
Voor mij klopt het niet
Voor mij had het anders gemoeten
Samen, op de een of andere manier
Ik herken hem soms
in een voorbijganger die mij ontglipt...
We vieren het einde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 74 We vieren het einde
Met school en de leraren
kijken we in de toekomst
plakken pleisters van beste
wensen op de wonden
van vriendschappen
beloven niet te krabben
....We vertrekken met bloemen
........en gaan elkaar missen
We vieren het einde
Dag collegas, op jullie
gezondheid en gelu...
Toosten op ons geluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 100 Pas nu
ik uit het raam kijk
en geen gracht zie
met zwanen, peddelaars
en mensen op het terras
voel ik dat het echt is
en ik niet logeer
in dit huis met een trap
en een vreemde wc
Zoë denkt aan vriendinnen
op de andere school
na de vakantie
Coco zet geurvlaggen om de tuin
Roesje...
Wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 65 Ik sta op het balkon
bijna-gewoon te denken
aan de mannen in de zaal
die mijn kleren monsteren
en zich een beeld vormen
van mijn lichaam
Zo ben ik dus
zo verhouden mensen zich
tot elkaar, aftastend
wie ze zijn
in de ogen van anderen
elkaar inschattend
en afwegend met wie
ze wel ...
Troosten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen 99 Schrijf ze of lees ze
Mooie woorden helpen
wanneer je ze nodig hebt
al zijn het maar woorden
geen eenzame eenzaamheid
geen verdrietig verdriet en
geen wanhopige wanhoop
wel suggestieve beelden
van herkenbare feiten of
persoonlijke fantasieën
en die kunnen je troosten
kunnen je uit ...
Uit oer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 149 Baken in de branding
breker van de rusteloze
zee, een vruchteloze
volharding, vrouw
uit één stuk, uit oer
gebeeldhouwd vuur
dat de wind beweegt
die het water blaast
naar de aarde
en de gewassen
voedt die ons voeden
oer dat het vuur voedt
het loevende lichtoog
dat soms weerkaatst
...
Ik hoopte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 83 De stad uit, pas op
overstekend wild na zonsondergang
verboden toegang en we bleven
maar praten en praten en ik zag
hoe donker het tussen de bomen was
een paar passen vlak naast het pad
....maar ik hoopte, hoopte
....dat we moeite zouden doen
....en ik hoopte, hoopte
....dat we eerlijk ...
Afgedankte tafel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 82 Leegte trekt mij over de stoep
langs het huis waar ook
mijn ouders niet meer wonen
Alles is anders
Het hart ontbreekt
Het tafelmassief
van de ongeschreven regels
gepreekt tot gehoorzaamheid -
een boek vol in mijn hoofd
Ik voel het gewicht ervan
verschuiven bij het zien
van de kamer,...
Nacht in het park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 82 /Hij spelt de krant, s nachts
onder een lantarenpaal in het park/
zeg ik tegen mezelf
over mezelf
/Ik lees de krant/, zei ik
ook tegen de agenten
in hun auto, al luister ik meer
naar het geritsel en de geluiden
uit de stad, de berichten
zijn zo interessant niet
Ja, hier zit ik be...
Toeters en troffels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 71 Het bruist van alle kermispret
de hele markt is volgezet
Alles blinkt en klinkt en swingt
We lopen in de lichtjeszee
betoverd met de dieren mee
de koetsen van de witte zwanen
de snelle paarden, hun wilde manen
en de olifant, die elegant
een poot optilt en nauwgezet
de rondes telt op zijn ...
Echokamer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 82 Ik leef in een kast
een kastje in een kast
Ja, robots kunnen leven
in heel kleine huizen
zonder iets nodig te hebben
behalve de zon
af en toe een reserve-onderdeel
en opdrachten om de sleur
van herhaling te doorbreken
Ik ben dicht, een zwarte doos
die je kunt uitlezen
alsof ik van g...
Maatje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 86 Ik heb nooit geweten
dat het zo zou gaan
met kinderen, leuk en aardig
maar ik heb gewoon geen rust
en mijn man doet maar
half mee, hij geeft een bloemetje
op Valentijnsdag, daarom
heb ik even iets nodig
en neem ik er nog een
zo'n pilletje uit de la
Dat is mijn maatje
het helpt me
op ...
Meer van deze schrijver...
