vroege voorjaar snijdt door zijn jas
de motor tikt nog uren na
hij telt de stappen naar de tempel, waar zíj
wordt bewaard als kaneel in een glazen stolp;
de ankerplaats voor een man die zinkt
ik loop daar als een andere versie van mijzelf
in schemertijd, fluisterende,
grijze schaduwmensen
en ik zag:
het was geen toestand,
maar een erfelijke…
Daar heeft zijn zweet, als uit de lucht
De dauw des hemels, mild gedroppeld,
De erfelijke grond bevrucht.
Bij morgenrood en avondschemer
Is daar, al zwoegend, immeraan
De akker liefderijk omvangend,
Zijn lange schaduw rondgegaan.…
Als een boer zijn hijgende ossen
't Glimmend kouter door de klont
Van zijn erfelijke grond,
In de luwt' der hoge bossen,
Voort ziet trekken, of zijn graan
't Vet der klei met goud belaên;
Of zijn gladde mellekkoeien,
Even lustig, even blij
Onder 't grazen, van ter zij,
In een bochtig dal hoort loeien:
Toon mij dan, o arme stad,
Zulk…