Thuis drie kinderen: Noa, jij, en Boaz erbij;
soms wat herrie, soms wat strijd -
maar o, wat is het heerlijk, die club van drie,
want onder al dat gekibbel zeggen jullie eigenlijk:
“We horen bij elkaar, jullie en ik.”
En dan die computers… jongen toch,
hoe jij de dingen snapt.
Terwijl wij nog zoeken: waar zit hier de knop?…
Het is t laand woar ik as kind
Nog niks begreep van pien of zörgen
Het binnen de meulens, het binnen de börgen
Het is n doevetil in dörpstroat
Het is n olle bakkerij
Het binnen de grote boerenploatsen
Van Waarvum, Oskerd, zo noar Meij
Het is de waait, het is de hoaver
Het is t koolzoad in de blui
Het is de horizon bie Roanum
Vlak noa…
Met Joshua die je uitdaagt,
en Noa die voor je staat,
heb jij een mooi gezin om je heen
dat met jou door het leven gaat.
Je woont bij ma, je woont bij pa,
maar overal ben jij gewoon
dezelfde Boaz, eigenwijs en vrolijk,
met een hart van goud als kroon.
Blijf dromen van die grote stadions,
van doelpunten, winst en eer.…
twee jaartjes tel jij nu
onze vriendelijke piraat
die met dappere stappen
de wereld verkent en vergroot
het dwingend wijzend vingertje
door steno taal vervangend
ras met reuze schreden jij
van brabbelaar naar babbelaar
jouw grote liefste zus noa
luistert als jij oa roept
waar broer joshua osha is
die jou zijn streken leert
van voor…
diamantjes en een mondje dat lacht
alles komt er op en eraan
van vingertjes en teentjes tot een neusje zacht
als mijn hartje – in echo kloppend – mijn bestaan bekrachtigt
begint men te reppen en te kleppen over mijn kunne
meent de één een zusje – wil de ander een broertje
onderwijl ik zo mama’s buik blubberde tot watermeloen
doopten noa…