Netgedichten over humor

Zij wou zo graag een vogeltje bekijken, hij wou wel eens fleurig bloempje zien. Hun biologisch inzicht wat verrijken, daar hadden ze allang naar uitgezien. Het vogeltje kwam dapper naar haar lonken, ze voelde zich gelukkig en vereerd. Het bloemetje stond voor zijn neus te pronken en voor hij 't wist, was hij al gecharmeerd. Hun kennis…

Vervuld van hoop hol ik erachteraan, hoewel zijzelf me steevast blijft ontwijken, want telkens als ik haar de hand wil reiken, dan loopt ze vliegensvlug bij mij vandaan. Daar staat ze me dan vrolijk aan te kijken, heel eventjes laat ik haar wel begaan, dan ga ik er weer dapper tegenaan en 'k hoop dat zij deemoedig zal bezwijken. Maar…

Het is nu toch al heel erg lang geleden dat jij voor 't eerst het daglicht hebt gezien, en dat jij op de wereldbol sindsdien de meest bizarre paden hebt betreden. Dus vroeg ik mij plots af of jij misschien, daar ergens in je vrij en vrank verleden, met elke strijd die jij al hebt gestreden, al ooit de Ware Wijsheid hebt gezien. Zeg mij…

Mijn rug is glad versleten mijn armen zijn ontveld mijn tijd is uitgezeten en nu compleet ontsteld word ik eruit gesmeten verlaagd van top-object tot doelloos accessoir wiens gat is afgedekt met opoe’s grand foulard.…

je ziet mij wel denken alsof ik aan iets aandacht wil schenken maar zo zit het niet het is een pose om te turen kijken zonder het denken te sturen leg ik het zichtbare in de luren en droom van wat niet is of ooit zal komen is het een gemis, kan ik het kopen of huren daar ben ik niet uit het hoort bij mijn kuren en voel dat het is, zo…

De mode, dat is best een raar geval. Ze predikt over stijl en welbevinden, en dat wat we tot kort voordien beminden, verwijst ze naar het land van het verval. Gewiekst wil zij ons om de vinger winden, ons lokken in haar luisterrijke val, maar 't blikveld dat ze gunt is klein en smal - al weet zij vlot het grote geld te vinden. Slechts…

Voor mij ligt een blad papier, dat vrijmoedig naar me lacht, een onbeschreven vel papier, dat geduldig op me wacht. 't Blad lijkt me wel toe te spreken en het kijkt me helder aan, "Ga je gang", lijkt het te zeggen, "tijd nu om van start te gaan". 't Blad papier heeft dus het woord, en het babbelt lustig voort : "Geef me maar je mooiste…

Het orkest speelt a-mineur en ik heb een pesthumeur!…

Verdraaid zeg, een sonnet, hoe schrijf ik dat? Leer mij nu toch eens hoe ik moet beginnen. Wat moest ik daarvoor ook alweer verzinnen? 'k Dacht dat het iets met rijm te maken had. Ik moet me toch eens dringend gaan bezinnen - er zaten toch ook jamben in vervat? Ik vrees dat ik al heel erg veel vergat, en dat ik weer van vooraf moet beginnen…

Hoog boven de piste, spots op hem gericht, aangegaapt door velen, dansend, vederlicht. Lullig mager koordje, rafels hier en daar, knerpende geluiden, klinkt een beetje raar. Bijna halverwege, ademloos publiek, tijd nu voor de salto, het ‘moment critique’... Zwevend door de ruimte, touwtje niet meer daar. Onverwacht bezweken. Act…

De toekomst, die loopt voor mij uit, ik hol erachteraan, maar telkens als ik bij haar kom is zij alweer vergaan. Die toekomst stapt ook naar mij toe, ze wandelt dichterbij, maar van zodra ze mij bereikt is zij helaas voorbij. Die toekomst zweeft ook boven mij, ze dwarrelt zachtjes neer, maar als ik haar dan vatten wil bestaat zij al niet…

Hij zou nooit, zoals de meeste honden, rondjes rennen, om zijn eigen staart in de kwijlomrande bek te nemen. Nee, die energie werd mooi gespaard! Aan een riem en mand was hij ontsnapt, om te zwijgen nog maar van castratie. Achter staarten rennen deed hij graag - die van vrouwtjes, let wel, een tractatie! Meer dan ooit dus was hij goed op…

De wegen naar volwassenheid of dat wat wijsheid wordt genoemd, die wou ik exploreren. Ik dacht dat ik op die manier de toekomst kon beheren. De wegen naar volwassenheid of dat wat wijsheid wordt genoemd, die ben ik echt gaan zoeken. Ik heb naar wijze raad gezocht in heel wat dikke boeken. De wegen naar volwassenheid of dat wat wijsheid…

De brokken vliegen me om de oren op het puntje van de stoel met een mimiek steeds rekbaarder tot in alle uithoeken van de kamer ik moest zo broodnodig een nageslacht uit hoofde van het prakkeseren steeds meer verplicht het vuile bestek me tot bananenprak het talen fijntjes platgeregen tot een abc en het nawijzen zonder enig prakkeseren…

mijn leven is een sprookje en ik woon met een prins die kan winden en kan boeren als een pasgeboren kind hij heeft geen paard en ook geen zwaard geen mantel of een kroon hij heeft een bus een trainingspak en de tuinstoel is zijn troon wij eten geen vijf gangen en drinken ook geen wijn wij eten aardappels met jus en…

op een vlak van mijn kom naast gerimpelde balken in verticale way staat het opschrift "Sweet Home" ; for the pure en simple living, the new life start from every day het gaat over coffee in zwart gedrukt, op beige, half rond ook met een blokje huizen, een stuk of drie en een somber ogende zonnebloem; "Action" maakt het wel heel erg bont…

voor ik ze strak trek leg ik eerst een lus (of ontknoop ze van gister) mijn vingers pakken beiden en streel ze, geef een handkus soms hebben ze een oog gemist buig dan dieper naar hen en als ik ze tussen sok en leer heb uitgevist voel ik dat ik hen naderbij ben om te strikken, ook wel omhelzen genoemd immers ik hou van een zachte…

Jij kunt de zon in het water zien schijnen Het is daarom dat wij schuilen tot de zon doorbreekt We zijn al doorweekt tot de draad toe nat, verzopen kat Het Brabants landschap met of grintweg of bospad krinkel in en kronkel uit De zomen met onkruiden die je nu kruiden noemen moet Goed, jij kunt de zon in het regenwater…

Ik beken: dat binnenpretjes me doen lachen, en beken nog eerlijker, dat ze doen schaterlachen, dus binnenpretjes of niet: wanneer je me lachen ziet, dit echt aan de buitenkant zit, en ik GENIET!!!!…

Zoals de stroom niet op zal houden doorgaat dag en nacht Zo is het leven zal het leven zijn Het komt uit de mond van 'n visser daarmee is 't: visserslatijn.…

“Nou, leuk hoor! Daar sloof ik me uit op de zondag, sta uren te koken, doe vreeslijk mijn best, om manlief - ja, jou Jules - iets chics te serveren, maar dankbaarheid? Ho maar! Wat zegt ‘ie? Geen pest!” “Mm-mmh.” “‘K zal nog eens zo zwoegen zeg! Barst maar! Bekijk ‘t! Zo’n snikhete keuken, ‘k ben helemaal gaar! Een simpel bedankje was aardig…

Een man van hout en planten, van bloemen vogels, spinnetjes en vliegen van stenen, nerven en patronen van schelpen, touwen van lekker wonen, van zonlicht en van blauw van een ik-hou-van-jou van denken en van verzinnen bespiegelen en steeds opnieuw beginnen van een-soms-zat! en een-krijg-nou-wat, van lachen in jezelf, maar ook…

Hier sta ik voor mijn klankpot van geelwit porcelein, in’t allerkleinste kamertje der woning. Mijn kracht is indrukwekkend, mijn aanslag mag er zijn! Een tonenvloed vormt daarvan de bekroning. Een prachtig stukje Händel stroomt door negentien etages. De hele flat - en meer nog - luistert mee. Verspreid over de dag speel ik verschillende passages…

Lag voor dood op de grond Kon niet meer opstaan Kou waarschuwde dat het niet goed was de hele nacht op de plavuizen te blijven liggen Kon niet anders Pas toen de heer des huizes de volgende ochtend ontbijt kwam maken, en hem uit zijn ooghoek plotseling, in een vreemde draai, gevonden had hoestend weer aan het haakje gehangen.…

het beste middel tegen malaria is geen prik en ook geen kinine maar dagelijks een glas bavaria dat smaakt als pure wasbenzine houdt de muggen uit je buurt en zo word je niet geprikt maar alleen zolang het duurt en je deze rommel slikt…

Het kauwgomkauwende meisje dat frisdrank drinkt doet haar blauwgemouwde jasje uit als ze van de springplank springt. Het kauwgomkauwende meisje dat van de springplank springt doet haar blauwgemouwde jasje aan als ze frisdrank drinkt. Waarom doet het kauwgomkauwende meisje haar blauwgemouwde jasje aan als ze frisdrank drinkt? Omdat ze dan niet van…

draai de kraan maar open en laat het lekker stromen straks mag u water kopen of er alleen van dromen vul maar vast wat grote flessen want onze dagen zijn zo geteld en dan is de dorst alleen te lessen voor hen die zwemmen in het geld…

mijn naam is Max Verstappen en al ben ik nog een kind het gaspedaal intrappen is wat ik het leukste vind het liefst zonder te remmen want dat is voor oude wijven ik ben niet meer te temmen en dat zal ook wel zo blijven deze zondag ging het fout en ik knalde op een ander maar dat laat me toch wel koud want het was een buitenlander ik…

ik ben een echte lefgozer maar als iets mij niet zint pak ik gewoon een bulldozer en ga dan door het lint je kunt maar beter uit de weg gaan want ik ros door alles heen ik laat dan niets meer overeind staan en geloof maar dat ik het meen het lucht wel lekker op maar toch is er nog één probleem dat spookt me door mijn kop wat doe ik met…

het begon eerst als een saaie vlucht bijna iedereen zat te gapen maar toen ineens die rare lucht het leek wel een chemisch wapen de mensen raakten in paniek een enkeling viel er flauw en al die chaos en hectiek werd veroorzaakt door een vrouw ze had haar parfum opgedaan maar het was echt veel te veel toen sloeg ook het alarm nog aan en…