Alle inzendingen over onderdeel van een zi

31832 resultaten.

Sorteren op:

Frits Spits met pensioen

snelsonnet
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 798
Een radiomaker van faam Bevlogen, oprecht en uniek Met liefde voor taal en muziek De man met de rijmende naam Zijn woorden, zijn vondsten, de hits Je stond graag met Spits in de spits…

Engelen bestaan niet

snelsonnet
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.276
‘Alles wat die vrouw beweert ontken ik!’ Ron zit nogal met zoonlief in z’n maag Want die is dol op spellen en de vraag Die hij het meeste stelt is toch ‘Wie ben ik?’ De DNA-finale komt straks binnen En Ron maakt kans om dan een ton te winnen!…

McSAMBAL BIJ ?

snelsonnet
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.807
Een rat die snakte naar een Happy Meal en daarom bij McDonald’s binnenstapte en daar eens flink in een studente hapte verklaarde dat zijn maaltijd tegenviel. "Géén broodje met zo’n sappig stukje vlees, géén Franse frietjes, maar alwéér Chinees !"…

Geen woorden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 67
Een hoofd vol woorden Ingewikkelde meerlettergrepenwoorden Simpele en domme woorden Lieve, die ooit een lief bekoorden Kwetsende, die niet gezegd behoorden Lege, om de stilte te vermoorden Woorden waaraan anderen zich stoorden Woorden voor een rijm of boek Maar niet de woorden die ik zoek Woorden van het hart Woorden van gedeelde smart…

VEEL MINDER MAAKT MEER!

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 728
Na 4 dagen en 3 nachten OLVG, oost weer 'de Jordaan' thuis uit het ziekenhuis Maar m'n thuis voelt nog als een ziekenhuis met mijn man als broeder, de ziekenbroeder Mijn bed als een ziekenhuisbed maar zonder alle elektronisch foefjes De eerste nacht deed niet onder voor de vorige ik versleet door transpiratie 7 T shirts Maar gelukkig…

(Maas)vlakte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
Het moet de eerste badgast zijn geweest Van wie een stukje schedel is gevonden. Op één bot na met huid en haar verslonden, Waarschijnlijk door een mensenetend beest. Welk beest precies die arme stakker pakte? Hier houdt de wetenschap zich op de vlakte.…
Wim Overweg24 januari 2014Lees meer >

Rood blanco groen

snelsonnet
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.859
Als een stoplichtspel verliep het referendum Druk je dóór? Of stoppen? Of er tussenin? Heeft dat voor en tegen eigenlijk wel zin? En welk kopstuk heeft nog even een addendum? Kan Nederland z'n status wel vergeten Of kunnen ganzen kiezen wat ze eten?…

Poster met knipoog

snelsonnet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 777
Kent u toevallig Mirjam van den Broeke? De hakken hoog, de haren blond en zo? Dan heeft u een bedenkelijk niveau ’t Gevoel voor humor is ook ver te zoeken Wat heb ik toch een hekel aan dat wezen Dit alles moet u als een knipoog lezen…
Aar Noordam26 augustus 2012Lees meer >

Studie in blauw

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 838
In zichzelf vindt de kleur begin en einde, hermetisch gesloten kan nergens anders zijn om te ontsnappen aan een voortdurend leven dat in de nacht naar buiten komt met een grote dorst aanvangt het licht van biljoenen jaren ver opvangt dronken een dansje op leylijnen maakt…

bakkeleien

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
ondanks de vorderende dag trilde alles nog na van de hitte alles verdient een naam zei de oude man onder de boom de anderen knikten herinneren jullie je nog de hitte toen we jong waren het gras was geel en de insecten gonsden de mannen knikten opnieuw meer kan ik me eigenlijk niet herinneren uit die tijd ik weet nog sprak een ander…

In Paradisum in vogelvlucht

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 306
Onbetaalbaar is de omgekeerde werkelijkheid hoe overleeft hij, rust zij langs de zee vindt hij ooit een weg naar haar, Melopee waar geluk alsnog wordt herboren jij en ik in a paradise regained? naar hoop de weg vragen was toen mijn zorg hoop werd zorg achter gesloten luiken is die werkelijkheid ooit nog herstelbaar? stille breuken…

LAIS CCLV

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Haar ogen zee die in zijn ogen strandt, haar lippen wijn die om zijn lippen spoelt, haar oren krullen krullend in zijn hand, heur haren goud waarin het zonlicht joelt en al dat stralen was voor het bedoeld. Zij was een maan, het liet haar schijnend staan tot al het licht van haar was heengegaan. Het gunt u zicht, laat u lezen zelfs haar huid,…

LAIS CCXXXIX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
LAIS is stil, haar klank is visueel: het hoort haar met de snelheid van het licht. Het ziet haar in de klank van het geheel. De vingers typen haar, zij wordt gedicht. In tijdloosheid maakt het haar speels en licht. Als het haar voelt, raakt de tong aan kleuren, en ’t schrijft haar neer in bloesemgeuren. Het is haar lijf, zintuiglijk één met haar…
Dirk Vekemans26 september 2023Lees meer >

LAIS CCXXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Niets. Het schrijft haar weg in de geschriften. Geen pen met inkt krast door het perkament. Zo’n scherm is een kleed om op te lichten. Het typt het uit: is het zo’n nare vent? ‘Het lijf had lust’: is dat zijn testament? Lyriek is nooit wat er geschreven staat. LAIS is vrij zodra zij het verlaat. Hebben kan hier niet, dus wil het geven. Het telt…
Dirk Vekemans27 september 2023Lees meer >

LAIS CCLXXXIV

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Het is haar het, van nietigheid heelal, der stelsels sluier vliedend van het nu: het is het, een niets en van niets het al. De tijd is teken slechts, een residu, want eeuwigheid is nu, niet continu. Waarheid omarmt het als een warm gebeuren. Schoonheid zweet en danst in zang en geuren. Het is haar poort, van vrede het gebaar, het is de code…
Dirk Vekemans28 september 2023Lees meer >

LAIS CCLVIII

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Donker en rood en traag gaat alles dood in dit stilmondig begrepen heelal. Van rot vergeven en van nijd en nood klemt de mens zich vast in eigen val, gefnuikte lusten in een tranendal. Zwart en zacht is de nacht, zonder kabaal: er hoeft dan niet per woord gedacht. Is taal de vriend niet die verraadt, en god vertaalt tot rot dat met zijn woord…

LAIS CCLXXXIII

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Een volte van eenvoud keert zich in haar. Het licht verschuift, stralen dagen het uit. Donkere tranen parelen gevaar en schaduw glijdt dreigend af van haar huid. Het git wordt wit, de kleuren breken uit, hun weelde laait op lippen, vlammenzucht. Handen doorwoelen een witte wolkenlucht, de lijven wentelen van zij op zij. De zang komt los, het…
Dirk Vekemans29 september 2023Lees meer >

LAIS CCLXXX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 603
Het is als ruimte buiten elk bereik. Het is een vallen vallend zwart in zwart. Het was gebaar, het smelt als sneeuw tot slijk. Het is een woord dat niets tot lid verhardt. Het wordt gezegd, gedicht: een het is hard. Het wordt gebruikt als stoplap van bestaan. Het regent, het gaat, het wordt niet gedaan. Het zocht begin dat nooit begonnen was.…

LAIS CCXXIX

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
Het wil schoonheid schoonheid laten raken wimpers zien langs lippen glijden, het oog stormstil, het lichaam zee, de ziel een baken: beweging wil bereiken dit betoog. Zij is moment waarin het nu bewoog, straal waarin het licht zichzelf betekent, stroom die zich in de stroom vanzelf herkent, parel in het wak van het verlangen, geheim dat met een…

LAIS CCLXXVII

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Badplaatspromenade, noorderwind. Schril als de meeuwen krijst haar stem. Nijd brandt haar zuur in de slokdarm. Het slikt haar wil die met naaldhakken klakt. Het nijpt op zand dat stuift uit de hand. De tijd is een wand met tongen aan de andere kant. Niets gaat nog open, dit licht is van kant. Iets heeft de schoonheid als van papier verbrand.…

LAIS CCLXXVI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 584
'Dag jij', zegt het en het kust de parel in de leugen die zich sluit. Het draait om en om de eigen droom, een opstand, rel, een vlechtpartij, het voelt zich heerlijk dom en slecht want dit gaat naast de waarheid om. Die ochtend dan. Zij blijkt ook echt te bestaan, haar lach is goud, de zon blijft er in staan. Er is de nevel van haar zijden kleed…

LAIS CCLXXV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
Als de dag sterft, in de klem van de nacht, zal het als een ster verschijnen, minnaar van haar al. Rood kleurt het haar wangen, zacht. Het licht is jurk, glijdende zijde daar waar haar oker zich onthult: huid, gebaar van haar, één glimp ervan geeft het bescheid. Het laat zich door haar leden leiden, scheidt hemel van aarde, water van hel…

LAIS CCLXXIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Er is geen god die slechts voor ons bestaat. Er zijn geen wetten die ons leiden kunnen. Er is geen vijand, geen duivel die ons haat. Er zijn geen woorden die ons redden kunnen. Er is leed dat wij met wrok verdunnen. Er is nijd die nijpt in onze billen. Er is weelde die wij blind verspillen. Er is de schoonheid in de lelijkheid. Er is een zucht…

LAIS CCLXXIII

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
De steen der wijzen is een dode klomp. Een hart van goud dat sterft, wordt weer orgaan dat in het lichaam klokt, slokt, blind en lomp. De hemel is een dunne laag bestaan in ’t leeg heelal dat ons is aangedaan. De groene nijd bevrijdt met nijpend zuur de winst uit onze lijven en elk uur verschrijft men vast tot data in metaal. De mens verkoopt…

LAIS CCLXXII

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
In de droom van de daden, de wilde stroom van het echte, waren de dagen nog vol zon en velden. Die verkilden onder de wet van strakke wil, jagend naar de hoogste winst, het nu verdagend tot ooit, een hier of daar of dan maar nooit. ’t Verleden dat zichzelf nu droomt was ooit daad die het vlak van nood en wet doorbrak. De schim die nu met verlangen…

LAIS CCLXXI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
In het verdroogde oord van dit bestaan horen mensen hun naam, en ze steken een licht aan, jaren nog van hen vandaan: gekromde stralen geven letter-bleke schijn van wat nu handig wordt ontweken. Die ster blijft staan, als eindelijk eens iets echts in dit onwezenlijk verhaal. "Past jouw hand niet in de handschoen van dat niets?". "Is dit dan hoe…

LAIS CCLXX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
December. Bomen staan naakt en bevrijd. De huizen glimmen en de spin gaat dood. De kale maan houdt niet van narigheid: zij wil haar aarde echt en recht en bloot. De zon loenst schuin, zijn gluren is van lood. De mens loopt krom, kop in de kast en koud zijn de gedachten, lelijk, dom en oud. Niemand heeft haar licht gezien. Hier ging zij…

LAIS CCLXIX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
November. Verlangen werd gehunker. Zwart zijn de wieken van het gedane. De schriele gestalte in de bunker vermaakt zich met wentelen in wanen. Het is verdriet, maar dan zonder tranen, bedrog als gevolg van de belofte, doos voor het andermaal verkochte, liefde verstrikt in het haten van toen, lust met de wansmaak van het bezochte. Hoe…

LAIS CCLXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
“Schlaf und Tod, die düstern Adler / Umrauschen nachtlang dieses Haupt” Georg Trakl, Klage Slaap en dood, uw zwarte zeilen ruisen en vermalen worden 's nachts in het hoofd woorden tot korrels, letters tot gruis en buiten stormt het Niets, stom als beloofd: koud en stil wordt het leven weg geroofd.   Lijven rijten open op de tanden van…

LAIS CCLXVI

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
” Wenn es Abend wird, Verläst dich leise ein blaues Antlitz.” Trakl, Verklärung Blauw, violet met purperen vruchten vouwt de avond zich langzaam de handen en vogelzang waart weids door de luchten. Streng de nacht bekruipt de trage wanden en zon bloedt uit in wazige randen. De peulen der graven barsten open in het wit van de maan. Lijken lopen…