793 resultaten.
Fotonen klonen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 De boom ontdaan van blad
strekt de magere takken uit
hemelwaarts omhoog, veelarmig
tot rust gekomen in de nacht
een kleed van sterren aan
Jij wil niet horen van een maan
gevangen in de kale, schurende vlakken
alleen maar omdat jijzelf beweegt
verdwijnt, verschijnt, verdunt
verdicht op elk niveau van bestaan…
Wolkenvlucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
609 De plek is gebleven
maar jij bent opgelost
spoorloos verdwenen
Zelfs de braamstruiken
met hun scherpe doornen
herinneren zich jou niet meer
In de holte van een boom
groeien drie paddenstoelen
in de bast daarboven,
gekerfd een hart en twee namen
hoog boven het hoofd gegroeid
niet meer te lezen
De warmte van de zon
is onder je vleugels…
Den Haag, stedengeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 Den Haag (stedengeur)
Haagsche Kak schijnt
erger te zijn dan het
twijfelachtig gebak
van die naam, dat
trouwens alleen
in Den Haag te ver-
krijgen schijnt te zijn.
Alleen Haagse hopjes
zijn alom in den lande
te koop net zoals
Indonesische koffiesnoepjes
die iets zoeter smaken
in de schaduw van de toren
van de Grote Kerk op een
regenachtige…
Bonbon en boterbabbelaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
505 dronk thee in doorzichtig porselein
sierlijk met de pink omhoog
in de lucht geurtjes van jasmijn
jij slurpte, glimlachte verlegen
zo kom ik jou nog steeds tegen
denkend aan jou, de ogen sluit
reden geef en daarom mij uit
jouw stem blijf horen in de regen
druppels, die ons namen geven…
Vooruitblik 2016
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Ergens valt een bom, een blindganger
op een huis door het dak, maakt
een gat in de vloer, blijft steken
Verbaasd kijkt een gezin omhoog
angstig en met schrik in de ogen.
Een wonder is geschied tussen
hemel en aarde, want er is meer
dan geluk hebben en geloven:
de allergrootste kracht in het kleinste
gevangen in een uranium atoom.
Haastig…
Lucht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 Nu zij weggaat neemt zij
de dingen met zich mee
Een steun voor het lijf een
kruk die in de oksel geschoven
ontlast en het lichaam
zo rechtop houdt
Hij zucht en begint met hamer
en beitel in de hand
het scheppen van een beeld
dat overeenkomt met vuur
dat schaduwen werpt van een
onduldbare werkelijkheid…
Verklaring
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Pijl en hart gesneden in de bast
daar doorheen de letters onbeholpen
groot “U I T” en nog wat initialen
De boom ruist met zijn bladeren
draagt de namen van een toekomst
eens doorvoeld en voorspeld
Het bos maakt geen bezwaren, het is
winter en in de koude nacht dansen
de dryaden in mist en sneeuw gehuld
In hen passen de waanzin van
onvoltooide…
BAM
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
705 Bij haar volle verstand besloot
zij met enige hulp van een man
moeder te worden van een kind
en zij kon het wel alleen af.
Een vent wordt een storend element
dat de baas wil spelen in de tent
Zo blijft zij meester in het huis
groeit zij steeds meer uit tot thuis…
Voorbereiding op afscheid 1-5
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
675 Voorbereiding voor afscheid 1
Een afspraak op 28 december
zou ons het beste uitkomen
Jij moet rekening houden met
je vader, dus wij passen ons
soepel en met mate aan
Er is immers niet meer
dan tijd, alle tijd
Voorbereiding voor afscheid 2
Ben bezig mijn eigen begrafenis
voor te bereiden en de liedjes
zijn uitgekozen met…
Lissette lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Spinrag voelen bewegen
tussen twee objecten
het zal de wind niet zijn,
sneeuwvlokken jagen
Een woord weglaten als wier
en kiezen voor wiens
vervolgens studentes
veranderen in studenten
Laat het begin nu maar,
het zaaien van pompoenzaad
de duiven van het veld verjagen
en wachten tot het groen
de lemen aarde kleurt
de zon langer…
Zelf bewust
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
593 Het overweldigt
dondert..
Schalt bevatting,
keer op keer.
Vrij beweeg je.
Rond jezelf,
in het kloppen van de strengen,
in de hartslag van een ander,
zo verloren,
sterk verbonden,
meer en meer..
-
Het rafelt.
De eindjes vallen,
als een restje ster geflonker,
dooft het zachtjes in de nacht.
En toch,
de wereld lacht.…
Wit als sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
604 Jij maakte een selfie op een golfbreker
schuimspatten in vlokken omhoog
jij leek uit alle macht te schreeuwen
Maar ik kon je niet verstaan, hoewel
met mijn middelvingers in de oren
kwam jij via de neusgaten naar binnen
Daar stoffeerde jij mijn holtes en bijholtes
met een hoogpolig, sneeuwwit tapijt
van aaneengenaaide ijsberenvellen…
Toch flessenpost
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Een kus zijn en niet meer weten
lippen rond en getuit
smekken aan een onderlip
terugslag van vergeefs gebeuren.
De zin ontbreekt
verklaring in een fles
met schroefdop
boodschap luchtdicht afgesloten
na opening beperkt houdbaar.
Ongebroken dobberen met wat drijft
hier valt nog iets van te maken
oogsten waar zoveel van is
liefde en verbondenheid…
Jongste geschiedenis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Twee jaar lang het jongste
geheugen noemen
wat is er eigenlijk gebeurd
in 730 dagen
rafelig en merendeels vergeten
steeds minder waarheidsgetrouw
want het brein is een blokkendoos
wordt meer en meer uniek bizar
in al zijn falen en gebreken…
Dichtbij veraf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 De dames Sluik hebben blosjes
op hun ronde appelwangen
hun ogen staan op ver, zij kijken
als een rijtje pimpelmezen
naar links en rechts, op en neer
Als hun ogen elkaar treffen
plooit een automatische glimlach
mondhoeken omhoog, zij dromen
zich rond en het is niet uit te maken
wanneer de reis ooit begonnen is
Zij trippelen op hoge hakken…
April
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 Wilde lichaam met ziel erbij
maar had genoeg aan een huis
een loopbaan met toekomst en
allerschattigste baby’s
Zij kreeg het allemaal
wilde nog meer dan dat
want het huis werd ouder
evenals lichaam en ziel
De baan bleek beperkt houdbaar
de baby’s werden volwassen
haar lege plekken gevuld
met een troostende botoxspuit…
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 In de schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit mijn ogen schijnt…
King Lear
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 King Lear
De blauwe maan schijnt
gensteringen in het bos
door geen grens omlijnd
spelen diertje en verlos
Vuurvliegen trekken partners aan
en eters van hun lillend vlees
die zonder hen niet bestaan
pseudofaag en vuurvliegmees
In zweverig toverlicht vliegen
witte duiven in de nacht
motten onhoorbaar zacht
raken, kussen…
In bloei
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
555 In de avond verspreidden zich de geuren
zoals de jasmijn van mijn geboorteland
Jij was een zeemeermin pas aan land
gekropen met gladde, nieuwe benen
in plaats van een vissenstaart
Ik mocht je leren goed te lopen
van Lotje in de lange Lindenlaan
In de schaduw dichtbij een vijver
schuilden we onder een treurwilg
vanwege de prikkende zonnestralen…
Voor de bomen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
640 In Den Haag houden ze van ‘t kappen van bomen
op het Plein zouden de bomen te veel dromen
Langs de grachten en de straten en zelfs in een bos
is een boom maar een boom en dus altijd de klos
Immers mensen willen scoren en de beste blijken
dus is hun pad bezaaid met houten, stramme lijken
Van parken maakt men multifunctionele plekken
waar mensen…
Ruist de zee?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 Vandaag opnieuw beluisterd wat
gisteren opgenomen is, woorden
zinnen van jou en mij, en zelfs
hele gedichten, jouw aura gevangen
en die van mij, zit nu in ons bot
Geprobeerd om de vlekken op jouw huid
te hertalen in hoe toekomstvoorspelling
zich vervullen laat, de symmetrie
van links en rechts uitgedrukt in
evenveel, want het hart maakt het…
Trap naar de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 Op die hoogte was de lucht ijl
maar de wind bracht de koelte
van de sneeuw op de toppen
de ogen slurpten het eerste licht
Het lichaam voelde zich uitgerust
klaar om verder omhoog te gaan
de zwaarte makkelijker te verdragen
zodra de eerste stappen waren gezet
Vanaf een hoogte naar beneden
de wegen leken strepen waarop
figuren bewogen veraf…
Foto van Heidi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 een mens omschrijven
vrouw, schouders ontbloot
zwarte, gerende jurk
met op de achtergrond
een bladerende betonnen muur
daarin een rond gat en een deuk
alsof de tand des tijds
hier gruwelijk heeft rond gebeten
de wereld in rouw gekleed…
Het was nacht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
613 Je kroop wat dichter tegen mij op
plooide je naar mijn houding
Ik wist niet of je wakker was
maar je zuchtte diep langdurig
alsof je wakker geworden was
alle triestigheid liet ontsnappen
Misschien kwam het door je voeten
op zoek naar warmte en gezelligheid
Morgen is veraf in de koude nacht
in de slaapkamer onder een dekbed
met ogen open…
Loslaten als vorm van blijven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
757 Jij droeg het met je mee Hagenaar te zijn
indrukken bewaard om later te gebruiken
jij voelde eigenlijk al een gedicht ontluiken
de stad, het groen, de zee zo groot, jij zo klein
Voortdurend spel van aantrekken, loslaten
er was een beeld en er was een woord
het laat zich zien zoals het is en hoort
in luisteren, kijken, voorlezen en praten…
Heerlijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
622 We zouden op een bankje zitten
‘s-morgens in den vroegte
omgeven door het groen
op de achtergrond toenemend geruis
van het vracht- en autoverkeer
Tijd hebben om vogels te tellen
te kijken naar het vallend blad
niet veel meer doen dan glimlachen
Wij hoorden Lorelei zingen
verroerden ons niet. Zij zou ons
wel komen halen, zij kende ons verdriet…
Heerlijkheid voor Aafke
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 We zouden op een bankje zitten
‘s-morgens in den vroegte
omgeven door het groen
op de achtergrond toenemend geruis
van het vracht- en autoverkeer
Tijd hebben om vogels te tellen
te kijken naar het vallend blad
niet veel meer doen dan glimlachen
Wij hoorden Lorelei zingen
verroerden ons niet. Zij zou ons
wel komen halen, zij kende ons verdriet…
Maan in zwart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Vannacht viel de hagel
tikte tegen het raam
ik ging kijken
want eerder bekeek ik
in zwart gekleed de maan
Ik zag de sporen
van jouw voetstappen aan
Morgen zouden zij
niet meer zichtbaar zijn
in mijn ringvinger klopte pijn…
Zielemaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Het is het hart dat het lichaam
en de geest regeert
Niets blijft voortbestaan dan
te midden van de kleine dingen
Een slok water en het dagelijks brood
bovenal de liefde voor het kleine blijven
Wanneer de wereld gebroken zoals
de maan in het uur van afscheid
beginnen wij samen de reis
in dit heelal en komen aan
zonder grenzen, jij en ik…
Badvrouw in bad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
977 BADVROUW IN BAD
Met tengere, tedere handen
draaide zij een sigaret
stak hem aan en verlangde
naar een warm, geurend bad
waarin zij ontspannen liggen kon
zonder gevaar voor brand
door het smeulend genot
diep strelend in haar longen
Soms bracht de meid haar
een glas gevuld met cognac
spartelde met haar in het bad
droogde haar af met…