6043 resultaten.
Stof wacht geduldig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 ik had je zo graag
in in mijn armen
willen drukken
om te kunnen
zwemmen in tranen
die jij op het raam schilderde
zoals beschreven
in de ongeschreven roman
die roerloos op tafel ligt…
Grijs water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
469 stroomt door mijn haren
en neemt al mijn gedachten
mee in ondergelopen wegen
vissen springen op
zij spelen krijgertje
zo hoog waar de maan
niet schijnen kan
slaan ziellozen op de vlucht
zij zoeken hun heil daar
waar wij nog niet rijp
voor zijn
het kleurt de winter blauw…
Als we vallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 de verveloze muur,
de verwelkte bloemen,
wie is zoveel vergane eenvoud waardig
tenzij een ongenode gast...
de onzin stapelt zich op,
mijn ooglid trilt bij het lezen ervan,
ik val haast ten prooi aan Forest Whitacker-eye
toch verven kwasten
niet zoals vroeger
toen alles eens vanzelf ging
en zeker geen uitleg behoefde
krullen zinnen…
Dekmantel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
455 in ongelijke tred
loop je met
blaren op de ziel
niemand
die het ziet
of toch
iedere keer
valt je masker
in duizend stukken
nog voordat je
gaat zit het er weer
op gelijmd
dankzij honderd
tranen
tot de maan
haar entree doet
vlucht je
ongemakkelijk
de nacht in…
Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 stilte valt vanuit haar ooghoek
over onuitgesproken woorden
haar blik op oneindig
het bestek onaangeroerd naast het bord
verlichten kaarsen een te vroege schemering
waar weemoed verborgen ligt onder het
met zorg uitgekozen tafelkleed
voor deze speciale avond
schaduwen dansen op de muur…
Gelijk een vis
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
536 zwem je stroomopwaarts
zorgvuldig in het ontwijken van
obstakels
als 't even kan
neem je de kleur aan van
die kwaliteit is je op
't lijf geschreven
leun je
lenig als je bent
met alle winden mee
maar jij, geen vis
noch een kameleon
noch een blad aan de boom
die jou dreigt te verliezen
in het gouden ochtendlicht…
Moedwillig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 laat ik me overvallen
door de schemer
die me meeneemt op strooptocht
naar daar waar
muren oren hebben
spiegels vervagen bij één blik
gordijnen altijd zullen wapperen
in het kaarslicht
van de ziel…
Getekend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
472 met rozenblaadjes tekent hij
over haar naakte lijf
het voelt alles behalve liefdevol
gezien haar lijf dat kronkelt over de vloer
zij wijt het aan brandnetels
langzaam rolt ze zich op
met benen tegen haar schoot gedrukt
er volgt een ijzingwekkende stilte
die niet te doorklieven valt
met welke vorm van liefde dan ook…
De weg verloren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
390 dat ze slingert
en eindeloos lang
doet de één glimlachen
het maakt de ander bang
schaduw glipt door beider handen
haar omarmen heeft geen zin
stilzwijgend vervolgen zij hun reis
van het einde naar het begin…
Durf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
462 zachtjes streel ik de zorgen uit de tijd
die daar semi onaangeroerd liggen
nog voordat ze tegen wil stribbelen
kus ik haar tot stilte
vertrouw op wat er komen gaat
al is de blauwdruk daarvoor
nog altijd in de maak
haar voorzichtige glimlach
schildert zonnestralen door
een potdicht wolkendek
waardoor er glimlachen
geboren worden op…
Verloren lopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 verloren lopen in onheilspellende nachten
waar de dag geen vat op lijkt te krijgen
hongert het hart naar hetgeen
ongeschreven verder kabbelt
struikelend over een grote leegte
aan het begin van de doodlopende weg
roep jij : ' mijn hart is blind '
stug loop je door net zolang tot
jij jezelf tegenkomt…
De leegte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
400 leeg durven laten
is niet één voor tussen
wiegende wolken
en schuimende golven door
het verruimt de geest
die immer dolend bleef
zich laafde aan alles
wat houvast bood
of was dat de wens
van de gedachte
opdat de cirkel
dan rond zou zijn…
Kleine jongen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
453 als een
kleine jongen
zit je daar
de ruggengraat dun
daar deze nooit
gestreeld is
altijd op zoek naar
bevestiging
al komt deze
niet binnen
lijkt jouw hart
een bodemloze put
die jouw schoonheid
niet terug echoot
de zoektocht
nog immer gaande…
Regen vertroebelt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 het zicht waardoor
helden onvindbaar
lijken
toch hangt dit blaadje
nog altijd onvermurwbaar
aan de boom
niet dat de wind
niet genoeg z'n best doet
evenals de regen
het vertroebelt alleen
zo het zicht…
Kleurloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 kleurloos zijn onuitgesproken woorden
die hun betekenis niet kunnen dragen
ze hangen in het luchtledige
waar zwaartekracht geen vat op heeft
het blanco schilderij
hangt verlopen aan de wand
tot gisteren hield het verloren dromen
gevangen die altijd hadden willen ontluiken
maar onmogelijk tot hun recht kwamen
daar de schilder het bij voorbaat…
Even niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 wazig staart leegte mij aan
woorden die er eerder uitrolden
vanzelfsprekend haast blijven nu uit
als in sluier gehuld dwaal ik
in een voor mij maar al te bekende
wereld waar ik al eerder huisde
ook al reikt het zicht niet ver
voelt het herkenbaar en vertrouwd
alleen woorden ontbreken nog…
Ongehoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 tussen het gekakel door
ging haar immense verdriet
verloren in vergelijkingen
die kant noch wal raakten
zagen zij dan niet
dat al zij had gewild
was een luisterend oor
een begripvolle stilte
met alle goede bedoelingen
hadden zij alles wat krom was
weer recht willen breien
alsof er zoiets bestond…
Bollende rokken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 zinnen rollen af en aan
speels dat wel
kleuren doen we niet meer
dat laten we over aan hen
waar de rokken van bollen
in de wind
zij ving hen al eerder
op de dag
niets was zoals het leek
zelfs niet toen de schaduw
ze te drogen hing…
Kleurloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 de kleur is al even verdwenen
verkocht aan de hoogste bieder
die van goede wil
grijs blijven de dagen
bij geen zuchtje
wind
draaiend in cirkels
waarvan het begin
nog altijd zoek is…
Herpakken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 ik plak woorden
op jouw lippen
daar jij ze niet
vinden kan
ik spiegel beelden
aan jouw ogen
die alleen jij
kunt ontwaren
genietend van de glimlach
die jij tevoorschijn tovert
kus ik jouw lippen
zacht…
Gedesillusioneerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
419 woorden verse woorden
houden (n)iemand
voor de gek
beloften vage beloften
smeerden honing
rond haar mond
jammer
dat zij niet
dom genoeg is
om uit jouw hand te eten…
Eigenwijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 steek je kop maar in 't zand
want er is niets aan de hand
zet je masker op zolang angst regeert
heb je er dan nog niets van geleerd
dat je keer op keer vervalt in oude streken
tot het je niet meer aan durf zal ontbreken
je de angst kunt laten voor wat het is
en je bevrijd zult worden uit deze duisternis…
Wie ben jij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
542 wie ben jij
om mij
het licht
te ontnemen
uit m’n ogen
het was niet
dat jij mij kende
noch degenen
die ik liefhad
en in allerijl
vertrokken
vanmorgen
voor een
doodgewone dinsdag
in maart…
Vilein
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
419 woorden blijken
al even overbodig
daar vileine beloften
nog altijd hangen
te drogen
aan de waslijn
nu regen onverdunde
tranen plengt
loopt de inkt uit…
Op het randje
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
480 ik lig op m’n buik
in het gras
en blaas het bootje
zo ver als ik kan
de rimpelloze vijver op
er verschijnt een spoor
van verdwaalde gedachten
die hij tot dan toe
met zich mee had gedragen
na lang blazen
zwaai ik hem uit
voorgoed…
Geenszins
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 nimmer zal ik jou meer vangen
of in slaap sussen wellicht
noch jouw tranen drogen
zorgen strelen uit jouw gezicht
gevangen in ‘n web vol leugens
reilde ik op hoop jij op angst
nooit zouden wij dichter geraken
want jij bleek het aller bangst…
Soms
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
543 soms vraag ik me af
door wie ik echt wordt gekend
zo ik mezelf al begrijp
immers wat is mij bewust bekend
als ik word geraakt
binnen de cirkel van het bestaan
ben ik dan mijn eigen draagbaar
van gemist verstaan
in het nu
of in het verleden
in de verwachting,
zit ik in een draaimolen
als ik dit moment verklaar
ik zie die ander…
Ochtend-rouw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
451 schittert in het
vroege ochtendlicht
regen heeft een
jas van tranen
uitgegoten
over een stad
die nog in
diepe slaap
verkeert
een nachtbraker
doopt zijn pen
in een onbekende
vloeistof waarmee
hij een ongeboren
gedicht tot
leven wekt
titel onbekend…
Vergeten schoenen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
415 staan nog altijd
te wachten
op niemand
stiltes duren langer
nu argumenten
zijn verdwenen
geheimen terug
naar waar ze
vandaan kwamen
de zin tot oplossen
was al eerder
kwijtgeraakt…
Uitzichtloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 nog altijd
staat ze daar
en zwaait ze naar hen
die haar nauwelijks opmerken
in het voorbijgaan
zij weten niets over het hoe of waarom
noch hoe haar hart getekend is door de tijd
en nooit een kans heeft gekregen
of toch
gedachteloos varen ze aan haar voorbij
tot de schreeuw van een dove
niet meer hoorbaar is…