Het mes in mijn rug
Nochmaals, gestoken, gedreven
En weer neem je het terug
En weer ben je vergeven
Hoe lang kan ik bloeden
Kan het sterven gerekt
Hoe lang kan ik behoeden
Dat te veel liefde lekt…
Ik hoop dat ik weldra vergeten ga
Dat het langzaam vergaat, vervalt
Verliest in omvang, vergeelt, verstilt
Hoe ik 't alweer heb verknald
Verknald heb je het!
Gilt steeds mijn geweten
Net als al die andere keren!
Wil je dat alweer vergeten?!
Ik schud nee, het geweten blijft
Vergeten is ook dit keer een woord
Ik heb dezelfde zinnen gesproken…
Tederheid in je handen
lieflijk gezicht
Stralend witte tanden
eindelijk gezwicht
Goedheid is je streven
vriendelijk van aard
alles kan je vergeven
eindelijk bedaard
De twinkels in je ogen
de lach om je mond
Ik heb tegen je gelogen
de cirkel is weer rond
Probeer te vergeven
een verkeerde stap
Een fout voor het leven
niet eens voor…
De vlinder is weg
Ze stierf te vroeg
In de lente
Een leven voor de boeg
De dagen zijn lang
De nachten zijn zwoel
Ik dool er in rond
Met een leeg gevoel
De vlinder is weg
Zo lang gewacht
Ik hou me niet groot
Ik huil zacht
De vlinder is dood…
Ogen zo leeg
diep in zichzelf gekeerd
bang voor wat komen zal
de val
in het diepe
van het onbekende
zo ver weg
maar zo voorspelbaar
je mond die niets meer zegt
zo stil
een streepje
geen warmte meer
waar is je stem
je vriendelijke trekjes
waar ben jij
kan je me nog horen
de leegte zo sterk
het is nu beter
het lichaam blijft…
(Hom. Il. XVIII, 576)
O! 't ruisen van het ranke riet!
o wist ik toch uw droevig lied!
wanneer de wind voorbij u voert
en buigend uwe halmen roert,
gij buigt, ootmoedig nijgend, neer,
staat op en buigt ootmoedig weer,
en zingt al buigen 't droevig lied,
dat ik beminne, o ranke riet!
O! 't ruisen van het ranke riet!
hoe dikwijls dikwijls…
Ik voel pijn
heel veel pijn
binnen in mijn hart
daarom zie ik even
geen kleuren
en is alles zwart
de kleuren zijn er wel
verborgen diep in mij
en als mijn lijf het toelaat
mag ik er weer bij.…
Via het trappetje
van het verleden
daal ik af
naar tijden
van pijn
en vernedering.
Lijkt zo lang geleden
probeer te vermijden
hoe het voelt
zielepijn.…