Alle inzendingen over familie

De foto die ik van je kreeg was gewoon een innig familietafereel ik voelde me even leeg en vervreemd tegenover wildvreemde mensen de camera legde een moment vast als een schilder met zijn kwast nu kijk ik weer naar de foto was heel de wereld maar zo.…

Mijn broer vraagt naar een herinnering, hij kan hem steeds slechter zien. Wacht tot het voorjaar, zeg ik, sluit je ogen, tel tot tien en haal dan onverschrokken de jonge vogels uit de goot, hun nesten. In de berm. En kijk en luister naar het geluid van rook in een zwerm. --------------------------------- uit: 'Parmentier', 12/3 2003.…

Die Marcel Harmsen toch om te berichten (Te lezen in zijn laatste snelsonnet) Dat hij zijn mams ertoe heeft aangezet Een tien te geven voor al zijn gedichten. Mams toonde wekelijks haar eigen bloed Dat men het van familie hebben moet.…

Ik was het lievelingskleinkind van mijn opa: Jan Goossens. Hij was berucht om zijn zéér strenge houding. Ik ga nog een aantal graden verder. Doe er nog een paar scheppen bovenop. Omdat mijn neus een moppieneus is, noemde hij mij bij de troetelnaam "moppie". Ik zal het nooít vergeten! Hij liet mij zijn waardige houding na, als erfenis,…

Op valentijnsdag 14 februari 2011 kwamen oom San en mijn tante Lucy op bezoek. Lucy brengt het Licht in de wereld; in mijn verdrietige wereld. Het is niet alleen de betekenis van haar naam, maar ook alles wat ze al jaren doet, voor me. Keer op keer schenkt zij mij nieuw leven en zal ik, uw nichtje, doorgeven wat u mij hebt geleerd... zal ik…

hagel en sneeuw onweer wind en regen deren ons niet wij kunnen er wel tegen lach er maar om en stap er flink doorheen 't is pech maar zeg als nou de zon eens scheen èèn ding staat vast morren helpt geen steek want als de zon eens door de wolken keek en jou daar ziet al met een droef gezicht dan blijft het niet lang licht maak er wat…

even zie ik het niet meer zitten mensen die zomaar op je fitten zeuren zanikken dag en nacht niemand die naar je lacht gatverdamme das echt balen nergens even eer te behalen door een vriendelijk woord of een simpele groet wat zo enorm wonderen doet even voelen dat je erbij hoort ach het is maar ijdele hoop zolang ik zelf nog zo zit in…

het kind. Welke lieve tortelduifjes, Rood van pootjes, blank van kuifjes; Wonend onder d' eigen boom, Drinkend aan de eigen stroom, En op 't eigen dak gezeten. Vliegen zie ik ze allebei, Samen opstaan, slapen, eten, Samen vrolijk met de mei. 'k Wilde de oorzaak daarvan weten, Lieve moeder! de moeder. Wel, Cathrijn!…

Ik denk ook wel eens wat als ma toen met een aardige man was getrouwd en een goede vader wie waren wij dan zelf geweest, maar het grappige is dat we dat dan niet waren, hoewel ook weer wel, toch denk je aan iemand die leeft ja wat als ma toen waarom heeft ze het niet gedaan ?…

een stap en dan nog eentje en dat ik een helm moet kopen want: pappa val niet !…

In liefde opgedragen aan Anton Onder mijn huid Zit je, dicht onder Mijn huid, snaak Met mongoolse ronde Oogjes, kwetsbare Kleine vingertjes Die zo vaak ons Aan het lachen Hebben gebracht Jij die niet onecht Kunt zijn, en nog nooit Iemand heeft bedrogen Want je bent honderd Procent jezelf, en vanaf de Dag dat je geboren…

Tijdens de jaarlijks herdachte huwelijksdag worden herinneringen afgestoft de banden aangehaald. Achteroverleunend, goed in het pak gestoken consumeert men met smaak gebakken lucht. De oudste zoon presenteert met veel elan; het (bewerkt) familieportret van laatst gevierde huwelijksdag verschijnt onder cadeau verpakking. En delen met elkaar…

Dragen zal hij je, zoals eens ik hem droeg op handen naar de toekomst Hij zingt voor jou dezelfde liedjes die ik ooit voor hem zong Vragen zal hij zich diezelfde vragen over hoe dat met je verder moet. Zorgen heeft hij of wat hij doet wel goed is, zoals ik vroeger had. Het kind werd vader zorgend voor zijn eigen kind en hoor mijn…

Lange tijd heeft ze er over gedaan zij kon er niet over praten vertellen kon ze het zeker niet eerst moest ze het zelf verwerken na haar eerste chemokuur was ze zo ziek, dat ze niet meer verder wilde zij wees zichzelf op haar verantwoordelijkheden haar kinderen, kleinkinderen en haar man zij hadden niets gemerkt, daardoor drukten de feiten…

In liefde opgedragen aan Hennie Een tiental jaren had Ik hem niet meer gezien En na een eerste vluchtige Begroeting moest ik wel constateren Dat hij geen carbon-doorslag meer Was van de mens die hij in mijn ogen Ooit geweest was…

Voor een huis dat bekend zou moeten zijn misschien eigenlijk meer een flat stond ik te aarzelen een druk groepje mensen stond voor de ingang bij een man die iets vertelde ze zochten huisvesting begreep ik acht of negen etages waren er maar nauwelijks leesbare naambordjes de meeste ontbraken zelfs geheel waar moest ik zijn, wat was zijn…

Moederlief heeft het net geslepen trancheermes klaargelegd. Schone glazen op ongebruikt tafellinnen. Nieuwe papa komt zondag het vlees snijden.…

Inderdaad, die zon zei zij en zachtjes wapperend verliet zij het plein Die zon, die op dagen als deze haar stralen dempte Als eerbetoon aan – Een ver verlaten vader die ook zonder woorden zijn kind kon kwetsen Men trekt zich heel wat aan zonder die zonnestralen…

En ik weet wel dat er woorden zullen vallen die alles open breken of zijn het alleen de oude kalveren te zwaar om geslacht te worden. Misschien steek je er nog een op als de spanning maar dan nog ik zal het zwarte stuk papier in de lucht houden zodat je het te zien krijgt.…

Ik ben een druktemaker. In mijn voornaam werd ik namelijk vernoemd naar mijn opa aan vaders kant. Deze droeg zijn gehele leven de bijnaam: "Peerke haon", die stond overal vooraan. Ik sta ook als "Haantje-de-Voorste" met beste beentje voor, terwijl menig ander meent dat ik achterloop; het tegendeel is waar: ik kijk met ziel verder dan…

kreeg ik vandaag een compliment en niet eens van een vent ze zei letterlijk tegen mij wat zit jouw haar leuk ger en dat terwijl ik zo was geflipt vanmorgen en dus mijn eigen haar had geknipt wel tien keer liep ik naar de schaar en dacht ook steeds daar gaat mijn haar dit is iets dat komt nooit meer goed als je dit zelf doet maar tot…

zo druk en levendig als jij bent enorm aanwezig maar ook attent ben jij mijn lieve kleine vent en als het soms wat minder gaat voel ik mij even heel alleen met alle herrie om mij heen het liefst wil ik zijn 'gewoon' jouw oma maar voel ik mij vaak heel gemeen.... wèèr ingrijpen of corrigeren jou dingen moeten leren dat doe ik…

lieve schat stel je eens voor dat het je moeder was die je verloor waarom stoot jij je zo af het was puur moederliefde die zij je gaf je hele leven was zij daar voelt het nu dan niet raar? zonder je moeder iedere dag? besef je hoe veel pijn zij heeft nu ze zonder jou leeft? om over verdriet nog maar te zwijgen één ding wil ik je zeggen..…

Ik noem ze niet bij name ik draag ze in mijn hart Waar ik ga, sta, werk, winkel uitrust, uit ga, woon of gewoon naar uitkijk Waar ik maar ben, waar ik maar leef wat ik ook beleef, wat me maar lief is Ze zijn er altijd in mijn hart: mjn man, mijn kinderen, mijn gezin, mijn moeder, mijn familie Ik draag ze in mijn hart en in mijn…

Voor mij zal mijn lieve oma Goossens altijd eitjes gaan rapen met mij in het kippenhok. Voor mij zal zij altijd zorgen voor koude chocolademelk. Miet Weijters bracht "de Fleur" en "de Schwung" in mijn leventje... als kleinkind tussen de vele andere neven en nichten Goossens. Ze was streng, maar ook lief: zij hield van witte anjers, "snoffeltjes…

Een nevenfunctie is vaak Een activiteit naast je hoofdtaak. Je besteedt wat van je tijd, Geeft wat van je kwaliteit Aan een nevenactiviteit. Aan het einde van mijn leven ga ik die functies aan mijn neven gegeven.…

Zijn idealen verbonden, verbinden mijn hart met zijn groot onverwoestbaar hart: vanaf het moment, dat hij zijn schildershand op mijn verbeeldend, fantasierijk hoofd, beschermend, maar ook vooral voedend legde... vanaf dit en dat moment, ontstond de band, en ook veilige vredige dichtersgeest! Ik, als kleinkind, hij als mijn lieve lieve lieve…

ingestopt toegedekt dromen en weer gewekt feeën met moedermond dansen rond kinderbed…

Luisteren naar elkaar vraagt meer dan slechts fluisteren, maar ook concentratie en aandacht voor de ogen, de mond de lichaamstaal maken van zuchten en verlangens geen vluchten, maar momenten van waarheid die echt zijn niet slecht maar kloppend tijd stoppend voor altijd gemaakt samen in werkelijkheid.…

als ooit familie samenkomt dan hoop ik, dat er niets echt niets van pijn verwringen blijft slechts liefde en de band van bloed met alle goede dingen altijd dichter bij mijn hart blijven de herinneringen aan die mooie warme dagen mag ik vragen dat voor mij slechts terug te doen? een dikke zoen!…