1964 resultaten.
LEVEN
poëzie
3.0 met 4 stemmen
4.453 LEVEN, zoele omsomberde even inschitterde,
in de luchten, de regene, de zachtstrijkgevederde,
o leven het gevende altijddoor stillende,
o leven dat toch schijnt het altijddoor willende,
het inzwevend kameren, het volop verlichtende
de wegen, waarlangs gaat het eenzaam uitzwichtende,
klaar, nimmer dromende ogenbewegen,
armstrekkend leven…
Vier joden
poëzie
3.0 met 14 stemmen
3.597 Christus, die 't absolute van de liefde leerde,
Spinoza 't absolute van 't heelal.
Marx, die het relatieve van 't gevoel
En van de geest des mensen leerde, - Einstein van het heelal...
Welk een ras, welk een stam!…
Het licht is nog niet geworden
poëzie
3.1 met 16 stemmen
3.130 Het licht is nog niet geworden,
de hemel is bleek en vroeg,
de maan en sterren verdorden,
er is nog geen zon genoeg.
Maar van af de wolken gaat
een warmte, en doet blozen
van uit het hart, wie eenzaam staat
en voelt, zoals de roze,
dat ook voor hem dit schijnsel schijnt -…
En ik zong bij mij zelve:
poëzie
2.9 met 11 stemmen
3.281 Zonde en schuld bestaan niet,
Elk ding is schuldeloos.
Begrip en Liefde
Komen uit
De Gelijkheid van het Heelal.
Zij stijgen dus samen,
De een door de ander,
Hoger en hoger.
Zij stijgen nu
Tot hogere hoogte
Dan zij ooit waren.
Zij stijgen nu tot absolute liefde.…
Stom als een steen
gedicht
2.9 met 32 stemmen
17.409 Ik was op een keer
verliefd op een
meisje
Al hadden wij
de enorme hoeveelheid
seks,
typisch voor
beginnende minnaars,
Toch ging het
niet zo best
tussen ons
We lagen elkaar niet,
we waren te verschillend,
we hadden nooit eens
'een goed gesprek'
Op een dag
verloor ik
- puur van de zenuwn
om onze slechte relatie -
mijn stem…
Museum
gedicht
2.6 met 45 stemmen
19.088 Geen kruimels, geen beschimmeld
brood onderaan in de doos.
En ook de suppoost
ademt voorzichtig door z'n neus.
-----------------------------
uit: 'Landlopen', 1995.…
In de zwarte nacht is een mens aangetreden
poëzie
4.2 met 22 stemmen
7.350 In de zwarte nacht is een mens aangetreden,
de zwarte nachtwolken vlogen,
de zwarte loofstammen bogen,
de wind ging zwaar in zwarte rouwkleden.
't Gezicht was zo bleek in 't zwarte haar,
de handen wrongen, de mond borg misbaar,
de nek was zwart
een hel was 't hart,
van daar kwam het zwarte en worgde haar.
Met de wind, met de bomen en…
sinterklaasgedicht van iemand in de bijstand
hartenkreet
3.6 met 37 stemmen
5.157 Als begindecember nadert
loopt de spanning bij ons op;
zal de Sint ons nog bezoeken,
of wordt het dit jaar weer een flop.
Schoenen, laarzen en sandalen
worden bij de haard geplaatst
en we denken weer aan vroeger;
wanneer kwam hij voor ’t laatst.
De wortel wordt ook niet vergeten
en we strooien zelfs zout
zodat zijn paard niet uit zal glijden…
En overal ontstaat deze verschrikking
poëzie
4.1 met 9 stemmen
4.014 En overal ontstaat deze verschrikking,
Misdaad, Laagheid, Vergaan der Ziel tot Niets. -
O donkre macht van 't Kapitaal. O Avond
Van heerschappij. O toppunt van de macht
Van mensen op mensen door der dingen macht.
O Natuur, die in handen van de mensen
Geworden zijt tot de vreselijkste vloek,
Die èn heersers èn beheersten beheerst.
O…
De ganse dag ...
poëzie
2.8 met 10 stemmen
2.945 De ganse dag vliegen om heel de Aarde
De proletariërs voort.
Een grote dorst drijft hen, de dorst naar geld
Der niet-bezittenden.
Een grotere dorst drijft hen, maar niet hun eigen.
Het is de gouddorst van de heersenden.
Een grotere dorst drijft die, maar niet hun eigen,
Een allergrootste wereldgrote dorst,
Het is het dorstig Monster…
ERGENS moeten toch zijn de lichte waatren van haar ogen
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.884 ERGENS moeten toch zijn de lichte waatren van haar ogen -
Mijn handen zijn zo hete en droge -
en het lichte water van haar stem -
mijn keel is in dorre klem.
Het kan toch zo altijd niet duren
met de brandende uren -
mijn stem is schor,
mijn ogen dor.
--------------------------
uit: Verzen (1890)…
Stil zit ze, kijkt voor zich
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.751 Stil zit ze, kijkt voor zich
langs hare wangen rood,
haar vingers bewegen zich
op hare benen bloot.
Haar lichte haar is stil,
de ogen zijn niet te zien,
haar borsten staan stil,
niets te geschien.
Onder haar kin is rood -
warme schaduw,
en in de lichte schoot
donkerder schaduw.
---------------------------
uit: Verzen (1890…
Mei
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.196 Ik wist niet dat dit alles was zo mooi.
Zo staat ook wel een meisje vol in bloei,
De bruigom loopt om haar en streelt het haar,
Zijn spitse ving’ren door haar gouden haar:
En loopt nu onwetend heen en zoekt in spel
Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder ’t witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.…
Een meisje
poëzie
3.1 met 7 stemmen
5.801 's Morgens op het witte laken
doet er een gelaat ontwaken -
dat ligt daar als een waterlelie
op een golf water, op de peluw.
's Middags loopt ze in het bos te schijnen,
haar ogen tussen bladen als twee kleine
vuurjuwelen, kijkend in een laan -
bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan.
's Avonds lacht ze in een stille
kamer,…
Wanneer ik ...
poëzie
3.2 met 13 stemmen
4.460 ‘Wanneer ik in Uw ogen staar,
Geliefde,
Dan wordt mij het Mysterie klaar
Der Liefde.’
--------------------------------
fragment uit: Pan (1912)…
En haar verlangen...
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.571 En haar verlangen werd zó groot, ze kon
Al deze aardse dingen niet meer aanzien
Van tranen en van liefde, en in waanzin
Voelde ze in hem ieder ding: ze snelde
Op een boom aan, hem denkend, en ze stelde
Zich voor die, armen open, en ze viel
Tegen die aan en kuste en een ziel
Voelde ze in hem; in een sloot die open
Langs bomen lag, stortte ze…
Bij het denken aan de liefde
poëzie
3.6 met 24 stemmen
5.107 Bij het denken aan de liefde
Heb ik liefde lief,
En ‘t is de liefde tot u, Geliefde,
Die mij tot die liefde hief.
-----------------------
uit: Pan (1912)…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
3.6 met 22 stemmen
5.043 Soms, als men buiten loopt in zee van zon,
Of in de diepe storm, in 't diepe jaar,
Of in de nacht haar laag neervallend haar,
Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon,
Dan voelt men zulk een liefde voor de bron
Van al wat leeft, 't heelal, dat men wou daar
Zijn armen omheen slaan, en heel te…
De stad verhief zich...
poëzie
4.1 met 10 stemmen
2.963 De stad verhief zich uit de wijde sneeuw,
En ‘k zag een donkre schaar uit het loodgrijze
Komen op het geelwitte van de sneeuw.
Het leek een groep van afgematte slaven.
Het waren arbeiders en ‘k sloot mij aan,
Zoals een broeder doet,
En door het donker licht trokken wij daar heen.
Ik kende hen allen door het schittrend licht,
Dat de Liefde…
Men zegt...
poëzie
3.6 met 20 stemmen
4.298 Men zegt de Absolute liefde
Kan niet bestaan in een Mens.
Maar mijn Liefde voor U, Geliefde
Geest der Mensheid, is zonder grens.…
Mij brandt dit ene grote verdriet
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.286 Mij brandt dit ene grote verdriet,
ik kan niet vinden,
wie eens om mij het leven liet,
die jonge hinde,
dat jonge kindje, die jonge bloem,
die ochtendwolk, die nachteroem,
die witte ster, die bloemewinde,
die jonge hinde.
Ik ben gegaan de werelden door,
ik kan 't niet vinden
waarin ze schuilt die ik zo minde,
zij is te loor.…
Zo stil moet het zijn
poëzie
3.6 met 11 stemmen
7.294 Zo stil moet het zijn
om de dichter,
dat, als in de schijn,
het duizendvoudig gelichter
der fantasie die in de stilte bloeit,
- het schoon en rein
beeld van de wereld richt er
zich op - hij het hoort in het fijn
ruisen der stilte. Verdichter
heet hij, omdat hij bijeenbrengt en boeit
het gezicht dat hij hoort in zijn oren
en het…
Mei boek III [fragment]
poëzie
4.8 met 12 stemmen
3.709 Het was de nacht
Toen alle wolken te begraven gingen.
Ik zat waar een rivier ging en er hingen
Treurwilgen over mij, waardoor de wind
Zoet en zoel weende tranen als een kind.
Het was zó een rivier tussen twee dijken
Als uit de bergen springt en door de rijken
Van Duitsland en van Holland naar zee gaat.
Het water gonsde, als een overlaat
'…
ERGENS
poëzie
4.0 met 13 stemmen
4.463 Ergens moeten toch zijn de lichte waatren van haar ogen
Mijn handen zijn zo hete en droge
en het lichte water van haar stem
mijn keel is een dorre klem.
Het kan toch zo altijd niet duren
met de brandende uren
mijn stem is schor,
mijn ogen dor.
-----------------------------
uit: Verzen (1890)…
hart te huur
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
1.999 te huur,
twee kamertjes in mijn hart.
onderhoudstoestand: redelijk,
hier en daar een schrammetje
plus een beetje smart.
ligging centraal,
op loopafstand van jezelf.
bezichtiging op afspraak,
dan gaat de rest vanzelf.
de huur is liefde,
en je deelt het hart met mij.
ruimte genoeg voor eigen inbreng,
wie o wie komt er bij…
Was vroeger alles beter?
gedicht
3.5 met 46 stemmen
26.514 Vroeger,
toen ik klein was,
was de sneeuw
veel witter
Maar ook
veel roder,
als mijn vader mij
bij min vijf buiten
een bloedneus sloeg
Vroeger
toen ik klein was,
scheen de zon
veel meer
Maar ook
was ze veel heter
als mijn vader mij,
op het middaguur,
buiten
had vastgebonden
aan een paal
Vroeger,
toen hij jonger was,
had…
Mijn grijze tintelreine
poëzie
3.3 met 21 stemmen
3.369 Mijn grijze tintelreine
mijn witte strelefijne
met hoog van omhoog gezwier
van uw handekens, schier
het vlerkegezwaai van vogeltjes,
het omkomen van wiekmolentjes,
ze veren zo fraai door de lucht,
mijn oor hoort geheel geen gerucht,
en uw wangen glijden aan
en uw lippen staan saam aan
beweegloos rood
en in eens daar vlood
een…
Mei boek II [fragment]
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.614 Zoals de wolken na een winterdag
Treurende gaan, hoewel geen luchtgeklag
Gehoord wordt waar het ov'ral stil is -- dan,
Terwijl er sneeuw valt hier en ginder, kan
Ik soms een enk'le wolk blosrood zien worden.
Lachende reist die in tussen de horden
Huilende wolken -- zo waren de riffen
Van zonverlichte bergen die in effen
Glooiingen hoog liepen…
Stein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
751 Eens zat een jongen met zijn vinger in de dijk
en nam het op tegen de woeste baren;
hij wist het wonderwel te klaren
en redde zo het hele Nederlandse rijk
Helaas de oude tijden zijn voorbij;
het is nu waterstaat contra de waterleidingmaatschappij!…
De dag gaat open ...
poëzie
3.7 met 36 stemmen
6.202 De dag gaat open als een gouden roos;
ik sta aan 't raam en zend mijn adem uit,
het veld is stil, en nauwlijks één geluid
breekt naar het koepelblauw bij tussenpoos.
En in mijn kamer, als een donkre doos,
waarvoor de parels hangen aan de ruit,
ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit,
en ik bij donkre wand diep peinzend poos.
Ik…