720 resultaten.
Even niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 wazig staart leegte mij aan
woorden die er eerder uitrolden
vanzelfsprekend haast blijven nu uit
als in sluier gehuld dwaal ik
in een voor mij maar al te bekende
wereld waar ik al eerder huisde
ook al reikt het zicht niet ver
voelt het herkenbaar en vertrouwd
alleen woorden ontbreken nog…
Ongehoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 tussen het gekakel door
ging haar immense verdriet
verloren in vergelijkingen
die kant noch wal raakten
zagen zij dan niet
dat al zij had gewild
was een luisterend oor
een begripvolle stilte
met alle goede bedoelingen
hadden zij alles wat krom was
weer recht willen breien
alsof er zoiets bestond…
Bollende rokken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 zinnen rollen af en aan
speels dat wel
kleuren doen we niet meer
dat laten we over aan hen
waar de rokken van bollen
in de wind
zij ving hen al eerder
op de dag
niets was zoals het leek
zelfs niet toen de schaduw
ze te drogen hing…
Kleurloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 de kleur is al even verdwenen
verkocht aan de hoogste bieder
die van goede wil
grijs blijven de dagen
bij geen zuchtje
wind
draaiend in cirkels
waarvan het begin
nog altijd zoek is…
Herpakken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 ik plak woorden
op jouw lippen
daar jij ze niet
vinden kan
ik spiegel beelden
aan jouw ogen
die alleen jij
kunt ontwaren
genietend van de glimlach
die jij tevoorschijn tovert
kus ik jouw lippen
zacht…
Gedesillusioneerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
419 woorden verse woorden
houden (n)iemand
voor de gek
beloften vage beloften
smeerden honing
rond haar mond
jammer
dat zij niet
dom genoeg is
om uit jouw hand te eten…
Eigenwijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 steek je kop maar in 't zand
want er is niets aan de hand
zet je masker op zolang angst regeert
heb je er dan nog niets van geleerd
dat je keer op keer vervalt in oude streken
tot het je niet meer aan durf zal ontbreken
je de angst kunt laten voor wat het is
en je bevrijd zult worden uit deze duisternis…
Wie ben jij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
542 wie ben jij
om mij
het licht
te ontnemen
uit m’n ogen
het was niet
dat jij mij kende
noch degenen
die ik liefhad
en in allerijl
vertrokken
vanmorgen
voor een
doodgewone dinsdag
in maart…
Vilein
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
419 woorden blijken
al even overbodig
daar vileine beloften
nog altijd hangen
te drogen
aan de waslijn
nu regen onverdunde
tranen plengt
loopt de inkt uit…
Op het randje
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
480 ik lig op m’n buik
in het gras
en blaas het bootje
zo ver als ik kan
de rimpelloze vijver op
er verschijnt een spoor
van verdwaalde gedachten
die hij tot dan toe
met zich mee had gedragen
na lang blazen
zwaai ik hem uit
voorgoed…
Geenszins
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 nimmer zal ik jou meer vangen
of in slaap sussen wellicht
noch jouw tranen drogen
zorgen strelen uit jouw gezicht
gevangen in ‘n web vol leugens
reilde ik op hoop jij op angst
nooit zouden wij dichter geraken
want jij bleek het aller bangst…
Soms
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
543 soms vraag ik me af
door wie ik echt wordt gekend
zo ik mezelf al begrijp
immers wat is mij bewust bekend
als ik word geraakt
binnen de cirkel van het bestaan
ben ik dan mijn eigen draagbaar
van gemist verstaan
in het nu
of in het verleden
in de verwachting,
zit ik in een draaimolen
als ik dit moment verklaar
ik zie die ander…
Ochtend-rouw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
451 schittert in het
vroege ochtendlicht
regen heeft een
jas van tranen
uitgegoten
over een stad
die nog in
diepe slaap
verkeert
een nachtbraker
doopt zijn pen
in een onbekende
vloeistof waarmee
hij een ongeboren
gedicht tot
leven wekt
titel onbekend…
Vergeten schoenen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
415 staan nog altijd
te wachten
op niemand
stiltes duren langer
nu argumenten
zijn verdwenen
geheimen terug
naar waar ze
vandaan kwamen
de zin tot oplossen
was al eerder
kwijtgeraakt…
Uitzichtloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 nog altijd
staat ze daar
en zwaait ze naar hen
die haar nauwelijks opmerken
in het voorbijgaan
zij weten niets over het hoe of waarom
noch hoe haar hart getekend is door de tijd
en nooit een kans heeft gekregen
of toch
gedachteloos varen ze aan haar voorbij
tot de schreeuw van een dove
niet meer hoorbaar is…
Vrije val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 ze hekelt de zorgen
van morgen
ze zou ze maar
wat graag van haar
af willen spoelen
en laat tranen
de vrije val
om weer
te kunnen
ademen
haar hart
lucht te geven
zodat ze deze
dag als een
nieuwe jas
aan kan trekken
het zonnetje speelt
al met haar haren…
Verschieten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 eenzaamheid
kleurt niet dieper
dan jouw wangen
die verschieten
bij het geven van
lichte vleierij
daarna gaat ze
weer op in de massa
alsof ze nooit eerder was…
Gelijk een bange wezel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 slalom jij je leven lang al
om de waarheid heen
om maar geen kleur
te hoeven bekennen
in een doolhof vol leugens
waan jij je thuis
op dat niemand ooit
te dichtbij zal geraken
ontwijk je je spiegelbeeld
om jezelf niet in de ogen
te hoeven kijken
stel dat ‘ie barst…
Reikhalzend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 steevast kijkt zij
in de richting
van waar hij gevlogen is
hopend op een teken
werpt de tand des tijds
vruchten in haar schoot
nog altijd kijkt zij
in dezelfde richting…
Van toen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
473 kleuren nog
bestonden
zonsondergangen
geverfd gingen worden
het genieten
volop gaande was
wensen ter tafel
werden gebracht
de liefde nog
bedreven werd
er altijd weer
een morgen was
om ons aan te laven
ligt dat nu voor altijd
begraven
onder een
dikke laag
geheimen…
Herboren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
434 laat mij vandaag
opnieuw geboren worden
met een frisse kijk
de wereld aanschouwen
zonder geschiedenis
noch schuld hebben aan
kleur ik ieder blad
maagdelijk wit
zodat zinvolle woorden
hun zwang kunnen vinden
en de waarheid
eindelijk mag zijn…
Epifanie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
447 en dan opeens
liggen antwoorden
gewoon op straat
vol ongeloof
dat ik daar tot dan toe
aan was voorbijgelopen
schud ik de waarheid
van me af en doe deze
jas aan als de mijne…
Waar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 in het land
waar hemel
de aarde kust
woorden
kant noch
wal raken
loopt zij
nog altijd verloren
opzoek naar
wat eens was…
Verwaterd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 ik trek
een jurk
van tranen aan
verse nog
ongeboren gedachten
kleuren de dag
die langzaam overgaan
in een gigantische
regenbui…
Verweesd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 nog altijd slaat ze haar
vuisten kapot op muren
die haar gevangen houden
uitbreken dat is wat ze wil
thuishoren, ze wil zo graag
thuishoren, waar dan ook
ergens bij horen
is niet voor haar weggelegd
hoezeer ze het probeert
zelfs in deze druk bevolkte wereld
knaagt eenzaamheid nog altijd
rondom haar hart…
Immens
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
403 wij vallen in
het niets bij de
zee
die aan mijn voeten
ligt
waarin we
kunnen zwemmen
varen naar
andere continenten
in het hele grote niets…
Illuster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
396 een zwaar verwrongen
beeld van hoe het hoort
hullie tegen mij
lijkt het door gebrek aan
spiegeling nog donkerder
dan te voren
bladzijden wegen zwaar
waarin de waarheid
schuil gaat
uit het niets
vraagt de stilte
mij ten dans…
Oorverdovend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
447 plots
valt ’t stil
oorverdovend stil
terwijl hij
zo juist nog
breed uitgemeten schreef
over hoe hij het leven liefhad
blijft het nu
onverminderd stil
en zij
zij blijft achter
in een onbegrepen zwijgen…
Onbekend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
419 slalommend om slakken
zijn de jongen uitgevlogen
weg
van onder moeders vleugels
naar bestemming onbekend
rood kleurt de avondzon waarin gemis
langzaam de boventoon voert
dit is mijn zomer niet…
Zeventig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 Wat doet een mens met zeventig,
algoritme van de tijd,
terwijl de zon westwaarts spreidt?
Wordt het zielenmeer opstandig
of een eigengereid verzaken aan het haasten?
Gedachten verstillen bij het voorbije,
de feestroes maakt hem tot een ongastvrije:
verwachtingen worden gedoofd als kaarsen.
Toch blijft het dwingend leven
drummend aan deuren…