38847 resultaten.
conversje
hartenkreet
3.3 met 31 stemmen
2.441 nou en?
hoezo
nou en?
gewoon
nou en
hoezo gewoon
nou en?
nou ja gewoon
nou en.
o ja
echt niet.
echt wel.…
Dan
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
889 Wanneer jouw vingertoppen mijn
gedachten zouden raken,
dan
Wanneer mijn handen naar
de jouwe zouden haken,
dan
Wanneer mijn mond was stomgeslagen
met jouw lippen en de stilte over
ons verleden dalen kon,
ja dan
Dat ik dan jonger worden zou
en niet een dag, maar jaren.
Dat wij dan samen zestien waren
of zes of ongeboren…
Onderaan de bladzij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
900 Niet als verhaal, overbekend,
of gedicht laat jij je lezen
zelfs niet als anekdote.
Toch ben je lettergewijs
mijn leven ingeslopen
anders gezegd en beter:
je bent voor mij het laatste wat er
onzichtbaar bij al mijn
sores staat geschreven,
gewoon de voetnoot bij
klein maar onmisbaar jij,
lief sluitstuk van mijn tekst,
O, hoe licht…
Jouw naam
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.819 Hoe vaak jij ook
uit taal opgroeit
tot die ene warme naam
Ik wil je het liefste
ongesproken laten
liefste geheim houden
want vreemde toehoorders
kunnen om de hoek
wachten
Ik wil je het liefste binnensmonds
op het puntje van mijn tong
Ik heb je het liefst
net niet gezegd maar bijna
Vanuit mijn overbevolkt hart…
Reincarnatie 2
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.523 Niet de probeerballon
maar warmtebron en echt:
daar stijg je op
ik zie je
Niet het doorbladerd boek
maar het echt manuscript
je ligt voor me
ik lees je.
Niet de vrouw met Franse naam
maar Hollands en kortaf
ik spreek je, lief
ik spreek je
Ik houd van je zoals je was
en word: warm, ongekend
van ieder graf tot elke wieg…
Schelpen 1
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.773 Vooral die dagen lagen er
mossels op het strand.
Hij toonde mij het donker huis,
door zeepokken ontruimd.
Toen ging hij dood.
En nog na zoveel jaren
- want breekbaarheid wordt
telkens dierbaarder -
zijn mij bijgebleven
de smetteloze ruimte,
de lege ogen,
de bewoner niet thuis…
Schelpen 2
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.697 Ik zag hem aan het strand:
mijn vader.
Zijn jas hing als een schreeuw
tegen de hemel
op die dag en die minuut
voorbij aan ons begrip
en telbaar vóór zijn dood
Ik dacht het te horen ik dacht
zo dadelijk doe ik mij handen
voor mijn oren ik sluit mijn schelp
voor zijn vreselijke woorden tot
mijn bloed alleen nog maar
de zee hoort…
Schelpen 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.719 Zo gingen wij wel vaker:
een uur lopen naar Scheveningen
en dan schelpen zoeken langs
de vloedlijn dat verdomd lange
en zinloze front tegen de zee
Zo botsten dikwijls onze elementen:
mijn water kwelde steeds
zijn weifelende strand
maar dan was daar zijn vuist
een golfbreker waarop ik schuimend
zinloos aanviel
Zo altijd aan…
Om het aankijken
hartenkreet
2.2 met 26 stemmen
1.914 Om alles wat van jou mij groot
en overmooi aankijkt
bestaan de regenbogen.
Zou ooit god zelf daarvan
het spectrum binnengaan
en kleuren uitdoen, onbewogen,
het is mij goed als hij maar over laat
het mooie blauw van ogenlicht
dat ik jou toedicht tot mijn dood…
Babel (duplokids)
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.862 Als genesis nog over
de kamer ligt en gods geest
ternauwernood is opgetrokken,
spelen zij al toren-
hoog de blokken op
elkaar.
Er groeit een vreemd gebouw:
één rek en reikhals al.
Dan, na een hartslag van
terreininstinct en binnenangst,
weigeren zij elkaar welk
playmobielfiguurtje
waar mag wonen in die toren;
met woorden bijten zij
als…
Een dolescent
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
5.816 Vóór schooltijd wandelen. Onder mijn laarzen
ligt Hollands weiland altijd vlak en groen
met koeien die het nog veel vlakker grazen
of traag en treurig hun behoefte doen.
Later bij het ontbijt krijg ik een visioen:
het melkpak draagt van Willy Vandersteen
Suske en Wiske zó vrolijk dat ik daarheen
wil, de school moet het nu maar eens zónder…
Als je er niet bent
hartenkreet
2.2 met 45 stemmen
3.385 Juist als je er niet bent,
ben je er zo nadrukkelijk
gezeten in mijn stoel
lezend wat ik schreef
zonder jou
over jou
Juist als je er niet bent
is er die geur van gisteren
zo nadrukkelijk rondom
mijn polsen doordat ik je
omhelsde je geurt naar
fluitekruid
Lief, laat mij tot
je toe, ook bij
afwezigheid.…
WIJDING AAN MIJN VADER
poëzie
4.0 met 33 stemmen
5.494 O Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart,
en míj liet leven, en me teder léerde leven
met uw zacht spreken, en met uw strelend hande-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwen baard;
- ik, die thans ben als een, die in den avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen gedreven
door zoele zomer-winden in…
IK BEN MET U ALLEEN, O VENUS
poëzie
3.5 met 39 stemmen
4.484 Ik ben met u alleen, o Venus, felle star.
En, waar 'k vergeefs in mij uw stralend gloeien zoeke,
blijft leeg mijn marrend harte, en bar.
Mijn harde mond is strak aan beide starre hoeke.
Geen vraag. En zelfs wat 't eerst me naêrt en 't laatste scheidt :
zelfs ángst en komt mijn ijlt' bezoeken.
Ik ben met u alleen, mijn ogen droog…
ZEGEN DEZE' AVOND, GOD
poëzie
3.4 met 23 stemmen
3.792 Zegen deze' avond, God: ons handen rusten ;
en, kenden onze leden 't kleed der vreemdste lusten
en ons verlangen 't pad van de' ongewoonste waan :
thàns zijn onze ogen moede als van wie sterven geen...
- Stil-wegend staat Uw leve' op de onbewogen blaên ;
om iedre boom-gaard gaat de vrede van Uwe ogen;
en wij, die elke vrucht in onze…
De meiskes uit de taveernen
poëzie
3.8 met 33 stemmen
3.947 De meiskes uit de taveernen
zij hebben een malse schoot.
Zij zien er de jongens geerne.
Zij baren haar kindren dood.
Zij dragen van vurige zijde
een keurske dat spant en splijt.
We ontwaken aan hare zijde
met de houten mond van de spijt.
De ronde zee waar wij zwalken,
die eindeloos wenkt en geeuwt,
en ons doet van begeren balken…
Het huis mijns vaders
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.533 Het huis mijns vaders waar de dagen trager waren,
was stil, daar 't in de schaduwing der tuinen lag
en in de stilte van de rust-gewelfde blaêren.
- Ik was een kind, en mat het leven aan de lach
van mijne moeder, die niet blij was, en aan 't waren
der schemeringen om de bomen, en der jaren
om 't vredig leven van de roereloze dag.
En 'k…
HET IS TIJD
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
3.150 het grijze ledikant verbleekt
twee ogen turen van verleden
vragen niets dan stervend keren
van de tijd
tijd, verloochent tijd;
bedekt het gaan van ‘t leven
ontbindt verdoken onder dekens
eenzaamheid
het blanke ledikant verstijft
tien ogen turen van verlaten
zeggen niets dan lekkend staren
naar de tijd…
Zuivere koffie ?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
759 Het doel van zogenaamde koffieronden
Is de verdeling van de rijke buit.
Men komt er tot een unaniem besluit
De oplossing wordt meestal gauw gevonden.
De koffie, die men daarbij dan serveert
Is `oploskoffie`, maar dan wel `verkeerd`.…
Celdeling
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.270 Stop desnoods ook twee boeven in een cel;
De privacy is hiermee wel geschaad,
Maar toch, de rechtsgang is er mee gebaat.
Het Kabinet vindt nu toch ook van wel.
En dat bevestigt nog een keer de these
Dat elke cellist geen solist kan wezen.…
Geluk
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.440 Geluk,
Ik was er jaren naar op zoek,
Ik vond niet wat ik zocht.
Totdat ik gister wat voelde,
Op mijn schouder.
Ik draaide me om en zag,
Dat het geluk mijn leven
Zachtjes was binnengeslopen.
Juist toen ik het niet verwachtte...…
l'Olympia 1996
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.335 O nacht, word wakker, speel
een lage tuba droefenis of erfenis
voor het vergeten.
O nacht, sta haastig op, gedenk
allen die hier stonden:
Jacques, Edith en Aretha o.a.
O nacht, blaas een klacht
langs de straten van Parijs
een requiem in een donker, laag register:
hoe het paleis puin wordt
wanneer teneinde loopt
dynastie Brel,
vorstin…
Voor jou mijn lieve kleine
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.575 Waarom jij mijn lieve kleine,
waarom mocht jij hier niet zijn ?
Nooit geknuffeld in mijn armen,
't doet nog altijd zoveel pijn.
Al die jaren zijn verstreken
zonder jou mijn lieve schat.
Ik zou je o zo graag vertellen
dat je broers en zusjes had.
Ook jij zou heel veel van ze houden,
je zou de oudste zijn van 't stel.
Je zou ze moeten…
Al fine
netgedicht
2.6 met 101 stemmen
60.360 Toen begrijpen poreus werd
geen coma meer nodig was
ging zomaar zijn hand
de lucht in.
Met trage slagen dirigeerde
hij zijn eigen einde nader
het fermate vóór de rust
van een tel eeuwigheid.
En zagen zijn ogen
de solist in de kamer
die al tamelijk lang
stond te kijken naar
het wit om zijn mond
en de kleur van zijn voeten,
die bij…
Shells
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.771 We searched the beach for shells
especially these dark
twins bearing random
pale eyes of white chalk
on their backs.
And when we found I asked
Dad, will they ever match
again, thus wide apart
yet so closely connected?
They will not fit, he said
Just let them be for
they have been silenced
in death.
They are as soon will we,
he said…
Wie weet
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.823 Na twee jaar dood vroeg hij
is opa botjes nu ik zei
wel ja na twee jaar
zal dat wel maar wist
het niet of bijna niet aar-
zelde alsof
alsof ik beter kijk dan jij
alsof ik beter weten zou
dan jou geopenbaard.…
Manueel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
917 Misschien zijn handen
een vanzelf penetreren
van liefde.
Misschien ook vouwen
handen zich gebaren:
schelpen, artisjokken,
en zeggen zij: liefste,
lig in mijn holte.
Wuiven of buigen de vingers
zich naar elkaar over?
Wordt lichtval een diefstal
van schaduw?
O handen,
o hardheid,
o liefde,
spreek toch
van verlossing
tot…
Zonder titel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.158 Ik, die ben
in bomen uitgebroken
tot groei, tot takken
om te strelen,
Ik die stukgelopen ben
op hars en schors
en het kussen van rasp
Ik die van je houd
tot aan de faliekant
van jouw huid
Ik wil staan als een
gevlochten rondom
aan de tuin die je bent…
Maan boven Transsylvanië
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.101 Twijfel langs de hemel,
een zweem van vreugdevuur,
gestookt op de weidegronden
in de verte.
Moeizaam hangt de nevel
en ademt traag een kleur.
De nacht ligt in de welving
van een lichtblauw rookgordijn,
Er klimt of hangt een maan
in stilte, er smeult.
O schoonheid van het land
rondom het dorp dat heet
Bikafalva.…
euthumia
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 Het juiste midden is:
in één kaarsrechte lijn van hier
naar daar en terug
geloofloos over stromend
water lopen.
zo mogelijk als brug,
zo denkbaar als rivier.…