‘k Heb je lekker laten wassen
Van de modder en de mest;
Ja, je hield niet van dat plassen!
Maar ’t was voor je eigen best.
O, je baas was wel venijnig,
Treurig leven was je deel;
Eten kreeg je veel te weinig,
Schoppen kreeg je veel te veel.…
De kanalen helemaal dicht
met achter de oevers modder, suikerfabrieken, klaver bevroren en winterknollen voor het friese paard.
Steden met mensen met gezichten van geblazen glas lijkt wel.
En nederig worden.
Als een deurmat worden dat is mooi van ze.
Van de schaatsers.
Geen troetelhond op schoot.
Geen kachel.
Geen, niks meer.…
Hij was heus niet gemakkelijk hoor,
dat geef ik zwart op wit toe,
maar nog steeds vindt hij een schappelijk oor:
hij doorbrak immers ieder taboe.
Als vrije denker en publicist,
bestreed hij elke misstand
in de kolonie (wat u al wist) -
schreef zelfs de Koning van ons land,
maar die hield zich Oostindisch doof
voor het misbruik in Insulinde…
Iedere middag om kwart over twee
Duikt de havik pijlsnel naar benee
De duif haast zich uit de voeten
Zodat de havik alleen in de modder kan wroeten
De duif is de angst om
Opgevreten te worden zat
Hij stelt bij zichzelf: ‘Kom,
Ik ga die havik vertellen dat
De tijd voor vrede is gekomen
Geen verschil meer tussen de snellen en de slomen…
even
helemaal niet zitten ziet
sportief is de liefde
die in wind en regen
pijn en trots laat huilen
door samen wiel te rennen
tot aan cauberg’s top
schoon is ware liefde
die in die ander alleen
jij voelen kunt en zien
die aan wie je bent
ruimte tot ontplooien geeft
dik ook is de liefde
als zij strijdend haar gewicht
in sloten modder…