De snelheid der stromen
Begint te verlomen,
In ’t vallen gestuit
Door schuivende korsten,
Die de oevers doen dorsten
Met telgjens en kruid.
De koele Najaden
Verleren het baden,
En schuilen in ’t hout:
En ’t groeien der plassen
Maakt vuile moerassen
Van weiden en woud.
Zo wislen de stonden,
Aan beurten verbonden,
En houden hun tree!…
De snelheid der stromen
Begint te verlomen,
In 't vallen gestuit
Door schuivende korsten,
Die de oevers doen dorsten
Met telgjens en kruid.
De koele Najaden
Verleren het baden,
En schuilen in 't hout:
En 't groeien der plassen
Maakt vuile moerassen
Van weiden en woud.…
het zicht wordt
al minder en
tegen een stroom
van vernieuwing
en snelheid verlaat
ons de kracht van
het kiezen in vrijheid
we landen en
stranden alleen
praten verstandig
maar huilen inpandig.
ik vlieg met je mee
naar het licht
zonder zicht
ik ga nu terug
spin me weer in
zonder naam
zonder woning.…
is
er eventjes uit
een glijvlucht
in koude en
warmere sferen
een botsing van lucht
turbulentie is
niet te bezweren
de vlucht slaat
uiteen in geruchten
we laveren
waar eens onze richting
heel klaar was
verdwalen we nu
het licht is
ons richtpunt
het zicht wordt
al minder en
tegen een stroom
van vernieuwing
en snelheid…
Het zicht werd al minder en tegen een stroom
van vernieuwing en snelheid verliet ons de kracht van het kiezen in vrijheid.
We landen en stranden alleen. Praten verstandig maar huilen inpandig.
Nog vlieg ik mee met jou naar het licht zonder zicht.
Jij gaat weer terug. Je spint je weer in zonder naam, zonder woning.…