Alle inzendingen over haiku

schreeuw van de dakmeeuw op de grens van de duinen schuim van de branding het nieuwe veerhuis zakt af naar de oude rijn waar is de veerman in rook opgegaan de gedachten en dromen slechts klanken blijven een pruimenmondje we hebben nog niet alles gedaan en gezegd racen naar oegstgeest de kreet van de overkant gehoord en gevreesd…

Zanger van beroep Staart door het raam naar regen Als een jongetje…

geen doorkomen aan onder de linkse brugboog ligt een futennest in het voortuintje van een dode duif vleugels tegen de gevel in werkelijkheid kan het hek naar de vrijheid altijd open - zeg het me niet - hoeveel zwarte wateren moet ik afzoeken lage winterzon op de bodem van de singel ligt een vuilnisvat…

commissaris flipse storm op de eerste verdieping een bloempot valt - met kinderbedtijd wordt de pannenkoekenheks naarbinnen gehaald wolken voor de maan in het donkere water niets dan straatlantaarns zweven in water dorre bladeren langzaam tot op de bodem het utrechts jaagpad een meeuw jankt als de honden ´s ochtends heel vroeg…

Hun baby kan al kraaiend van plezier beurskoersen lezen…

De herenboer giert en schreeuwend van het lachen een hagel van meeuwen…

De natuur verliest Alles grauw en donker hier Dom waar men voor kiest…

kil is de lente maar het kleine hoefblad kleurt mijn bermen geel…

een telefoontje een windvlaag een zonnegloed steken in het hart vijf voor twaalf de telefoon doet het weer te laat verwijtbaar de sterke rechtse trekt de zieke linkse op uit gevallen haar liggend op de rug naast natte zweetpoelen jezelf instoppen god onder de grond wij drijven op intuïtie naast het onzichtbare…

afscheid van de sneeuw op klokjes: ze maakte plaats voor voorjaarsvlokjes…

marokkaanse roos in een besneeuwde steeg haar rode knoppen in de volle maan op de drukke singeloever strijkt een reiger neer de aronskelken in de tropische kamer geuren tevergeefs de singel spiegelt in storm gevallen rozen de stok staat stokstil vermist in de nacht ze kan overal zijn - het vriest nog net niet…

ze komen weer op: groene judaspenningen kardinaalsmutsjes…

het geel in het groen onder het wit…

het rode truitje het diepe zwarte water de witte lotus er is wat met haar te praten of fluisteren ze tegen de ruiten op de rotonde de dikste vrouw van de stad voorrang op de fiets iets in mijn ooghoek de wind ratelt de ruiten beweegt schaduwen het haar van mijn lief geelbruine treurwilgen bijna tot de grond…

I heerlijke geurtjes zweven over de drempel voor de rollator bij de oude rijn zwem je in een warm kuurbad de kou voorbij - alle gekken gaan naakt zwemmen in de singel het is hoog zomer je wordt wakker belast met wat je draagt een lieve glimlach lage winterzon op zoek naar saharageel boven onze stad…

Lichtreus van de nacht Verandert in witte dwerg Uitgebluste ster…

gesloten ogen ademen duister antwoord onverstaanbaar stil…

*** *** *** opkomende zon geeft aan donkere wolken een gouden randje *** *** ***…

De 60 plussers bedekken hun ervaring met kale plekken…

~~~ de maartse buien zijn poeslief vergeleken bij mijn maandstonden ~~~…

lonkende appels opa's hand die hoger reikt mij een knipoog geeft…

liprode letters tintelen als poëzie gekuste woorden…

de golven vallen uit hun rol en gestrand doneren ze schuim…

aardappelkuilen als voedselvoorraadheuvels voor eigenheimers…

Dood spreidt je vleugels De lente staakt haar fluister Het struweel blijft stil…

de nevel vroor aan en het kale winterbos tooide zich met kant…

zoals zij nog woont in haar oude pendule zo tijdloos haar klank…

Hawtelijk bedankt Ik pwaat nof wat onhandif Maaw doet niet eenf pijn…

zoals we samen naar onze dobbers staarden zwijgzamer dan ooit…

Slepend door het zand Treurig zandkorrels tellend Gebroken vogel…