45184 resultaten.
zie licht met schaduw vrijen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.253 ik zie licht
met schaduw vrijen
in de ondergaande zon
schemering laat hen betijen
de dag is bijna om
vogels fluiten voor het
laatst hun schitterend lied
op hun rustplaats aangekomen
kunnen ze nu rustig dromen
een vijand is er niet
zo valt de avond
voor een nacht met
sterren rond de maan
niet onverwacht
ogen wennen er al aan…
jij bent de Eva
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
962 zon speelt door
je haar en licht het
op in warme tinten
het lang gevlochten
in een staart opgebonden
met zeeblauwe linten
ogen raken aan
mijn strand je hand vrijt
branding langs het zand
lippen nodigen me uit
je mond is lente en je stem
zingt het hoogzomerse geluid
ik duik in oceanendiep
laat me in jou verdrinken
jij bent…
toen ik jou mijn schaduw gaf
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.892 ik vang voor jou de tonen
componeer het zachte lied
dat speelt in al je dromen
wiegt in bloemen die je ziet
het is een wijsje
dat ik in je ogen zag
je zong het als klein meisje
toen ik jou mijn schaduw gaf
je stem is het orkest
je woorden de vocalen
je lach vult aan wat rest
in een schitterende finale
je bent een brok muziek…
je gaf niets bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
953 ik zag je kleuren in koraal
langs metershoge riffen
groen ging over in topaal
dat donkerde in kliffen
ik dook en voelde
kartels langs de rots
je gaf niets bloot
in stof vond ik je trots
een school van meer
dan duizend vissen
die dansten op muziek
alleen wij het publiek
ik joeg ze achterna
en dook de afgrond in
voelde hoe je me…
Samen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.677 Samen sjouwen we maat na maat
'dronken' door het leven.
Prinses en prins,
kop en kok.
Jij in rok
en ik nog even,
leunend op het leven na de daad.…
Voorbij..
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.103 leven...…
Even weg
hartenkreet
0.8 met 4 stemmen
1.257 Ze was er niet,
haar stoel stond leeg,
de planten al heel wat dagen droog.
En waar was de kanariepiet?
Toen pas zag hij het briefje op de tafel:
''Ben even weg, het kan wat langer duren;
de katten zijn bij tante Lize."
Het kwam niet onverwacht maar toch te snel.
De pijn zou nog wel langer duren
dan de tijd die al verstreken was.
De…
herfst zal ons voorjaar zijn
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.136 zal ons voorjaar zijn in
een eeuwigdurend samen weten
de seizoenen zullen zijn vergeten
zoals de pijnen uit een vorig leven…
Van goed hout…
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.168 De plankenvloer kraakt het verleden
gesmoord door stof verstopte kieren
onder kaal getreden pluche kleden
spijkers buigen; de koppen geroest
niet willens hun houtgreep te vieren
nagels woest geslagen in de knoest
ruw wreken de splinters zich tegen
de vuile zolen die hen open gekrast
achterlaten na een regen van vegen
Nee, de delen barsten…
nu ga ik je oogsten
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.530 de groei is armetierig
het bestaan is niet plezierig
verwelkom me want
nu ga ik je oogsten en breng
je naar het laatste huis waar
we op het leven zullen proosten…
Soms kan het even duren,
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.291 momenten
verzonken in de tijd
die niet tot leven zijn gekomen.…
alleen de ogen spreken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.400 ik zag je trekken ronden
van hard naar breekbaar zacht
je mond heb ik gevonden
in een kus zo lang verwacht
armen die nooit mochten
voelde ik plotseling om me heen
zij die altijd warmte zochten
waren nu niet meer alleen
handen tastend in een nieuw
gevoel geopend door verlangen
je warme lichaam wist het doel
het liefdesweb heeft ons gevangen…
dacht zich Jezus van professie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.104 er is een boom geveld
die woudreus wilde worden
door zijn overvolle bladerkroon
waaide waardering en vaak hoon
de schaarse vogels piepten lief
vergat de stam te dichten
tegen iedere storm bestand
ving wind uit hoge bomen
had de kracht niet in de hand en
smakte met een klap tegen het land
dacht zich Jezus van
professie claimde dichtkunst…
nog groener dan het was
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.740 ik zal mijn vingers
niet meer buigen en
haken aan wat leven geeft
die tijden zijn geweest
ik moet ze strekken
om de dood het grijpen
te beletten anders viert
de jager snel zijn feest
ik zie het gras nog
groener dan het was
struiken in hun vol ontluiken
terwijl mijn herfst ze moet sluiten
de dagen korten
maar er is meer licht in…
taal die op de muren staat
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.677 laat me in je armen slapen
even van de wereld weg
om mijn gedachten bij elkaar
te rapen over wat je hebt gezegd
mijn hoofd tegen je borst
je armen om me heen
ik wil het kloppen voelen
de stilte maakt me zo alleen
ik denk nu niet aan morgen
dan zijn je handen weg
je gaat uit mij vertrekken
ik voel je als een lege plek
je woonde in…
Aan de zwartkijker
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.059 Je hebt ’t gekregen, ’t leven
En al leef je ’t met angsten en beven:
Beschouw ’t als wonder
Ga niet gebukt onder
’t feit dat je ’t straks terug moet geven.…
Plakboek
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.140 Ik heb mijn bundels zomergroen gebonden
daar schoonheid niet verjaard de bloei
tijds hand trotseert in binnentuin
van hart en geloof tot nieuw
geluk de lente luidt en
gratie gracieus het
leven weer
verspreidt.…
Het Bos...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.633 geheel,
net zo kleurijk,
als mijn nieuwe leven is
De pracht van de natuur,
doet me stralen,
of ben jij dat,
die dat doet....…
je adert in marmer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.066 je leven
in jou houdt de tijd zich niet schuil…
aardekind.....
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.381 kind van de aarde
droom in een droom
omhels de sterren
zonlicht is jouw lach
fluister als wind
heers over stormen
laat tranen als regen
verheerlijk dit leven
kind van liefde
laat de maan jou beminnen
wordt één met jezelf
kleur regenbogen
zin van bestaan
schenk ons het leven
laat licht in het donker
wees aardekind…
de wereld is je vlinder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.265 je loopt met vleugels
en je lacht
de wereld is je vlinder
die vliegt
in al zijn kleurenpracht
je voeten zijn wel
zwaarder dan je dacht
je zet ze
niet verkeerd
maar recht vooruit
toch voelt het stroever
het dansen is eruit
soms ga je onderuit over
de drempels van vroeger
ik reik je de hand
laat je weer vliegen
ontplooi je maar, er…
de moordkuil maakte
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.469 ik heb je gezocht
in mijn bestaan
de rechte muren
gaven me geen ruimte
ik voelde wel wat
liefde langs me gaan
een zachte streling
die ik zoeken moet
in kieren en in hoeken
die ik anders oversla
die veel gezichten kent
en mij ontwaken doet
de ogen had ik nooit
gezien wel het tasten van
vingers die mij raakten
die van mijn hart…
met nacht en halfduister
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.430 kleine uren
gluren zonder zicht
jij hebt je ogen dicht
totdat het licht ze opent
zacht tocht schemer
door het raam en kondigt
aan dat ik moet gaan
maar eerst kus ik je wang
in het lichtend
rood geef jij je bloot
en streelt me zacht
met nacht en halfduister
op de rand van elkaar
raken en nog half slapen
voelen we de schepper…
de dood mijn honger krijgt
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.569 het stormt
maar binnenin
is het windstil
wolken stuiven
stervend door de lucht
gejaagd en zonder wil
het is de rust die
aan me vreet terwijl
ik buiten chaos weet
niets kan me meer beroeren
ik kan alleen het leven voeren
tot de dood mijn honger krijgt
en mij dan prijst in alles
wat er is gebeurd, ga liggen wind
je hebt nu lang…
Leuk en luchtig
hartenkreet
2.8 met 24 stemmen
1.741 Je leeft leuk en luchtig
als lachgas:
grappig, vluchtig…
besmeurd maar toch onaangedaan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.198 ik zag je schoenen staan
besmeurd maar toch
onaangedaan wachtend op
de stap waar ze voor gaan
je hebt ze uitgeschopt
je voeten weggestopt
in het geitenwol van sokken
zachtheid en hun warmte lokken
we lopen niet meer paralel
voeten kennen nu de wegen wel
en gaan hun eigen gang
niet bang om uit de pas te lopen
jij bent geschoeid…
verstoorde stilte
hartenkreet
4.4 met 59 stemmen
1.972 Nevel ligt als een fijn zijden laken op de struiken
De schemer verliest onnavolgbaar het gevecht
De zwangere lucht van bloemen beroert het ruiken
De natuur houdt zijn adem in, voordat het iets zegt
Het leven ontwaakt in zijn allerdiepste pracht
De zon schijnt glinsterend op ruggen van druppels
Langzaam verdwijnt het duister van de nacht
Het…
"Als een bloem"
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.325 Als een bloem zo is het leven,
het begin is teer en klein.
De een die bloeit uitbundig,
de ander geurt heel fijn.
Sommige bloemen blijven lang,
andere blijven even.
Vraag niet bij welke groep je hoort,
dat is het geheim van het leven.…
in steen gebeiteld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
2.470 ik zie je naam
in steen gebeiteld
jouw handschrift is het niet
de dood heeft
ook je lijf verbrijzeld
een lege huls en wat verdriet
waar is je bestaan gebleven
geen tekens op de muur geschreven
hoe vind ik je in deze tijd
een hoofd vol vage beelden
een lach die om je lippen speelde
alleen de bloedlijn praat nog door
wat heeft je…
Margrietjes
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
2.030 Ik zag Margrietje in het gras
gezeten staren naar iets kleins
ze had de knieën opgetrokken
onder rond uitstaande rokken
op d’r gezichtje glom een grijns
Haar blik zei me hoe blij ze was
en met de onschuld van een kind
neuriede ze hetzelfde liedje
als het kleine wit Margrietje
dat deinde op de lispelwind
Ik voelde hoe het mij charmeerde…