43197 resultaten.
De wereld der schepping
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 ik weet waar je bent
gaat en verblijft
nog is er altijd die strijd
het warme verlangen
om bij je te zijn
je hand en ogen te vangen
het is als ontsnappen
naar een andere dimensie
stappen in elkaar beter verstaan
ongestoord en privé
in de wereld der schepping
verblijven op hemels terrein
om later de liefde
met anderen te delen in…
Ragfijne regen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 laat me schemeren
in je heldere ogen
die liefde stralen
uit een warme blik
nadat ragfijne regen
van nooit geziene tranen
langzaam is gaan klaren
in een eerste lach
waar je stem
nog zacht en timide
met emoties spreekt breekt
de zon zijn duizend stralen
zij verhalen van
passie en begrip
waarmee jij uit eigen hart
de zorgen van anderen…
Zij brengt stilte mee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 zij brengt
stilte mee
in haar verschijnen
een gereserveerdheid
waarin de lach langzaam
lijkt te verdwijnen
de causerieën over
allerhande en niemendallen
verzanden al snel
men kijkt verbaasd
als zij kordaat
de kring in gaat
aandacht vraagt
met ogen die iets
spectaculairs beloven
haar zachte stem
boeit van begin tot end
als…
Je eigen gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
416 sta jij wel echt
in de schaduw als
je anderen laat praten
of houdt jouw ego
alles in de gaten ten bate
van je eigen heil
is het ware interesse
in wat mensen zeggen
of een entree naar meer
vaak draai jij om
als een blad naar de zon
koester je aan warmte en licht
jij zal duidelijker
moeten zijn in het tonen
van je eigen gezicht…
Het nodeloze tegendraads
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 mijn tijd
met feeën en kabouters
is nog niet voorbij
nu pas
rijpen mijn dromen
komen wonderschoon langszij
zang dans en muziek
krijgen eindelijk hun
erudiet in vorm en plaats
het is jou gelukt
mijn wereld vrij te maken
van het nodeloze tegendraads
het zwarte schaap
te laten leven naast de kudde
zonder oeverloos geblaat…
Brekend glas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 ik zag je huilen
in je slaap hoorde vaag
wat brekend glas
maar je wist van niks
ondanks de sporen op
je nog vermoeid gezicht
wel vertelde je wat later
van de scherven en
de pijn die je voelde
jij bent geen prater
maar in je woorden
kon ik het bezeren horen
we zijn naar buiten gegaan
tussen de bloemen zag ik je lach
de spiegels…
De laatste keer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
632 nog zijn wij op jacht
naar geld en macht
denken dat dit streven
het echte leven is
een ideaal
met de lepel ingegoten als
keurig lid van de maatschappij
zo hoor je er gelukkig bij
geordend door simplisme
de leiders nihilisten
als alles gaat vervelen
zijn er altijd brood en spelen
dit is niet wat wij willen
kuddes die steeds gillen…
Stukjes eeuwigheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 gezien
op de paden die
mijn leven kruisten
imposante brokken rots
van basalt of graniet
in hun schaduw was je er niet
zocht onopvallende stenen
met een handzaam gewicht
bij toeval rakend belicht
kleur en vorm bepaalden
of ik ze zou rapen om mijn
bestaan completer te maken
zij spraken de talen van plaats en tijd
door hen mocht ik delen…
Onderhuidse warmte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 ik tast naar je
raak heel bescheiden
aan jouw zijn
zie licht dat
in het schijnen je
schaduw laat verdwijnen
en onderhuidse
warmte doet gloeien
van verbondenheid
tot strelen
langzaam verandert
naar passionele intimiteit
via roze naar
het donker rood van
alle remmingen ontbloot
de kleuren zijn verschoten
na een heftig samenzijn…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…
VOOR JOU
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
665 van je ben
wat er toe doet
vrede met de keuzes
die we maken
de muziek de we delen
al wat echt telt
was en is goed
wil toch enkel maar
de zon zien in je ogen
de wind door je haar
bevlogen
dat gevoel van enkel maar
wat er toe doet…
Stukjes paradijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 ik zag
in kleine dingen
diep van binnen
stukjes paradijs
een oogopslag
de lieve lach
woorden waarin
ik liefde hoorde
een landschap
dat steeds groeide
in zonnekoestering
uitbundig bloeide
naar het eeuwig
perspectief van
ik heb jou en jij
hebt mij oneindig lief…
Schone schijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
880 weer brak
een stukje
van haar wereld af
het dunne glas
was uiterst transparant
zodat nu iedereen haar zag
nooit heeft zij geklaagd
of daarover kunnen praten
die stilte moet zij nu verlaten
het bestaan was
lang slechts schone schijn
armoe deed haar te veel pijn
maar haar hoofd blijft
trots geheven ook met scherven
kan zij nog…
Het troosteloze rood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
910 een wereld vol
jagen en jachten
op vrede en succes
in de maand met
de langste nachten
de hoop
om dat te bereiken
is al vervlogen met
in de spiegel te kijken naar
het intens vermoeide gezicht
de vrije dagen
zijn snel verdwenen
met nog meer water
naar zeeën van overvloed
en decadentie te dragen
duurder en mooi
maar met een moraal…
Zoekend naar balans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 ik wil weer
de wereld spelen
zonder touwtjes en structuur
de eenvoud
van het spel beleven
zonder mens en duur
niet om te ontdekken
geheimen bloot te leggen
maar met ontspannen lach
voel me weer kind
in het zien van lijnen waarin
gedachten lijken te verdwijnen
in wat handen creëren
links of rechts om proberen
zoekend naar balans…
Stilstaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
981 even rust
je verliezen
in bespiegelingen
van je geest
stilstaan
bij hen
die in zoveel liefde
deel van jou
zijn geweest
-
en zijn
stilstaan
bij honger
armoe
en pijn
en zacht
omfloerst
die deken van
jezelf deelbaar
laten zijn
stilstaan
bij dit feest
wat nooit
zoveel meer
of minder
dan slechts geloven
is…
De verte in je ogen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
616 natuurlijk droom ik
over zon en grazige weiden
maar altijd met jou bij me
over zee en strand
op een subtropisch eiland
wandelend hand in hand
maar het liefst
zie ik de verte in je ogen
reizen we de stilte door
naar plaatsen waar
woorden onnodig zijn
door het schitterend decor
omdat leven
de hoofdrol speelt
in het geven aan elkaar…
De vrolijkste kermis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 ik hoef geen zaadjes
te planten die bloemen
laten bloeien voor jou
met onze handen
vouwen we licht
uit warme zonnestralen
vragen wind
en wat regen om ze
kleurrijk te bewegen
ze vervliegen weer snel
tussen sluiers van druppels
in de vrolijkste kermis van de hel…
Met blote voeten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 ik wilde je
groter en meer
duizenden rozen
konden jou
niet doen blozen
heb je portretten
de kleur van liefde
en leven gegeven
ieder pigment
droeg jouw geur
maar toen
de hemel kierde
zag ik voor
het eerst wie jij
werkelijk was
je danste met
blote voeten
in het hoge gras
straalde een intens
warme madeliefjeslach…
Dwarrelt zacht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 ik ontwaak
kijk verbaasd
naar het eind van de nacht
iets dwarrelt zacht
in eerste blik
raakt glinsterend het licht
kaatst en zet vaart
verdwijnt abrupt
flitst even later weer terug
waar het speelt langs
muren en grachten naast mensen
die verrast op de tram staan te wachten
het proeft en ruikt
naar anders en nieuw
vandaag is…
Een naamloos existeren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
518 dat van de tijd
heb ik nooit geweten
hij heeft mij altijd
op de hielen gezeten
dat ervaarde ik later pas
zag de wereld
als een uitdaging
waarvoor ik steeds
vol ben gegaan in een
toch heel druk bestaan
jarenlang ging
alles voor de wind
het goede pad gehad
toen merkte ik dat
ik mezelf vergeten was
alles bereikt en niet geleefd…
Lachte zacht mijn naam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 je schurkte tegen mij aan
lachte zacht mijn naam
vingers speelden hun spel in
het omstrengelen van hemel en hel
ik volgde je ogen
maar jij dook steeds weg
niet in ontwijken maar
juist door mij te doen kijken
jouw blik ging
van binnen naar buiten
verder dan ruiten en horizon
raakte een weids perspectief
ik had je zo eindeloos lief…
Tot leven alles weet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 ik zag je lach
had nooit
gedacht dat ik
jou levenslang
zou volgen
nog tracht ik
het raadsel
op te lossen
van je ogen
in de blik
die ik ving
bij het ontmoeten
de hand en kus
stukjes hemel
vol verliefde rust
toch is de idylle
niet compleet
want huis en haard
zijn nog verscholen
tot leven alles weet…
Die zonnestraalde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 ik heb je
ooit ontmoet
na een stille groet
een lach
die zonnestraalde
door het bos
verlichtte toen
jouw plekje
op het mos
we luisterden
naar het ruisen
van de wind
tot mijn hand
de eerste liefde
in de jouwe vond
wij dwaalden af
naar hogere sferen
zonder horizon
in het wederkeren
beseften wij terdege
dat dit het echte…
DERNIER REFUGE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.570 Nu gij 't leven dorst verspelen
afgestompt voor vreugd en pijn,
wil ik wel met u nog delen
dit bestaan van zielloos zijn.…
Uit de anonimiteit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 ik wil scherpte
en contrast
in stralend licht
weer trots zijn op dat
wat mijn schaduw is
ben ooit
in vroeger tijden
uit de anonimiteit gekropen
begon mezelf voorbij te lopen
om een ander leven te leiden
maar de perspectieven
vervaagden tot grijze dagen
zo dat ik zonder zon
mijn evenbeeld niet
altijd mee hoefde te dragen
het leven…
Geven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 geven heeft weer
iets aparts gekregen
wordt vaak afgemeten
aan het soort cadeau
de flonkering van edelsteen
het glinsteren van kristal
goud en zilver zie je overal
hebbedingetjes voor iedereen
ik geef vaak een hand
met in de ogen kijken
probeer ik dan voorzichtig
naar iemands ziel te reiken
soms ook nog een kus
maar die heeft veel…
Mijn laatste zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 ik schijn
in het verdwijnen
mijn laatste zon
heb nog
een aantal planeten
als zegen weg te geven
een universum
vol onbekend leven in
de theatrale afscheidsregen
heb te veel gereisd
om de man met
de zeis te ontlopen
zag hem in de ruit
hij lachte in verwelkomen
ook mijn dromen logde ik uit…
Schaduwen in zinnen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
491 onderkant
witte wortels in zwart aardezand
waar zon door woorden schijnt
ondermijnen schaduwen in zinnen
jouw voor de hand liggend gelijk
heb moment en blikken vele
dieptes toegedicht maar je gezicht
rijmt niet met alles wat er was en is
nog is er geen vervelen maar
of je hart voor mij steeds open staat
is geen waarheid die we samen delen…
Het afval en rommelgeluid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
486 zacht fluistert de wind
langs deuren en ramen
speelt op straat en jaagt
blikjes en flesjes voor zich uit
het afval en rommelgeluid
een niet te negeren
refrein in de muziek
van een plein in de stad
waar muren vermoeid
elkaar steunen en
kreunen bij iedere vlaag
hoe overleef ik vandaag
nog spreken hun stenen
koestert een hand de in…