Alle inzendingen over vrijheid van denken. vrijheid van doen. vrijheid delen

43197 resultaten.

Sorteren op:

De wereld der schepping

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
ik weet waar je bent gaat en verblijft nog is er altijd die strijd het warme verlangen om bij je te zijn je hand en ogen te vangen het is als ontsnappen naar een andere dimensie stappen in elkaar beter verstaan ongestoord en privé in de wereld der schepping verblijven op hemels terrein om later de liefde met anderen te delen in…
wil melker22 oktober 2014Lees meer >

Ragfijne regen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
laat me schemeren in je heldere ogen die liefde stralen uit een warme blik nadat ragfijne regen van nooit geziene tranen langzaam is gaan klaren in een eerste lach waar je stem nog zacht en timide met emoties spreekt breekt de zon zijn duizend stralen zij verhalen van passie en begrip waarmee jij uit eigen hart de zorgen van anderen…
wil melker28 oktober 2014Lees meer >

Zij brengt stilte mee

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
zij brengt stilte mee in haar verschijnen een gereserveerdheid waarin de lach langzaam lijkt te verdwijnen de causerieën over allerhande en niemendallen verzanden al snel men kijkt verbaasd als zij kordaat de kring in gaat aandacht vraagt met ogen die iets spectaculairs beloven haar zachte stem boeit van begin tot end als…
wil melker30 oktober 2014Lees meer >

Je eigen gezicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 416
sta jij wel echt in de schaduw als je anderen laat praten of houdt jouw ego alles in de gaten ten bate van je eigen heil is het ware interesse in wat mensen zeggen of een entree naar meer vaak draai jij om als een blad naar de zon koester je aan warmte en licht jij zal duidelijker moeten zijn in het tonen van je eigen gezicht…
wil melker8 november 2014Lees meer >

Het nodeloze tegendraads

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
mijn tijd met feeën en kabouters is nog niet voorbij nu pas rijpen mijn dromen komen wonderschoon langszij zang dans en muziek krijgen eindelijk hun erudiet in vorm en plaats het is jou gelukt mijn wereld vrij te maken van het nodeloze tegendraads het zwarte schaap te laten leven naast de kudde zonder oeverloos geblaat…
wil melker10 november 2014Lees meer >

Brekend glas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
ik zag je huilen in je slaap hoorde vaag wat brekend glas maar je wist van niks ondanks de sporen op je nog vermoeid gezicht wel vertelde je wat later van de scherven en de pijn die je voelde jij bent geen prater maar in je woorden kon ik het bezeren horen we zijn naar buiten gegaan tussen de bloemen zag ik je lach de spiegels…
wil melker13 november 2014Lees meer >

De laatste keer

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
nog zijn wij op jacht naar geld en macht denken dat dit streven het echte leven is een ideaal met de lepel ingegoten als keurig lid van de maatschappij zo hoor je er gelukkig bij geordend door simplisme de leiders nihilisten als alles gaat vervelen zijn er altijd brood en spelen dit is niet wat wij willen kuddes die steeds gillen…
wil melker14 november 2014Lees meer >

Stukjes eeuwigheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
gezien op de paden die mijn leven kruisten imposante brokken rots van basalt of graniet in hun schaduw was je er niet zocht onopvallende stenen met een handzaam gewicht bij toeval rakend belicht kleur en vorm bepaalden of ik ze zou rapen om mijn bestaan completer te maken zij spraken de talen van plaats en tijd door hen mocht ik delen…
wil melker22 november 2014Lees meer >

Onderhuidse warmte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
ik tast naar je raak heel bescheiden aan jouw zijn zie licht dat in het schijnen je schaduw laat verdwijnen en onderhuidse warmte doet gloeien van verbondenheid tot strelen langzaam verandert naar passionele intimiteit via roze naar het donker rood van alle remmingen ontbloot de kleuren zijn verschoten na een heftig samenzijn…
wil melker28 november 2014Lees meer >

Het mes er in gezet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
er waren takjes die niet wilden groeien bloemen die wel knopten maar niet gingen bloeien ondanks zijn trotse stam kreeg de bast veel te verdragen liep kwetsuren op die levenslange tekeningen gaven hij heeft de pijn gedragen in het steeds hoger schragen van de hemel en bewaken van zijn eigen veilige plek eindelijk het mes er in gezet…
wil melker7 december 2014Lees meer >

VOOR JOU

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
van je ben wat er toe doet vrede met de keuzes die we maken de muziek de we delen al wat echt telt was en is goed wil toch enkel maar de zon zien in je ogen de wind door je haar bevlogen dat gevoel van enkel maar wat er toe doet…

Stukjes paradijs

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
ik zag in kleine dingen diep van binnen stukjes paradijs een oogopslag de lieve lach woorden waarin ik liefde hoorde een landschap dat steeds groeide in zonnekoestering uitbundig bloeide naar het eeuwig perspectief van ik heb jou en jij hebt mij oneindig lief…
wil melker20 december 2014Lees meer >

Schone schijn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 880
weer brak een stukje van haar wereld af het dunne glas was uiterst transparant zodat nu iedereen haar zag nooit heeft zij geklaagd of daarover kunnen praten die stilte moet zij nu verlaten het bestaan was lang slechts schone schijn armoe deed haar te veel pijn maar haar hoofd blijft trots geheven ook met scherven kan zij nog…
wil melker21 december 2014Lees meer >

Het troosteloze rood

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 910
een wereld vol jagen en jachten op vrede en succes in de maand met de langste nachten de hoop om dat te bereiken is al vervlogen met in de spiegel te kijken naar het intens vermoeide gezicht de vrije dagen zijn snel verdwenen met nog meer water naar zeeën van overvloed en decadentie te dragen duurder en mooi maar met een moraal…
wil melker23 december 2014Lees meer >

Zoekend naar balans

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
ik wil weer de wereld spelen zonder touwtjes en structuur de eenvoud van het spel beleven zonder mens en duur niet om te ontdekken geheimen bloot te leggen maar met ontspannen lach voel me weer kind in het zien van lijnen waarin gedachten lijken te verdwijnen in wat handen creëren links of rechts om proberen zoekend naar balans…
wil melker24 december 2014Lees meer >

Stilstaan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 981
even rust je verliezen in bespiegelingen van je geest stilstaan bij hen die in zoveel liefde deel van jou zijn geweest - en zijn stilstaan bij honger armoe en pijn en zacht omfloerst die deken van jezelf deelbaar laten zijn stilstaan bij dit feest wat nooit zoveel meer of minder dan slechts geloven is…
John Kroos25 december 2014Lees meer >

De verte in je ogen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
natuurlijk droom ik over zon en grazige weiden maar altijd met jou bij me over zee en strand op een subtropisch eiland wandelend hand in hand maar het liefst zie ik de verte in je ogen reizen we de stilte door naar plaatsen waar woorden onnodig zijn door het schitterend decor omdat leven de hoofdrol speelt in het geven aan elkaar…
wil melker7 januari 2015Lees meer >

De vrolijkste kermis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
ik hoef geen zaadjes te planten die bloemen laten bloeien voor jou met onze handen vouwen we licht uit warme zonnestralen vragen wind en wat regen om ze kleurrijk te bewegen ze vervliegen weer snel tussen sluiers van druppels in de vrolijkste kermis van de hel…
wil melker10 januari 2015Lees meer >

Met blote voeten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
ik wilde je groter en meer duizenden rozen konden jou niet doen blozen heb je portretten de kleur van liefde en leven gegeven ieder pigment droeg jouw geur maar toen de hemel kierde zag ik voor het eerst wie jij werkelijk was je danste met blote voeten in het hoge gras straalde een intens warme madeliefjeslach…
wil melker17 januari 2015Lees meer >

Dwarrelt zacht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
ik ontwaak kijk verbaasd naar het eind van de nacht iets dwarrelt zacht in eerste blik raakt glinsterend het licht kaatst en zet vaart verdwijnt abrupt flitst even later weer terug waar het speelt langs muren en grachten naast mensen die verrast op de tram staan te wachten het proeft en ruikt naar anders en nieuw vandaag is…
wil melker22 januari 2015Lees meer >

Een naamloos existeren

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
dat van de tijd heb ik nooit geweten hij heeft mij altijd op de hielen gezeten dat ervaarde ik later pas zag de wereld als een uitdaging waarvoor ik steeds vol ben gegaan in een toch heel druk bestaan jarenlang ging alles voor de wind het goede pad gehad toen merkte ik dat ik mezelf vergeten was alles bereikt en niet geleefd…
wil melker24 januari 2015Lees meer >

Lachte zacht mijn naam

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
je schurkte tegen mij aan lachte zacht mijn naam vingers speelden hun spel in het omstrengelen van hemel en hel ik volgde je ogen maar jij dook steeds weg niet in ontwijken maar juist door mij te doen kijken jouw blik ging van binnen naar buiten verder dan ruiten en horizon raakte een weids perspectief ik had je zo eindeloos lief…

Tot leven alles weet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
ik zag je lach had nooit gedacht dat ik jou levenslang zou volgen nog tracht ik het raadsel op te lossen van je ogen in de blik die ik ving bij het ontmoeten de hand en kus stukjes hemel vol verliefde rust toch is de idylle niet compleet want huis en haard zijn nog verscholen tot leven alles weet…

Die zonnestraalde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
ik heb je ooit ontmoet na een stille groet een lach die zonnestraalde door het bos verlichtte toen jouw plekje op het mos we luisterden naar het ruisen van de wind tot mijn hand de eerste liefde in de jouwe vond wij dwaalden af naar hogere sferen zonder horizon in het wederkeren beseften wij terdege dat dit het echte…

DERNIER REFUGE

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.570
Nu gij 't leven dorst verspelen afgestompt voor vreugd en pijn, wil ik wel met u nog delen dit bestaan van zielloos zijn.…
Dop Bles23 april 2015Lees meer >

Uit de anonimiteit

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
ik wil scherpte en contrast in stralend licht weer trots zijn op dat wat mijn schaduw is ben ooit in vroeger tijden uit de anonimiteit gekropen begon mezelf voorbij te lopen om een ander leven te leiden maar de perspectieven vervaagden tot grijze dagen zo dat ik zonder zon mijn evenbeeld niet altijd mee hoefde te dragen het leven…

Geven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
geven heeft weer iets aparts gekregen wordt vaak afgemeten aan het soort cadeau de flonkering van edelsteen het glinsteren van kristal goud en zilver zie je overal hebbedingetjes voor iedereen ik geef vaak een hand met in de ogen kijken probeer ik dan voorzichtig naar iemands ziel te reiken soms ook nog een kus maar die heeft veel…

Mijn laatste zon

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
ik schijn in het verdwijnen mijn laatste zon heb nog een aantal planeten als zegen weg te geven een universum vol onbekend leven in de theatrale afscheidsregen heb te veel gereisd om de man met de zeis te ontlopen zag hem in de ruit hij lachte in verwelkomen ook mijn dromen logde ik uit…

Schaduwen in zinnen

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 491
onderkant witte wortels in zwart aardezand waar zon door woorden schijnt ondermijnen schaduwen in zinnen jouw voor de hand liggend gelijk heb moment en blikken vele dieptes toegedicht maar je gezicht rijmt niet met alles wat er was en is nog is er geen vervelen maar of je hart voor mij steeds open staat is geen waarheid die we samen delen…

Het afval en rommelgeluid

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 486
zacht fluistert de wind langs deuren en ramen speelt op straat en jaagt blikjes en flesjes voor zich uit het afval en rommelgeluid een niet te negeren refrein in de muziek van een plein in de stad waar muren vermoeid elkaar steunen en kreunen bij iedere vlaag hoe overleef ik vandaag nog spreken hun stenen koestert een hand de in…