3075 resultaten.
Eenvoud.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
694 Hoe mooi de eenvoud soms kan zijn,
hoezeer zijn kracht het hart beroert,
toch wordt hij zelden gewaardeerd.
Die drang om naar de kern te gaan,
de zoektocht naar wat telt,
waar schone schijn en ijdelheid
meteen worden geveld.
Hoe mooi de eenvoud soms kan zijn,
hoezeer zijn kracht het hart beroert,
toch wordt hij dikwijls genegeerd.…
Benen, ballen en fluiten.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
936 Hun dolle geestdrift is weer niet te stuiten,
ze gaan er nog eens stevig tegenaan.
De ballenvreugde raast als een orkaan
in 't streven van die pezige kornuiten.
De toezichthouder holt erachteraan -
er glipt al eens een deugnietje naar buiten,
waarop hijzelf geëxalteerd mag fluiten
tot ook aan zijn behoeften is voldaan.
Wie zou die vreugde…
Humor.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
780 De humor, da’s een heel speciaal geval.
Behulpzaam helpt ze spanning te bevrijden,
ze vecht om de verzuring te bestrijden,
ze brengt verlichting in dit tranendal.
Al kan haar glans niet iedereen verblijden,
vertoont ze zich maar best niet overal,
ontsnapt ook zij niet steeds aan wat verval,
ze blijft verheugd een warme gloed verspreiden.…
Wat je toekomst brengen zal...
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
752 Wat je toekomst brengen zal,
kan ik niet voorspellen,
Echt, ik vond geen glazen bol
die het kan vertellen.
Maar ik weet dat ik je wens
dat je in je streven
door en boven alles heen
vreugde zult beleven.
Vrijheid in verankering,
vriendschap en verbondenheid,
hoop die grenzen kan verleggen,
liefdevolle tederheid.
Veel te krijgen, veel…
Paradijselijke Papieren.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
626 Waar zal ik mijn papieren eens verbergen?
Waar vind ik 't groot papieren-paradijs?
'k Wil ook wel eens een anti-fiscusreis
naar landen van fortuin en gouden bergen.
Misschien kom ik dan in een mooi paleis
waar niemand ooit de zwartwerkers wil tergen,
of van de rijken wat fairplay gaat vergen,
want wie niet graait, die is er niet goed wijs…
Een nieuwe brug.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Blijf niet roeren in de wanhoop,
in al wat ellendig is,
blijf de bitterheid niet voeden,
't doelloos hangen in 't gemis.
Neem de brokken uit 't verleden,
alles wat werd stukgeslagen,
voeg daarbij ook al het goede
dat je ooit hebt meegedragen.
Leg dit alles dan tesamen,
en begin met veel vertrouwen
aan een nieuwe samenhang,
aan een nieuwe…
De jaren van verstand.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
750 Zeg mij, waar zijn de jaren van verstand?’
k Probeer nu al zo lang ze te ontdekken,
maar ’t lukt me niet om wijsheid op te wekken
en ‘k heb helaas geen trucjes bij de hand.
Wie kan mij eens een beetje hulp verstrekken?
Hoe raak ik bij die wijsheid aanbeland?
Bestaat er soms een bollebozenland
en moet ik daarvoor heel ver weg gaan trekken?…
Zoete verlangens.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
750 Zie hoe ze de voorbijgangers verleiden,
en lonken naar al wie aan 't raam passeert,
zij die door menigeen worden begeerd
voor kort genot dat hevig kan verblijden.
Maar nadat de genoegens zijn verteerd
zijn er ook velen die hun spijt belijden,
die lusten in 't vervolg maar liever mijden
als zoete vruchten die men 't beste weert.
Maar toch…
Volgend jaar, dan doe ik het!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
802 'k Heb veel intenties voor een frisse start,
nu 't nieuwe jaar er weer zit aan te komen,
Wat ik in 't oude niet heb ondernomen,
heeft al mijn goede wil alleen verhard.
Geen mens die nog mijn ijver in kan tomen,
met prachtig resultaat als ik volhard,
en elke knoop wordt volgend jaar ontward.
Verheugd geloof ik in mijn eigen dromen.
'k…
Zonder inspiratie...
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
766 Mijn inspiratie heeft me net verlaten,
ze heeft besloten om op reis te gaan.
Heel eigenzinnig liet ze me verstaan
dat ik haar af en toe met rust moet laten.
Ik smeekte haar, maar nee, het mocht niet baten,
ze vond dat ik 't gemis maar moest doorstaan.
Wie weet is het met 't dichten wel gedaan
nu zij me geen ideeën aan kan praten.
Maar…
Presidentiële wensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 De grote charlatan heeft weer gesproken,
de vredeshoop in haat en nijd verteerd.
Zolang hij maar zijn entourage eert.
De potten worden elders wel gebroken.
Hoe heerlijk toch om vuurtjes te gaan stoken,
want ja, hij heeft het lesje goed geleerd,
de aandacht moet gewiekst worden geweerd
van wat hij in 'geniep heeft uitgestoken.
Wat maakt…
Wensen voor het Nieuwe Jaar.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Wat 't nieuwe jaar voor jou in petto heeft?
Het spijt me, maar ik kan het niet vertellen.
'k Heb echt geen glazen bol die kan voorspellen
wat jij in 't Jaar Achttien zoal beleeft.
'k Wou dat ik je veel vreugde kon bestellen,
dat 't leven jou intens voldoening geeft,
je alles krijgt waarnaar je hartje streeft,
en bovenal een flink pak hersencellen…
In Memoriam S.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
799 Ze had echt van die heel charmante ogen,
die keken me intens verlangend aan,
dus kon ik de verleiding niet weerstaan
al strelend haar voldoening te verhogen.
Helaas, die diepe vreugde is vervlogen,
onlangs is zij heel vredig heengegaan.
Ze had het al een tijd laten verstaan.
De tekenen, die hebben niet gelogen.
Het leek alsof haar ogen wilden…
Wild en onbezonnen.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 De winter geeft zich niet zomaar gewonnen,
want vooraleer hij weer aan ’t vluchten slaat
en ’t land opnieuw voor lange tijd verlaat
is hij nog aan een offensief begonnen.
Hij weet zich met zijn ongemak geen raad,
dus danst hij vrolijk, wild en onbezonnen;
hij heeft een web van sneeuwvlokken gesponnen
want binnenkort is ’t immers weer te laat…
De wereld van de wielen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
624 De wereld van de wielen is ontwaakt.
De knapperds met de goed gespierde kuiten,
die kunnen nu weer ongeremd naar buiten
en al dat moois wordt hogelijk gesmaakt.
Zodra ze rijden, zijn ze niet te stuiten,
en zie hoezeer de fans worden geraakt
wanneer er eentje noodgedwongen staakt
en pijnlijk naar zijn duiten kan gaan fluiten.
Niet dat ik…
Zit de schoonheid echt vanbinnen?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
759 Nu Berlusconi weer is opgedoken,
lijkt hij bijlange na niet uitgeteld.
Hij komt nog altijd vrolijk toegesneld
wanneer hij nieuwe kansen heeft geroken.
De jaren hebben hem nog niet geveld,
al heeft hij 't een en 't ander uitgestoken.
Zijn veerkracht lijkt nog sterk en ongebroken,
en zijn geweten licht en ongekweld.
Maar of de Italianen…
Een formidabel man.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
759 Een formidabel man is overleden
en zachtjes naar de eeuwigheid gegaan,
een baken en een rots in het bestaan;
hoe moedig heeft hij elke strijd gestreden.
Zijn levenslust was nimmer te verslaan,
en ook al heeft zijn lichaam sterk geleden,
toch heeft hij menig boeiend oord betreden
en is vol kracht zijn eigen weg gegaan.
De twinkeling van humor…
Strijd in de verkiezingstijd.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
592 Politici beleven drukke dagen:
ze trekken vlot hun stoute schoenen aan
om heel gemotiveerd op pad te gaan
en moedig op de burgerstem te jagen.
O hemel toch, die irritante vragen
van journalisten die hen gadeslaan
en hen het liefste op hun bek zien gaan,
of lastigaards die eeuwig komen zagen.
Het is toch hevig zuchten en veel zweten,
opdat…
Een veel te korte nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Een veel te korte nacht...
Wie heeft destijds het zomeruur bedacht?
Wie zorgt ervoor dat wij als arme schapen
alweer een uurtje minder mogen slapen?
Wie hoort er onze droeve jammerklacht?
De aandrang om te geeuwen en het gapen,
de rampspoed na een veel te korte nacht,
‘t beroepen op de laatste levenskracht
om ’t eigen lome lijf bijeen te…
Ongehoorzaamheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
730 Ik heb in Het Journaal iets raars gehoord.
Toen Puigdemont de vrijheid is ontnomen,
toen zijn er ook wat aanklachten gekomen -
want anders was die actie ongehoord.
Maar wat me toch een beetje heeft gestoord:
dat ‘ongehoorzaamheid’, naar ‘k heb vernomen
daarvoor ook als een reden wordt genomen;
dat gooit toch wel wat normen overboord.
Want…
Ere wie ere toekomt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
849 Zie hoe ze hem toch keer op keer verwennen
en hoe hij op zijn wenken wordt bediend.
Dat hij alleen de grootste eer verdient,
geen dwaas die deze waarheid durft ontkennen.
Zijn leefomgeving keurig uitgekiend,
en valt er een obstakel te bekennen,
dan slaan zijn knechten steevast aan het rennen;
de beste zorgen krijgt hij toegediend.
Een comfortabel…
Stil is de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 Nevelslierten langs de bomen
Geur van vergeten dagen
Zaad van verloren bloemen
Het verre zoemen van een bij
Fluister, ruis en wapper
Door de populieren die mij laten slapen
Voor het bidden van de valk
De nesten in jouw haar
En het zout op mijn lippen
En breng mij
De dromen van de vogels
De muziek van de bomen
De woorden van de wijzen…
Lieve jarige
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
769 Je huid is het glanzend papier
Je ogen het verwonderde kind
Je krullen de dansende slingers
Je sproeten de gestrooide confetti
Je billen zijn natuurlijk de ballonnen
Je lach de vrolijk zingende visite
Je wipneus de kers op de taart
Je hart het huis waarin wij kunnen vieren
Liefste, jij bent het cadeau van mijn leven…
Morgenster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
543 Het is de geborgenheid
Van je hand op mijn schouder
Het oneindig vertrouwen
Dat jij er zult zijn
Wanneer straks de wolven komen
Om huilend aan mijn voeten te staan
Het is de menselijkheid
Van je ziel en je zijn
Met in je hart de ruimte
Voor hen die anders zijn
Met het oog voor de waarde
Van wat achteloos wordt weggezet
Het is de…
Jij bent
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 Jij bent het meisje dat lachend de deur opende
‘Welkom’ zei en mij in je leven binnen liet
Jij bent de mond waardoor ik wil lachen, praten en zoenen
De ogen waardoor ik naar mijzelf leerde kijken
Jij bent de zon die warmt, brandt, mijn leven kleurt
De regen, die mij laat voelen en doet groeien
Jij bent de wind die blaast in mijn kleine…
De rivier
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
510 Ik woonde ooit in een ander land, waar de zon niet wilde schijnen
Het was er somber en grijs, want mensen en bloemen konden er niet aarden
Het was er verlaten en stil, omdat de vogels er hun stem niet konden vinden
Het was een land dat altijd sliep, omdat ik dan mijn dromen kon leven
De herfst werd er winter, de dagen werden nachten en ik bleef…
Jij bent (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 Jij bent van mij,
van de veldleeuwerik die jubelend naar de zon klimt,
van de koekoek die weemoedig de komst van regen voorspelt,
van de merel die troostend het afscheid van de dag bezingt
Jij bent met mij,
met mij als de pinksterbloem en het oranjetipje,
met mij als de rolklaver en het icarusblauwtje,
met mij als het duinviooltje en de zilveren…
Jij bent (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 Jij bent de zee, zo weids, zo mooi, zo eindeloos vol van leven
De zee, die omarmt, aan mij trekt, mij over haar golven laat scheren
De zee, soms grillig en onwillig, als het bliksemt en dondert
De zee, babbelend en kabbelend, als de wind weer is gaan liggen
Jij bent de zee, met zandbanken gevormd door je twijfels
De zee, waarin duizenden…
Jeu de Boules
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
328 Her en der staan groepjes
van vooral mannen
die met veel,
opgewonden ‘oh-la-la’
en weidse armgebaren
hun emotie uiten
wanneer een werper
met een droge tik van metaal op metaal
de boule van de tegenstander wegschiet
of juist als hij,
doordat de boule met een doffe plof
doelloos is stilgevallen,
heeft gemist,
onder de relatieve koelte van…
Jouw dappere keuze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
370 Je doodvonnis was getekend.
Dat had het gesprek met de arts
feitelijk betekend.
Een maand of drie hooguit
dan was het wel gedaan.
Het leek zo kort.
Maar je had nog een lange weg te gaan.
Toe nemende pijn, zwaardere pillen.
Niet meer kunnen werd niet meer willen.
Ondraaglijk en uitzichtloos lijden
woorden die bij anderen hoorden.
Je was jong…