Gij, de een'ge die mijn rustloos hart hebt voelen kloppen
gelijk een zoete last aan 't eigen vragend hart:
gij weet hoe 'k machteloos weende, en - hoe de doop der droppen
U heilig miek van mijne smart.…
Nou ja, ik jaag mezelf niet echt op stang,
noch barst ik uit in machteloos geween.
Toch ben ik nu een ietsje pietsje bang
en bovendien voel ik me heel alleen.
4e ruitje
Dat ik er halverwege in zal blijven,
daarvoor bestaat een zeer gerede kans.…