Nu voortaan kruipt mijn leven, doods en loom,
Zijn baan ten einde en gaat naar ’t graf gebogen.
Waar snelt gij heen, tonelen van geluk!
Geliefd verschiet van aardse zaligheden!
Doch ja! verdwijn! uw beeld verzwaart mijn druk.
Wat heb ik meer te hopen hier beneden?…
Ach, de wereld, ze loopt op het eind van haar dagen!
Ja, zit nou maar niet of je van ’t weer bent geslagen,
Nou, word je bang, is ’t niet waar? Maar wat is ’t geval?…
Dus houd ik het gewoon op pap en krenten,
ik kom met krans en wijn ook een heel eind,
al voelt het in dit vers iets te verfijnd.
Ach wat, het blijft bij haringen en tenten.
De voeten aan de grond ’t is uit met zweven.
De metaforen zet ik vlug opzij,
voordat ik veel te ver ben afgedreven.
‘k Weet nu al haast niet waar ik ben gebleven.…
zie ik zelden gloren
We hebben zware weken voor de boeg
Ik wanhoop niet en ben niet ontevreden
Maar kijk soms nog wat angstig naar beneden
30- FC Twente - ADO Den Haag 1-1
De voetbalwinter week, een Haagse lente
Bracht nieuw elan en onverslaanbaarheid
Verliezen lijkt voorgoed verleden tijd
Zo bleek ook nu weer tegen FC Twente
Het einde…
Want zoals altijd aan het eind van 't jaar
Trekvogels uit het land gaan met misbaar
Van vogelstemmen uit de hoge lucht,
De kind'ren op de straat horen 't gerucht
En kijken, zeggend: 'zomer is voorbij,
De kou komt' - in de wolken gaat de rij
Van vogels -- zó zó gaat alles voorbij.…