Hartenkreten over geweld

Ik laat je lopen, al heb je dat nog niet geleerd. Ik kom vaak wat ongelegen, maar word nooit genegeerd. Je wil mij snel weg hebben, maar toch neem je de tijd. Zelf heb jij mij ingenomen, maar nu wil je mij kwijt. Misschien ben ik wat dunner, dan jij dat bent gewend. Misschien ben ik wat natter, iets dichter bij jouw krent. Wees niet zo gespannen…

vrede is ver van waar geweld, agressie, onrecht, hebzucht, en honger regeren vrede is dichtbij in samen delen samen strijdbaar opstaan bewapend met miljoenen lichtjes het dreigend duister weren vrede van binnen is leven respecteren…

Haar schoot is in zichzelf gekeerd, haar handen gebalde vuisten, geweld heeft haar tot niets gekneed. Ontstelt in bloot zijn gaat haar lichaam sluiten schaamte wordt haar eindeloze vlucht. Verward ontdaan van zekerheden nog slechts verwant met beeld in schaduw... En nooit meer zal zij zijn.... de beminnende beminde met handen die rusten…

Het was water en vuur: mijn innerlijk uur, per seconde dat wegtikte. Het is mijn grootste strijd om dát te overwinnen door geen oorlog te beginnen. Het zal de schoonste overwinning zijn wanneer ik eindeloos een ander mens kan beminnen.…

Kent u het lied van de hypocriet. Steeds maar weer, elke keer, “ik wist het niet”. Nederland staat in het cahier bij de grootste wapenleverancier.…

Buiten, ver van het zonlicht Mijn ogen springend open Een flinke flits van een bliksemschicht Kapot en geslopen Regen druppels rennen weg Laat het stoppen ik wil me niet verstoppen Het einde is in zicht zie ik daar in de verte weer licht? De bui is over Ik buig me voorover…

In sommige gevallen Moet je met de deur in huis vallen. Zeker als je gaat proberen Iemand te arresteren, Die het nog niet heeft willen leren. Ja, dacht de arrestant, Al dat geweld in dit land.…

Stil, zonder wil gevangen, onbevangen stil in de greep stil onder de bomen aan het touw gebonden, gestropt. Getuigen van innerlijk leed degene die de gevaarlijke confrontatie vermeed. Stille getuigen ontbloot van enige schaamte, gêne. Stille getuigen zonder huichelachtig elkaar uitlachen. De schoft, die verkiest de materiële schade…

DOOD VAN GRENSRECHTER Zo sta je te vlaggen bij een wedstrijd van je zoon. De wind raast over het koude veld. Ineens verandert de wedstrijd van toon. Vlag omhoog voor buitenspel. Schelden en ruzie is het gevolg. De vader die vlagt krijgt lel op lel. Iedereen kijk toe en kijkt naar de opstoot. Te laat de VADER krijgt schoppen en klappen tot…

ik ben soms zo kapot ik moet opstaan ik weet het maar wie weet mijn verdriet niemand weet dat en hoe erg het is dat mijn lief zomaar is weggelopen maar vermoorden kan ik haar niet dan maar mijn m'n dochter en m'n zoon en mezelf erbij en dan hang ik daar met bloed zweet en tranen of zoiets ik drink teveel en ik mis mijn vrouw en…

Toen die middag hield je een pistool tegen m'n hoofd. Dacht ik, je had me wat beloofd. Ik wil hier weg. Het maakt jullie geen fuck uit wat ik zeg. Door jou ben ik wie ik nu ben. Ik zit nu vast, ik zit klem. Door jou is ze weg gegaan. Weet je wel wat je me fucking hebt aangedaan? Toen die middag hield ik een mes voor je rotkop. Ik heb je…

Ik sta versteld van zinloos geweld pesten en schelden tjonge, wat zijn we helden heeft iemand gevraagd om dit lot ik dacht het niet, ze maken levens kapot wat zal de oorzaak van dit alles zijn waarom doen mensen elkaar z'n pijn zullen wij daar een antwoord op krijgen laat het aantal stille tochten niet stijgen het verdriet en leed is iets…

Gefrustreerde landen ludieke oorden je stemming je vriendelijkheid in onschuld losbarstende agressie het geloof in je zelf samen geperst in een droom eeuwig handen schudden stervend van liederlijkheid stil zwijgt de nachtvogel van duizend kilometers ver samenpakkende handen torsen hun geliefden waar gevoelige plekken samensmelten tot oosterse…

Als ik naar je kijk Dan doet mijn hart zo’n pijn Je hebt me nooit begrepen Want voor een mening vond je me te klein. Al die angst en verdriet Die verdiende ik toch niet? Niet wetend wat er gaat komen Alleen nog maar last van die nare dromen. Al die ellende in de jaren Ik wou dat je mij dat kon besparen Want ik was een meisje zo klein…

Wreed ben je je doet me pijn met zoveel moeite en venijn los laat ik je ik wil je niet meer 'k heb zoveel pijn zoveel zeer je kan bedaren ik ben weg ik voel me vrolijk en opgelucht zeg en nu jij zal jij ooit bedenken de andere weg in te slaan? Nee. Nooit.…

Raak me niet aan, Kom niet te dichtbij, Jouw hand is van jou, Mijn lichaam van mij. Het is nu gebeurd, Je hebt het gedaan, Het deed me zeer, Wat heb ik misdaan? Lach maar niet met me. Mijn glimlach is bedrog, Ik wil niet aan je denken Al doe ik dat toch. Je blijft in mij, Ik draag het litteken mee. Fysiek en mentaal, Al klinkt dat…

alles en iedereen verzamelt zich in een kring om je heen ze laten ons niet vallen bloedbroeders nooit was jij opgegeven of voor dood achtergelaten het is echt maten bloed moet soms vloeien botten breuken geweld is zinloos alleen niet zonder reden wat is geoorloofd wat is schandalig wetten verdwijnen het is rechtmatig zonder stigma…

Hun kind heeft geschoten: zij zijn ten einde raad want nu zijn zij degenen die opdraaien voor zijn daad. Ogen zijn op hen gericht: dat zijn zij... zij worden nu gestraft en hij? Hij..is vrij! Hun kind heeft geschoten, zij schamen zich vast dood, weten niet wat te doen, want ook hun leed is groot. Weet, ik leef ook met hen mee, ik begrijp…

Waarom? Wat is het doel van hem die zonder gevoel, van geweten, medeleven en verstand de eerste schutter wilde zijn van het land. Wilde hij beroemd zijn, berucht tot na de dood, schoot hij daarom al die mensen dood? Wilde hij stralen in de eeuwigheid zonder geweten, zonder spijt? Waarom bleef hij niet in leven zodat wij hem zijn verdiende straf…

Ik was in Japan, voelde de aarde beven, vreesde tsunami. We holden omlaag van de elfde verdieping, hotel was weer stil. Overal voel ik de aarde steeds weer beven, de dood heel nabij. Ook Noord-Afrika beefde maar nu van vechten, hoe redden we ons?…

Wring je iemands nek om, direct in de doos Pest en tergt men je dag en nacht, niets loos. In gezelschap, best een aardige knul en wat joviaal Je slachtoffer vernederen en kwetsen, meestal verbaal. 't Laat geen bewijzen na, voor de dader erg handig Een bloedend hart, dat nog amper klopt, 't is moord!…

Toen straks zonder licht Je fietste en wandelde en omkeek en je toen Verstopte in het donker Toen hij snel licht Gedoofd toch vond wat hij zocht en Je zomaar sloeg en andere dingen Toen hij je pakte en ook Het licht uit je bestaan als een dief of erger Is toen altijd in het donker In je hoofd…

Vanwaar die lust tot cijfermoorden? Het is te infantiel voor woorden. Ik zie het aan met lede ogen en met steeds minder mededogen. (Gister was het weer zover. Het gedichtje Angstvallig/Valangstig was het weerloze slachtoffer. Vierengever gaf het een vier, zoals uit het scoreverloop was af te lezen. Het heeft iets lugubers. Je waant je op een onschuldige…

Ik ging verhuizen, Ik vond Nederland maar niets. Ik dacht in Nederland blijven is voor bange muizen, in Nederland gebeurt nooit iets. Was ik maar gebleven, Dan had ik het niet meegemaakt. We hadden het samen veroorzaakt. Ik had geluk dat ik bleef leven. Ik ben nooit zo erg geschrokken, Opeens boem, aah en beng, beng. Ik was net als de…

in het schemerlicht tussen mist en dauw loopt daar geruisloos iets met een touw zo stil dat het hier lijkt, plots zie ik iemand met een grote vuilniszak, angstig weet ik niet wat ik moet doen, moet ik het ontwijken of pak ik die klootzak. is dit de echte dader van de afgelopen tijd die mensen vermoordde en ze dumpte in alle koelheid…

Ja, haar leven was verpest ze liep niet in 't gareel verloederde in onze maatschappij nooit enige liefde drank, drugs en geweld hadden het oordeel al geveld haar bestaan was hakkelend door het leven gaan hier een greep en daar een duw proberen te overleven collecte ging aan haar voorbij niet opgenomen in het systeem stierf zij reeds…

ik kon er niks aan doen ik werd zo plots erg boos ik kon er niks aan doen dat die jongen daarvoor koos hij begon me hard te slaan en heel hard te schoppen die jongen echt waar hij was niet te stoppen ik schreeuwde om hulp maar het leek of niemand luisterde tot mijn engeltje achter mij fluisterde hij bleef maar roepen vecht nou eens terug…

donkere herinneringen verdreven door de wind duiken soms nog eens op als 't heden ertoe dwingt…

De nacht dat het allemaal is gebeurd. Iets wat ik tot op de dag van vandaag steeds heb betreurd. Met 10 tegen 1. Nee, dan blijft niemand op de been. Messen kwamen er aan te pas die nacht. Met 8 messteken ben je naar het ziekenhuis gebracht. Geluk bij een ongeluk ben je niet in je buik geraakt, anders had je de dag van vandaag niet meer…

lag in bed te gapen echt bijna te slapen toen werd ik gebeld het was zinloos geweld ze zei ik kon het niet laten ik moest met je praten jouw luisterend oor daar word ik rustig door ik hoorde haar aan liet ook mijn tranen gaan zoveel pijn en verdriet voor mij stopt het niet ze is bang en verward haar stem zo apart ik ken haar…