inloggen

Alle inzendingen van katty

202 resultaten.

Sorteren op:

Je vinden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 19
Ik wil je altijd blijven vinden als het aan mij lag elke dag maar alleen wanneer het vinden ook van jou mag ... al kijkend naar de blauwe lucht tussen de zelf gesponnen witte suiker wolken, al zoekend tussen de miljoenen regendruppels op een druilerige dag, of als de wind die de horizon aftast van de zee en verdwijnt tussen hemel…

Tijdloos intiem

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 127
Ze schuift haar hand tussen haar pillow en haar wang . Huidhonger roept in een trage gesmoorde schreeuw. Haar aanraken is warmte sijpelt via elke porie naar binnen een stukje zelf beminnen. In foetushouding omwikkeld door beddeplooien zakt ze weg in haar beschermende womb. Het raakt, haar aanraken, als striemen van vergeten…
Katty wijns15 september 2021Lees meer…

Stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 72
Ze wandelt met de seizoenen door haar leven. In haar dromerigheid versmelt ze met het vloeibare van een voortdurend veranderende hemel, waarin nog de dood, nog het ebben van de tijd de veelkleurigheid van bloesems bedekken. Haar blik dwaalt over het geblakerde land van zwijgzaamheid, altijd zoekend, eindeloos wegrennend van zichzelf in haar…

Even dragen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 39
Kon ze maar even haar hoofd in de handen van jouw schoot leggen. Jouw kom als drager van haar beleven voelen gedachten. Opgerold in foetus houding omringd door helende energieën... vloeibaar baarmoedervocht waarvan elke trilling als een golf haar celgeheugen zuivert van aardse pijnen. Luchtclusters lichten op ontrafelen de knopen…

Huidhonger

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 44
Ze schuift haar hand tussen haar pillow en haar wang . Huidhonger roept in een trage gesmoorde schreeuw. Haar aanraken is warmte sijpelt via elke poriën naar binnen een stukje zelf beminnen. In foetushouding omwikkeld door beddeplooien zakt ze weg in haar beschermende womb. Het raakt, haar aanraken, als striemen van vergeten…

Geluksmomentje

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 69
Druppelsgewijs Drop , drup, druppel sijpelt de wereld binnen... De eerste ochtengeluiden op de achtergrond ; De haan die kraait. De dorpskerktoren die de eerste uren slaat. De wind die door het raam fluistert en mij in stilte kluistert. Een lied van een kleine pimpelmees eerst wat onzeker en dan minder bedeest komt zijn roep.…

Pittoreske straatje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 203
En toch kan je ze nog vinden... Die oude vervallen straten met hun eigen verhalen van Miet de dochter van Marie getrouwd met Jan van de visboer en achter het raam op de hoek van de straat de dorpshoer. Enne.... De facteur van toen dronkend zwalpen van nr. naar nr. zijn werk zo goed mogelijk doen. De blaffende straathonden…

Dauw robijnen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 32
Nachtwolken vluchten zwijgzaam. Een koude ochtend-adem zeilt binnen door de ramen en al spinnend rijpt de dageraad. In het traag ontwaken hoor ik de stilte achter mijn stem en overstijg de roes van mijn dromen. Tastend zoek ik mij een weg tussen de lakens wijl haar beeld uit mijn lichaam verdwijnt haar zoete parfum tussen witte regen vervagend…

Oneindige muze.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 61
Oneindige muze Ligt niet voor het graaien ook niet wanneer je denkvingerig elk leven uitdagend blijft paaien. tredes overstijgt in leegtes tuimelend grabbelend naar tijd weer een illusie ten spijt. Nieuw geboorte je leeft je sterft wie weet wel 1000 keer dimentionaal beleef je opnieuw elk leven telkens weer ruimte en tijd gaan…

Lentedooi

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 76
Zo peperzoet geurt jouw zijn tussen vlier en beek als een stiekeme droom die naar iets van decadentie proeft. Vijftig tinten ...? Maar ik zweef gewoon tussen beelden van een vergeten winter de koude van ijzige lichtblauwe lucht. Dwangmatig bespeel je mijn gedachten, kunstzinnig en grenzenloos, zonder weemoed geen hapering alleen…

Ochtendwaken

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 85
Terwijl de hemel open plooit van purpergrijs naar geel verkleurt met vegen wit erdoor, net of iemand een stuk stof ontrafelt, priemt het eerste blauwe van de dageraad door de hangende mist. Geluiden, bijna onhoorbare trillingen op de wind, komen door het raam aangewaaid, langzaam zwellend tot een geheel van twinkelend vrolijk vogelgezang…

Ze luistert

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 78
Ze luistert, verdwijnt waar de wind haar van 't verleden lost. Haar koude adem, pijnen van haar ziel bevriest in het verlangen naar eenvoudig voortbestaan, niet verblind door met nevelen bedamte ramen, ogen als poorten naar haar inner bestaan. Haar schommelstoel schommelt haar voort. De lamp op de tafel gedoofd was het in kamerschemer dat…

Ouderling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 94
Zijn stap werd traag, al trager dan voorheen, gekromd zijn rug, veel ouder, niet goed meer te been. Men noemt je oud verdriet. Je schuffelt voort tot aan jouw plek... die oude bank. Een traan streelt jouw wang. De tijd, te snel, maakt je bang. De kille winterwind trekt door je botten heen, onzichtbaar draagt hij oud, beroert…

Tussen gevlochten takken

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 61
Takken vlechten zich ineen. Stilte fluistert zwijgend door het bladerdek heen... ' Hemelwater slingert zich een weg in 1000 druppels blad per blad kussend, sussend, strelend.... In de schaduw van haar blik spreekt haar stem tegen het weten. Ze koestert de Liefde als een diamant vanuit ruwheid door het leven geslepen. Ze…

Tijd illusie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 87
Vanmorgen trok ze haar ochtendjas aan. De vroege winterzon streelt warmte over het land. Ze staat op de drempel om op stap te gaan maar blijft besluiteloos staan en sluit haar ogen, raakt met haar hand een onzichtbare poort aan. Balancerend op een Koord tussen nu en wat komt hangt een fractie van tijd. luttele seconden lijken wel een…

Ze vraagt zich af...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 71
Ze vraagt zich af wanneer het ouder worden is begonnen en of het leven wel levensecht is? In haar vergeten momenten verwateren de beelden en verdampen in een traan terugblik naar haar oeroude zielsbestaan... Ze verbergt zich in de stilte waarin de dag haar blijft schaduwen zoals de zon die leert haar donkerte te omarmen in de maan…
Katty wijns28 februari 2021Lees meer…

Wachten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 65
Ze leunt tegen de hemel aan zoekt langs lijnen van dromen de geur van honing zachtheid als zijde de zon die te voorschijn komt uit de nacht wacht en wacht zucht naar tijd der tijden ...…
Katty wijns27 februari 2021Lees meer…

Ontwaken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 37
Telkens opnieuw breekt de ochtend de nacht, als een eierschaal rond de aarde barst het ochtengloren waaruit het geel als een ronde bol aan de horizon stijgt, de lucht vult met heldere lichtkleuren. Laag per laag ontmantelt ze haar wereld van het donker nacht gebeuren en laat leven weer geboren worden. Het dieren-rijk begroet als eerst het…
Katty7 februari 2020Lees meer…

Voorwinterdagen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 145
De voorwinterdagen bevriezen in de vroege ochtenden de zonnewarmte boven struiken en graskruid . De lucht hangt zwaar op het land als een soort drukkend blok, onzichtbaar en nevelig massief . De wind, geurend naar aarde, strijkt vluchtig over het koude stervende groen om te verdwijnen tussen de duisterrode uitgebloeide novemberbomen.…
Katty30 november 2017Lees meer…

Iets ontroert...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 148
Ze begraaft haar hoofd in de laatste zomerbloemen, haar mond gesloten in stille huivering verrast door vragende, smakeloze, vochtige lippen... Wat zoekt ze ? Ze zoekt het koele water dat borrelend lacht naar de bomen die elkander toe fluisteren . Wat hoort ze ? Ze hoort het zachte zilverscheuten klinken onder het groen van het eikenloverenbad…
Katty25 september 2017Lees meer…

Minnen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 221
Hoe licht of donker ook de schemer vertelt me dat ik de avond word waarin ik dan verdwaal en behoedzaam wacht op lippen die mij zoekend vinden. Ik kom van ver om je woordend gefluister, om je kreunend verlangen, om je vragende warmte die traag, veel te traag zich om mij heen sluit en mij aan jou kluistert, als een stilte die valt…

Strijd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 71
Hier verwijlen we weer als stormgoden blind in elkander , zwijgend als verloren zielen in mistwolken, wachtend, vragend, vermoedelijk ook argwanend voorbij het beeld van gelukkig zijn starend . Hier liggen we weer dromend van wilde vormen in elkanders handbereik geuren snuivend in onbenutte, voorbijgaande momenten verborgen. Kijken…
Katty15 april 2017Lees meer…

Verloren in behagen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 91
Ze kon slechts nog zachtjes met haar hoofd heen en weer schudden terwijl alleen maar een stille droefheid rond haar huid plakte als verharde schubben. En een schrapend, schor geluid tussen huig en keel bleef hangen omdat ze moedeloos in oude patronen verzeilde en zich vastklampte aan gekende beelden waarbij ze zelfs aan geuren bleef verhangen…
Katty24 maart 2017Lees meer…

Spiegelen.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 151
Als ik jouw spiegelen mag jouw schoonheid en vervorming je waarheid, echtheid en vermomming kan ik vanuit zachtheid bij je zijn. Als jij mij spiegelen wilt in speelsheid en vertrouwen met een open geest mijn dagelijks oefenterrein voortdurend leren mededogend zijn. Als we elkaar spiegelen in afwezigheid van wantrouwen zonder onwaarheid…
Katty4 maart 2017Lees meer…

Aan d'aarde verhangen.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 76
De avond laat weer zijn schaduw vallen. De dag kleedt zich uit en in het terugblikken schilder ik het portret van het mysterie. Haar laatste stuiptrekking ebt weg in golven en laat tekenen achter van een naamloos gezicht en toch zweert mijn hart het te herkennen; mijn ziel gecreëerd door mijn eigen denken. Tijd heb ik als illusie geïntegreerd…
Katty1 maart 2017Lees meer…

Gebroken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 97
Nog nooit had ik zo'n verhaal gehoord mij tot op het bot rakend. Urenlang zat ze daar zwijgend voor zich uit te staren. Steeds verdwaalde ze verder alsmaar eerlijker, echter en oprechter. Haar lichaamstaal was een wiegend zwijgen intens tastend in de lucht als gebroken twijgen. Wat voorbij waaide ont-roerde, raakte uren en dagen lang…
Katty9 februari 2017Lees meer…

De nacht kust.

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 83
Prachtig ragfijn spinnenweb, spiegeling van heelal, broos vochtig parelland hangend tussen heggenpoort waar klimop het hout overwoekert en bladeren de kleur van been en zilver dragen beschenen door het zachte parelmoeren maanlicht. De aarde dampt en ademt met een zweem van verloren vrolijkheid haar warmte uit onder de bevroren korst…
Katty24 januari 2017Lees meer…

Die onzichtbare gouden draad

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 171
Zo soms twijfel ik en denk dat het niet kan, dat het niet bestaat, die onzichtbare gouden draad die liefde noemt en een mens zoveel sterker maakt. Maar ja, toch wel het klopt het klopt zoals het hart van oma dat nog altijd over slaat wanneer ze met een glimlach kijkt naar opa, ook al is hij oud en ziek te bed en hij misschien…
Katty15 januari 2017Lees meer…

Jouw kus .

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 240
Laat je kus zijn als een zachte lentebries die in het voorjaar bloesems draagt, als de sensuele smaak van zoete honing als de warme vochtigheid van een dauwdruppel gekoesterd door de zon. Laat je zoen zijn als de betovering van magie waarbij kleine schokjes langzaam haar adem benemen en knieën het knikkend begeven .…
Katty14 januari 2017Lees meer…

Ochtendstond geeft

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 106
De klamme kille lucht mantelde zich als een tweede huid rond haar gelaat, terwijl de zachte regen voorzichtig in een streling de sporen van de nacht weg haalt. Het is vroege ochtend de dag staat op het punt te ontwaken in een trage slow motion beweging, net als haar denken dat nog binnensmonds gaapt. Ze vult haar longen met zuurstof…
Katty9 december 2016Lees meer…
Meer laden...