inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Even dragen

Kon ze maar even haar hoofd
in de handen van jouw schoot leggen.

Jouw kom als drager
van haar
beleven
voelen
gedachten.

Opgerold in foetus houding
omringd door helende energieën...

vloeibaar baarmoedervocht
waarvan elke trilling
als een golf
haar celgeheugen zuivert
van aardse pijnen.

Luchtclusters lichten op
ontrafelen de knopen
van eeuwenoude blokkades
als ziel van mens in mens meegedragen...

Donderende hartslagen
die op gesloten muren hameren,
muren generatie op generatie opgebouwd
blauwdrukken overdragend in de doos van Pandora.

Tot hagelkorrels als ijskoude tranen haar wangen bevaren
en jouw schoot laat overstromen
tot overvloede's toe.

Jouw schoot
alleen jouw schoot
'moeder'
is groot genoeg
om haar hoofd
haar lijf
haar hart
haar ziel
te dragen.

... Even uitrusten in beschermende plek weg van de chaotische wereld ...

Schrijver: Katty wijns
27 jun. 2021


Geplaatst in de categorie: spiritueel

5,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 24

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)