Netgedichten

netgedicht (nr. 84.037):

Dromerig verdwalen.

Ze weet voorbij zichzelf,
legt haar denken te slapen in haar hoofd
gaat op wandel in haar hart.

In vogelvlucht land ze in haar thuis
waar het leven haar verzint.

Ze maakt zich los van deze tijd
leeft zich vrij
tot ze ooit eens verdwijnt

als een verre herinnering

vervaagt ze in vergetelheid
door nachtelijke stilte ingefluisterd.

Ze verdwaalt dromerig.