Misschien heb ik wel teveel gedronken,
en ben ik blind, blind voor het heden.
Ik droom weg, droom van het verleden,
zit ik zwijgend in gedachten verzonken.
Stoor me niet, laat me vannacht alleen,
laat me met mezelf zijn deze lange uren.
Vannacht zit ik voor mezelf uit te turen,
vannacht ga ik nergens, nergens heen.
Mijn jeugd trekt voorbij…
Het was een dag
de zon scheen
en om mij heen
vrolijk gelach
ben ik hier
op deze dag
met een glimlach
van plezier?
of lijkt het zo
mijn aanwezigheid
in deze tijd
is het maar show
ik ben alleen vandaag
alleen, dat is genoeg
even tot morgenvroeg
voel ik me alleen maar vaag.…
Mijn hart is van flinterdun glas
Het mag onder geen beding breken
Iets waar ik zeker voor pas
Maar dat is moeilijk is wel gebleken
Je maakte mijn hart zomaar kapot
Hoewel ik niet weet of je dat wou
Nu zit mijn hart al jaren op slot
En is het bevroren van kou
Mijn hart is van flinterdun glas
Begrijpen kan ik het nog steeds niet
Waarom je…
Je bent ver weg
de oceaan over gevlogen
beide zijn we nu alleen
en voelen ons eenzaam.
We denken aan elkaar
en de afstand wordt minder.
Zo overbruggen we de tijd
van grote eenzaamheid.
De lange avonden en nachten
zijn bijna voorbij
en dan kom je terug
weg zijn de eenzame gedachten.…
de zee vandaag
in onbestemde nevel
heeft zijn levendige vorm
geruild voor een grijze verstikkende deken
maar door de mistlaag
hoor ik het gekeuvel
van de golven
een witte vogel
krijst
in de grauwe dag
niets nieuws
totdat de zee
blauw wordt
de lucht
kleur bekent
en spiegelt
in het water…
Niemand weet waar het leven mee begint
Alle leven komt uit de bron van het wonder
Niet het leven maar de ziel wordt bemind
Het is niet met of zonder.
De ziel is de koestering van binnen,
het licht dat men in zich draagt,
die probeert de liefde te winnen
voor degene die er naar vraagt.
Het is iets niet van deze aarde
wat de vergankelijkheid…
de stilte suist door 't lentelover,
alleen een merel zingt zijn lied;
de schare staart in 't blauw oneindig,
een ieder alleen met z'n eigen verdriet.
verdriet om allen die eens vielen,
voor vrijheid, toen zo duur betaald;
twee minuten intense stilte
terwijl de zon ter kimme daalt
de wind waait zachtjes door de bomen,
jong groen ritselt heen…
Op mijn pasgeverfd raamkozijn
kleeft een vlinder vast
doodsangst rukt haar poot voor poot
uit het tere lichaam los
Na de poten kleeft het lichaam zelf
hopelozer wordt het nog
de vleugels sidderen terzij
totdat 'k haar dood uit meelij
Hoe meer je vlinder rukt zich stuk
bij 't zoeken naar het groot geluk
hoe'n enkele vindt
de deernis…
7.229
Bezig met laden