38710 resultaten.
Afscheid
gedicht
2.8 met 4 stemmen
11.427 De ochtend in doorzichtig glazuur, nog bauw van dauw en
Hoofd dat naar adem hapt. Een steenworp van de boeg
Verwijderd: Ik was je nog niet vergeten. Zo innig blijft
Geur in het hoofd hangen. Zo teder de gebaren van het
Afscheid, de strelingen ervoor. Toen wind het boord
Scheerde, de golven voorwaarts braken en het zicht vernauwde.
----------…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 'k Ben eenzaam-droef, in 't geel-teer avond-dalen...
Door 't open venster hoor 'k de donzen val
van klamme bloemen in kristallen schale...
- En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...
'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar…
Jesus de vriend der waarheid.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.027 Toneel der dwaling, schouwplaats der ergernis!
Rampzalig aardrijk, vol van begoocheling!
't Mensdom, uw sieraad, 't Mensdom verpest u
Alles bedriegt.
Waar vlood de Waarheid? weet gij het, sterflijken?
In 't licht der Godheid zien haar de Hemelsen,
Boven uw aanval, Vader des leugens,
Ver van uw kreits,
Daar Waarheid heerst, daar…
O vruchten-lege schaal
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.016 o Vruchten-lege schaal, o flanken rijk aan reuken
die heel de zomer draagt maar niet verzaden zult:
nóg komt een kopp'ge bij uw nodende ijlte beuken
met hoornen hoofd en dom geduld.
Ik ben 't gekorven hout waaraan geen trossen hangen,
tot lucht verijld het hars dat uit de wonden droop.
o Vruchtenloze geur, wordt menselijk verlangen
ooit…
De vliegende man
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.063 Norselijk-krommende schroeve
die telkens, in duizelig buitlen,
biedt viervoudig de wind
neigend een nijdige nek:
'k zinge u; en 'k zinge u, o vlerken
die spant als den schoft van een trek-os,
maar die teder en licht
zijt als de vlerk der kapel;
motor, 'k zinge u en ronk
in me-zelf als het dommelig ronken,
('lijk aan de deur van een bie-
korf…
Ik weet niet wat ik heb gedaan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.203 Ik weet niet wat ik heb gedaan,
ik weet niet wat ik heb geleden,
om uit de huizen van 't verleden
weer naar een liefde-feest te gaan.
- Deze avond draagt op plane vlerken
het wegen van een milder tijd;
En 'k voel mijn blijheid in me sterken
bij 't staren in úw tederheid.
Ik weet me zo beraden rusten,
o schone, in ons verénigd-zijn…
een ochtend in maart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Een ochtend in maart
Het zonnetje wat door de wolken schijnt
Het begin van een nieuwe dag
kleine zorgen, grote gedachten
Dan boem bam, knal
een korte klap
Een ochtend in maart
Het zonnestraaltje wat door de knal verdwijnt
grote zorgen, wereldwijd!…
Stad
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.068 Verloren tijd, hoe schoon vind ik u weer,
waar elk herinnren wordt een nieuw verlangen.
o Steden-laan, wat zijn uw meisjes schoon.
Eens was ik jong, en 'k ben niet jong gebleven...
Ik wandel bij de bomen die mijn jeugd
beveiligd hebben en haar jonge liefde.
Water is de adem van een meisjes mond
De stad is heet en droog als een begeerte…
Winter 1.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.316 Het bleke gezicht van deze maanden
waar vorst ooit heerser en blauw
van kilte het licht onderhuids deed stralen
Ach, hoe zeer hangt nu het natte grijs
over de dagen en hoe bitter smaken deze
uren in hun wetmatige grauwheid
Hoe somber spreekt de stem, geteisterd
door de maanden, neergeslagen als een
kettinghond richt hij zich niet op, blijft…
Naar Oostland
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.005 Naar Oostland willen wij varen:
het is er het oudste lied.
Maar monden zijn vol gevaren;
malheuren slapen niet.
Al hebben kombuizen geen lichten,
kombuizen hebben een bed.
En de reizen zijn maar gedichten
en de slaap is 't rijkste gebed.
Slechts verlangen kan nog doorreizen
wie daar ooit uit Oost-land kwam.
Een bokking is zeek're spijze…
Gebed van een godsloochenaar
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.693 Ik heb nooit in U geloofd, ik kon U niet raken met mijn handen
ik kon uw voorhoofd niet kussen in ook Uw aangezicht niet slaan.
Ik zocht U in kille kerken en liep langs brede warme stranden
vol verbeten haat om ’t schone schitteren van Uw eeuwigen naam.
Ik zag mannen en vrouwen U volgen als driftloze honden
en kroop U in ’t donker na om ’t strelen…
EEN VRUCHT DIE VALT...
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.042 Een vrucht die valt...
- Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen,
buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt.
De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen
haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen.
En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt.
Een vrucht.
- En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de nacht, maar…
Er komt iemand bij mij
poëzie
4.3 met 3 stemmen
878 Er komt iemand bij mij, die 'k nimmer zag,
en uit-der-mate vriendlijk, die mij zegt:
‘Gij weet, ik berg iemand in mijne woon.
Neen: er verbergt zich iemand in mijn woon.
Ik zie hem niet, maar ben in hem begaan.
Ik ken hem, en hij is mijn liefst bezit...’
- Ik durf niet zeggen dat die vreemdling liegt.
Ik durf niet zeggen dat zijn gast…
Ik hoor de nacht die nader-zijgt
poëzie
5.0 met 4 stemmen
937 Ik hoor de nacht die nader-zijgt, –
en beider zwijgen...
Ik voel uw hoofd naar mij geneigd,
– zal ’t míjne neigen?
Uw aangezicht is vreemdlijk stil
in ’t schemer-leven...
Ik zie het laatste dag-geril
in de avond-dreven.
– Is dit een einde of een begin?...
Uw handen glanzen;
uw blik is als violen in
verslenste kransen...
– – Ach, is…
Het kauwgomkauwende meisje dat frisdrank drinkt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
646 Het kauwgomkauwende meisje dat frisdrank drinkt
doet haar blauwgemouwde jasje uit als ze van de springplank springt.
Het kauwgomkauwende meisje dat van de springplank springt
doet haar blauwgemouwde jasje aan als ze frisdrank drinkt.
Waarom doet het kauwgomkauwende meisje haar blauwgemouwde jasje aan als ze frisdrank drinkt?
Omdat ze dan niet van…
De "misstap" (misdaadsonnet)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 Dit is wat hij niet verwachtte:
diegene die het lichaam vindt
is vaak de eerste verdachte;
daar lag het zestienjarig kind.
Al spoedig kwam de politie
die verjoeg elke toeschouwer,
overlegde met de directie
wachtende op de lijkschouwer.
Zijn besluit stond vast, het was moord
en geen gewone "val van trap":
men had eerst haar adem gesmoord…
De voortreffelijkheid der mensheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.215 De Vleizucht moog een lofzang zingen,
Als Heerszucht mensenbloed vergiet,
Om volken door haar wenk te dwingen;
Zij schat, onsterflijk mens! zij kent uw grootheid niet.
Geen troon verheft, geen stulp vernedert;
Het goud versmelt, en de eer is schijn;
Maar 't hart, door eedler smaak vertederd,
Zingt vrolijk; ‘'t Is voor mij genoeg…
De slang
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.291 Een slang
Is niet heel dik, maar naar proportie te lang;
Schoon sommige slangen, die van Amerika komen,
Bijna zo dik zijn als eikenbomen:
En menige Leidse diender maakt een mens niet half zo bang,
Als zulk een Amerikaanse slang.
Over het geheel wordt een slang zelden geprezen
Of het moet zijn bij het Brandspuitwezen.
Voorts zou hij, zoals…
Verstoffing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 Geknield en omringd door kruisen
volgen haar grijs bestofte vingers
de groeven van de letters
die zich gebeiteld zien in steen
de namen spellend van zij
die niet meer zijn, hier herenigd.
De zwaartekracht van de tijd;
uit de bodemloze zandloper
vloeien de herinneringen weg
de namen onder haar vingers
de ruimte tussen de stenen
en wie…
Mist
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 Mist hult de straat in semi-onzichtbaarheid als een negligé
een vrouwenlichaam met de nodige nonchalanche bedekt:
de essentie van lijnen en vormen zijn nog wel te ontwaren
maar de details worden overgelaten aan de verbeelding.
Miezerige sliertjes winterregen snijden zachtjes door de nevel
als tranen over de wangen van een zwartgesluierde weduwe…
Een standbeeld van woorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
701 Ik maak voor jou een standbeeld van woorden
zodat ik je letterlijk de hoogte in kan prijzen en
de zon er op kan schijnen zodat het fonkelt en schittert
en ik noem het "de liefde",
bekijk het, koester het, maar raak het niet aan
want ze snijdt en kerft in je ziel waar het littekens achterlaat
die zelfs na jaren niet verdwijnen,
maar…
Soms vraag je me af
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
676 Soms vraag je me af hoe graag ik je zie,
dan sta ik daar met een mond vol tanden
en slechts één hart dat ik niet eens tonen kan en
wat heb ik aan cijfers en getallen
zelfs "oneindig" is te vaag en te makkelijk.
Hoe graag ik je zie, een goeie vraag, maar
hoe tel ik de vlinders in mijn buik
de wolken in mijn zevende hemel
hoeveel sneller slaat…
Samenwerking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Wat ik schreef is wat jij nu leest
en wat jij je nu voor de geest haalt
wat ik me verbeeldde, beeld jij je nu in
zo lag ik bijvoorbeeld op het strand
en zo voel jij reeds het zand
ik zeg ik lag daar naast haar
en je ziet haar mooie bikini al
- ik maak er snel een monokini van
gewoon omdat het kan -
vervolgens gaan we naar onze kamer…
Dit is geen droom
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
632 Dit is geen droom
Toch zwemt een zwerm koeien
Lustig door de groene lucht.
Dit is geen droom
Toch staan de bomen ondersteboven,
valt een blaadje omhoog.
Dit is geen droom
Toch graast een trosje wolken
Gezapig in het blauwe gras.
Dit alles droom ik niet
Terwijl ik op mijn rug gelegen
geniet van deze zomerdag.
Dit is geen droom,…
huivering
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
684 De straat waarin wij wandelen, baadt
in het gouden licht van de late avondzon.
De lucht is helder, geparkeerde voertuigen
schitteren aan weerszijden in stilte.
Terwijl wij een straat inslaan, reiken
onze schaduwen al haast tot aan de volgende hoek.
We gaan nog even langs de rivier
om de zon te bewonderen voor ze ondergaat.
Een schip…
De stille zonne daar ik zit
poëzie
4.2 met 4 stemmen
902 De stille zonne daar ik zit, voor mijne woning,
in de oude lijste van een groene en rode veil;
van al de bloemen op mijn mond de milde honing,
en in mijn hart van al de dagen 't vrome heil;
een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen
de weiden en de Leië in lage zonne-brand;
van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen,
en van…
IK BEN DE HAZEL-NOOT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.055 Ik ben de hazel-noot. - Een bleke, weke made
bewoont mijn kamer, en die blind is, en die knaagt.
Ik ben die van mijn zaad een duisternis verzade.
En 'k word een leêgt', die klaagt noch vraagt.
'k Verlaat me-zelf; 'k lijd aan me-zelven ijle schade.
Ik ben 't aanhoudend maal, in een gesloten kring,
van ene domme, duldeloze, ondankb're made…
Over alle daken
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.444 Over alle daken
bloeit mijn bleke wake;
alle sterren toe
reikt ze, strak en moe.
Baart dan alle bangen
steeds een nieuw verlangen?
Is dan alle vrees
liefdes vrouwe en wees?...
- Over alle daken
bleek-gebloede bake;
over heel de wereld heen
liefde en leed, - alleen...…
ik zeg niets
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
627 ik zeg niets
wanneer ik om 8.53 uur 's ochtends
dochterlief naar de opvang breng
en een verwaaide man passeer
die een blikje Jupiler opentrekt.
ik zeg niets, verbijt me
niet dat Jupiler geen goede keuze is
maar het tijdstip!
ik zeg niets, bemoei me niet,
berust, schrijf een gedicht,
wat doet het ertoe?…
Weer rijst het
poëzie
4.0 met 2 stemmen
863 Weer rijst hier uit de diepste grond
naar 't holle duister van mijn mond
en streeft naar nieuwe luister,
gelijk naar nieuwe bloesem streeft
de knop die teer in dauw-licht beeft,
en stralend uit de boezem leeft
der aarde, diep en duister.
'k En durf te spreken, waar ik wou
het woord bewaren, dat ik hou
ten troost van dode wanen,…