1696 resultaten.
De dood omarmen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 Wanneer de dood ons omarmt,
maakt hij aan ons leed een einde.
Eenzaam en alleen blijft hij achter.
Zo krijgt de dood ons leven lief.
Zonder liefde kan hij niet bestaan.
Wanneer we de dood omarmen,
kan vrede worden geboren.
Kunnen onze angsten sterven gaan.…
Toen en nog steeds...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Met mijn neus in je haren.
Met mijn armen om je heen.
Zo werd ik wakker vannacht.
Ik zie ons liggen in de zomerzon.
Ik zie ons bij gedolven graven staan,
zoals we ook bij wiegen stonden.
Nog steeds zijn we samen,
zwervend door onze jaren.
Met mijn neus in je haren.
Met mijn armen om je heen.…
Naar ons paradijs...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Katers en poezen leven in een paradijs,
waar mensen ooit werden uitgedreven.
Zij slapen in een zaligheid,
waar geen mens leven kan.
Weer wacht het paradijs op ons,
wanneer mannen verlichting zoeken,
en vrouwen poezelig durven zijn.
Lieve mensen, wees gewaarschuwd.
Mijd verboden vruchten.
Eet eerlijk brood.
Drink rode wijn.…
Ons verstand te boven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 In welk wonderspel spelen we allen mee?
Wat is de naam van dat toneelstuk?
Van welk script ben ik de schrijver?
In wiens boek ben ik beland?
Van de antwoorden blijf ik onwetend,
want wij mensen zijn echt niet ons brein,
en oneindig veel meer dan ons verstand.…
A Never Ending Voyage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 De reis die onze genen maken,
is eeuwen geleden begonnen.
Onze genen leefden al,
in naamloze oermensen.
In onze vaders en moeders.
In onze dochters en zonen.
Zo reizen onze genen verder,
eeuwen nadat we zijn gestorven.
De reis die onze genen maken,
zal nooit meer eindigen.
En wat is het lot van ons stervelingen?
Wanneer ego's eindelijk…
Nieuws onder de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Uitbarstingen en aardbevingen.
Bosbranden en orkanen.
Overstromingen.
Overspoeld worden we met nieuws.
Nieuws dat zo oud is als de wereld.
Natuurrampen laten ons mensen zien,
hoe nietig we eigenlijk zijn.
Vulkanen laten ons mensen ervaren,
hoe de aarde zichzelf vernieuwt.
Oorlogen laten ons mannen weten,
hoe alles bij het oude blijft.…
Ons witte doek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Ons leven is als een filmtheater.
Rode stoelen, wit doek en films.
Wij zien beeld en horen geluid.
We lachen of huilen tranen.
We denken en fantaseren.
Over plezier. Over liefde. Over leed.
Pas wanneer de film echt is afgelopen,
beseffen we waar we naar hebben gekeken.
Naar het witte doek in ons hoofd,
waar gedachten komen en weer gaan.…
In mijn rookkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Koffie drink ik. Slok na slok.
Omringd door geuren van tabak.
Ik kijk door witte wolken heen.
Ik hoor het tikken van zijn klok.
Ik weet en heb altijd al gedacht,
dat verleden tijden niet vergaan.
Mijn grootvader verschijnt en zegt:
Zestig jaren heb ik al gewacht.
Zestig jaar heb ik je gemist.
We roken pratend zijn sigaren.
Nu weet ik wat…
Het leven is goed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 Protesten tegen olieboringen in Alaska.
De zon breekt zojuist door de wolken.
Onze kamerleden zijn nog met reces.
Het begint ineens stevig te waaien.
De ministers Kerry en Lavrov overleggen.
Een oude beuk geeft ruisend antwoord.
Ook Paus Franciscus erkent nu Palestina.
Twee merelmannetjes beginnen een dialoog.
Hier. Vanmiddag. Dichtbij…
Wereld van Niets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 In een wereld van niets,
is alles nog mogelijk.
In een wereld van niemand,
kan ieder schepsel bestaan.
In een wereld van nimmer,
werd tijd niet geboren.
In een wereld van nooit,
kan niets ooit vergaan.…
Wereld van Alles
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 In werelden van alles,
is niets meer mogelijk.
In een volmaakte wereld,
is alles al gedaan.
Worden wonderen niet geboren.
In een wereld van gelijkheid,
kan geen creatief mens bestaan.
In werelden van overvloed en alles,
kunnen mensen levend sterven gaan.…
Denkverslaving
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Wie geen bomen meer kan zien,
temidden van de bossen,
is denkverslaafd.
Wie alleen nog wolken ziet,
terwijl de zon daarachter,
altijd volop schijnt.
Wie alleen nog kijken kan,
maar bijna niets meer ziet.
Wie nog van alles horen kan,
maar niet meer luistert.
Wie zijn ogen niet gelooft,
en alleen nog denken kan,
over wie of wat bedreigt.…
Toonkunst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Tonen wil ik alleen nog wie ik ben,
want van toneelspelen word ik moe.
Toonkunstenaar wil ik worden.
Samen vallen en weer opstaan.
Dat is wat ik het liefste doe.…
Herfstschemering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
407 De zon verdwijnt weer,
achter de kim.
Donkere wolken blijven.
De dag lijkt te twijfelen,
voordat het avond wordt.
Bomen houden bladeren vast,
terwijl de herfst valt.
De winter is niet.
Vorm kan niet zonder leegte.
Onzin nooit zonder zin.
Zwart niet zonder wit.
De wereld blijft prachtig mooi,
terwijl het almaar grijzer wordt.
Achter…
Bladeren vallen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
504 Een vos verliest zijn haren,
maar niet zijn streken.
Een boom verliest zijn blad,
behoudt zijn diepe wortels,
verliest zijn takken niet.
Een mens verliest zijn jaren,
maar niet zijn wilde haren.
Zoals bladeren niet vallen,
van zijn verbaasde mond.…
Welstand
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
494 Onoplosbare problemen gezien vandaag.
Goede antwoorden heb ik niet gevonden.
Logische vragen heb ik nooit gesteld.
De liefde is springlevend gebleven.
Het kwaad is moe geworden.
Pessimisten angstig.
Optimisten blijven.
Welgesteld.…
God is zo gek nog niet...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
601 Het idee dat er een God bestaat,
is een kinderlijke gedachte.
Dat theologen God serieus nemen,
is een naïef idee.
Zoals boeddhisten die in duisternis,
helder worden verlicht.
Dat biologen leven willen begrijpen,
is een heel vermakelijke ambitie.
Alleen Darwin heeft een tipje,
een tipje van de sluier opgelicht.
Leven ontstond ooit in zee…
Zien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Ontstonden ogen toevalig?
Als resultaat van evolutie,
zoals Darwin dat beschreef?
Werden dieren daarna bewust,
van kunnen zien?
Als ongeluk?
Ontstonden ogen als bedoeling?
Als behoefte in ons universum,
van iets dat bewust wil zien?
Kennen wij mensen de antwoorden?
Dat geloof ik helemaal zeker,
voor zover ik dat als wonder,
met één oog…
Onze weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
496 De weg,
die je maar niet vinden kan.
Open je ogen.
Eindelijk.
Zie!
Zie het wonder,
hoe de weg jou vinden zal,
als toeval dat bedoeling is.
De weg is als reizen,
naar waar je nu kan zijn.
Naar waar je hier al bent.
Samen zijn we op reis,
met velen om ons heen.
In liefde en vaak in leed.
Er is geen ontkomen aan.…
Mystiek roken....
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
575 Zoals mijn rook nu oplost in het niets,
zo zal mijn tijd oplossen in eeuwigheid,
zoals mijn hier zal worden tot overal.
Tussen hier en nu voltrekt zich ons leven.
Wij mensen zijn als een stofje zo klein,
toch is ons thuis ons eindeloos heelal.
Aandachtig rook ik mijn edele sigaar.
Plots lost ook mijn eigen wijsheid op.
Dat is geen wereldvreemde…
Verkiezingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 De toekomst van ons aller heden,
leeft in het verleden van het nu.
Vrije mensen mogen kiezen.
Help een levenslustig kind,
dat op de grond gevallen is,
met opstaan.
Help een angstige vogel,
die uit zijn nest gevallen is,
met leren vliegen.
Leer een kwetsbare vlinder,
die in een klok gevlogen is,
met in vertrouwen vallen.
Voel je in een…
Joe van Wilmington
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Joe Biden van Wilmington
is Jezus van Nazareth niet.
Joe maakt gewoon fouten.
Geen martelaar is Joe.
Geen heilige.
Begrijp uw tegenstanders.
Wissel van gedachten.
Maak samen plannen.
Heb uw vijanden lief.
In vredesnaam.…
MAMO
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
472 Op het juiste moment.
Op de juiste plaats.
In de juiste stemming.
Moe ben ik of gewoonweg blij.
Plotseling verschijnt MAMO.
Ik sta dan met open handen.
Niets heb ik bewust gedaan.
Steeds vaker overvalt het mij.
Wanneer de schellen van onze ogen gaan.
Dan kijken we niet langer maar we zien,
tijdens Magische Momenten,
de zinvolle zin van…
Samen bloemen kopen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
591 Breng geen bloemen,
wanneer mijn kist
nog boven aarde staat.
Laat geen muziek klinken,
wanneer mijn dode lichaam,
naar de grond toe gaat.
Wie uitvaart ben niet ik,
maar onze illusie,
dat eeuwig leven bestaat.
Sta alleen maar even stil.
Luister naar het fluisteren
van de kerkhofbomen.
Zie niet naar gisteren om,
wanneer een merel fluit…
Goed om nu hier te zijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 Vaak heb ik gedaan,
wat ik niet wilde doen.
Vaak heb ik gedacht,
wat ik niet mocht denken.
Vaak ben ik geweest,
waar ik niet wilde zijn.
Ongewild maak ik fouten,
die ik wil vermijden.
Toch,
Al die daden. Al die gedachten.
Al die wegen. Al die fouten,
leiden ons naar onze bestemming.
Ondanks ongemak en onbegrepen pijn,
is het goed om…
Realitijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Ik tob over gisteren.
Ik pieker over de toekomst.
Een merel begint te fluiten.
De zon breekt door de wolken.
Ineens heb ik geen tijd meer.
Om te tobben en te piekeren.…
Laat me lachen !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Je mag toch verwachten dat...
zei mijn oude vader graag.
De mensen sputterden tegen.
De wereld luisterde niet.
Nu ben ik zelf een oude vader.
De wereld luistert nog steeds niet.
Wie wel naar mijn verwachtingen?
De wereld is wel wijzer.
Laat me lachen!…
Zijnsgeluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Plotseling mogen voelen,
dat je een deel uitmaakt,
van een goddelijk geheel.
Zien, dat je kijken kunt.
Horen, dat je luistert,
naar wonderlijke geluiden,
die je zelf niet maakt.
Prachtige muziek of lelijk,
maakt hier en nu niets uit.
Ervaren, dat oordelen niet bestaan.
Dat meningen gewoon zinloos zijn.
Ervaren dat gedachten ontstaan,…
De toekomst van vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Vandaag,
leeft alles wat nu bestaat.
Het verleden,
heeft haar doel bereikt.
Doen, wat nu gedaan moet worden.
Laten, wat teveel is van het goede.
Zin leeft zintuiglijk om ons heen.
Voel, Zie, Luister, Ruik, Proef!
Onze toekomst wordt vandaag,
in ieder van ons herboren.
In wie op geboorte wacht.
In wie gestorven zijn.
De toekomst is…
Roemloos afgaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 Wie ben je,
wanneer niemand danst,
naar jouw pijpen?
Wat blijft er van je over,
wanneer je verloren hebt,
en er niemand overblijft,
die naar je luisteren wil?
Weinig meer,
geloven de verliezers.
Gelukkig alles nog,
beseffen ware kiezers.
Winnaars en verliezers.
kiezen samen spelen.
Wie altijd moeten winnen,
spelen het spel niet meer…