3651 resultaten.
het geschenk (voor Pauline)
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.814 geslepen ligt het te wachten
al weken, op een bedje
van plastic bubbels
eerst moeten de ruiten schoon
dan schroef ik ergens een oog in
vis blauw garen uit een kistje
en hang het voor het middelste raam
stil hangt het daar
de wolken te versplinteren
de huizen aan de overkant
vanochtend: onvoorspeld zonlicht
breekt op mijn tapijt
in…
Gods hand
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
472 licht wolkte
speels tegen
een donkere hemel
vonkte af en toe
in het versterken
van elkaars intensiteit
in serene stilte volgden
kleuren het tijdloze
pad van komen en gaan
zonder een ons
bekend patroon bleef
de balans zuiver en schoon
ergens lichtte
volmaaktheid op maar
gods hand wuifde gewoon…
Oude mannen in korte broeken
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.426 Ze wandelen heel gemoedelijk voorbij,
hun seizoen is een apart seizoen.
Ze hebben geen behoefte aan een wandelstok,
ze gaan met een reserve aan kracht
begonnen in de winters van hun jeugd.
En als ze stilstaan om naar iets te kijken
staan ze zonder beven stil;
de zon maakt van hun oude, montere, blote benen
iets bijzonders, als een pose
op…
Bloem.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
754 Je schoonheid bewaren en je bescher-
men tegen al het kwade.…
Compositie #1 een treindagwonder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Schoonheid ademt grootsheid
En smeekt mijn blik weg
Van velden leeg en wijd
Totdat ik in amen kijk
De stilte spant zich als een boog
Een zucht snijdt als zonde
Door deze holle monoloog
Een trein, een dag, een wonder…
Gesloten kracht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
517 komen
zachte lieve lijnen
zonder elkaar te raken
op weg naar verdromen
klaar zijn de scherpe
hoekigheden in
splijtend uitstralen
nu rest kwetsbaarheid
in zacht ontvangen
op het pad van verlangen
naar nog meer lijnen die
geborgen zijn verfijnen
wij naderen geen cirkel
zijn niet op zoek naar
gesloten kracht maar openen
voor schoonheid…
Bijna volmaakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
477 ik zag je komen
de schoonheid
van je dromen
gaf zelfs het stof
op de zomerse trein
wat zonnebloemgeel
in een blauw festijn
je trippelde
danste bravoure
van je jeugd in
een sprankelend
verschijnen door
het bijna volmaakt
uitlijnen van je lijf
jij gaf
met je lach
wereld aan alles
wat je zag en had
wij zijn gegaan
de rest van…
Het magisch spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 wij hebben
de wereld
weer geboren
zien worden
in maagdelijk
ontvangen
bleven sneeuwbuien
urenlang hangen
gebiologeerd
speelden kristallen
het magisch spel
op wie zal jij vallen
gaan wij
inhaken of elkaar
met een lach in
smelten vermaken
bijna sacraal
hebben wij het
buiten betreden
in sporen van heden
een schietgebed…
Vlinderloop
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.798 D'r schoonheid vertoonde geen foutje.
De man was kapot van het vrouwtje.
Hij wilde niks minders.
Z'n buik zat vol vlinders.
Hij liep er slechts één. 't Was een blauwtje.
'Ik moet je niet,' liet ze hem weten.
Dit heeft 'm bijzonder gespeten.
Hij voelde zich naar
door het missen van haar,
want de man was zo kaal als de neten.…
hou van haar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
707 in haar wezen staat geschreven
dat zij de ware brengster is
van het enig echte leven
voor wie weet hoe te vragen
naar de sleutel van haar hart
verblind door haar schoonheid
niet aan de verweerde buitenkant
maar uit een beproefd innerlijk
aanbidt hij dat lieftallig schepsel
met heel zijn ontroerde ziel
vingers volgen de sporen van haar…
Nu bijna zomer
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
501 De witte schermen van de vlier,
in geur en kleur naar 't licht geheven
vertellen mij 't geheim van 't leven:
't is enkel nu, 't is enkel hier!
Maar dwars doorheen die kleine bloemen
in duizendvoud ontloken, klinkt
een roep, een zucht, een stem die zingt
en zoveel dat ik niet kan noemen.
Er trilt een snaar die 'k lang al stil
en niet bespeeld…
Stukje paradijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 in wit
verheft zich
statigheid
vleugelwijd
spreidt hij
bescherming
samen zorg
begeleidt het
groepje grijs
zij glijden
geluidloos door
donker water
snappen groen
uit hetzelfde
kroos van toen
een stukje
paradijs als
hedendaags plaatje…
Glad en rond
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 ik zie in jou
de volmaaktheid
van de schepping
eindeloos glad en rond
niet het vierkant
harde masculiene
de grove hoekigheid
van korte rechte lijn
maar ruimte voor
speelse harmonie
met warme emoties
zonder confronteren
een eeuwige boog
die vloeibaar wordt
als liefde niet door
tijd zal worden gestoord…
Magie van het vreemde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 jij haalde als
zovelen bedachtzaam
je smalle vingers door
het lang blonde haar
een schijnbaar
achteloos gebaar
de afleider als ogen
op zoek gaan naar meer
klaar zijn
met uiterlijk vertoon
want schoonheid wordt
saai in een droom zonder ziel
juist het unieke
straalt onderscheid
niet zoals bij anderen
maar met jouw kwaliteit…
Verslavingsvermogen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
370 al in het
subtielste begin
van contact
keken haar kijkers
universeel apart
nog fletsten
de eerste kleuren
maar de intensiteit
verbaasde al snel het
oogopslaggebeuren
zij legden een
fotografische plaat
op een onbewerkte
plaats van het
grote herinneringsbloc
uniek door
onvergelijkbaarheid
oogde die blik
in een charmant
volwassen…
Verzilverend blinkt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
526 vaak is symmetrie de
echte schoonheid niet
pakt snel de blik
maar stilt in saaiheid
bij nader zicht
het zijn details
kleine oneffenheden
die de natuur per
ongeluk vergeten is
om netjes af te kleden
zij naderen het
volmaakte laten
in kwetsbaar zijn
de nog ontbrekende
schakels duidelijk zien
het intrigeert omdat
de hemel wenkt…
Op de versiertoer
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
711 Een schoonheid is 't.
Hij wenst contact en als versiertoerist
benadert hij de stoot met stoute schoenen.
Vol zelfvertrouwen voelt de man zich vrij.
Hij zet zich op de naast 'r staande kruk
en haar profiel ziend denkt-ie: 'Wat een stuk!'
Hij zegt: 'Dag schat' en streelt terloops d'r dij.
Hij voelt triomf. Z'n blauwe ogen blinken.…
Haar naturel
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
475 ik zag
de polsslag
van het leven
in je lach
het sierlijk
speels bewegen
liep daarmee
gracieus in de pas
waar zon het
haar blondeert
streept wind de
donkere kleuren
op een huid
die in haar
naturel het
mooiste bruint
geen lijnen
die wijzen naar
verborgen plekjes
waar schaduw woont
hooguit wat
hints naar vage
dromen die…
De maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
680 Bang voor haar eigen schoonheid want
wat moet ze daar toch mee.
Bang te verdrinken, tenonder te gaan of een donderwolk te worden.
Zo bang is de maan!
Maar eens zal ze kijken, heel lang kijken, want
ze moet.
Ze moet verdrinken in de zee, dan pas wordt ze eb en vloed.…
Zijn mooiste rafels
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
484 midden van rots en zand
beelden gemaakt met de hand
in de geel bruine
kleur van hitte en woestijn
met duizenden slaven die
stierven door ontbering en pijn
het markante gebeuren
in patroon en structuur
kon ik later pas weven en
hun couleur locale meegeven
nog staan zij te pronken
met geheiligde mysterieuze kracht
de tijd heeft schoonheid…
Het Elegante Meisje
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
3.125 Ze neemt zich immer voor,
dat lieve lied te zingen,
in de zon, daarboven,
van eeuw’ge schoonheid en geluk.
Ze kan maar niet geloven:
De vlam is hier en dol
op de mooiste vlinders.
Hij wil vooral de lol.
Vlinders, zijn er voor de vinders
Dus, mooi meisje zacht,
kom hier, bij je vlam die wacht…
Morgenstond
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
748 Toch zie ik aan de horizon
op een zandweg
witte paarden naderen
ze zijn te vroeg om
echt te zijn
meer schoonheid kan de dag
nu niet omsluiten.…
De Parel
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.203 Daar kon ik aan
schoonheid winnen.
Op wegen van
verdriet en smart.
Vond ik de parel
diep in mijn hart.
Ik draag die grote schat
nu mee.
Geluk is er:
zo groot als de zee.…
Zielenvreugde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.755 een gevoelige ballade
in het moszachte gras
laat zijn licht schijnen
over jouw ivoorwitte,
maagdelijke lichaam
dat bijna onzichtbaar
in het duister verschijnt
kwetsbaar mooi
in sereen witte tule
dansend op verlangens
van liederlijke woorden
ontsproten uit mijn ziel
laat ik me meevoeren door
jouw dichterlijke schoonheid…
hypnotiserend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
431 ik wist ze had
geen gezicht
en toch was
ik gek op
op haar ogen
met de in donker
blauw oplichtend
witte cirkels
die mij altijd
hypnotiserend
fixeerden
weg van haar
scherp profiel
met de toch zo
curieuze rondingen
bij neus
lippen en kin
verliefd op de
klassieke hoogte
van voorhoofd
en de markante
jukbeenderen
toch spande
haar…
De Maas
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
839 Als donk're watertorren
liggen de duwbakken
stil te dreigen
in geslagen zilver
voor het eiland
bij de witte brug.
Uit de waas van hoogbouw
vloeit een schitt'rende kronkel;
sleepbootje schuift eindeloos
traag door het perspectief.
Ze wacht, de stille oude rivier,
tot appartemenbouw ook hier
de oevers naar God heeft gebracht.…
Een voelbare kus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 je waaide
jouw lach naar
een zaal vol
verbijsterde mensen
gaf handen applaus
terug met intens
gelukkige wensen
in een voelbare kus
danste voorbij
met magische
aantrekkingskracht in
onweerstaanbare ogen
zij hebben
jouw mystieke
aanwezigheid met
hun ziel kunnen ervaren
in samen voor even
de wereld vergeten
het bestaan als een…
Wolkenstraat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
840 In bewondering voor de wolkenstraat
Een weergaloze onmetelijkheid
Waar geslacht en pracht geschreven staat
in sluiers van doorzichtigheid
Een verschuiving in de atmosfeer
Het verzamelen van het ijskristal
Goede geleiders van het warme weer
wisselen en wachten in het heelal
Met gevlokte watten in ‘t avondrood
De keur en ‘t kenmerk kunnen…
De smaak van hemel
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
906 van je tovertuin
werd je wakker met onder
je voeten een vlinder
die haar vleugels net
had gespreid
er was niets meer aan te doen
de groengrazer brulde
naast een niet gezien vergaan
schip had je er een dode vlinder bij,
gekoesterd tussen vier houtjes
onder een transparant tapijt
als door een wonder voor
een moment van eeuwige
schoonheid…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 het zijn geen
vlaagjes wind
die spelen met
afgevallen bladeren
maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht…