beeldenstorm razen zij in ons voort
maar het bestaat – zoals ook het verband
tussen kinderstring en boerka bestaat
tussen karnemelk en comazuipen: hol en bol
schuiven wij onze eeuwen ineen
elkaar opheffen is onze kracht
wij streven van nature naar leegte
zoals een cycloop naar diepte snakt
ziet u, een vaderland wilde ik u tonen
niet deze woestijn…
Zij maakte door een kier een fluitend geluid
Hij was verward zijn ogen puilden bijkans uit
En als een begoochelde geleerde
Verloor hij de draad van zijn lijkrede en oreerde
Sneeuwwitje in 't zwart
Een zeehond zonder Lenie 't Hart
Een woestijn in 't moeras
Van hooi tot gras
Wie dit zegt is niet verward
Het was haar helder de list…