1543 resultaten.
droomwake
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
775 het duistert in de kamer
waar de lakens ruisen
telkenmale over de huid
van een waakzame slaper
vol beweging in het oog
er waren dromen rond
die schokkend toeslaan
hem niet toestaan te ontwaken
voor de laatste daad gesteld
hem vol verwarring heeft gebracht
bij het grijze winterlicht
en het geknipper na het wekken
de wallen onder de ogen…
zachte wonden
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.569 hij heelt haar, nooit
heeft zij geloofd dat hij
haar zou helpen, ooit
samen verder thuis
avonden voor de buis
waarna het slapen
na het gapen
het rapen
van dromen
in warme armen
en de tijd die doet
wat de tijd doen moet
lepeltje kommetje
tweeëntwintigen met
de verliefde ogen dicht
en zie je me nog graag
het ritueel, elke dag
oprecht…
je geld of...
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.166 ik zie opnieuw de bloemen groeien
plastieken stapels liefde
voor een leven veel te kort
om nu reeds weg
grijze vegen door het patroon
recht op recht, de tegels hullen zich
quenast in donkerbruin
zo gewonnen, snel geronnen
leven weggevloeid
dit is geen grijns, mijn vriend
maar het laatste staal
voor jou speciaal gevat
in mijn koude hand…
netwerker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.079 de trip die hij maakt
in elke dag zijn licht
doet hem zonnig stralen
brengt hem evenwicht
maar inzicht, nee
dat blijft afwezig
hij is de wortel zelf
die zijn boom blijft voeden
een stukje radio centraal
in zijn karig bestaan
waarin hij soms bericht
over de dingen en de zaken
die hem al eens laten bezwijken
aan het op mensen nederkijken…
Cupido?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.014 zijn peilen quasi feilloos
komen soms terecht
in weggekwijnde harten
waar de bodem dor en droog
hem en haar toch doet stranden
als volleerde schipbreukelingen
die ondanks eindeloze wandelingen
maar geen haven kunnen vinden
dan een verlaten vissersdorp
met alle huizen in de as gelegd
zonder water, zonder voedsel
waar ze dan toch samen…
Valentino en zijn vlam
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
2.255 op sommige dagen
loopt het uit de hand
dan is het hij en zij
en zij waaronder hij
bij elke ademtocht
al sloegen ze elkaar
de tanden uit de bek
slechts een week terug
haar handen in zijn rug
de brug nog iets te hoog
zwaaide hij nog even
voor hij beneden
zo zag ze hem nog
graag…
overdracht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.411 haast twee maandenlustra geleden
tijdens een meivolle nacht
nog met twee gehoord
genotvolle kreten gesmoord in
liefdeszweterige lakens
de ochtend erop niets
om hen voor te bereiden
waarschuwen voor de hel
van een onbehoedzame daad
hun leven zou veranderen
geen broodnodige alarmbel
dan wat routine scheen
in de badkamer
in de geregen…
liplezen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
863 haar lippen wijzen
hem op de waarheid
zij is de eerste mens
die hem mens heeft gemaakt
in de taal die zij praat
die hij helemaal verstaat
maar zonder haar ogen
die handen op zijn been
of een schouder daar
waar hij zijn hoofd wil
is er niets anders dan
een onschuldig meisje
met een kwetsbaar hart
dus geeft hij dat wat
zij hem telkens…
cybercafetaria
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.483 café internet is open
hij volgt de juiste url
neemt op tijd een andere letter
en vlijt zich virtueel neer op een
door vreemden geschreven krukje
bestellen hoeft hier niet
de keuze ietwat beperkt
staat al klaar, de kleur
bekende de barman reeds
alsook de vorm waarin
zuigt de klant zich helemaal vol
met de beelden van een ander
door het…
verzen liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
851 hij zaait hoop in haar hart
dat niet meer kon slaan
dan enkel voor zichzelf
de kilte van een dag
als een deken om haar heen
zacht bewegen nu haar handen
op zoek naar meer van hem
laat hij haar betijen met
een zweem van liefde
een spoor van genegenheid
op elke wang wel iets
verkussen zij het verleden
om te delen in het hier
kom bij…
ego sum
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.213 eigen mening de algemene norm
vormt hij zich een cordon
om het uitgeteerde lijf
dat krijst om crematie
welke ogen verdragen nog
eenzaam op een eiland
zijn schier reeds lang verdronken
wappert het levend skelet
met de flarden van zijn vel
niemand die nog omkijkt
naar het vernieuwde Atlantis
als een bruistablet
opgelost in de wereld
geen…
dé waarheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.508 hier is mijn woord
neemt en eert dit, gij allen
het is de enige waarheid
hier geponeerd om mij te gedenken
want uw woorden zijn hol
zo bol ze staan van fouten
ongezouten persiflages in de marge
zoiets hallucinerend bekomt niet
dan met enkele tijd isolatie
mij is immers de waarheid
en niets dan de waarheid
zo helpe mij iedereen
die niet…
dag vader
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
2.622 met een foto in de hand
zit hij in zijn versleten zetel
waar zijn zitvlak de tijd heeft
uitgevlakt, tot eeuwig vermaakt
zodat zijn dagen blijven duren
vele uren langer dan zijn gevoel
nog maar kan erkennen
de glanzende glimlach blikt
vijftien bij tien groot omhoog
naar zijn gelaten ogen
in zijn hart nog de warmte
die armen om hem heen…
ajuus
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
3.853 naakt het podium
waar de stralen zon
dwarrelstof gevangen houdt
in de stilte van de leegte
na het allerlaatste applaus
bet zij haar glanzende ogen
met de mooiste herinnering
ergens verder wenkt de weg
een groene laan vol rust
met bankjes langs de randen
waar gedempte stemmen vragen
nog even halt te houden
voor een keuveltje en
een pauze…
dichterweg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.121 ik leidt de dysleksie
in men rangen het gelid
gesloten, weiden vol letters
die met elkaar dansen
zomaar wat rondzwansen
wil ik een hoera
voor elk schreifsel
van mijn linkerhant
de kant die schrijft
over wat mij dreift
na jouw kommentaar van waauw
voel ik me zo goed in mijn vel
ik spring en juig en roep hard
uit volle borst joepie
en…
uitgelicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
698 onder de platanen
tegen het goud geblakerd
van een ondergaande zon
rookt een man zijn pijp
gehurkte eenvoud in het dorp
dat vandaag zijn water vond
het gekrijs van wilde apen
verstoort het blikken radiogeluid
Coca Cola uit de koelkast
smaakt toch overal hetzelfde
ergens in de wereld
brandt een lamp verdwaald
er is geen mens in huis…
apodiumbeet
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
1.519 hij vervult zijn uren
hem eens vrijgevig geschonken
met het delen van zijn gedachten
talenten penseelstreken gebracht
in de luwte voor de nacht
het is de eenzaamheid
die hem steeds verder drijft
maar ook de reflectie
aanbidding of begrip
in de ogen op hem gericht
terwijl hij zijn kunstjes brengt
ongepubliceerde artiest
in hemdsmouwen…
explosief snoepgoed
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.069 stram in twee rijen dik
camouflagestrepen onder ogen
die alles in zich opnemen
vóór een verdwaalde kogel
opnieuw een statistieken nummer
en zwarte kadertjes in de krant
het stof bijt, de zon brandt
met hun maaltijd in zilver
- made in the USA -
of het koosjer zou zijn
chocolade uit te delen
eerder dan blauwe bonen
een onschuldige glimlach…
zij vrouw
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
644 met een roze strik
de grauwe vrouwen
die enkel houden van
en verder zich onthouden
van oprecht in de echt
de wereld ooit vergeven
in tijden lang vervlogen
in ieder schrift beschreven
dat ze niet te betrouwen
ook maar slechts des mensen
zo boven, zo onder de zoden
iedere dans met zeden
een ronde onbeslecht
elk gevecht al lang verloren…
uitgedoofd
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.985 zijn hart kent de kilte
die tocht onder de deur
al jaren terug gesloten
voor degenen die beter niet
maar het kan nog bloeden
druppels zonder kleur
opgeleefd en uitvervaald
een verschoten orgaan
dat enkel nog kan slaan
vanuit zijn eigen natuur
levend, maar veel te zuur
spreekt hij in azijn
de taal van verdord
met in zijn herinnering…
seizoensverwisseling - senryu
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
576 groen accent vertelt
de winter overwonnen
Kyoto nog veraf…
Kyoto in Borgerhout
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.555 februari in het park en
het vriest niet, de bomen
zonder sneeuw lijken op
de bomen in de herfst
onder dezelfde waterzon
geen stampvoetende wandelaars
of verkleumde kinderen op
de zwierige schommels
waarachter de dampende opa
gewoon een roker blijkt
het groene perk vult zich
met kussende koppeltjes
onder begeleiding van gekwetter
van…
die neus
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
603 het stel schoenen staat
klaar voor het boenen
een veter achteloos los
denkt toevallig andersom
de kamer vol met specerij
speelt het kale kader
voor een drama zonder weerga
als de veter start met domineren
treft hem de gladheid bij
languit de zwoele omhelzing
korstig bruin gevlekte getuige
als een eiland in de ruimte
die nog geurt naar…
vergeet het maar
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
795 zij wikt en weegt
de pro, het contra
alles in haar hand
wijst recht vooruit
door alle bochten heen
uit het kluwen van het leven
spint zij onvoorwaardelijkheid
een bezigheid sinds heugenis
die haar nog nooit heeft vermoeid
of even moedeloos deed versagen
blind als een bovengrondse mol
ziet zij alles slechts in klaarte
woorden en daden…
hij bediende
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
654 stalen ros op twee sporen
toetert en klingelt voorbij
de voetganger achteruit
zet zijn beste vinger voor
geïrriteerd om zoveel onbegrip
wie is nou weer de zwakste
stormt het volgepropt vehikel
doorheen het ontwaken van de dag
over rotondes naar de eindhalte
de mensen onderweg
slikkend en brakend
vomerende kotsstudenten
komt de stad…
opoe
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
598 lange stroken vel
over uitgebloosde kaken
ze maalt het leven
tussen haar afgebeten kaken
en maalt niet om de spuug
die sporen trekt
naar d'r behaarde kin
de veranda kraakt
in dezelfde oude voegen
wanneer ze opstaat en fel
haar vuist de lucht in gooit
geen vlegels in haar hof
ook niet vandaag
oma doet niet altijd
een tukje na de noen…
kleine zieligheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.050 het is niet omdat
maar juist vanwege
in stilte rusten
zal je nooit
en verder
leven ook wij
slechts schimmen
bij de herinnering
aan al wat wij zoal kunnen
dus nee, toch niet
zwijgen doet er niet toe
meer nog, zwijgen pas
kindermoord, maar dan echt
met voorbedachtheid beraamd
omdat het spreken toch
veel te moeilijk…
goor hoor
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
905 liefdeloos, het woord alleen
te grof voor de dag
die vuig straks op ons wacht
het vuil te verneuken
dat zelfs de regen niet
kijk me in de ogen
en zie dat wat ik zei
op en top gemeend dus
zwijg nu en spreid
dat bed voor ons
over deze nacht
meer mag je niet
en ik ook niet…
wij twee
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
671 een opgestoken hand
van de overkant van
een opgebroken straat
zomaar onverwacht staat
de buurman te zwaaien
voor het eerst na maanden
laat de wereld maar groter
hier verkleint ze elke dag
hand over hand
per knipoog ook
of even de deur tegen
en mag er suiker bij?
tegen de kranten in
verzuring tot begroeting
getuigt het leven hier
van…
In retraite
gedicht
3.0 met 24 stemmen
33.197 Stilleven, waarop ik mij blijf bezinnen:
het bord met mes, broodsneden op de schaal,
het helder glas bezij mijn oud missaal,
en rode meidoorn op het tafellinnen.
Het koele zonlicht schijnt sereen naar binnen;
de wielewaal zingt hoog en madrigaal,
accoord met het Gregoriaans koraal;
en ik wil vredig mijn ontbijt beginnen.
Maar onverwacht…