Hartenkreten over liefde

Als je vannacht niet slapen kan zet dan je gedachten wijd open sluit je mooie ogen en zie dan dat ik spontaan binnen kom lopen Ik wil die mooie verlichting zijn die jou verwarmt in deze nacht jouw heldere maan en zonneschijn die je nooit meer had verwacht Ik zal jouw droom zacht strelen alsof wij deze samen echt beleven alles wat het daglicht…

herinner jij nog die kus waarin wij afscheid proefden de vertederende streling van handen in elkaar die hunkerende ogen als vraag naar wij samen het duizelen om ons heen een liefde gewild die ontluikende nacht waarin wij tranen voelden het eindeloos staren naar een stervende ster herinner jij nog dit hart jou geschonken zo breekbaar…

Verdriet gaan we nooit stelen. Vreugde willen we altijd delen. "Kom mijn liefste, we strelen elkaar. Zonder woorden,zachtjes door het haar". Delen en stelen, we zijn er voor elkaar.…

In de wereld van mijzelf, kijk ik met de ogen van mijn hart en luister naar mijn eigen stem. Een weten in mij sluit de ogen van verstand en voel ik wie ik werkelijk ben. In de wereld van mijzelf, besef ik hoe ongrijpbaar gedachten kunnen zijn en breng het denken zacht tot rust. Gedachten worden niet omschreven, gevoelens worden teder gekust…

Tederheid verdragend, alsof pijnlijk en vermoeiend. Nostalgie ontkennend, alsof vezonnen en niet boeiend. De wijsheid vervloekend, alsof dom en onbezonnen, De ratio toelatend, met een blik alsof gewonnen, De grootheid in jezelf, neemt beslag van jouw gevoel. Verstandelijke mening, en daarbij denkend zonder doel.. Ik zie, doch zeer…

kan geen woordgebruik geen stilte doorbreken altijd zal ik dwalen in jouw tedere bewegen de tijd schiet te kort om alles te beleven te ervaren in ons zwijgzaam zijn nochtans zal ik blijven hopen blijven wensen woorden te vinden en gedachten open gaan om jou te zeggen hoeveel ik van je hou…

zij hervinden zichzelf vrij in dromen angsten verdringen werkelijkheid waar zij ontwaken verstrengeld in handen hun schreeuw naar liefde fluistering wordt aanhoort het verleden hun toekomst breken die laatste tranen huilen ze stil…

toen ik vanochtend wakker werd heerlijk lijp van lieve lust keek ik en toen zag ik het daar waar jij me had gekust een plukje haar dat jou behoort staart mij nu aan en ik wist vlug mocht ik je ooit wederzien krijg jij een plukje dag terug…

Gedachten en beelden zijn met draden verbonden Voel me zo klein en nietig….. versmolten met dit grote verdriet Alle mooie gevoelens weggevaagd als in een hevige orkaan Tracht mezelf vast te klampen, maar houvast is er niet Zoet en zout komen samen, tranen vermengd met regen De pijn maakt mij zo oneindig leeg en triest gestemd Mijn ogen staren…

samenzijn door geschreven woorden verholen emoties stil geuit laten verhalen zichzelf beleven het onvoorziene is levensecht…

Wanneer is magie ontstaan waar komt magie vandaan hoe kwamen die vlinders tot stand Hoe kwam mijn hart in brand Gevoel van warmte overspoelde mij Jij maakte mij ongelofelijk blij Niet alleen woorden maar ook daden Daardoor kruisten onze paden Toen liepen we hand in hand Zo kwam de magie tot stand…

In de schaduw van gedachten, blijf jij constant zweven, zijn dit irrëele krachten, of een onbetwist gegeven? In de schaduw van gedachten, wordt mijn conclusie relevant, want verlangen naar het smachten, wordt hierdoor overmand.. In de schaduw van gedachten wachtend tot het overwaait, ben jij in staat om te verzachten, al die onrust die…

Vurig hart, brandend verlangen Mijn hart door jou behangen Warm gevoel, blije tranen Me stilletjesaan in de hemel wanen Ijskoude blik, bevroren dagen Vele onbeantwoorde vragen Gewond en bloedend hart Niets dat die pijn verzacht Eenzaam en verlaten Eén van die vele éénzaten Waarom val ik nu net voor jou, iemand die niet van me houdt.…

jouw lippen omsluiten die van mij nu weet ik hoe een engel kust onderste boven allebei…

Er is geen woord dat precies kan omschrijven wat ik voor jou, mijn liefste, voel Dus gebruik ik de andere mogelijkheden om te laten merken wat ik bedoel Ik streel je met mijn ogen, bespeel je met mijn handen, en luister met mijn hart En dat doe ik dagelijks, behalve op dinsdagavond want dan ga je naar biljart…

Drijvend op woeste golven van vurige passie en verlangen mijn gevoelens worden bedolven en mijn hart is erdoor gevangen Wandelend op gouden paden mijn ogen worden erdoor verblind alles wordt nu met liefde overladen het leven is omvangen met een roze tint Zwevend op prachtige wolken met de kleuren van heldere lelies deze ervaring is niet…

waar de omhelzing van angstige dromen als diepgrijze nevel mij zacht omhelst zal deze wereld in jouw lach ontwaken breekt de beklemming geslotenheid Vraag ik de zon jouw zachtheid te raken zonder jou dooft een ster verliest zij haar wens…

Zwerven Ik zoek een onderkomen Waar warmte en liefde is Zodat ik weer kan leven En ik jou niet meer zo mis Een plek waar ik veilig ben Met vriendschap om me heen Voor eens en altijd geborgen Eindelijk niet meer zo alleen Voorlopig blijf ik zwerven En jij kunt mij niet meer vinden Jouw hart was eens mijn huis Maar jij kon je niet aan…

Gevangen Miljoenen vlinders in mijn hart gevangen Omgeven door de warmte van stromend bloed Ik probeer ze voorgoed uit mijn lijf te verbannen Maar ze blijven fladderen vol met liefde gevoed Ik tracht ze met zachte hand weg te duwen En hun prachtige diepe kleuren te negeren Maar ze voelen dat ik nog steeds om jou geef En laten zich niet door…

Ovulatie, obstipatie, irritatie, irrigatie, spanning zonder spatie, op zoek naar de liefste combinatie. Helaas ontstaat de ideale situatie nooit zonder flink wat transpiratie.…

IJsbloemen Verdwenen opgelost verloren Mijn liefde onze band Mist ontneemt mij elk zicht Brengt mij gevaarlijk dicht bij de rand Ik doe mijn ogen dicht Uitgeput van het huilen Jij dendert door mijn hart En veroorzaakt diepe kuilen Mijn blik is veranderd Zo anders als voorheen Gebroken groene glans Waarin jouw beeld verdween Mijn…

Ik zie hem lopen door een veld rode rozen. Hij ziet er uit als een engel.. neergedwarreld om mij nog één keer goede dag te zeggen en om dan terug te gaan naar zijn paradijs... Maar plotseling is zijn blik verstard, hij kijkt me met zijn helblauwe ogen aan... Hij is in mijn ogen verzonken... Hij zoekt er een houvast...iets dat kan zorgen dat…

Ik heb de liefde geproefd even had zij mij aangeraakt door de korte tijd beproefd verdween zij, amper ontwaakt ik wilde dat heftige gevoel koesteren en bewaren zelfs een hart zonder smoel beleeft soms gouden jaren verloren zonder verliezen heeft elke roos een doorn nooit kun je daarvoor kiezen nimmer bezeten, toch verloren…

omarming doet verzachten, maar het zijn alleen gedachten, die sterven door obsessie, machteloosheid en agressie, want de realiteit zo meedogenloos, laat jou gaan, belangenloos... zonder te weten, zonder pijn, dat ik in de menigte wegkwijn....…

Met een kapot gezicht Moet ik mij afwenden Van het geziene leed Dat ik in mij kerf Eindeloos ver weg Toch zit jij naast mij Ik kan je warmte voelen Maar jouw warmte is niet voor mij Als een litteken Is mijn gezicht vertrokken Zoals jij nu ook bent Vertrokken, voor eeuwig ver weg En blijvend dichtbij Eindeloos heen, en ver van mij…

Je liet me de tuin zien Hoe alles netjes op orde en regelmaat stond de hortensia teruggesnoeid evenals de heggen In een hoekje heerste chaos een loot van vlierbes en hulst en daar omheen en daartussen blauwgras en hondsdraf witte en paarse dovenetel Je plukte een bloem, een witte Zoog eraan, zoet met een trilling in je stem en of ik…

't Gevoel is gebleven; even weg, maar terug Net even anders ten opzichte van jou Een blunder, hormonen, een uitdaging? Vreemd en onbegrijpelijk Misschien door teveel tegenslagen Kolder in mijn kop 't Kan niet teruggedraaid Maar 'k heb wel spijt Wij hadden elkaar gevonden Echter, gingen uiteen Hielden van elkaar Vrijwel meteen…

Samenleven met handicaps Moet mogelijk zijn Elkaars handicap plaatsen In 't geheel We deden een poging Helaas mislukt 'k Voel me niet goed hieronder 'k Hoop op een Weergaloos Wonder 'k Zat even fout Maar 'k hou van Jou 'k Handelde verkeerd 't Laat mij niet koud…

Zondagmiddag, rust maakt me weemoedig Even uitwaaien op het stille verlaten strand Het gemis maakt me zo emotioneel en leeg Het gevoel wint steeds weer van mijn verstand Nooit gedacht dat alles zo weinig waarde had Dat je ooit mijn liefde en vriendschap zou weren Het vertrouwen dat ik had is zo geschonden Ik wil mezelf nooit meer zo laten…

Lang, veel te lang kon ik alleen maar kijken naar hoe jij mij nooit zag staan ik kon je niet bereiken Nooit gunde jij mij een blik ik was het aanzien niet waardig je vond mij ongevoelig en raar maar door jou werd ik zachtaardig Het was zo duidelijk als maar kon jij was nog meer dan onbereikbaar maar mijn hart sloeg zichzelf voorbij door…