12647 resultaten.
Schemer
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
537 Eenzaam en gedwee sta jij daar in de schemer.
In de hoedanigheid heel tevree.
In 't schijnsel van de maan die 't korenveld belicht,
is 't goudkleurig fluwele veld 'n mooi gezicht.
Het vredige landschap zo rein
is in 't heden sereen en fijn.
Hoe alleen in 't graan of veen,
hoe sereen de maan verscheen.…
Zonsopgang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
583 Zachte vredige warme stralen
overkoepelen land en zee.
Neer schijnend en verwarmd
steevast gestaag en soms gedwee.
Onderhevig aan talrijke kleuren,
permanent of 'n enkele keer.
Gelijk de wisselvalligheid van 'n schepsel
als je 't vergelijkt met z'n eigen sfeer.
Nochtans zonder ons te verlaten,
gaande z'n eigen weg verlegen of ongeremd.…
Wandeling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
530 coniferen geuren diep donker
wat een rijke zomeravond aanduidt
rode zon omarmt de tijdgeest
tijdens de wandeling kussen
voeten het in het verschiet
liggende wat leidt tot morgen
die door de dagvorstin verwelkomd
wordt met haar mooiste glimlach
zachtjes krult het gras groen…
Vertrouwd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 groene weg klimt omhoog
alsof hij er iets tegen in
had kunnen brengen
toch is er een duidelijke
grens tot waar het
treden mag
gestaag leunt de zijtak
vertrouwd op de zwaartekracht
kussen bladeren bijna de grond…
Gegroet
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
522 jij kuste mij vanmorgen
daar jouw zilveren omlijning
niet ontbrak
onmiskenbaar
genoot ik van de tederheid
zoals jij was
voelt de leegte dieper
doch hou ik me vast
aan jouw ochtendgroet…
Stilte
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
452 Slenterend
Door de tuin
Van de schilder
Zie ik zilveren wolken
Op zijn palet
Hier besef ik
Dat mijn pen
Het nooit zal winnen
Van de herfst
Op zijn doek
In de stilte
Van dit dal
Slaat de kou
In mijn pen
Voel ik me niet verslagen
Want deze pracht
Is van hem…
Als gift
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
560 de laurieren kraakten als gift
terwijl je niets vroeg in de vroege ochtend
uit al wat je omringt
hier, daar en ginds
de laurieren ontbladeren niet
houden de eer omhoog in de boomgaard
waarop je oog bleef staren
met nieuwe luister…
Het bollend vlak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 HET BOLLEND VLAK
Langs de horizontale lijn
het bollend vlak
de
verticale gedachte
gestrekte waarneming
eindeloze rijen
stramme leden
bolle bolle helmen
rode koppen
koppig rood
geurig golvend
kleurend scharlaken
dansend
dooreen geelkoperen draden
gesteelde dorst
neêrbuigend in smachtend verlangen
stroom
der vergetelheid
daar staan…
grijsgrauwe herfstsfeer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 de nacht vlucht weg
voor het oog van de dag
een dikke mist
pakt het dorp mysterieus in
de verstrooiing gaat
op en neer
die je dus niet kan pakken
voor je gezichtsveld
(je weet niet hoe)
morgen is er weer een dag
om naar te kijken
misschien zie je dan wel
prachtige weidse vergezichten
onder blauwe luchten…
Een zweem van
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
518 Zon omhelst de morgen
een zweem van verdriet
laat de nachtvorst achter
verloren bladeren glinsteren
trotseren hun ware schoonheid
er wordt een aria gezongen
elders blaft een hond
uitgestrekte landerijen ontvangen
deze morgen met open armen…
Herfstgezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 de geur van pas gemaaid gras
en vers gevallen eikels
strelen het herfstgezicht
zachte zon klimt langzaam omhoog
langs gekleurde bladeren
die rijkelijk dansen op de wind…
Avondrood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
492 Nu avondrood jouw zonden kust
wiegen bomen almaar later
daar de wind in stilte rust
streelt het maanlicht
zacht het water
balancerend hoog daarboven
zijn dromen in de maak
waarin kinderen nog geloven…
Herriemakers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 Herriemakers op het dak
Nee geen Sint & Piet
noch meneertje Krentenkak
schreeuwen zij, van grote hoogte, naar benee
onverstaanbaar is de boodschap
wil je vliegen, ga je mee
mensen rijden fietsend door
hebben geen oog voor natuurschoon
ook al gillen de twee luid in koor…
Golven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 Golven vol verlangen
rollen prijkend in 't zicht
de door wolken bedekte waarheid
hangt roerloos in dit licht
balancerende zilvermeeuw
danst lieflijk in de wind
in het zand kleurt 'n emmer rood
vergeten door het onbezonnen kind…
Verstorven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 verstorven vlinders
kussen niet langer
het schrale zonlicht
oostenwind schuurt
kleineert de o zo vrolijke
die vooruit huppelt
bloemkristallen
versieren ramen
waar warmte nog
geen vat op kreeg…
Een boom opzetten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 een grote hoeveelheid ogen
staren mij indringend aan
op het eerste gezicht
lijken het bomen
vol ongeloof voel ik
me aangetrokken als wel
bespied door gekerfde zielen
die roerloos aan het meer staan
leunend tegen de wind
die hun lange haren streelt
staan zij daar roerloos
overgeleverd aan
©Lady Love 5-12'11…
Eindeloos
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
550 Koud tot op het bot
speelt de wind met het getij
die golven opstuwt
die uitdagend tot grote
hoogtes klimmen om zo
in woeste branding
uiteen te spatten
om met al hun kracht
het strand te kussen…
Zo wit als
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 de wereld lijkt betoverd
schakeringen kenmerkend
even lijkt de tijd stil te staan
herinneringen halen ons in
verse stappen kraken
bij het banen van een nieuwe weg…
Speels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 roze ochtendgloren
steekt speels af tegen
de wakkere kerktoren
wiens puntje bevroren leek
voordat de zon hem
wakker had gekust
doorkruist een troep ganzen
het morgenbeeld die
verkozen hier te blijven…
de vroege vogels
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
635 je wintergasten
vermaken zich best
met bezielde geestdrift
vederlicht balanceren
vleugels
in close-up
zie je de vroege vogels
in de schemerzone
van dageraad
allen komen voer halen
op de voedertafel
voor elk wat wils
is vrijblijvend
het komen en gaan
in de lucht van ruimte en
vrijheid…
Gerust
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 zacht paars omsluit me
waan ik me veilig
tot de zon mij aanroept
om mijn ware aard te tonen…
Verse krassen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 verse krassen
getuigen van
een liefhebber
een waaghals
hoe de kou
ook snijdt
kleurt het
wangen rood
zichtbaar ademt
de kracht
van dit
jonge leven
de vrijheid tegemoet…
Dan kust de zon de kleuren wakker.
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
702 In de vroege morgen
kust de zon de kleuren wakker
uit hun nachtelijke slaap…
Wenende bomen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
455 wenende bomen verschieten
van kleur in nachtelijke schemer
vogels scheren langszij
opzoek naar 'n veilig heenkomen
paarden grazen op kale vlakten
schuil gaat de maan achter
een grijze nevel waarin
duisternis zich versluiert…
Passer domesticus
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
530 zonnebrillen vullen het terras
daar de zon haar mooiste
glimlach opzet
laat de wind zich van
zijn koudste kant zien
hippen mussen van terras
naar terras alwaar
ik me laat verleiden…
groene wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Groene wereld
Vlijtig en onbaatzuchtig
Waarachtige wezens
Micro
wordt
Macro verwondering
Groots maar klein
Doen en laten
Wezenlijk
Van nature…
Schoonheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 deinend op de wind
tilt ze gedwee
haar rokken op
lange lokken
weerspiegelen in
rimpeloze schoonheid
vers groen
verraadt haar
eeuwige jeugd…
Bloesembomen wenen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 bloesembomen wenen niet
daar zij walsen op hemelse tonen
bemantelen zij zich in hun schoonheid
nimmer zien wij hun verdriet
bloesembomen wenen niet
wel lachen zij heimelijk met elkaar
ontspringen langzaam hun rokken
kleur bekennen ligt in 't verschiet…
Zij en ik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Stevig geworteld in de aarde
Gebeurtenissen van jaren gekerfd in mijn huid
Mijn ware kleur overheerst nog
Het leven is pas begonnen
Krachtig maar ook alleen
Van een afstand zie ik hen
Gezellig verstrengeld in elkaar
Aanschouw hen door mijn masker
Ze staan niet op eigen benen
Zijn echter wel samen
De grote observator
Met een hele kleine…
Windesheim - Ommen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
532 op dit harde pad
waan ik mij een ster
als liep ik
over een rode loper
knotten maken foto's
het riet dat voor me buigt
kieviten krijsen om het hardst
zacht applaus van de wind
paarse bloemetjes aanbidden
de stam van een reus
het mos ligt languit
op de oever
ik adem diep in
en langzaam uit
zie hoe een ooievaar
groots opstijgt
het…