939 resultaten.
Hier
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
519 wolken
stuiven uiteen
gelijk het zand van de duinen
over het strand suist
een woestijn aan stilte
is het daar
de droogte
dwingt mijn raam tot mistig kijken
en ik staar naar de horizon
zie de rondingen van je krullen
voorbij mijn zicht wapperen
ik denk aan je
ik voel aan je
ik denk je te voelen in mij
aan mij voel ik je denken
voel…
@N.I.A.S.
gedicht
3.2 met 5 stemmen
15.686 Hoe de boomschaduwen over de grasmat
wandelen, rondom, onophoudelijk. Stil
staan als een beuk in het struikgewas. De wil
om te groeien is wet: van leven, maar wat
weten we van de vogels die tussen blad
en takken in ons nestelen? Is er pril
geluk dat nog uitgebroed moet? Het wil
hier aan de dag waar het strijklicht ons omvat.
Tussen ons…
Chaotische gebreken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
505 datgene wat in mijn keel brandt
het verlangen
de liefde de hoop
verslonden versplinterd vergaand
verkast verhuist naar de planken
naar hemelse kasten
het rad draait voort en voort en voort
en voorvluchtig ben ik voor het heden
het verleden verhalend vertaald
de taal geliefd de taal gehaat
de tweestrijd
mijn gespleten persoonlijkheid…
ik ben gedicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
541 kaken gehecht
aan de pezen
van de gevoelige snaar
zo de klanken vals klinken
onzuiver mijn hart doordrenkt
verdronken in portret der eenzamen
echo dit
een houtje touwtje effect
in een dominoreeks van gedachten
stort mij in
stroom in mij
verzacht me
tot in de kleinste vorm
eerlijkheid
bouw me op…
Kruising
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Liefste, vergeef me de dagen
welke ik stenigde
mijn stem met de scherpte van stilte
tot zwijgen sloeg
op dit kruispunt
ik beaam ik verloor mijn V vlucht
in de sloot
het ging niet zoals ik het wilde
ziende blind en doofpotdoof
sliep ik door de tijd
in deze stroming ondervond ik geen geluk
je bent de leegte mijn getuige van het…
Je moet een vogel zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
713 je bent zo Zon – zo Maan –
– zo neon Rood –
in het blanke licht
rank te staan
ik geur in je op
en stamel mijn stem vast
door jouw blozende honingraad
wil ik zijn als de stoeiende libellen
om dan al zoemend ten ondergaan
daar de woeste golven
– gelijk aan kerktorens –
alle bellen rinkelen doet
vraag ik je – bind me in –
vorm…
De maan
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.183 O! maan! gij die de schone schepping
Met zacht en kwijnend licht bestraalt,
En in dit stille heldre beekje,
Uw hemels beeld naar 't leven maalt.
Gij, die in 't loof verscholen hutten
Mij ginds in halve schaduw toont,
Als vreedzaame oorden, waar nog de onschuld
Bij stille vergenoeging woont.
Gij, die alom op berg en dalen,
Nu doodlijke…
De lente
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.752 Daar is nu de lente:
De vrolijke lente,
Die heuvlen en dalen,
Die akkers en weiden,
Die bosjes en wouden
Met groen overkleedt.
Nu juichen de bossen,
Nu leven de weiden;
Wat aantal geluiden
Doorgalmen het luchtruim;
En roemen als goedheid
De Schepper der lente,
Die de aarde verheugt,
Nu loeien de koeien;
Nu briesen…
Je arm hing zwaar aan je schouder
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.431 je arm hing zwaar aan je schouder,
je haar bloeide over je huid
slaap en pijn wandelden samen
over ons laatste besluit.
je blik en je diep zwijgen
rinkelen nog na in mijn adem;
wij zijn het woord vooruit,
wij hebben het woord verraden
-----------------------------------------------------
uit: Voor wie ik liefheb wil ik heten,…
ALLes valt
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.304 .
-------------------------------------------------
Maria van Daalen schreef het gedicht ALL ter gelegenheid van de presentatie van Algemeen Letterkundig Lexicon tijdens de Dag van het Literatuuronderwijs op 29 november 2012.…
dit is de laatste avond dat wij spreken
gedicht
4.0 met 1 stemmen
23.495 dit is de laatste avond dat wij spreken,
want dit vertrek duldt geen geluid
dan van de mond het zoete breken.
het wrijven tussen huid en huid
doet alle woorden in jou groeien;
mijn warme adem wist ze uit.
verhevig het bewegen
en leg het spreken stil
tot alles is verzwegen.
vervang het woord door een gebaar
en spreek niet meer want wat…
het afgelopen jaar is boek geworden
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.442 het afgelopen jaar is boek geworden
en trommelt een bekende klank
op mijn beslagen ruit;
de dagen gaan vrij-uit
want ik was mank.
jij en het jaar en ik zijn boek geworden.
----------------------------------------------------------
uit: Voor wie ik liefheb wil ik heten (1966)…
nu moet ik gaan: de bloemen sterven
gedicht
3.2 met 13 stemmen
40.591 nu moet ik gaan: de bloemen sterven,
martinus, en het donkert al.
als ik je weer ontmoeten zal,
zal ik mijn naam in jouw huid kerven.
dan zal ik zingen van de zwarte dag
en van de schaduw die wij moesten delen
en van de vloek die sprong in onze kelen
en van het mes dat in jouw handen lag.
troost mij als ik zo droef moet zingen,
leg als…
PS: Het wonder
gedicht
4.0 met 5 stemmen
4.156 In de kleinste kurketrekkert
een rankje omhoog, bloesemt een groen hoedje
ernaast, piepklein de druif, wordt dat een toetje
of zelfs wijn, trosjes overal rondom, merk
wit, onbekend, blad wijduit, een groots vlechtwerk
naar de zon, bol bladerdak dat zo zoetjes,
vol kietelende tentakeltjes, moet je
zien, wat een wingerd, weelderig, verlekkerd…
Herinnering.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.808 O! welk een schone lentenacht!
De maan verlicht zoo zacht het trillend loof der bomen;
Waar bosjes groenen klinkt het lied der nachtegaal;
De koelte doet uit kruid en bloemen wierook stromen.
Hoe veel verschilt dees middernacht
Van al die nachten die we in Noordwijks duinen zagen!
Mijn Overdorp! toen wij, met Pelgrims moed bezield,
De…
Programmaonderbreking
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
452 uit de lucht geschoten propeller land
en knak je, twee zonnebloemen, spoor
van open koffers boek laptop barbiepop
paspoort vervreemdt een donkerrood contrast
rijkseigendom in wiens land ben je gevonden
barbiepop in dit kaalslagveld
speelkaarten kindertekening knuffelaap
restanten in wat jij kende en jou tekende
intact gebleven barbiepop…
Supermaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 Supermaan glinstert
toon me jou zelf in het licht
vol gereflecteerd…
Sonnet 4
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.672 Het sonnet in het Noorderplantsoen
Er valt een diepe sneeuw van de kastanje.
Ik zit moe op de trappen van de vijver,
staar naar het water, de fontein, becijfer
hoe diep de bloesems windstil, wit-oranje,
het asfalt met onhoorbaarheid bedekken.
Het zou een offer kunnen zijn, aan wie dan -
stilte. Ik ruik het hevig, adem langzaam
in en uit…
Offer der liefde.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.267 Een stille hut op 't eenzaam land,
Vrij van gewoel en slommer;
Een kleine moestuin met een beek,
Beschaauwd van milde lommer;
Een lieve schrijfcel, en een kas
Met boeken, weinig mensen,
Was al wat ik, als 't grootst geluk,
Op Aard, van God kon wensen:
Die keus lag in mijn kinderhart,
Zij groeide met mijn jaren,
Ik kreeg ze in …
Adagio
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.952 Ik woonde op de brug van de frambozen
en mocht daar in de nacht de sterren tellen.
Ik kon hun aantal in het water lezen.
Zij hadden mij voor deze taak gekozen
omdat ik verder durfde overhellen
dan zij die als de dood de diepte vrezen.
Soms wist ik niet meer waar ik was gebleven,
begon mijn arbeid, met geduld bemeten,
opnieuw te midden van…
Sonnet 1
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.647 Het sonnet voor het nieuwe huis
Wanneer ik rondloop, op de cirkel, mij voor-
stel dat het de navel van de wereld is,
het geboortebewijs maar niet het gemis-
te verlangen, begin zonder oorzaak, door-
gaan waar het begint, omdat alle woorden
mij zeggen dat ik terug moet naar beslissen-
de gebaren, niet de paring, maar er is
ook een andere…
van mijn gedachten ben jij steeds de ruiter
gedicht
2.0 met 109 stemmen
20.917 van mijn gedachten ben jij steeds de ruiter,
jouw stilte is een web waarin ik sluimer
en al jouw spreken is veelzijdig zwijgen.
laten wij langzaam in elkander stijgen.
laten wij taal van elke klank ontruimen
en zo volbrengen wat wij steeds verzuimden:
een reis aanvangen naar hetzelfde zwijgen
waar echo’s in gedempte woorden dreigen.
dit…
Ode aan Drs. P
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
796 Nimmer wist iemand meer over sonnetten, rondeel, jambe en trochee
Dan U, die vandaag is gaan hemelen, U, hooggewaardeerde Drs. P
Moge U aanschuiven aan een weeld’rig welgedekt disje
Met schorseneren en prei op ‘n bedje van dat kikkerige visje
De troika volgt nu de troostvogel, die zachtjes neer strijkt
Nu U na ’n leven vol plezierdichten…
Aan een beek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.606 Lief beekje dat daar kronkelt,
En zachtjes murm’lend vloeit,
Zo aangenaam verdonkerd
Door ’t lommer dat hier groeit!
Ik zet mij onder de eiken
Op ’t zwellend oevermos,
Geen zorg kan mij bereiken
Hier in dit zalig bos.
Ik zie door 't windj' u strelen,
Het krult uw oppervlak,
'k Hoor 't in de takjes spelen
Van ’t groene schomm’lend…
Verlies
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
953 Het telefoongeluid wekte me ruw
De mededeling was schokkend
Mezelf afvragend hoe en waarom?
Zo snel als ik kon een lange weg afgelegd naar jou
Levensecht maar toch ook weer niet lag je daar
Slapend onder witte lakens
Overal slangen en meetapparatuur om je heen
Een zelf niets vermoedend gevecht
Minuten werden uren
En jij lag daar maar…
Afscheid
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
960 Afscheid nemen bestaat niet
En toch kunnen wij samen nooit meer lachen
Ik kon het niet geloven
Zo vredig als je daar lag
Mooie en minder mooie herinneringen werden uitgesproken
Jou lievelingsmuziek bracht me tranen
In gedachten hield ik je stevig vast
Terwijl ik een witte roos naast je neer legde
Met tegenzin sloot ik je laatste slaapplaats…
Een grijze dag
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
883 Een dag vóór je 50e verjaardag
Je hebt het niet gehaald
Met lood in mijn schoenen
Voorop lopend in de kleine stoet treurende mensen
Zonneschijn en vrolijk fluitende vogels
Vergezelde jou in je laatste reis
Mijn voeten wilden niet meer verder
Maar ik kon je nog niet alleen laten
We bereikten jou bestemming
Langzaam werd je daar neer gelegd…
Een duinpan
gedicht
3.4 met 7 stemmen
4.798 Een duinpan was onze bedding.
Daar had het glimmende helm
geklapwiegd, ons in slaap gesust.
Daar werden wij wakker, wreven
het zand uit de ogen, zagen
een vogel hoog boven ons bidden,
wisten ons prooi van wat dwingt.
In de verte morde de donder.
Een komen en gaan van krijsende
meeuwen. Een hond sloeg aan. De
auto's op de snelweg raasden…
Als wat wij zagen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.652 Als wat wij zagen in de mouw
van die tot vod gedragen,
die visgraat, die nederige
vermomming van mijn moeder,
die waar geen knoop meer
aan zat maar toch sloot,
die oude grijze in zich-
zelf gekeerde winter-,
zou onze toekomst zijn:
zo duister en bekend,
zo splinternieuw.
----------------------------
uit: 'Kindsbeen', 1995.…
Twee zusjes
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.300 Twee zusjes zitten voor het raam.
Een leest. De ander luistert.
Haar handje schuifelt door het haar.
Er is nog even samenhang
maar dan ontgaat haar het verhaal.
De duim blijft steken tussen mond en kin.
De oudste leidt met zachte dwang
haar zusje weer het sprookje in.
------------------------------------
Uit: 'Een vrouw bezoeken', 1985.…