Hartenkreten over haiku

Gevecht met de zee om veilig thuis te komen met haven in zicht.…

Op mijn grote bed vraag ik je tot dageraad bij mij te blijven.…

De aardse stilte; luid en duidelijk hoorbaar voor dove kwartels…

Eenzame jongen ziet bloedmooie dageraad met oud hol gevoel.…

Liefde in ons hart leidt tot om elkaar geven, een mooie wereld.…

Zie haar er niet staan op die mooie boulevard, maar mis mijn lief wel.…

Woorden, slechts woorden en niets dan lieve woorden scheiden mij van jou.…

Klinkt best agressief hoe ik mijn vriendin omschrijf, maar het slaat wel in.…

Spiegelafstelling luistert nauw in ochtendspits merk ik met een knal.…

Daar gaat mijn liefje, er vandoor met een ander, voorbij mijn geluk.…

Een herinnering voert mij terug naar de plaats waar de nacht vlamde.…

Bij veel wat ik doe, bid ik eventjes voor jou dat je bij mij blijft.…

Als de nacht weer valt, wil ik - eenzaam als ik ben - met iemand dansen.…

Moment van waarheid dat ik jou in alles help, jouw strijdmakker ben.…

Hoe wreed is het lot: mannen zijn dobbelstenen voor heel veel vrouwen.…

Leven duurt te lang voor een eons oude ziel toch maak ik hem af.…

Kun je tijd sparen, breng ik elke dag ervan alleen met jou door.…

Tijdens het vallen vliegt heel je leven voorbij tot je terug veert.…

Ik zit in mijn schulp in een zee van verwarring die de wereld heet.…

Het geploegde land wordt bezaaid, heeft nog kluiten vol oud maïsloof. Een kerstboomlamp brandt, verstopt in engelenhaar: vér - verstrooid schijnsel. Een vonk verdwijnt in de nacht... Vuurwerk of vallende ster?…

Voor me een landweg, die ik vol liefde toe zing op weg naar mijn thuis.…

Ben ik sterk genoeg om door oog van de orkaan eigen weg te gaan?…

Brullende wolken nagezeten door de wind onzindelijk weer…

Kijk ik naar boven, hou ik van de engelen die mij koesteren.…

(tanka) Krekeltjes vinden binnen dichte graspollen hun winterslaapplaats. Denk toch aan sjirpen van eens, huiselijk, bij d' open haard.…

sprintend jachtluipaard schimmig door het hoge gras spelend met zijn prooi…

Grijs van de wolken droom ik in mijn winter weg hoe het elders is.…

Langzaam glijd ik weg met jouw kus vol ongeloof in deze straten.…

In haar galajurk staat er plots andere vrouw naar mij te lonken.…

de roep is de naam onmiskenbaar en zeg jij ‘dank je de koekoek’ ?…