21881 resultaten.
uit het hart
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
827 hun tempel in goud
temidden het bruin der bergen
schittering onder loden zon
op haar lokroep tot over de horizon
miljoenen uit hun schulp
ter openbaring hunner wereld
haar ingewanden opengesteld
consumering binnen haar muren
het hoogste goed der net gehuwden
met menig zaad geplengd
voor ‘t eerst op koud plavuis
onder 't oog van niets gezien…
FV - aanzoek
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
3.394 ontelbare dichten schreef hij
het onderwerp verscholen
in een letterwoord van
eenstammige grepen en
afgebakende abc-termen
om dan, toen het moest
de zinnen verloren waren
weggelopen van de man
die zo nodig en eindelijk
het één en meest belangrijke
om dan stil te worden
deze woorden zullen niet
gerecycleerd, eenmalig zijn ze
zouden…
dromenvanger
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
807 op het talud overdag
luistert hij, gedegen man
naar de bevelen links en rechts
ten uitvoer te brengen wat
uitvoering werd opgelegd
niet voor niets is hij
de gids voor wie geleid
het doel wil bereiken
in de sterren reeds gesteld
en ook naar waarde ingeschat
na het landen van de zon
onder het eenzaam geluid
van koor na koor verstomd…
effie zonder
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
723 jou pluk ik
elke nacht
zo zacht
de buren weten
niets, jouw pracht
op water, op de schouw
water ieder uur
en tranen
altijd weer
als ik je sterven zie
zo zonder wortel…
aangekleed
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
908 sla!
bezwijkt zijn hand
de zwaartekracht van haar wil
een wereld van verschil
tot stilte
ze is bijzonder
in staat tot leven
hij wil, hij moet
en zal begeven
ooit vergeven
geel, rood, blauw
geen kleur zal haar nog
sieren uit liefde uitgedeeld
geen klap nog ergens terecht
haar ogen
niets meer dan ooit
een blik in moeders ogen
hij…
voorgespiegeld
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
669 de strak geknoopte das
twee woorden per uitdrukking
noch de dure polsen geur
verbergen ook maar iets
van de man
elke ingekorte nagel
afgebeten zin noch ooggeknipper
er staat een verhaal dat
niemand kan ontwijken
net zo min een pas gedoopte
het water kan vergeten
nog blinkend op het hoofd
hij zet een ontzette pas
achteruit, geen afwerend…
gedichtenschilder
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
748 zou hij een schilder zijn
dan nam hij telkens weer
het penseel ter hand om
neer te strijken wat zich afspeelt
achter die werelddronken ogen
waarmee alles geobserveerd
nu eens met lange halen
onderstrepen wat moet bekeken
dan weer met ontelbare stippen
zijn zware puntjes op de i
af en toe gewoon de spons
als het allemaal wat luchtiger
het…
contra ana
netgedicht
2.5 met 16 stemmen
1.200 hier sta ik dan
dit prachtig lijf gekneed
naar het beeld dat ik
en ik alleen voor ogen heb
het beeld waar ik nog in geloof
dat ik soms wankel
ondersteuning nodig heb
en haren dons soms
slechts een beproeving
die ik rauw wel lust
deze overwinning is er
opgedragen aan het hoekje
dat ik diep in mij nog weet
zo ongeschonden
en bovenal…
zijn afkomst
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
877 één leven, dat heeft hij
te geven, van geboorte tot
ongeboorte, die ene korte zucht
van een kosmisch langverhaal
dat nooit een grens heeft erkend
niets ervoor, niets erna
hij accepteert het niet
gelooft niets van het iets
omdat het zou bestaan
en wat dan, onbestaan?
dus leeft hij zijn dagen op
te vullen met daden
groots en klein, veelal…
Nu jij er niet meer meer bent
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
994 De leren bank
oud en versleten
loert mij wat
wezenloos aan
wil mij niets
laten weten
van al wat
hij heeft verstaan
De tafel waaraan
we zaten
is zo ijzig stil
jouw woorden hangen
nog aan de muren
als ik ze horen wil
Het bed waarin
we samen lagen
omarmt ons niet meer
de leegte naast me
voelt als een afgrond
jou niet hier te weten…
baaldag
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.306 hij gedraagt zich als
een roestige spijker
die eerst het hout verteert
waarin hij ooit geslagen werd
dan zelf in tweeën splijt, hij is
weggegooid vakmanschap dankzij
wat zure regen van elders
de glimlach is verdwenen
naar het land van ooit
hier regeert alweer nooit
regent het buiten buien
alsof er geen zon
alleen maar wolken
de laatste…
uit haar zicht
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
836 zij is de man
genegen, hij die haar
hart hardhandig veroverde
spelt ze de aangename les
alsof ze al jaren
niet voederen, ze weet het
en toch strooit ze stukjes
geeft kleine rukjes aan
de honger van een verloren vent
die ooit anders was gewend
nu denkt in stoer en hey
niet met mij
zij maalt niet
maar draalt ook niet
wat binnen gehaald…
over het graf
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.563 hoor dan, de wind huist
in de bomen, onbesuisd
speelt ze de bladeren
op een kleurrijk hoopje
waar kindervoeten vrolijk
verder met hen dansen
in het park de mensen
meestal op hun eigen kluitje
met verhalen vol herinneringen
aan al die hen reeds voorgingen
in waarnaartoe iedereen ooit
eens zijn weg zal moeten gaan
de laatste dag van oktober…
ogenblik
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
728 ik zag het eerst
je bruine ogen
in het bos
waarin ik liep
het was zeer vroeg
in de ochtend
dus ik denk
dat ik nog sliep
opeens stonden we
te kijken
heel stil
naar elkaar
ik dacht
dat ik je kende
lange benen
kort bruin haar
daarom vroeg ik
loop je mee
maar jij
sprong soepeltjes
het bos in
want je was
tenslot een ree.…
decimeesters
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.725 fluisterend tegen hun
schaduwen in de nacht
wiegen zij het
zilveren doodskleed
over de knekelgaarden
van hun zijn
en ploegen de
thuisloze fundamenten
van hun geweten onder
de secretieën
die ze uitscheiden
wanneer ze de verzwakten
door hun ziekten decimeren
die ongelovig starend
de wegmolmende waarden
aanschouwen op de altaren
der…
Toen en nu
gedicht
3.2 met 64 stemmen
36.534 vroeger vond ik de herfst
een droevig seizoen
en liep ik vaak moe
en eenzaam door regen of nevel te druilen.
En soms was ik weemoedig
om ik weet niet wat.
maar nu - toch zoveel ouder -
midden in een grijze stad
geniet ik van het najaar
daar - dank zij oliestook -
mijn vrouw vaak in bikini
door het huis heen deint
waar het binnen zomer…
de horizonner
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
849 zijn zilte geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door duizenden
mulle indrukken
die gewatergolfd wegspoelen
naar de vergetelheid
van ongeschreven regels
de vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en…
Bij het gammele landhek
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.044 Bij het gammele landhek,
groen uitgeslagen, vermolmd.
Altijd wel een, namens de weide,
die je begroet.
Tweeponder tong
die je hand likt.
Een walm uit de bek
recht uit de lebmaag.
Strontvliegen en dazen
met geen staart weg te slaan.
Wel erg ver van de oeros geraakte
lobbes van een lady,
nog een eeuw fokken en krachtvoer
en je…
Geboorte
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
6.267 Vibraties van het leven,
het vindt geen rust.
lijkende een aardbeven,
't doorgaan is een must.
Koesterend de rustige momenten,
als stilte voor de storm.
Als het begin van de lente,
met inspanningen zo enorm.
Momenten van doodse stilte,
bevingen van onmetelijke kracht.
Het voelen van de kilte,
met gevoelens van onmacht.
Natrillingen…
hartkamer
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
2.783 Jij woont in mijn hartkamer,
en hebt het helemaal ingericht.
Daar regel je de bloedsomloop,
op liefde gericht.
Zo bedien je ook iedere hartklep,
met je gevoel.
Het maakt mij rustig,
en strijdlustig voor ieder doel.
Jij brengt ruimte in mijn hart,
zodat ik open sta voor andere dingen.
Jij leert mij liefde geven,
ik zou wel eeuwig kunnen…
Even dimmen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.254 De ontluchting van je lichaam zit in je verstand,
weet je die niet te gebruiken,
dan blijkt het een onblusbare brand.
Als druk een vat, dat vrijkomt na het openen van het ventiel,
Dan vrijkomt het onderste van je ziel.
Spanning en druk van de levensloop,
lijkend op een niet te ontrafelen knoop.
Voel de totale spanning na het loslaten van een…
Begin en einde
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.271 Eenmaal geplaatst
op de rotonde van het leven
bepalen wij de snelheid
en of wij voorrang geven.
Op deze rotonde van het leven
draaien wij voortdurend rond
tot het moment dat wij deze verlaten,
alsof ze nooit bestond.…
Vergankelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Wit op aarde van boven onttrokken
gekoelde witte vlokken
dwarrelend in spagaat
van morgens vroeg tot avonds laat
Een dek gespreid in vele dagen
geluidloos in vele lagen
dan treedt er in de dood
de dooi geeft zich bloot
Transformatie als melder
het wordt glashelder
het aardse wordt weer zichtbaar
wit verschijnsel is verdwenen
water neemt…
In Lecto - in bed 5 december
gedicht
3.0 met 48 stemmen
17.311 Nog onbevangen in mijzelf weggekropen,
hoor ik de regen dansen met de wind;
ze zijn elkaar wat ál te goed gezind,
als dat maar niet op noodweer uit zal lopen.
Ik draai me om en schurk me als een kind
aan wollen warmte die mij om zal dopen
tot trage slak die vrijelijk mag hopen
op duurzaamheid, de luiheid welgezind.
De wilde paringsdans van…
Verrijking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
854 Rijkdom van nu
een klopjacht op klatergoud
vorm van doelloos streven
naar het lijden van arm en oud
Koud en gevoelloos
versteend van hart
vormloos gebroken
levend met smart
Wijn in de verkeerde vaten
vermomd achter beschonken boeken
meer dan eens gedronken
weg gedept met vochtige doeken
Rijkdom voor later
het kijken naar het verleden
bestuderen…
groot worden
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
873 veertien, hij blaast
verbaasd over de stoom
die zijn lijf blijft teisteren
al heeft hij voor iedere vraag
een antwoord dat hem zint
veertien, ze bloost
verdoofd door zijn attenties
onstuimig op haar wang geplet
met zijn feilloze handen
op haar uitdeinende vrouwelijkheid
veer tien vertrekt, met hem
zijn standpunten, zijn trots
hij zal…
de Dolle Mol
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.283 verkleumen
zonder warme mensenhanden
het lot van elke geschonken kop
in de krant van agitatie
over frustratie en defenestratie
- iets ging naar de mallemoer
zo eindigt het gesproken woord
gemuilkorfde kleine mensen waarheid
wordt nergens minder gedoogd
dan in een democratisch oord
de staat weet echter niets
van schrijven in stilte
om nog lang…
lenteslag
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
811 gebladerde daken met
geglinster in de lente
die nog niet aangekomen is
met zilveren spiegels
plassen voor de dorst
die herfst en winter nalieten
wolkenloos verdampt de nacht
in een zomervolle dag
niemand om te ontkennen
dat bloemen weer zullen bloeien
het gras zichzelf hersteld
de heuvels rond Jericho innemen
zonder kreet, zonder strijd…
Als de kiezels
gedicht
3.0 met 22 stemmen
8.406 Als de kiezels.
Als de keien.
Met de water-expresse vervoerd.
In de grintlaan gestort.
Door de toevallige schoen weggeschopt.
Eén moest er zijn in de slinger van David.
'n Paar in Demosthenos' mond.
Door de betonmolen op het bouwterrein.
Door de broekzakken van kinderen.
Rollend
rollend
Door onderaardse rivierbeddingen.
In de witte…
onder het stof
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
639 er hangt stof in de lucht
onzichtbaar, misschien een oom
of tante met een boodschap
uit het hiernamaals
dat Hij gelijk had
en niemand anders
ik bind de strijd aan
een rode doek met witte bollen
houdt me wel in het hiernumaals
en smijt het vege lijf op
de autotraagweg
vandaag geen overuren
de afstand wel dezelfde
maar de files ongebreideld…