Alle inzendingen over dieren

De vlieg verkent mij, kriebelt op mijn handen, en -- laat zich niet vangen.…

Zeg eens, krullebol, sprak een wolf tot een lam bij een beek: Waarom sta je daar zo te drinken alsof geen mens er naar keek? 't Wordt hoog tijd, dat ik eens kennis met je maak en wat nader spreek, En dat zal heel wat anders zijn, dan met rammetjes te vrijen. Wou jij nu hier het water bederven; dat zal ik niet lijen. Maar, Mijnheer! sprak het…

De hond leert anders te blaffen, hij beoefent -- iets nieuws: de zangkunst.…

Zwevend in de wind vleugels tekenen de lucht ochtend vol wonder Hoe plotseling de ochtendblauwe hemel boven de stad is bezwangerd van diverse kokmeeuwen die met hun uitgestrekte vleugels zweven in de adem van de wind Vol ontzag volg ik onzichtbare lijnen die ze maken in het eerste licht na het donker. Het is niet alleen onverwachte verschijning…

Niet de aap maar het paard lijkt het meest op de mens, als je 't in de ogen kijkt. Of sla de boeken erop na, veldslagen, ontdekkingsreizen, de melkboer in de straat. Held van 't wilde Westen, ruilobject voor koninkrijken, verlosser van de filosoof. Hier en daar staat op een plein in brons een krijgsheer op zijn paard, - dat zou andersom…

Ze weet wat dierenliefde is, haar hond heeft het haar gegeven. Door hem leerde ze beter om te gaan met de problemen in haar leven.   Ze was een heel stil kind en was erg verlegen. Ze maakte zich altijd druk en kon bijna nergens tegen.   Toen kreeg ze een leuke hond, een lief, aanhankelijk beest. Ze noemde hem Jasper, ze was nog nooit zo…

De zandvlakte houdt vogelzang gevangen en wordt gedompeld in stilte Een enkel ritselend geluid dat deze rust doorbreekt, zijn vleugelslagen van opstijgende vliegende mieren Hun rood gloeiende lichamen vervagen in het licht van de opkomende zon, alsof de bruidsvlucht van koninginnen en mannetjes een geschenk is van de vroege ochtend Na…

Hij verlaat zijn moeder ondervindt de dwang van plotselinge vrijheid zoekt overal rent lukraak vindt nergens een tehuis slaapt soms onder dichte struiken dan weer in korenvelden wordt door reebokken verjaagd hij besnuffelt een jong vrouwtje maar weet hiermee geen raad opnieuw de drang tot wegsnellen beide harde spitsen op zijn kopje…

Herfstige morgen oog in oog met ijsvogel geluksmomentje Houten paaltje opgemerkt door een ijsvogel de beste visplek Turquoise kleur schiet stromend water voorbij flits van ijsvogel…

Een vlugge glimp van witte lingerie onder roetwolk van rokken: zwarte zwanen die, gekoppeld in eenzelfde rêverie, als kanten schuitjes door de vijver varen: kokette weduwen die niet om hun doden blijven treuren - zwart is in de mode. Eén kijkt soms even of haar spiegelbeeld zich onder water net zo erg verveelt. ----------------------------…

Mevrouw paling glijdt over de modderbodem voelt kriebels in haar buik de vaart waarin ze woont geeft benauwenis oevers komen op haar af ontspruitend liefdesverlangen jaagt de rusteloze aal naar onbekende verte waar in eindeloos water wijder dan de wereld vele minnaars wachten eens het heftige spel met haar mogen uitvoeren verder steeds…

Kleurrijke klanken uit het hart van een roodborst gedragen door wind Hoe je in ongedwongen sfeer de ziel uit je klein lijfje kwinkeleert op een zelf gekozen tak Het betreft allemaal welluidende noten en tonen in verschillende combinaties en variaties van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken. Zodra ik wakker word, zijn het…

Het diepzeekoraal is een kasteel vol kroontjes: prinsessenvissen.…

Iemand zei je moet je vaart versnellen om van verleden los te komen, je moet als een voertuig in z’n vrij de heuvel af niets houdt je bij, niemand heeft nog een naam, precieze tekeningen rekken tot strepen die aan het eind van de zindering abrupt de grond in gaan wat je weet raakt achterop, adem wordt afgesneden als een koord en als kreten…

op deze levengevende aarde verzamelen mensen zich voor de laatste Tasmaanse tijger wie ziet het trage sterven? het gekooide dier drentelt van links naar rechts danst getralied een schuwe vergeefse rondedans uit wantrouwen en wensdenken weven we een lappendeken van mythe waarheden en complotten wekt de mens de Tasmaanse tijger copy-paste…

ik zie de mezen aan de bollen hangen dan de een dan de ander en enkelen blijven geduldig aan de kant wachten vol verlangen zij zijn de laatsten in de pikorde en houden het bij wensen en hoopvolle gedachten want zij weten we zullen nooit de eersten worden en kunnen slechts wachten op onze kansen ach in wezen zijn het net mensen die mezen…

De honden ruiken aan gevallen blad en mos -- Ze jagen niet meer.…

Frisse avondnevel streelt zacht en minzaam geurige weide, door bos omgeven, waar kleine schuwe vorsten zich begeven naar hun maaltijd, schrijden plechtig langzaam. Het veldgewas, smakelijk en voedzaam, doet elke ree vreugdvol opleven, daarbij onder lichte spanning beven. Loert, ergens verborgen, een gevreesde naam? Het omhullende wit versterkt…

De vale gieren Boven de kalksteenrotsen Wirwar van vleugels Het schorre gekrijs Weerkaatst door de bergflanken De strijd om het aas Dan in harmonie het verscheuren van de prooi Alles heeft zijn prijs…

Onder gefladder loop ik op een dik tapijt -- van gedroogde mest.…

Op de rug van oerbossen en zand van Grebbeberg tot Zeisterbos en verder daar mekkerden de kuddes met hun herder en burlden herten tot de flevorand Tienduizend jaren na de laatste ijstijd - de rijn noch ijssel waren dichtgevroren - werd op de veluwe een dier geboren dat hooglanders verschalkt voor z'n ontbijt De beul heet naar de baas…

tussen broertjes en zusjes in het ouderlijk nest was je een buitenbeentje die kusjes strooiend met olijke pretoogjes onze harten veroverde naast Duuk, jouw ‘grote broer’ die met één oog waakte over wat je doen en laten moest groeide je snel, krachtig en sterk aan de hand van ‘jouw’ vrouwtje van jonge pup tot grijze wijze dartel ondernemend…

Meeuw in de stad aanschouwt de wereld om haar heen levenskunstenares Warme, speelse en diepzinnige voorstelling over een zekere en zorgeloze meeuw met de vurige wens om te zweven in een glijdend wisselspel waar zij ook haar open klankvariatie en rijke woordenschat kan bezigen in de elementen. Met die voor haar zo typerende expressieve…

De juchtleerkever (osmoderma eremita) is een keversoort uit de familie van de bladsprietkevers. De wetenschappelijke genus-naam is voor het eerst geldig gepubliceerd door Giovanni Antonio Scopoli in 1763. Hij vond de kever in de holle stam van een perenboom. __________________________________ De osmoderma is een kluizenaar die het moderne leven…

Voor de feestgangers zijn er bloemen, en daarin -- verscholen: vlooien.…

Nachtegaal en Koekoek streden Om de zangprijs van het dal. Hoe gelukkig zal hij wezen, Die die zangprijs winnen zal! Koekoek sprak: ik weet een rechter, Die ons vonnis wijzen kan. Oren heeft hij om te horen Groter dan de grote Pan. De Ezel kwam, men gaat aan ‘t zingen. Langoor bromt eens in de keel, Rekt zich uit, en geeuwt en luistert…

vlooi de mandril vlooi de chimpansee vlooi de maki als hij dat wil en de oetangs doen niet meer mee. Die wilden na het apenkooien niet de chimpansee, maar liever de gorilla's vlooien en niemand anders wilde met de gorilla in zee. Nu vlooit de maki de mandril en die vlooit de chimpansee ----------------------------------…

rondeel Aanstonds, toen ik wakker werd, Scheen de zon mij in de ruiten En de vogeltjes daarbuiten, Van nabij en in de vert, Sloegen, 't bekje opgesperd, Aan het zingen en het fluiten, - Aanstonds, toen ik wakker werd - Dat de englen met hun luiten Niet zo vrij en onbenerd, - Als de doden 't oog ontsluiten - Hunne vreugde kunnen uiten…

Kleine insecten gevleugeld en onmisbaar in grote wereld Hoe ze in grote verscheidend voorkomen tussen al het moois van de natuur waar men een rijkdom van kleuren en vormen kan waarnemen tegelijk ben ik bewonderd en verwonderd voor hen; een nieuwsgierigheid nabij. Zelfs vind ik dat ze verzorgd ogen daar je kunt zien dat ze heel veel aandacht…

Een egel op het voetpad Zo kwetsbaar en zo lief We lopen rustig langs hem De kleine hartendief Jij snuffelt heel voorzichtig Hij blijft geduldig staan Ik maak een snelle foto Onder een blauwe maan Dan lopen we weer verder Het egeltje ook weer Plots steekt hij zomaar over Ik kijk nog maar een keer Totdat hij veilig aankomt…