6043 resultaten.
Gastvrij
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
596 door de spontaanheid
van je natuurlijke ik
als vrouw, als kwik
in blauwe ogen
ben je gastvrij
daardoor is je stilte veranderd
wanneer een onbekende glans
zich mengde in dat blauw
zonder stem
tot metgezel
net als ik…
Laatste wens
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
435 het mooiste geschenk
dat jij mij kan geven
is als jij nou even
jouw wijsheid
naar mij
overdoet
dat is een
groot goed waar
ten zeerste van zal
worden genoten nadat
jij mij een laatste keer groet…
Foetushouding
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
481 wanneer komt het verlossende
woord als balsem voor de ziel
verdrongen en opgesloten
evenals zijn armen
opgekruld zichzelf wiegend
op donkere tonen die stemmen
sussen en troosten in 't hoofd
waar zo even nog oorlog heerste
ingesloten door vier muren
ondoordringbaar voor buitenlicht
streelt de ochtend je teder daar
de nacht onvriendelijk…
Ontgoocheld
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
529 jij keek niet meer mijn kant op
ook al fluisterde ik jouw naam
onzichtbaarheid werd voelbaar
zo ging mijn frustratie op
in geroezemoes van alle dag
doch was de teleurstelling niet minder…
De stem van de nacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
489 ochtendlicht kust me wakker
kom pardoes van lig tot zit
ik had nog zo mijn best gedaan
om lang op te blijven
om zo de stem van de nacht
te kunnen vangen
haar spannende verhalen
te ontlokken over donkerte
de schemering waarin schaduwen
zich mee laten voeren in dromen
van een ander, en in de morgen
opgeslokt worden door de dageraad…
Loslaten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
517 Het over de brug
gegooide dreef
langzaam uit zicht
lang genoeg was
het gedragene
meegezeuld
plots verbrak
zon de stilte
er bloeide 'n glimlach…
Een blocnote is mijn vriend en vijand
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
645 al je ditjes en datjes
heb ik tot me genomen als geen ander
op het ticket van de reis
in overgave van beminde golven
was er één taal en één sleutel op de goudzee
van geborgen harten
tijdenlang dronk ik je woorden
als zoete rode wijn
liet mijn dromen vrij op jouw dromen
ik zal je toonklank bewaren
door m’n zuchten, langs mijn wangen
dicht…
Omdat leven leven is
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
741 ik vraag van jou niet meer woorden
van lieveheersbeestjes
als klein gekriebel op mijn armen
toen jij me aardig vond
blauwe vogels
klapwieken nu heen en weer
met mijn transparantheid
en stilte
misschien was daar het wachten op
dat ik de juiste stappen zet
in de pas van ademhalen
omdat leven leven is
in duizend anderen dingen
wat ik…
New Feeling
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
695 wanneer ik terugkeer naar mijn hart
van mij tot mij
zag januari de reden
herdacht op een groen seizoen
naast dubbele regen
het glas vul ik dus wijs
voor de toekomst
drink elke druppel
(misschien wat eigenwijs)
op het gevoel
verplaats de blik
want morgen wil ik beter zijn
in het beleven van wat-is
in het 'hart' van het leven
zodat…
Vergaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
463 de kleur vervaagt dankzij
tegenlicht dat hem tegemoet treedt
een gedrongen gestalte dringt
zich op aan geest der tijd
volgezogen met levenselixer
vervolgt het figuur zijn weg
hem berooid achterlatend
reikend naar het schijnsel
dat zich laat overschaduwen
door duisternis waaraan
hij zich gewillig overgeeft
kust Moeder Aarde hem liefdevol…
Verduisteren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
517 Ik klop op de deur maar hoor je niet
laat steevast de zorgen op de mat vallen
die ik met een grote boog ontwijk
kijk de planten aan die smachten naar
water richt terstond mijn blik naar buiten
alwaar een vogel balanceert op de golven
van de muziek, groeit er jaloezie op zijn
verworven vrijheid, daar ik het heremietenkleed
heb aangetrokken…
Ogenschijnlijk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
474 vol goede moed
stapt zij ogenschijnlijk
blanco in dit leven
bleek het warme nest
haar een koud welkom
te heten
al snel verlaten
was het katoenen
lakentje al dat restte…
Geduld in het blauw
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
560 je ooglid vleit dromen om te rijpen
vol uithoudingsvermogen op rustige wegen
onder die van het seizoen
zonder te hoeven worstelen met het lot van pijn
deze bohemien, dit is je alles
wees wijs in het plezier van het voorjaar
met je eigen wil en dromen
alles begint en alles eindigt elders…
Onopgemerkt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
619 ze hebben de brug verschoven
van het heden naar het verleden
bladeren zijn als vermist
opgegeven die zo even nog
daar waren kruisen zij allang
het pad niet meer
verdrinkt schoonheid gestaag
in beek waarin zonderlingen
zich schuil houden
vallen vogels uit de lucht
die eens pirouetten draaiden
blaffen wolken de wind aan…
Ontheemd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 beelden ontglippen, glijden langzaam door de vingers
gedachten gestolen, gevangen gezet door hen die zijn wereld
niet voor vol aanzien, ontwaken ze als vijand die uren grijs verven
gestaag geeft hij zich over aan de dagelijks sleur…
Verdolen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
463 herkenningspunten zijn ontvreemd
dagen, waarvan de namen allang
verdwenen zijn in de afvoer, dwalen
rondom wegen die zijn omgelegd
heten wortelen nu boontjes
loert het buurbeest op duiven
zeker wetend dat dit huis het mijne was
sta ik verward op mijn strepen…
Bestemming
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
508 de reden dat het lot mij hier bracht
ligt verdronken op de bodem
als een spiegel kijkt ze me aan
bemerk hoe oud ze is geworden
toch lijkt ze in niets op mij
ontvlecht de staart om haar
de vrijheid te gunnen, te dansen
in het zonlicht dat me koestert…
Onopgemerkt1
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 sinds dagen verkleuren
inkt uit fotolijsten wegsijpelt
uitzicht zienderogen vervaagd
wordt de wereld kleiner
blijkt het bankje bij de plas
verdwenen evenals de bomen
aan de overkant
waar vreemde mensen
al pratend bloemen brengen
betalen ze de koetsier
met gelijke munt die hen
op een dwaalspoor zette
verwateren stille gedachten…
Stille getuigen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
489 molshopen bleken
stille getuigen die haar
vertelden dat hij wederom
op haar had gewacht
verschijnen deed ze niet
in tegenstelling tot
flonkerende sterren
die zijn nacht oplichtten
overdag liet hij haar
bespioneren door een uil
die de slaap niet had
kunnen vatten
toch bleef ze verborgen
met oog nauwelijks
zichtbaar daar de grijsheid…
Spiegeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
541 de gelijkenis is uitzonderlijk
minutenlang dwalen mijn ogen
naar de persoon in wiens jas
ik woon
zelfportret bevestigt beeld
van vergeten foto's in een
schoenendoos op zolder
toch is het anders nu
alsof er iemand in woont
wiens sprekende evenbeeld
in woord en gedachtegang
kleurt bij het mijne
is het thuiskomen teder…
Tot in het diepst
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
464 in waar eens poppetjes dansten
kruipen nu gedrochten over elkaar
klanken klinken uitzinnig door
tot in het diepst van de nacht
waar de kilte overhelt
het gif door de straten dwaalt
een spoor van destructie
achterlatend voor degene
die niet wilde leren liever
het kwaad aanhing
tot de t splitsing in 't vizier
kwam welke een keuze forceerde…
Anoniem
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 ik heb baat bij jouw schaduwwoorden
die vlinderen anoniem om me heen
als wegwijzers van aard
tijdens de nacht
(laat mijn waterogen gaan,
op zintuigen van daar naar hier,
van ’t ogenblik)
tiktak, luchtig gevulde uren getuigen
door de nacht van adem
in mijn oren kleppert de klok
een slapeloze muze
mijn diepte gaat ver
jouw schaduw verzacht…
Het gaat zoals het gaat
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
619 ik speel geen spel
onder gespan van duim en wijsvingers
wanneer ik zucht naar de lente
heb ik de winter begraven
voor een lange tijd
zoals altijd, klinkt er een nieuw ritme
er rankt een warm requiem
dat door elk leven vleit
het oerwater ritselt aan ‘t kozijn
het gaat zoals het gaat
onder blauwe lucht
stijgt er een zuivere echo
over de…
De zon schijnt bloot
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
558 de wind kwinkeleert altijd mee
op gewassen vogelveren
die vrolijk spatten in alle zeestromen
blijgeestig van aard
‘t kompas is geduldig
blijft om zijn lichtas draaien
al eeuwenlang, de zon schijnt bloot
dat over het aardrijk straalt
het zonlicht maakt geen verschil
heeft geen voorkeur, verheft zich niet
in het licht van ogen
die harten…
Loze belofte
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
599 menig narcis rekt zich uit
langs de kant van de weg
niet dat dit mensen
hun glimlach doen ontluiken
het leven kleurt gelaten
daar de beloofde zon uitblijft
gaan grote gebouwen op
in ontstane grijsheid
er rest niets dan leegte…
Vergeten woorden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 wat even geleden
nog ontloken leek
lijken nu
vergeten woorden
streling
met jouw ogen
die glimlach
deed vlinders dansen
de vele
overeenkomsten
konden geen toeval zijn
doch verstomden ze
in 'n hand vol ochtendmist
ik heb nog gezocht
maar ben je verloren…
Op zoek ~ Voor Rob ~
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
460 wat zoek je allemaal
buiten jezelf
terstond geef je je
over aan degene
waarvan jij hoopt
dat hij de antwoorden heeft
teleurgesteld vlucht je
in alle richtingen
wanneer ook hij je
het antwoord schuldig blijft
want
alle wijsheid zit in jezelf…
Vergeelde beelden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
416 langzaam lepel
ik de overgebleven
letters uit jouw ogen
beelden die vergeeld
waren onmogelijk
leken uit te leggen
vielen na al die jaren
uiteindelijk op zijn plek…
De tijd tikt..
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
499 zij hamert nagels aan jouw doodskist
terwijl jij de nieuwe auto uitpakt
dralend sluipt zij om je heen
de toon bepalend waarop gezongen wordt
doch zing niet vals dan val je genadeloos
in haar web van onvree waar ze je ongemerkt
klein houdt, jou steekt bij tij en ontij wat
je doet wringen in onmogelijke bochten
vlijmscherpe tongriem maakt…
Vertroebeld
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
421 door 'n voile is het zicht
al langer vertroebeld, zo zelfs
dat al het ondermaatse vergoelijkt
gedwee in opgedrongen rol
welke je je eigen hebt gemaakt
lijm je doorgezaagde stoelpoten
dagelijks weer vast zodat er geen
ongelukken zullen gebeuren
of toch...…