28445 resultaten.
Gebed
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.319 Voedt mij met uw ochtenddauw
verdrijf uit haat de kille kou
om uit liefde de tocht te dichten
meer en meer naar groeien richten
dan blijf ik u graag natuurgetrouw
Neem de flarden nevel mee
kleur een wereldbloemenzee
om met kracht te stromen
door levenssterke dromen
dan zing ik u toe voor twee…
Kapothoedje
snelsonnet
3.4 met 19 stemmen
2.761 Een kerkvorst noemde onlangs de condooms
Als middel tegen Aids beslist niet veilig
En uiteraard geloof ik dat dan heilig;
Ik moet wel, want ik ben oppassend rooms.
Daarom gebruik ik nu een nylonkous
En zo ben ik weer roomser dan de paus.…
IJskoud
snelsonnet
3.0 met 38 stemmen
2.737 Nooit heb ik tot op heden geld te kort,
Want ik verdien al jaren geld als water.
En dus zal ik nog rijker worden later
Wanneer mijn loon opeens bevroren wordt.
Wat water dat bevriest zet naar verluidt
Toch op z'n minst zo'n tien procenten uit.…
Herfstbloei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
976 In het bos zijn de bomen
oudkalend grijs van blad.
Ze staan te staan en dromen
droef van dood, stil en nat.
Ik adem de kille lucht in teugen
en schoon mijn brosse longen.
Het zal me niet meer heugen
wat de zomer heeft bezongen.
Verlammend was mij het aaien
van zoele tocht op hondse dagen.
De hitte deed mij somber laaien
van onlust en…
Godenzo’n
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
828 Als een jonge wind
die zijn weg verslindt
verdreef hij het wolkendek
prikte de verwarring lek
en onthulde het strakblauwe lint
Zo vol binnenvallend licht
dat thans zijn wonderen verricht
zich adagio laat verspreiden
om vele levens te verblijden
in het hemels aangezicht…
Corfu
netgedicht
3.3 met 95 stemmen
30.715 Vergrijsde olijfbomen
leiden de weg
naar het dorp
de hitte drukt
zwaar en loom
op het plein
in de stilte
van het middaguur
zingen slechts de krekels
een hond ligt hijgend
gevangen in het spel
van zon en schaduw
onder de cypres
zit een vrouw
in roerloos zwart
een leven
trekt voorbij…
Omslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.138 De zon belichtte vandaag
de schreden die ik wandelde
toen jij er nog was.
Ik beleefde het dolgraag
de trots die in me welde
ja, we liepen gelijk in pas.
Waardoor ik ben gebroken:
een overmoed die is opgestoken,
wond werd weer die oude kras.
Een splijting die me verwrong
me vervreemdde en verdrong
de man die ik feitelijk was.…
Als vlinders verdwijnen
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.141 Waar het dovende
vuur van hartstocht
de warmte mist van
onversneden liefde,
daar spelen ego’s
hun macaber spel
van compromissen
met pijnlijk winstbejag
en trekken zielen
gekwetst zich terug
achter de grijze sluiers
van een winters landschap…
Zondagavond
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.316 Ik zie gordijnen zuchten
onder het genot van
een kopje warmte blazend
van genoegen spint de kat
zijn dromen in een hoekje
van de kamer geurt koffie
schaduwt de lamp vrede
over een heerlijk luie stoel
waarin ik…
jij
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.856 je ogen kijken me wazig en teder aan
je armen omsluiten mijn lichaam
en ik vlei me extra tegen jou aan
dat geeft me zo’n onbeschrijfelijk gevoel
ik hou van jou is wat ik bedoel…
Laag
snelsonnet
3.0 met 22 stemmen
2.644 Door rigoureus de prijzen te verlagen
Proberen Konmar, Edah, Albert Heijn
En anderen elkaar de baas te zijn
Om consumenten achterna te jagen
Ze zijn te laat, want bij Dirk van den Broek
Is mensenjacht allang gesneden koek…
Lekgebeten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
846 Al wat ik aan liefde ontvang
- het is niet gering -,
ontglipt me snel, ik ben te bang,
ik blijf zonder beding.
Dat ik leef heeft geen belang.
Het is alsof ik verdring,
te bang ben om vast te houden.
Ik ben geen mens maar ding,
en toch te schuchter om op te bouwen,
om mee te sluiten in een ring.
Ik heb geen grip op het bestaan,
het glipt…
Weerspiegelingen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.574 Ze drijft met slechts
een rimpeling, herinnering
druppels om tot zilverling
spettervast de brede lach
van zon op zee bij toverslag
en vloeiend blijft de schildering
Terwijl een koele bries
verdwaalt, ontpopt de twinkeling
golvend aan de glinstering
der einderschone waterbrand
in ’t wondersprekend niemandsland
en vloeiend blijft de schildering…
Onverwacht
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.533 Lang gezwegen
en stil gewacht,
alweer een spreuk
door mij ontkracht.
Het is het leven
dat onverwacht,
mij alweer weken
lief toe lacht.
Dus nu voor mij
geen eenzame nacht,
omdat ik weet
dat je op me wacht.
Dan zijn we samen,
je streelt me zacht.
Jouw liefde heeft
mij in zijn macht.
Ik heb vaak gehoopt
en nooit gedacht.
Dat gevoel…
De nachtuil
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.724 Ik regeer als een vorst over al het nachtelijk gespuis,
over vele konijnen en talloze soorten muis
die wroeten en woelen tussen gras
en angstig schuilen in struikgewas.
Dit alles is echter vergeefs en overbodig,
al dat geritsel en gerutsel is onnodig.
Schrikwekwiekend zwaai ik met mijn vlerken
en verricht ik mijn koene roofdierwerken.
Als…
Leven laten zijn
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.267 Sterren en zwarte gaten
de werkelijkheid dichtbij
onmogelijk te verlaten
alle doelen op een rij
Geloven, doen of laten
alleen samen ik wij
houden van of haten
leven is vrij…
Vrouw en paard
snelsonnet
3.0 met 20 stemmen
2.790 Het laatste nieuws is dat prinses Irene
Zich ook ontpopt als paardenfluisteraar.
Dus nemen bij de nadering van haar
Nu alle paarden hinnikend de benen.
Want ik weet wel als echte dierenvriend:
Een paard is van haar praatjes niet gediend.…
Dagelijks gebed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.070 De tijd is zwart,
een steen die koud
in de tuin ligt te rotten
tussen bladval,
botte takken en
naaktslakken die
niet meer sporen.
Waar ik sta
wordt niet meer gebouwd
en waar ik loop
worden geen wegen aangelegd.
Bestemmingen
gaan al eeuwen aan mij voorbij
en zo ik al vertrek,
dan zonder reisdoel.
O nee, het heden is niet
aan mij…
Meditatie
gedicht
2.9 met 19 stemmen
14.870 Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen
doch overal het loerend water onder zee
geen vis geen vin geen stilgezonken schip
alleen het groen, het onbeweeglijk net
waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen.
En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik
mijn blakende gedachte.
Hier keert men in zichzelf terug
hier slinkt men…
Ochtendgloren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.385 In mijn dromen priemen
prikacties van verleden tijd;
tastbare tintelingen
vertalen herinneringen
sprankelend als bronwater.
In de grotten van mijn lijf
weerklinken geluiden
van verzwegen leven
en wervelbeelden
puilen mijn ogen uit.
Nuchter spant het licht
de kleurbogen
van druppels dauw
en klaart de stilte
een tranend bezinnen.…
Blijvend
snelsonnet
3.7 met 39 stemmen
3.453 Nu Albert Heijn opeens naar eigen zeggen
De meeste prijzen blijvend heeft verlaagd
Heb ik mijzelf argwanend afgevraagd
Hoe ik het woordje "blijvend" uit moet leggen.
Ik dacht meteen aan mijn gescheiden vrouw.
Die zwoer mij indertijd ook blijvend trouw.…
Weet je nog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.147 Weet je nog, dat jij me zei,
zittend aan het water,
waarin het zonlicht doofde,
dat we later, heel veel later,
voor altijd samen zouden zijn,
en dat je mij dit beloofde
En niemand zou van me houden,
zoals jij dat kon,
en niets zou je weerhouden,
want de wind verjaagt de storm,
weet je nog...
ik weet nog goed ik schreef je uren…
Offerande
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
996 Je weent de liefde los
en je verdriet ademt hoop
op wedergeboorte.
Je tranen tranen tranen
een waterval van overgave;
je gutsend offer
smelt de stenen
van mijn wrok.
Je bloedend bloeien
ontluikt herfstgeuren
van vast vertrouwen
dat niet wijken zal
voor snijdende kou;
en koesterend kalm
breek je de doornen
van mijn verweer.
Je neemt…
Natuuromslag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
985 De herfst
nog in volle gang
bladeren vallen,
groeperen zich
met gratie over
ontvangende
aarde.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.
Winters glorie roept
de weergoden aan
strijkt over,
bedekt het
landschappelijk leven
met koele passie.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.
De vorst
aan grond, bodem
in berusting…
herfstimpressie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 het lood van wolken
ligt peilloos opgetast
in noeste kolen kou
de winden wakkeren
de waterwoede aan
van blauwe hemelzeeën
woekerregen daalt
in zaaischermen neer
op het lijdzame land
als bronchiën van longen
twijgen tere takken
in ijle hoogtes lucht
boomstammen beademen
als pijpen de slijmklei
van de vetgelaagde grond
schaamteloos…
toveren
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
848 lief klein
toverkindje
je tovert mij
't verdriet
voorbij je
onbevangenheid
verbind je
zo met mij…
Kerstvertelling
snelsonnet
3.1 met 32 stemmen
3.258 Ons kindje komt met Kerst, heeft Alexander
Bij monde van de RVD gemeld
De arts heeft zich een hele maand verteld
Want dat laat Willem over aan een ander
Hij weet niet of het eerder komt of later
Hij managet bij zijn vrouw alleen haar water…
winter
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
651 een welgeschapen beukenhaag uit Vere
ging in de winter protesteren
waarom staat iedereen bloot
dit wordt nog mijn dood
want ik sta hier nog in mijn kleren…
draadloos
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.061 draadloos
pasten
wij
in
elkaar
tot
jij
ging
trekken…
Zelfbevrediging
netgedicht
2.4 met 23 stemmen
3.370 De zon bibberbeeft
een tanend zomers slijten.
Lichtkralen druppelen
heetgesponnen tinteldraden
en straalstrepen zweven
dansend een schimmenzee.
Ik span een spier van vlijt
en schil mijn huid in vellen,
golven van eb en vloed.
Stulpend breken mijn vingers
brutaal de wereld in
en wijs ik lust en zin
de weg van sterk verlangen.
Het verborgene…