21881 resultaten.
Verzopen orgel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.018 na de laatste kegel
is daar het laatste hotel
op de weg naar zijn einde
ontmenselijkt met een steek
onder zijn ontsloten gordel
zijn waardigheid zwerft ergens
rond in zijn verleden
toen hij nog mens placht te zijn
in plaats van het wrak
op intensieve bezorgdheid
ook het vel dat hem omspant
vlekt zijn leven weg uit
reeds lang verstarde…
Langzaamaan
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.573 Langzaam leer ik mensen lezen
niet dat ik dat wil
maar soms meen ik te begrijpen
ik stond er nooit bij stil
weet dan een beetje wat ze denken
en voel hun stil verdriet
zou ze dan wel willen helpen
maar vaak kan ik dat dan niet
ben nog zo bezig met mezelf
wat mij nog steeds bezeerd
morgen misschien ben ik wat wijzer
een mens is toch nooit…
mensbegin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
709 een gedachte vecht
met haar oorsprong
een onbezonnen idee
dat een punt verdient
vlak achter zijn staart
het idee verweert zich
stelt de gedachte voor
zich in hem vast te bijten
en te proeven van zijn kracht
werelden te doen ontstaan
na meer dan dagen alleen
trekken beiden zich over de streep
en bevinden zich aanvullend
aan de basis…
Drenthelingen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
655 Op een begraafplaats van lang geleden
ergens op de Drentse hei
bekroop opeens mij de gedachte
hier liggen voorouders van jou en mij
een scraal moment van rust en vrede
bij zo'n heuveltje op de grond
heb ik verwonderd toen gebeden.…
waar Pietje was
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.163 een plank in het park
draagt de schilfers van de herfst
in bruin verlaten kleuren
door naaktheid omgeven
op zijn houten lijf staat
uit de weggelopen keuken
van een randbewoner
een kommetje met water
te waken naast een pluim
die blijven hangen is
welke vreemde vogel toch
kwam hier snel een bad nemen
om dan weer weg te vliegen
dat zijn…
decembers voetbal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.323 als ik voetballer zou zijn
waren er geen netten zo wit
dat de bal er in zou gaan
en het gejuich voor mijn ploeg
nooit mijn verdienste
ook verdedigend liep ik dan
met mijn traptechniek geheid
tegen de kaarten van KVM aan
voor overspel op enkels en
andere handzame wapenfeiten
of op de bank te zitten
heel het spel zou ik doen keren
tegen…
oudejaarsavond
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
688 verzonken
deelt ze haar zoveelste intimiteit
met haar dobberende kompaan
buiten heerst de mist die
als witte ouderdomsdeken
zich ontfermt over de resten
van alweer een jaar voorbij
met vuurwerk om middernacht
de vrouw kabbelt verder
met haar trouwe speeltje
en in de wolken loopt haar man
verdwaald in eigen stad te zoeken
naar een al lang…
Zeerust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
677 de zee glanst glad
geen golven vandaag
ligt de wind plat voorover
tot aan het strand daar
waar het water stukjes knabbelt
uit het land dat niet wil wijken
in de lucht valt rust te proeven
en eerbied wordt geplukt
met een open ziel die ziet
hoe de winterzon waakt
over haar ontelbare planeten
er wordt storm voorspeld
met huizenhoge golven…
Overgave
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
4.657 Waar zwakheid en weerbarstigheid elkaar bestrijden
in een ziekte opzoek naar evenwicht.
Met geloof in hulp van God zal ik dit dragen.
Mij geschiede naar uw woord.
De tijd door God gegeven, zal ik voleinden;
zolang dit aardse leven zich voltrekt.
Doorleefd gebed gesterkt tot aan het einde
hoopvol wachtend tot ik samen val met Hem.…
grondig getest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
806 de natuur dan wel verkracht
ligt er als verdoofd bij toch
is ze nog springlevend en
experimenteert ze er op los
ik doe dan maar de test
plant een stok in de grond
en wacht gespannen af
wat er zal gebeuren
de stok wordt geen boom
nee, dat niet, maar wel
klimt een plantje omhoog
vinden vogels een rustplekje
en houterige wormen bij de vleet…
Straatjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
624 je vraagt me soms de weg
naar een straat die niet bestaat
eentje zonder einders
en verwijt me dan nors
mijn stad niet te kennen
morgen ga ik muren kopen
en neem je met me mee
wat eten en wat drank
opdat ik je ter plaatse laat
met wat stenen om je heen
misschien geef ik nog wat lengte
voor een aanloop lang genoeg
dat je hoofd genoeg kan…
visionair
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.353 in de woonkamer
onder het versleten boekenrek
wil hij niet meer zitten
wachten op morgen
de verhalen zijn versleten
weggelezen en nooit gebeurd
dat heeft ze hem verteld
en sinds maanden weet hij
dat ze de waarheid sprak
alleen niet de zijne
ze is weggegaan
met alles wat ze hadden
behalve de boeken
die had ze al gelezen
maar nooit meer…
ongelukje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
799 er ligt pels op de weg
met nog een stukje staart
van wat ooit poes was
of hond of mol of egel
zolang het maar kon kwispelen
een trage regen vaagt sloom
wat vormeloze stukken
in een ziedende goot
het afvoerputje versperd
met wel een ton dode bladeren
ergens huilt een kind misschien
om een dier dat is verdwenen
en de auto's razen verder…
En ga
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
677 kleine mens, onbezorgd
schrijft over het leven
verzen gevuld met wijsheden
of stukjes flard, een inzicht
af en toe een boze droom
de regel is er is er geen
dat regelt en neeft beter
dan wat ritmisch bemeteren
op kadansen liggen veteren
tot suggestieve willekeur
maar doe het dan toch zo
in de verte, in de woestijn
wordt geroepen van ikke…
drenthelingen 1
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
894 Het is stil
ik luister
wist niet meer
van het bestaan
maar nu toch
in de verte
hoor ik wat
is dat
hoe heet zo'n beest
een haan?
En opeens
hoor ik andere geluiden
zijn het dieren
die ontwaken?
en steeds meer
geluid uitbraken
koeien loeien
schapen blaten
vogels met
divers geluid
maar toch
blijft er
een stilte
er staat ergens…
ordinaire decadentie
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.045 ze is eerder stijlvol chic
met haar bontje in d'r nek
en gouden vingers vol nagels
die geen sopje te verduren krijgen
noch enig ander klein karwei
verplaatsen doet ze zich
met haar ronkende Jaguar
elke week wat meer verroest
maar rijden doet hij nog
elke week dezelfde weg
dan maaien ze samen haastig
bijna wat voetgangers om
op de parking…
Waarden?
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
689 Gedogen wij slechts
Gedachtengoed
Taal van eerbied
Lang vervlogen
Angst ontsproten uit
Matrieel vermogen
Staal doorboort met
Blauwe gloed
wie vertoont een
Grauwe grimas
de dag ontwaakt
Gestold in bloed.…
het oude huis
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
761 de stenen fluisteren hier
dat ze nog oren hebben
en jarenlang de tijd
met luisteren hebben verbeid
het kraken van planken
verraadt dat niet alleen de muren
zich uren hebben getroost met
wat maar des mensen kwam
ik zit in mijn oude zetel
en aanhoor in mijn hoofd
wat met weinig rucht verteld
mij tot ware bewoner maakt
omdat het zo hoort…
nooit anders
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
3.020 na haar keuze werd het anders
nooit meer dezelfde woorden
want verdriet zou haar verteren
haar verstoten en dan vermoorden
het bloed door haar weggeschonken
zoals een plechtig levensoffer
zou haar wellicht weten te vinden
met de ontkenning van haar slachtoffer
vandaag in het hier en nu
boet zij dag aan dag genoeg
in haar la het mes altijd…
stormachtig - haiku
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
2.147 donder en bliksem
zwarte nachten bereden
alles is wakker…
Drenthelingen 2
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
617 In het afgeperkte weidje
stond al dagen een zwart paard
van het malse gras te eten
het was drachtig en bedaard
en op deze mooie zondag ochtend
waar het gister nog niet was
lag daar opeens een veulen
naast de moeder in het gras
op onzeker dunne pootjes
kwam het wankel overend
om voor het eerst te drinken
een ontroerend mooi moment.…
koude avond - haiku
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
666 donkere vlekken
op de witgekalkte muur
winterfantasie…
nooit anders
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.951 na haar keuze werd het anders
nooit meer dezelfde woorden
want verdriet zou haar verteren
haar verstoten en dan vermoorden
het bloed door haar weggeschonken
zoals een plechtig levensoffer
zou haar wellicht weten te vinden
met de ontkenning van haar slachtoffer
vandaag in het hier en nu
boet zij dag aan dag genoeg
in haar la het mes altijd…
een vraagje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
773 de tijd tikt
wat moet ze meer
ik verlang slechts
naar de lente, een zomer
die me doet vergeten
wat ik niet wil weten
het afgebroken blad
een gestorven regel
ongeboren vreemde woorden
dat, wat niet meer is
noch weer kan komen dan
in een ongelezen verhaal
ik kijk wel naar zij
die voetganger willen zijn
op deze snelweg vol leven
zit…
zijn hoofd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.304 de dichter zoekt
een regel, onverwacht
dient zich aan, hij denkt
verstoord zijn gedachten
en legt zich neer, moe
bij wat anders niet kwam
de dyslexie bij hem
bevindt zich niet daar
waar anderen het zien
maar tussen zijn oren
die almaar vreemden horen
blikseminslagen met
het luidste wit ooit gezien
zo eindigt hij de dag
met een oververhit…
nachtdanserij
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
648 het is vreemd
op de stilte te liggen wachten
ergens in een verstijfde kamer
waar twee adems elkaar vinden
in het holste uur van de nacht
weten gedempte gangen zich
vervuld van geloof en hoop
als vliedende gedaanten bleek
zich spoeden naar de plek
waar leven en dood in koor
hun ontmoeting uitbliepen
de geest speelt spelletjes
met en doodt…
drie zondagse koningen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
2.114 daar lopen ze weer
de honderden driekoningen
met hun zakjes van Delhaize
en af en toe van de GB
hun scheefgezakte kroontjes
boven verheugde koontjes rood
van het winters temperament
er wordt wat aangebeld
vandaag, een luie zondag
dag te laat, vergeet het maar
met kleine oogjes aan de deur
zal er geluisterd worden
naar zoetgevooisde kinderstemmen…
de simpele mens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
605 enig in een wereld van reuzen
zijn rol nog niet helemaal klaar
staat de man op wacht, de weg
van de boodschap onbegaan
zolang als nodig is
hij waakt tot het ogenblik
van zijn openbaring
de profetie is heilig
iedereen heeft het recht
ongewoon zichzelf te zijn
zijn gouden gedachte
bij het wachten op morgen
een leven lang gelovig
bidt…
vlindervrees
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
601 een één, wat nieuw
en ongewennig ook
dag vol verwondering
van weer een jaar erbij
bloedt het nog soldaten
in het berechte land?
het antwoord zijn kruisen
met kogelgaten versierd
de mens is gebleven
als vriend of vijand
maar nooit te gast
een twee lonkt doch
nimmer zo grauw
als vandaag onvermoed
een zacht einde neemt
de wanhoop een…
protestgedicht
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.785 ze zeggen dat hij barst
van ongekend talent
tot dichter bij alledaagsheid
komen ze niet voorbij
de horde der eigenzinnigheid
zo geplaatst, zo gelezen
en gesponnen vindt zijn weg
op het scherm van vervreemding
wat is dat toch, een boek
wel duizend bijbels online
en niemand die ze echt leest
geef mij dat been, beste
vrienden, zo noem ik…