2801 resultaten.
chaufferette
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
756 zij vingerde zich bijna te pletter
toen zij bij het klaarkomen
uit de bocht ging
en haar orgasme
op een betonpaal
verknalde…
contrapunt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
660 Als ik
wakker gefloten word
in de vroegte
door de vrolijke trillers
van de vogels
die buitelen
in de kerselaars
onder het raam
en de dag zich
feestelijk
aankondigt,
draai ik me om
en trek de lakens over mijn hoofd
want wat heb ik
aan een mooie dag
zonder jou?…
communio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 op een nacht
sluip ik binnen in je kamer
kijk hoe je slaapt
en kus je teder op de lippen
je wordt wakker
de ogen gesperd in verbazing
vooraleer die omslaat in angst
snijdt het vlijmscherpe mes
twee diepe kerven
aan beide kanten van je hals
ik proef
aan de bron
de koperen koppigheid
van je bloed dat gutsend
het witte laken…
clown
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
545 Een droevige clown
buitelt
wankelend
op het dunne koord
tussen verdriet en wanhoop
boven de diepte
die bodemloos
lokt.
Als hij valt
en moeizaam rechtkrabbelt
joelen de kinderen
om de onhandige fratsen
van een gebroken mens.…
cirkel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 durven
was een openbaring
waarin ze eindelijk
zichzelf begon te vinden
maar zij wilde meer
dan gewoon gelukkig zijn
in een hopeloze poging
tot zelfbevestiging
verdronk ze haar gevoelens
als een nest jonge katjes
in een teil water
en het laatste
dat nog niet dood wilde
werd doodgeknepen
pleinvrees
kortwiekt
de holle vrijheid…
comazuipen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.573 als ik
in de late ochtend
aarzelend de ogen open
baadt de kamer
in het rauwe licht
der werkelijkheid
de zon verwarmt
de lege plaats
naast mij
in bed
op de vloer
liggen een gebroken glas
en lege flessen
als ik
verdwaasd
uit bed kruip
snij ik me
aan de scherpe scherven
van liefde
die gespeld wordt
in voltooid verleden…
doortocht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
459 toen viel de stilte
hoorbaar als een waterdruppel
begon de dwaaltocht door de grot
kalksteenkegels sperden ons de weg
als stenen afgodsbeelden
wanhoop droop in pegels
van het gewelf
langs torenhoge ijskaskaden
van langvergeten angst
heel even fonkelde het meer
agaten spiegel in het vuur
van onze fakkels,
onpeilbaar als het navelstarend…
dageraad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 het was het einde van een droom
en misschien
zoals altijd bijna
het begin van een andere?
tussen
drijven en zwemmen
ontbreekt soms slechts de durf
nog te verlangen
hoe dan ook
zouden
verdriet en pijn
onvoldoende moeten zijn
om de gordijnen te sluiten
op de klaarte
van de dageraad
hoopt men...…
broosheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
588 Meedogenloos
-ook voor jezelf-
stel je een punt
achter de liefde
en krast een kerf
door de toekomst
die wij, dacht ik,
samen droomden.
Je jubelt om de sterkte
die je proeft
in nieuwontdekte
hardheid.
Harder ben je nu dan ik
blijkt uit de diepe kerven
in mijn weke kwetsbaarheid.
Maar hardheid
is slechts relatieve sterkte:
en broos…
eindpunt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
630 haar boodschap
op het antwoordapparaat
heeft hij
niet meer gehoord
even
voor ze belde
had hij zich
voor het hoofd
geschoten…
black hole
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
462 onnoemelijk
zijn de telgetallen
waar de traptreden
van de getallenladder
steunpunt vinden
maar vatbaar
is de einder niet
het uitroepteken
bij elk flardje
nieuwe zichtbaarheid
is ijdel:
mensenwerk…
baaldag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
778 de ochtend kwam te vroeg
ik droomde juist
een geile droom
die voortijdig
afbrak
op onvervulde verwachting:
de nachtmerrie bleef onbereden
onbevredigd
en met tegenzin
begin ik
mijn dag…
ambrozijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
868 met vlinderende vingers
streel ik de zijden bloemen
op haar zomerbloes
knoop knoop na knoopje los
en proef om beurt
de honingzoete vruchten
in de tepeltuintjes
van mijn lief
en laat ze teder rijpen
op het dartel puntje
van mijn tong…
ankerpunt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
544 Liefde
is nu enkel nog
een hol gevoel
van rouw en onmacht
en hunker:
rauwe rasperige pijn,
waarmee ik
noodgedwongen
leren leven heb.
Toch wil ik niet
verzaken
aan de genster
die smeult onder de as:
als ik haar uit mijn hart ruk
ben ik immers
dood.…
kruidig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
650 Kruidig
hoe gul ik ook
alles
met kruiden
bestrooi
en hete pepers eet
zonder jou
blijft mijn leven
flets en flauw,
de hunkerende honger
niet te stillen…
brokken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
623 Toen zij mijn hart gebroken had
reed ik huiswaarts op mijn fiets
en zocht naar nachtelijke troost
in dertien gore kroegen.
Dronken van verdriet en vodka
en stoned als een aap
kwam ik ten val
en brak mijn beide polsen en een rib.
Geplaagd door ochtendlijke flarden van de kater
met een gebroken hart en leden
en een verbazend stijf gevoelen…
taverne deuzeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Je wil niet met me praten,
je telefoon blijft dood,
mijn brieven ongelezen.
Daarom
zit ik elke avond
met een glaasje water
aan het raam
van de taverne
op de hoek van je straat
waar ik in de bocht
je huis kan zien.
Ik wacht tot je voorbij rijdt
en zie van verre
hoe je uit de wagen stapt
oversteekt
en zonder verder omzien binnengaat…
Blues uit de vergeetput
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
664 tussen kerst en nieuwjaar
bleven zijn telefoons
oorverdovend stil
spam en andere rommel
vulden zijn prullenbak,
maar zijn inbox bleef leeg
zo is het nu altijd
tussen kerst en nieuwjaar
en tussen nieuwjaar en kerst
hij gooit vruchteloos flessen in zee
een schreeuwt zich schor
in de woestijn
alleen de galm antwoordt
soms
zou hem…
apassionata
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
606 als hij haar aanhaalde
om te vrijen
liet ze zich vluchtig kussen
en meestal zei ze dan:
eerst nog een slokje wijn,
een laatste sigaret,
en talmde meestal
tot hij sliep
toen hij haar
tot kiezen dwong
verkoos ze toch
een slokje wijn,
een laatste sigaret.
het werd haar afscheidsdronk
het was
voor 't laatst
haar laatste sigaret…
benig
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 We zullen moeten amputeren,
oppert de chirurg
achteloos
terwijl hij zich laat afleiden
door de langbenige
stagiaire
die kortgerokt
door de zaal
loopt.…
besef
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Toen je me zei
niets meer
van je
te verwachten
deed dat pijn.
Dat ik nu
niets meer
van je verwacht
doet nog meer
pijn.…
blindganger
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 op het rechte pad
naar nergens
liep ik verloren
verblind door duisternis
en wanhoop
ik weet niet meer wie ik ben
of gisteren voorbij is
en morgen ooit nog komt
het 'point of no return'
is bereikt
Verdwaasd
offer ik me
op het
stenen altaar
van haar kille hart.…
bocht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
543 mijn leven is voorbij
dacht zij bitter
toen hij
het echtelijk bed
voor bekeken hield
om een groenere wei
te begrazen
reeds was zij vergeten
hoe onleefbaar
het samenleven
met hem
in werkelijkheid
was…
brief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 tussen verregende herfstbladeren
verwaaien
snippers
van de brief
die zij
na een oogopslag
onverschillig
verscheurde
achteloos
vertrappen
modderschoenen
flarden tederheid
tot pulp…
breuk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 Als de veer gebroken is
staat de tijd stil
en duurt sterven
eindeloos.…
valentijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 zoals het hoort op Valentijn
tafelen ze in een prijzig eethuis
ze zwijgt
hij zegt niet veel
ze nipt profijtig aan de champagne
die hij met grote teugen drinkt
ze peutert in de gastronomische bereidingen
die hier in krappe porties geserveerd worden
hij eet zijn bord leeg
en eindigt wat ze op het hare liggen laat
hij heeft aangekondigd…
naar Canossa
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
522 ik zal naar Canossa komen,
blootsvoets en kaalgeschoren
me in het stof wentelen
as over mijn hoofd strooien
en naar je kruipen op mijn buik
nederig je schoenen kussen
ik zal gelaten wachten
op een blijk van aandacht
al was het slechts een trap in mijn buik
ik zal blijven hopen
op vergiffenis
al weet ik niet
wat ik verkeerd deed…
cyclus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 hij las
een leven lang
het purperen boek der kennis
het groot geheim
gespiegeld
in het zwart van zijn pupillen
hij zocht
het brandpunt
in het pentagram der wijzen
de tekens spellend die de maat zijn
van het onbegrensde niets
het antwoord
vond hij in de dood:
wisseling van worden en vergaan
van iele leegte
en steeds herbeginnen…
APOCALYPSE REVISITED
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 De generaals hebben de winst becijferd
en uitgetekend op het stadsplan:
rauwe cijfers, keurige grafieken.
In de concentrische cirkels
rond punt nul
blijft alleen het dodental een ruwe raming:
de prijs van mensenleed is relatief.
De president heeft geknikt:
let's do it.
Moeizaam sleuren machtige motoren
tonnen staal de hoogte in:
genesteld…
digitaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
461 Ik schrijf je.
Torenhoog
buitelen mijn woorden
sprankelend
in zonnelicht
en speelse tederheid.
Tot ze te pletter
zweven
ongelezen
gedeleted
in de prullenbak
van je mailprogramma…