2284 resultaten.
Glorie
gedicht
4.0 met 18 stemmen
7.872 Ja, glorie aan de witte en roze kaarsen
van de kastanjebomen over het plein.
Eronder wordt een zaak beklonken,
een liefde rechtgezet,
een spel van hebzucht uitgelegd
aan jonge kinderen.
Glorie aan de avond die over de stad zakt
waaronder werkers moe bewegen,
een vroege vleermuis cirkelt duikt,
een dikke vrouw een kaars aansteekt,
een zieke…
Strofe
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.454 Bloemen en jeugd zijn opgenomen
In een wit glanzen; ons hart is ontdaan.
Zij moeten tot het grote rijpen komen,
In wijde stilte wezen, en voortaan
Zwaarder leven, en schielijk verloren
Gaan aan zichzelf, aan alles vergaan.
Bloemen en jeugd ... een kort rood gloren
Zien wij langs onze tranen slaan.
God, als zij U niet toebehoren,
Waarom blaast…
De vlucht
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.909 Die Gij besloot te zoeken,
Hij ontkomt U niet,
Al kruipt hij in de hoeken
van moeite en verdriet.
Gij weet hem wel te vinden
In arbeids schuur,
Waar hij zich als een linde-
Blad drukt aan de muur.
En mocht hij zich verschuilen
In liefde en plicht,
Een kever in rozentuilen
Tussen schaduw en licht,
Gij schudt hem uit de bloemen
Met…
De witte kater
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.954 Hij ligt graag op de leuning van mijn stoel,
Een warme sneeuwbal, die zich kan ontwinden
En naar het lege tasten als een blinde,
En golven met zijn rug of een gevoel
Zich uit wil leven tot een melodie,
Achteloos in de stille lucht geschreven.
Dan zit hij star, uit wit metaal gedreven,
En schuift voorzichtig over op mijn knie.
Hij schikt heel…
En niet verdwijnt
gedicht
2.2 met 9 stemmen
9.230 Agendaloos daalt de avond
schrikt niemand
als op het station een didgeridoo
zijn aardklanken uitstoot
de drum van de
passagierstrein aanwelt
en je iemand aan de overzijde
van het windverlaten perron
door de bewegende ruiten
van de coupé heen ziet
en niet verdwijnt niet verdwijnt
--------------------------------
Uit: 'Dichters in…
De lente is bijzonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
545 De lente is bijzonder.
Maar lang niet zo mooi als jij.
Jouw schoonheid doet alles eronder.
jij bent de mooiste bloem in de lente wei.
Je hebt mij vreugde laten schenken.
Voor jou sta ik op voor dag en dauw.
Geen seconde kan ik niet aan jou denken.
Omdat ik zoveel van je hou.
Je bent het mooiste wat me is overkomen.
De echte schoonheid ben…
De luiken
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.955 Om hitte en onrust uit te sluiten,
Doen wij de zware luiken dicht.
Nu dringt uit het rumoerig buiten
Alleen de klaarheid van het licht,
Want zie, de harten zijn nog open,
En zon komt helder ingezeefd
En toont, van blanke glans omdropen,
Al wat er binnen staat en leeft.
Heer, doe de luiken van ons wezen
Voor werelds ijdelheden dicht.
En…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
826 Vriendschap is zo bijzonder.
Vriendschap daar versta ik onder
samen praten, samen fluisteren,
elkaar steunen bij verdriet
met een bosje "vergeet-mij-niet",
opgaan in elkaars geluk.
Dat is vriendschap uit één stuk.…
De geranium
poëzie
3.8 met 16 stemmen
2.977 Hier is zij opgegroeid en groot
Geworden, voor het smalle raam.
Zij heeft geen afkomst en geen naam.
Zij is alleen maar schoon en rood.
Fier laat zij in haar forse schoot
De tintelende bloemen staan,
En heft onttakeld en ontdaan,
De tuil nog, pralend met zijn dood.
Zij kent alleen dit vreemd bestaan
Van groeien en te gronde gaan
Tezelfder…
Waanzin
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.563 Ik leef niet meer als ik u niet aanschouw.
Mijn denken is in leegte weggezonken.
’k Zie ’t licht niet meer, maar ballen vuur en vonken
En dan duikt alles in een nacht van rouw.
Er is een luide suizing in mijn oor,
Waar alle stemmen effen in vervloeien,
Tot klanken, schoon als bloemen, open bloeien,
En met een schok is ’t dat ‘k u noemen hoor…
BRUSSEL
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.820 Grote Markt
Gul en kunstzinnig is het volk geweest,
Statig van bouw en prachtig blauw van ogen,
Die gretig-wijd het gouden zonlicht zogen,
Geestig van zin en zinnelijk van geest
Hun huizen zijn als vrouwen op een feest,
Voornaam en moe, iets tot elkaar gebogen,
Met rag van kanten beeldhouwwerk omtogen,
En blank verguld, de burgerlijkste…
Het mechanisme van de inspiratie
gedicht
3.4 met 11 stemmen
7.336 Met toevallig gekozen woorden
schrijft hij een gedicht
dat handelt over een droom
waarin hij zelf optreedt
als de glorieuze uitvinder
van een vreemde machine
die dromen voortbrengt
waarin hij voorkomt
schrijvend aan een gedicht
waarin hij
met toevallig gekozen woorden
handelt over een droom
waarin hij zelf optreedt
als de glorieuze uitvinder…
Vandaag in de duinen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
450 Vandaag in de duinen.
De tijd ligt weer stil.
Jouw hand in mijn hand.
Ik heb wat ik wil.
Denk niet aan morgen
is al wat ik vraag.
Hier is het geluk.
Beleef het maar vandaag.…
Nadat ik jou
gedicht
2.8 met 51 stemmen
14.416 Nadat ik jou met mijn gejammer had ontnuchterd
smekeling aan een verloederd hof
wierp ik jou je escapade in
degradeerde liefde
tot waakvlam
pyrrusoverwinning
die ik tot balsem heb gemalen
mezelf tot misselijkmakends toe ingewreven
en zolang ik mijn gal monster
missers rubriceer
verdriet inlijf
leef ik als de kat van een verdwenen gastgezin…
AVOND-SCHOOL
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.899 Een enkle lamp werpt zijn armzalig geel-
Koperen schijnsel langs de kale muren.
Met wijd geopende oogen zitten heel
Scherp jonens naar het verre bord te turen.
Stoffige lege banken, waarop veel
Inktvlekken en ingesneden figuren
Werpen hun schaûwen langs de doffe deel,
Gesleten door het schuiflend voeten-schuren.
De jongens rammlen met hun…
In mijn geest gist het muzikaal gebaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
422 Vlak voor het slapen gaan
wanneer je bang bent voor
de morgen. Jouw gevoel zich
een weg zoekt voor de zorgen;
wil ik muziek zijn voor jou.
Wanneer je geen mogelijkheden
meer ziet. Je alleen maar zwarte
dromen droomt. Je geluk nog slechts
bij de buren woont; wil ik muziek
zijn voor jou.
Muziek zoekt zijn weg in duistere
tijden. Muziek…
De gekrenkte jongen
poëzie
2.8 met 13 stemmen
2.405 Meen niet, dat hij te schreien stond,
Toen hem het giftige antwoord stak.
Hij voelde, dat iets in hem brak,
Maar hield de glimlach om zijn mond.
Even vertroebelde zijn oog,
Maar daadlijk keek hij strak en koel.
En sterk hield hij het lauw gevoel
Ten onder, dat zijn hart bewoog.
Hij zal de eerste stap niet doen.
Zijn fierheid, ten begeerde…
Ruiter, paard en hond
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.178 De ene begeleidt, de andre draagt mij,
Tot mijn genoegen en in zware strijd.
Dit zijn bevredigingen en dit plaagt mij,
Want zij zijn roekloos aan mijn dienst gewijd:
Het paard! (ik voel mijn snelheid vertienvouden),
Dat man en lans, die mij belaagt, vertrapt.
De hond! die afgeeft wat hij graag wou houden,
Mijn handen lekt, naar de belagers…
Liefde, is er geen ander pad?...
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.654 Liefde, is er geen ander pad,
Dan door leed tot u te komen?
Hebt gij nooit een hart tot u genomen,
Dat zijn bitterheid nog niet geleden had?
Moet een elk de vuren vlam
Uwer heilgenade zengen?
Kunt gij die slechts in uw hemel brengen,
Die gebrijzeld en gebroken tot u kwam?
Gij verscheurt, en gij geneest
De oude breuk met verse wonden,
Gij…
Omdat je zo mooi bent
gedicht
2.2 met 105 stemmen
33.500 Omdat je zo mooi bent, schemer ik mijn dromen
alsof ik afdwaal in de nevels van je blik
alsof je ogen aan me tornen en je meest
terloopse lach me veroordeelt tot boeteling.
Zie je niet aan mijn gezicht hoe je me bedwelmt
welk clandestiene leven ik ons 's nachts verbeeld
hoe eenzaamheid me keldert als woestijnregens
en begeerte me vuurspuwt…
Zie de krokusjes staan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
466 Na de wintertijd kondigt de lente zich aan.
Zie de krokusjes en de narcissen in de bermen staan.
Bloesems beginnen knopjes te vertonen.
eieren uit vogelnestjes beginnen uit te komen.
Sneeuwklokjes steken met hun kopjes boven de grond uit.
Hoor de vogels met hun gefluit.
Bijen kun je horen met hun gezoem
en strijken neer op een bloem;
en zuigen…
Berouw
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.248 In de schemer het angstige luistren
Naar de wind die waait om de huizen.
Van de wilgen stuiven de pluizen,
Wit in de regen van 't duister.
Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.
In het duisteren en het ruisen
Een buigend mens, arm en donker...…
Ik ben de minnaar
gedicht
2.2 met 193 stemmen
34.173 Ik ben de minnaar die je 's nachts aan banden legt
zeker mijn wellust, mijn ogen blauwe vlammen
begin ik warm te draaien, stoomt mijn paardenkracht
stormt het bloed door je gespannen ledematen.
Ik ben de dromer die jou tot muze verheft
zeeën wijken voor ons, lagunes drogen op
door ons vergissen rivieren zich in hun stroom
de regen beheersen…
Die studam 1
gedicht
3.0 met 25 stemmen
9.250 Daar staan 'n man in die son
langs die blou water van 'n dam.
So eenvoudig het dit begin,
net so skryf ek dit hier neer.
Dit is in 'n suidelike land
en voor die seisoen begin.
Die man hou in die wind
sy hoed vas met één hand.
Die ander hand is gelig, miskien
'n gebaar om my te groet.
Wie anders kan hy bedoel?
Daar is…
Nolite iudicare
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.004 Hij heeft de hoge tol betaald
Om rust te vinden:
Zijn jonge leven!
O dood, wat draait ge uw zware boom
Gewillig open
Voor die wanhopig zijn.
Hij liep het grote donker in,
Zó zeker,
Of hij de hel verlichte ramen zag
Van vaders woning.
Wat achter was
Kon hij niet overmeestren.
Daarom ging hij ’t staketsel door
Als een die vrezen
Voorgoed…
Wachten
poëzie
3.0 met 15 stemmen
2.145 Nu komt het donker met zijn zoet
Berouw en met zijn week verdriet.
Nu stijgt verlangens lauwe vloed
Ter lippen... en gij zijt er niet.
Gij zijt hier niet... ik luister stil
Naar 't suien van de wind der nacht,
Die stadig uit het duister wil
Verschijnen... waar ik op u wacht.
Maar 't ondoorgrondelijke zwart
Kiert nimmer open voor uw voet…
Wachten
poëzie
3.8 met 11 stemmen
2.339 Viel er een kleine regen in de nacht?
Een kraalgordijn heeft even zich bewogen,
Ik luister, en ik houd mijn adem in.
Ik stond voor een verlicht papieren venster.
Mijn nagel gleed langs het doorschenen vlies,
En daadlijk viel een grote duisternis.
Het kraalgordijn heeft even zich bewogen.
Daar achter hoopt en luistert een, snel…
JOB
poëzie
2.5 met 10 stemmen
2.157 De dag verga, waarin ik werd geboren,
Der donderbuien dikke duisternis
Trekke zich samen waar zijn luister is,
Hij zij verschriklijker als geen te voren.
Was ‘t mij bij de eerste oogopslag beschoren
Te sterven..., waar zelfs geen gefluister is
Van leed, men vrij van elke kluster is,
Zou mij de rust van koningen behoren.
Ik rustte…
Calvijn
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.005 Hij met de doodskop en fanatisch boos
Van baard en ogen, kon geluk ontberen.
Waarom de Souvereiniteit des Heeren
Juist hem tot feilloos treffend wapen koos?
Hij wierp zich ziende in het grondeloos
Diep van Zijn eeuwige genaverbonden;
Verheffend bovenal en voor altoos
Gods Eer, Wiens heiligheid…
De verzenzegster
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.813 Voor Maria van Royen
Zij zeide langzaam verzen, en het was
Een zoet geruchten als van zomerregen
In windeloosheid, en het zeer genegen
Aarzlend verwelkomen van wachtend gras.
Koelte doorstreek haar stem, alsof een glas-
Kralen gordijn klaar ritselde in ’t verlegen
Bewegen van een hand; dan beefde tegen
De vochte grijsheid plotseling een…