720 resultaten.
Verdolen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
463 herkenningspunten zijn ontvreemd
dagen, waarvan de namen allang
verdwenen zijn in de afvoer, dwalen
rondom wegen die zijn omgelegd
heten wortelen nu boontjes
loert het buurbeest op duiven
zeker wetend dat dit huis het mijne was
sta ik verward op mijn strepen…
Bestemming
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
508 de reden dat het lot mij hier bracht
ligt verdronken op de bodem
als een spiegel kijkt ze me aan
bemerk hoe oud ze is geworden
toch lijkt ze in niets op mij
ontvlecht de staart om haar
de vrijheid te gunnen, te dansen
in het zonlicht dat me koestert…
Onopgemerkt1
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 sinds dagen verkleuren
inkt uit fotolijsten wegsijpelt
uitzicht zienderogen vervaagd
wordt de wereld kleiner
blijkt het bankje bij de plas
verdwenen evenals de bomen
aan de overkant
waar vreemde mensen
al pratend bloemen brengen
betalen ze de koetsier
met gelijke munt die hen
op een dwaalspoor zette
verwateren stille gedachten…
Stille getuigen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
489 molshopen bleken
stille getuigen die haar
vertelden dat hij wederom
op haar had gewacht
verschijnen deed ze niet
in tegenstelling tot
flonkerende sterren
die zijn nacht oplichtten
overdag liet hij haar
bespioneren door een uil
die de slaap niet had
kunnen vatten
toch bleef ze verborgen
met oog nauwelijks
zichtbaar daar de grijsheid…
Spiegeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
541 de gelijkenis is uitzonderlijk
minutenlang dwalen mijn ogen
naar de persoon in wiens jas
ik woon
zelfportret bevestigt beeld
van vergeten foto's in een
schoenendoos op zolder
toch is het anders nu
alsof er iemand in woont
wiens sprekende evenbeeld
in woord en gedachtegang
kleurt bij het mijne
is het thuiskomen teder…
Tot in het diepst
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
464 in waar eens poppetjes dansten
kruipen nu gedrochten over elkaar
klanken klinken uitzinnig door
tot in het diepst van de nacht
waar de kilte overhelt
het gif door de straten dwaalt
een spoor van destructie
achterlatend voor degene
die niet wilde leren liever
het kwaad aanhing
tot de t splitsing in 't vizier
kwam welke een keuze forceerde…
Anoniem
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 ik heb baat bij jouw schaduwwoorden
die vlinderen anoniem om me heen
als wegwijzers van aard
tijdens de nacht
(laat mijn waterogen gaan,
op zintuigen van daar naar hier,
van ’t ogenblik)
tiktak, luchtig gevulde uren getuigen
door de nacht van adem
in mijn oren kleppert de klok
een slapeloze muze
mijn diepte gaat ver
jouw schaduw verzacht…
Het gaat zoals het gaat
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
619 ik speel geen spel
onder gespan van duim en wijsvingers
wanneer ik zucht naar de lente
heb ik de winter begraven
voor een lange tijd
zoals altijd, klinkt er een nieuw ritme
er rankt een warm requiem
dat door elk leven vleit
het oerwater ritselt aan ‘t kozijn
het gaat zoals het gaat
onder blauwe lucht
stijgt er een zuivere echo
over de…
De zon schijnt bloot
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
558 de wind kwinkeleert altijd mee
op gewassen vogelveren
die vrolijk spatten in alle zeestromen
blijgeestig van aard
‘t kompas is geduldig
blijft om zijn lichtas draaien
al eeuwenlang, de zon schijnt bloot
dat over het aardrijk straalt
het zonlicht maakt geen verschil
heeft geen voorkeur, verheft zich niet
in het licht van ogen
die harten…
Loze belofte
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
599 menig narcis rekt zich uit
langs de kant van de weg
niet dat dit mensen
hun glimlach doen ontluiken
het leven kleurt gelaten
daar de beloofde zon uitblijft
gaan grote gebouwen op
in ontstane grijsheid
er rest niets dan leegte…
Vergeten woorden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 wat even geleden
nog ontloken leek
lijken nu
vergeten woorden
streling
met jouw ogen
die glimlach
deed vlinders dansen
de vele
overeenkomsten
konden geen toeval zijn
doch verstomden ze
in 'n hand vol ochtendmist
ik heb nog gezocht
maar ben je verloren…
Op zoek ~ Voor Rob ~
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
460 wat zoek je allemaal
buiten jezelf
terstond geef je je
over aan degene
waarvan jij hoopt
dat hij de antwoorden heeft
teleurgesteld vlucht je
in alle richtingen
wanneer ook hij je
het antwoord schuldig blijft
want
alle wijsheid zit in jezelf…
Vergeelde beelden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
416 langzaam lepel
ik de overgebleven
letters uit jouw ogen
beelden die vergeeld
waren onmogelijk
leken uit te leggen
vielen na al die jaren
uiteindelijk op zijn plek…
De tijd tikt..
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
499 zij hamert nagels aan jouw doodskist
terwijl jij de nieuwe auto uitpakt
dralend sluipt zij om je heen
de toon bepalend waarop gezongen wordt
doch zing niet vals dan val je genadeloos
in haar web van onvree waar ze je ongemerkt
klein houdt, jou steekt bij tij en ontij wat
je doet wringen in onmogelijke bochten
vlijmscherpe tongriem maakt…
Vertroebeld
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
421 door 'n voile is het zicht
al langer vertroebeld, zo zelfs
dat al het ondermaatse vergoelijkt
gedwee in opgedrongen rol
welke je je eigen hebt gemaakt
lijm je doorgezaagde stoelpoten
dagelijks weer vast zodat er geen
ongelukken zullen gebeuren
of toch...…
Genaken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
439 dieper almaar dieper
in donk're gedachten
raak ik de zin kwijt
van het bestaan
zo ook de tijd
die nog wel voor me
uitgestippeld was
onraad genaakte
niet weer die koudheid
onzekere leidraad
waar ik op balanceerde
met vage hoop
op beter...…
Velden van isolement ~ Voor Ankie ~
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
607 verstoten van huis en haard
dwaalde ze onbegrepen
door de velden van isolement
waarin het rijk der schimmen
de hare werd, zich ontpoppend
tot 'n schaamteloze gebruiker
kropen stemmen uit pakken melk
overal afluister apparatuur
de wereld was krankjorum geworden
zij verdronk..…
Ontmaskeren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 na lang aarzelen
veel getreuzel
slinkse omwegen
die onderschept werden
gaf jij mij
ietwat weifelend
en niet direct
vol vertrouwen
jouw masker
aan
pardoes smeet
ik het op de grond
laat nu je ware aard maar zien…
Even
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 ze duwde hem tot het randje
daagde uit, observeerde de
reactie die hij geven zou
rode vlekken werden geboren
vuurspuwende ogen versus
triomfantelijke glimlach
kookte bloed van woede
er viel een onvoorziene klap
even was 't stil…
Vicieuze cirkel
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
483 het gebrek aan erkenning
doet de weegschaal
overhellen naar donk're kant
aandacht vragen wordt
gewichtiger daar kritiek
onbewust hun zijn bevestigt
gaat men op zoek naar verdoving
om het leed te lenigen
zo de leegheid te omzeilen…
Leegte
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
515 de leegte die door mij stroomt
ontpopte op die groene heuvel
waarvan de naam mij is ontschoten
zwierden takken die kusten
de grijze nacht die hen
in evenwicht hield
zwarte vogels cirkelden
om de hoofden van degenen
van wie de zin verloren had
knaagden bevers zich een weg
door het onoverkomelijke
'n naamloze hief haar kelk op…
In vol ornaat
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
467 typerend hoe je
voor me stond
in vol ornaat
had je mij onlangs
de rug toegekeerd
gehuld in stilzwijgen
verroerde je geen vin
en nu in een, haast,
overdreven schoonheid
vraag ik me af of ik
nog wel wat met je
moet beginnen…
Waar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
443 gewaarworden
van jouw woorden
waardoor de waarheid
niet minder waar is
blijft deze toch
gestoeld op
gebakken
lucht…
Meer details zijn niet nodig
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 het motregent af en toe
de regenflow bottelt het klimaat
lyrisch op de bodem
mild en zacht
als een echoaansluiting
strelen de regendruppels je gezicht
net als de wind
die je oor een beetje aait
op een melodie
van denken en van houden
dit denkbeeld heb je geaccepteerd
zoals het is
meer details zijn niet nodig
regendruppels dwalen…
Onvruchtbaar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
570 uit het niets strooi je zand in mijn ogen
onheilspellend niet minder pijnlijk
werp je barricades op waarachter
je veilig toekijkt, was je jouw handen
in onschuld om jezelf van iedere blaam
te zuiveren, veranderen korrels ineens in wijsheid
daar jij uit de leer citeert die niet de mijne is
blijkt het geheel gestoeld op drijfzand…
Het is de schemer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
445 in de reflectie van het meer
weerspiegelt een vaag vermaarde
onverlet wist de hand zonder wisser
als was het over een schoolbord
glimlacht het nu snaaks naar toen
kleuren nog dieper doordrongen
uitgelopen mascara rolt zachtjes
maakt het hoe hier te zijn geraakt
niet meer uit,
het is de schemer die zachtjes roept…
Verhulde waarheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 terwijl hij opstaat blijft zijn lichaam liggen
lange gangen vol nevel verhullen zijn waarheid
de geijkte ochtendplas wordt niet gemaakt
daar de weg niet hetzelfde is als de dagen ervoor
stapje voor stapje loopt hij al tastend voort
door een wereld die nog nooit de zijne was
nieuw licht begroet hem innig waar hij zich
op 'n vreemde manier voelt…
Lege ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
525 lege ogen zijn zoekende
vliegen door de donk're nacht
zien hoe de maan in beek sijpelt
scheren vliegende honden
onhoorbaar door lucht
vertroebelen zo het beeld
dansen hoge bomen als
wangestaltes langs
de slingerende weg
die alsnog dood loopt…
Wantoestanden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
492 Ik doe mijn huid uit
en hang mijn frustraties
op aan de kapstok
psychologische antwoorden
heb ik allang in de
wind geslagen
die ze onlangs weer terug kopte
waardoor het dubbel
zo zwaar op de maag ligt
spoel ik zonlicht
door het gootsteenputje
waar vreemde bloemen
ontpoppen en zich
meester maken van de ruimte
die al even de mijne…
Deceptie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
459 voorzichtig zette zij haar hart
op een kier in de hoop dat men
er zorgvuldig mee om zou gaan
niet iedereen is zo, of toch
groeide verlangen traag
naar wat komen ging
tot ze op het moment
van ontluiken werd geplukt…