4822 resultaten.
adem
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 het is niet wat
we bouwen
het is wat
we verlaten
het zijn niet
de slagen op
de trom niet
de grote gebaren
het is dat
we naar adem
snakken als de stilte
onhoorbaar blijft…
gewoon een vogel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 dichtgeslibd
moe van
het doen
maak ik
een nest
aan de oever
afgedreven van
ratelende woorden
roerloos op
mijn rug hoor
ik de oude
visser zingen
een vis is
gewoon
een vis
een vogel is
gewoon
een vogel…
tegen het einde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 tegen het einde
knoop je de
eindjes aan elkaar
maak je
een nest voor
de laatste dingen
tuur je
in de verte van
het verleden
ontrafel je
het spoor van
de blinde vlek
vind je
de handen van
een kind
waarin de
verbondenheid
besloten ligt…
zout
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 het zout
kruipt onder
de huid
het kruipt
waar het niet
gaan kan
het zout
is een vlakte
een meer van
zilte tranen
waar pijn vloeit
in tinten van wit
het zout
is overal
het is van
alle tijden
het zout…
naam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 in de ruis
van alledag
sprokkel ik
licht en lucht bijeen
een stukje lucht
zal open blijven
ik breng de
zorgen naar de slaap
de wind blaast
de woorden overboord
de liefde
houd ik vast
noemt de witte
steen mijn naam…
herdenken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
424 men begraaft
de herinneringen
met de doden
men moet vergeten
wat men met
eigen ogen zag
men witwast
de geschiedenis
ruimt de graven
men leest witte
bladzijden men moet
vergeten hoe het was
ik moet onthouden
dat ik herdenk en
niet vergeten zal…
mer à boire
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
451 hij dobbert in
het bootje van
zachte armen
haar warme
borst is zijn
mer à boire
sluimerend in
de wieg hoort hij
het zoete zingen
gekooid ijsbeert hij
vijf stappen tot de muur
evenveel stappen terug
geen armen als
een bootje waarin
hij passen zou
zij zingt zoet noch
zacht nooit meer
zijn mer à boire…
bungelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
401 in het
luchtledige
bungelen
lijnen tussen
wat we zien
en voelen
er gebeurt
bijna niets
in het spel
van licht
en lijnen
is het alles
we houden
elkaar vast om
de angst onder
ogen te komen
en de duisternis
te omhelzen…
uitzwaaien
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
534 je blijft achter
je zwaait de
oversteker uit
je bent steeds
de een of de
ander nooit
in één aanblik
beide tegelijk
niets blijft zoals
het was alles
verandert het
één en het ander…
dwars door de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 dwars door de tijd
raak je me aan
als ik weg kijk
door de zoeker
van de camera
vang ik je vleugels
een bootje dobbert
op de grijze oceaan
de zon zet alle
zeilen bij…
laagjes sneeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
381 wat je niet zegt
blijft verborgen
in vele dunne
laagjes sneeuw
samengeperst
tot een dik pak ijs
het ijs trekt
zich terug op
het land waar jij
zwijgend gaatjes
vult met lucht om
weer te bevriezen
wat je zegt
zit opgesloten
in luchtbellen…
tot ik slaap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 vandaag
ben ik bang
ik weet niet of
ik er ben
noem mij
zeg mijn naam
als ik oplos
in grijze mist
vandaag
ben ik droef
is er iemand
die me hoort
heb me lief
ik ben het kind
hou me vast
tot ik slaap…
zandstorm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 vanuit het niets
snijdt de zandstorm
het leven af
het stof omsluit de
kieren van het hart
onder de zandmuur
dringt een zwijgen binnen
de snijdende stilte
vult de ogen van
het kind dat in mij
begraven ligt
het lang vervlogen
huilen dat geluidloos
overschaduwd wordt…
plaats
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
541 ik reis met
een steen in
mijn twijfelende
schoen
de andere stapt
vastberaden door
omdat wij niet
anders kunnen
ik laat niets anders achter
dan de unieke
afdruk van mijn
onbestemde voeten
zegt een stem dat ik
plaats mag nemen als
ik ergens blootsvoets
strand op de wereld?…
onbeschreven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
391 de stilte
is licht
soms
zwaar als
een storm
's nachts als
niets is
wat
het lijkt
spint ze
zijden draden
om het
universum
schuurt ze
tegen
wakkere
harten aan
de stilte
is diep
wit als het
het onbeschreven blad…
oerkracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 de oerkracht van
de angst glijdt
als een
trage trekschuit
door het stil
gevallen lijf
denkt hoofd
en dingen stuk
wekt de geest uit
een schijnbare slaap
in de oerkracht
van de angst
valt het leven
dood en ligt het
ijskoude water dat
het hart omsluit in
de oerkracht van
de angst…
zand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 ze had
de kinderen
gedood
het huis
een fort
gebouwd
op zand
het weerloze
achtergelaten in
een bolwerk
van glas
de verontrusting
bedekt onder
lagen van
vage woorden
soms begint
iets pas met
de ontknoping…
Overwinning
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.021 er was het grijze archaïsche water,
de tijd van de vreemde eend
in de bijt, het ijselijk
gefluister van kristalnachten.
of de groeiende kracht van
zachte klinkers in woordenmonden,
de verlossing van de bandhond,
de krijs van de uil, de moed van de muis.
weg jankende verslagenen.
aarzelend het juichen nu, schittering
in oog. Het andere…
ik wilde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 ik wilde de winter
inkleuren met
winterse woorden
vrede sluiten
met de onverhoedse
duisternis
ik wilde door muren
breken zelfs als
alles gesloten zou zijn
met andere ogen
de wereld beschouwen
ijs met handen breken
ik wilde het ijzige
bewustzijn van de dood
tot bedaren brengen…
eenhoorn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 in die woordeloze jaren
onthecht van plaats en tijd
projecteerden zij op de witte
plekken hun verlangens naar
een land voorbij de horizon
tussen beelden en werkelijkheid
vervaagden de lagen
de eenhoorn!
ze zouden hem vinden temidden
van al die andere fabelwezens
een lang verblijf in de duisternis
deed hen het licht vergeten
levens getekend…
van dagen
gedicht
2.3 met 3 stemmen
3.411 dagen van
gesloten gordijnen
van schemerwerelden
van zijn en niet zijn
van inbedding in
leven en dood
dagen van
opgaande vliegers
van serene stilte
van rozenblaadjes
van bonheur
wat geluk is…
oogwenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 we zijn bouwwerkjes
van kwetsbare kwaliteit
botjes pezen spieren liefdevol
bedekt met zachte huid
houden de buitenkant bijeen
verleiden en vernietigen
houden van de ander
en toch vertrekken
kunsten die ons drijven
die we verstaan
kwetsbare bouwwerkjes zijn we
een oogwenk in de tijd…
lichte woorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 ga terug in de tijd
met de adem van
een parelvisser
wees de som
van herinneringen
licht de hielen
in donkere dagen
reik naar de sterren
omarm het geluk van
de kleine dingen
beroer de oude aardlagen
met onvermoede kracht
voel het vloeibare verdriet
kleur de tuin in met de
laatste lichte woorden…
de tuinmuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 in overgave
hechten de wortels
zich aan de muur
de blaadjes houden
als dakpannetjes het
stenen bouwsel droog
twee muskaatvinkjes
maken een nest
van groene blaadjes
een goudvink knipt een
blad bij het steeltje af
in verbondenheid
onvervangbaar voor elkaar…
niets is zomaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 in het verstrijken
van de tijd
word je meer
steeds meer
van mij
binnen de muren
van het stenen huis
kijk ik achterom
tel ik terug in de tijd
zonder harnas
ontvlecht ik het
benauwde lijf val ik
op een andere plek
verdraag ik wat
verloren ging
niets is zomaar
een ongeluk…
trappetjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 tussen jou en mij slechts de zee
open zoals het vlakke land
weinig te verbergen behalve het
heimwee dat als een schots en
scheve lappendeken ons omzoomt met
ruige heggetjes en rommelige muurtjes in
het glooiende landschap
tussen jou en mij slechts de zee
weinig te verbergen behalve het
verlangen naar trappetjes om
over de ergste hindernissen…
verhalen van geluk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 woordloos adem ik geluk
dat in het besneeuwde straatje
voor het oprapen ligt
dat voorbij komt in
kraakheldere luchten
in winterweemoed
en in bloeiende sneeuwklokjes
dat van zich laat horen in
het ruisende gele riet
in het krakende boerenhek
geluk laat zich voelen in
ijskoude stilte en in
de Poolster die altijd op
dezelfde plaats…
rust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
600 hoog boven me hoor
ik de kraanvogels
ik zie de wereld
ik hoef niets te zeggen
als de eenzaamheid
hart van het bestaan
me in alle rust
overvleugelt…
uit het zicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 zoals de taal van de
waaier het spectrum
van de liefde bestrijkt
de zwarte vogel het
onheil aankondigt
de zee telkens beetjes
zand wegspoelen zal
de in twijfels gedoopte
pen in drijfzand verdwijnt
de verbinding wordt verbroken
iemand zijn naam schrijft met
tegenstribbelende hand en we
tussen de tederheid en het
onaantastbare dobberen…
verbinden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 soms is geluid
het subtiele zilveren
rimpelloze draadje
de strohalm
waarop de orkaan
geen vat krijgen kan
soms is een mens
iemand van weinig
woorden waaraan men
zich warmen kan als
de ijskoude wind over
de rivier je omhelzen wil
soms is het schip
met man en muis
te behouden als men
het wilde water van
de zee met olie
gladstrijken…