3436 resultaten.
Lichtfeest
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
4.165 Uit het donker kwam een hert tevoorschijn
vluchtte het wellicht? Ik zag een opstoot
mensen scholen samen, zonder schietlood
tussen felle bomen op het marktplein
Helderheid liep over uit de dakgoot
spande samen met een schelle waslijn
om het feest te maken voor ons welzijn
aardedonker snelde weg in tijdnood
In het duister straalde witte heimwee…
Golven
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
862 Gescheurde krachten beuken op de kust
Verwoesten werk en eindeloze strijd
Natuurlijk wint de zee in korte tijd
Geholpen door de aardse levenslust
De branding zucht verlies en deint nog na
emotioneel kolkt nu de media…
Bij de Jaarverwisseling
poëzie
2.7 met 15 stemmen
2.815 Schep mij een nieuw harte, o God!
DE PSALMIST.
Hoe vlieden, hoe jagen
De rollende dagen
In wisslende vlagen
Van zoetheên en plagen,
Van smart en genot?
Van smarte
Voor ’t harte
bij ’t wereldse lot!
Van zwoegen
Bij ’t ploegen,
Door de uitkomst bespot! —
Maar blijdschap in ’t streven
Naar 't hogere leven,
Verenigd met God!
o Vloeit…
Vriend of Vijand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
927 onverwacht werd hij mijn vijand
jaren lang was ik vergeten
dat hij woekert als een bosbrand
hoe ik hem ook wilde meten
vrienden dreven naar de welstand
spraken met hem als bezeten
over invloed en het hoogland
elke deur werd toegesmeten
kansen werden langzaam vierkant
namen werden aangemeten
door zijn duren en zijn schrijftrant
in historie…
De spiegel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.151 de spiegel moet aan scherven
reflecties ben ik meer dan beu
het bloemenveld is rood
in plaats van wit
jouw woorden wegen zwaarder
mijn hoofd vormt eigen beelden
soms leek je monsterachtig
terwijl je sierlijk danste
wie weet hoe spiegels breken?
ze lijken duurzamer dan
mooie gouden sieraden
die ik in mij reflecteer…
Holbewoner
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.105 in dit vers is Plato een bewoner
afgescheiden van de buitenwereld
donker als de nacht, een holbewoner
lichte vlekken vormen zijn ideeën
de spelonkwand tovert zwarte schimmen
op het netvlies van een onvast weten
twijfelachtig grommen ze te glimmen
met een naam de zekerheid te heten
en hij wist dat buiten deze zwartheid
helder stralend, wetten…
Nacht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
952 Halve sikkel, helder, avondvolle maan
schemering neemt ruimte, ademt donker lucht
zonnelicht verduistert nu haar laatste zucht
in de huizen gaan elektrisch lichtjes aan
zie de bomenrand, het einde van het bos
boeren stoppen met hun werk, ze zijn bevrijd
want de oogst is binnen, alles net op tijd
ook het laatste rood verdwijnt, de nacht breekt…
Wanneer ik dood ben, lief
poëzie
2.4 met 19 stemmen
4.854 Wanneer ik dood ben, lief, en iemand zegt,
Dat ik zo niets was, dan zult Gij oprijzen,
Hem op dees allerlaatste bladen wijzen,
En zeggen: "Hij was groot! En die het zegt,
Ben ik, die 't weet: want ik, die altijd vecht
Met mensen, om mijns-zelfs wil, die durf eisen
Dat àlles voor mij wijkt, - ik kan 't bewijzen:
Heb ik niet zelf hem in zijn…
Driftigheid
poëzie
3.9 met 16 stemmen
3.876 't Vluchtig woord, dat van de lippen
Af mocht glippen,
Wortelt niet in 't open hart.
Laat het vlieten, laat het schieten,
Dat de borst zich uit moog gieten,
En ontlasten van heur smart!
In één woordje, door de winden
Met hun adem weggespoeld,
Is de hevigheid van vrinden
In één oogwenk tijds verkoeld.
Maar, wanneer, met loerende…
Aan de Hollandse wal
poëzie
4.0 met 19 stemmen
5.676 'k Heb dan met mijn stramme voet,
Eindlijk uit d’onstuime vloed,
Hollands vaste wal betreden!
'k Heb mijn kromgesloofde leden
Op zijn bodem uitgestrekt;
'k Heb hem met mijn lijf bedekt;
'k Heb hem met mijn arm omvademd;
'k Heb zijn lucht weer ingeademd;
'k Heb zijn hemel weergezien,
God geprezen op mijn kniên,
Al de doorgestane smarte…
Echtpaar in de trein
gedicht
3.9 met 232 stemmen
109.709 voor Wobke
Met de allerliefste in een trein
kan aangenaam en leerzaam zijn.
De prachtig vormgegeven stoel
geeft allebei een blij gevoel.
Voor ‘t verre reisdoel kant en klaar
zit ik dus tegenover haar.
De trein maakt zijn vertrouwd geluid
en zij rijdt vóór-, ik achteruit.
We zien dezelfde dingen wel,
maar ik heel traag en zij heel snel…
onweegs
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
964 De weg
Het pad
Het bos in
Niet te volgen
Bij de eerste bocht al
Uit het oog verloren
Vanaf daar
Gaat de weg
De eigen weg…
honger
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.119 Mag ik even met je praten
Over iets gewoons als
Het weer of
De dikte van je winterlaarzen
Laten we het niet hebben over
Over mij
Over hoe koud ik het heb
Laten we praten over
Hoe koud het is
Voor ons beiden
Laten we
Pratend over weer
En winterlaarzen
Elkaar zeggen
Hoe zeer we elkaar missen
Hoe we samen lijden
Door de stiltes…
Licht
poëzie
3.0 met 4 stemmen
4.609 Er stroomt door mijn gemoed in stormend klateren
Een wilde zee, waarop ik rijs en daal, -
Een drup... een englen-blik, maar elke straal
Danst als het springen van bezeten sateren.
Ik hoor demonen uit de diepten schateren,
Schel door der serafijnen rein koraal,
En hel-geloei dooreen met hemel-taal
Mengt zich in 't ziedende geklots…
Jij en ik
gedicht
3.4 met 154 stemmen
77.468 Later zul je bij me wonen.
Later zijn we met z'n beiden.
Dat bedenk ik soms, wanneer je
giechelt met de an'dre meiden.
't Is voorlopig nog maar beter
om de zaak geheim te houden,
'k zal je nog maar niet gaan zeggen
dat ik van je ben gaan houden.
Later ga ik reizen maken
heel alleen, naar verre landen,
en daar ga ik mensen redden,…
Ik kan niet lachen
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.245 Ik kan niet lachen, ik kan niet wenen,
Ik ben zo vreemd te moe,
De zomer-pracht gaat henen, -
Ik doe mijn ogen toe.
Daar-binnen is het donker,
Daarbuiten is het kil…
Wat of dat flauw geflonker
Van vèr beduiden wil?
Zou dát het doods-uur wezen,
Waar alles op zijn best,
Verheerlijkt opgerezen
Verschemert voor het lest?
--------------…
Schimmen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.224 Ik probeerde hun verloren aandacht
weer te krijgen, met hen mee te lopen
want de meters muren leken open
breed van doorgang, vol van nieuwe geestkracht
Maar het was alweer de lucht, ongrijpbaar
als de tijd verdwenen in seconden
spinsels in een rij aaneengebonden
die ik dagelijks verbeten nastaar
Bij het zien al, lijken ze te vluchten
werelden…
Zijn tanden spraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
961 Zijn tanden spraken delen van een boek
de goedzak etaleerde woord voor woord
in stijf geperste lippen als een doek
zijn zure zinnen bleven ongehoord
Geen reden om te huilen, zonneschijn
genoeg, hij zag zijn zelf gemaakte wrok
de valse hoop verborg zich in een klein
gebleven hoek en tikte met de klok
Hij houdt zich groot, met wijsheid en…
Hier ligt het overschot van 't hartbekoorlijkst wichtje
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.361 Hier ligt het overschot van 't hartbekoorlijkst wichtje,
Voor 't uur des kwaads ontroofd aan de Ouderlijke min,
De onsterflijkheid reeds rijp bij 's levens aanbegin;
En ruilde 's Moeders schoot voor 't kille grafgestichtje.
De droeve Vader, die van 't minnelijk aangezichtje
Nooit kinderlachje won noch lonkend ogenlichtje,
Schreef zelf…
O leven, zoet leven...
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.622 O leven, zoet leven,
'k Heb u zo lief gehad,
En met innig beven
Uw schone lijf omvat.
Nu gaat het àl verdwijnen...
Maar heerlijk, ver omhoog
En schoner zal verschijnen
Wat mijne ziel bewoog.
----------------------------
uit: Verzen (1894)…
Nu huilt de winter in mijn hart.
poëzie
3.1 met 16 stemmen
5.122 Nu huilt de winter in mijn hart,
De vlagen donkren buiten,
Als wilden beiden van de smart
De flauwe ogen sluiten.
Dat is gekomen van de pracht
Dier schone zomerdagen,
Wier gloed geen menselijke macht
Noch bloeisel kan verdragen.
O, droefheid van dit Aards gezicht!
Het moet toch al verdorren-
Het mensen-hart, het zonne-licht,
Zij sterven…
Poëzy
poëzie
3.3 met 22 stemmen
8.191 Wat geeft de Dichter roem? Wat leven aan zijn schriften?
Wat voert zijn naam, zijn werk, naar 't late Nageslacht?
Is 't schildren der Natuur? Is 't prikklen van de driften?
Is 't trots gezwollen toon, waar hij die roem van wacht?
Neen, 't is gevoeligheid: 't is diep en waar gevoelen,
En dit der ziel ontstort in kracht van zuivre taal;
Niet…
Kerstlied van de supporters
gedicht
3.9 met 47 stemmen
44.497 We waren van 't voetbal teruggekeerd,
we hadden een treinstel verruïneerd
en we liepen nog wat door de angstige stad
en toen riep er eenje: Hé! Zie je dat!
Daar is verdomme
een ster gekomme!
Toen riep er een ander: 'Heremejee,
dat is een nieuw geintje van de ME:
nu jagen ze ons weer op de vlucht
met helicopters, hoog in de lucht,
en er…
Hartetonen
poëzie
2.9 met 13 stemmen
2.609 (fragment)
’t Gedicht
Uit plicht
Gelukt niet licht,
Maar hinkt aan ijzren boeien:
’t Heeft vier
Noch zwier,
Noch bloei, noch tier,
En kruipt in plaats van vloeien.
Maar brandt
De hand,
Die ’t speeltuig spant,
Van ’t innig boezemgloeien,
Geen toon
Zo schoon
Bij mens en Goôn,
Dan die het hart ontvloeien.
........................…
Op een afbeeldsel van mij
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.323 Wat geeft die vlotte lach op 't stroef gelaat te lezen?
Is 't zelfmin? Hekelzucht? beschouwer, waan het niet.
Neen, 't is het merk der smart op 't vroegverouderd wezen,
Waarin gij 't kalme hart als door een nevel ziet.…
Het tabakroken
poëzie
4.1 met 8 stemmen
3.798 Waar ben ik? In wat Hel van rampen?
Op ieder voetstap dat ik tree
Omwalmt mij 't walglijk onkruiddampen
En doet mijn borst en longen wee.
Hoe keert mij 't hart en d'ingewanden
Wanneer dit stinkende verbranden
Zijn gif door heel de lucht verspreidt,
In 't lichaam om met pijnlijk wringen!
En geldt dit voor versnaperingen,
Voor feestonthaal…
Anti-kennis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
759 “Het aanbrengen van een scheiding tussen onze kennis en onze overtuigingen, tussen onze wetenschap en ons geloof, is een vaardigheid die we niet zouden moeten opofferen door deze twee componenten gewoonweg samen te voegen ter wille van een unificatie.”
Heinz R. Pagels in ‘Volmaakte symmetrie’ (1985)
----------------------------------------------…
Moeders handen
gedicht
3.1 met 199 stemmen
66.303 Je hebt het brood gesmeerd,
onze kleren gekeerd,
ons het pannetje toegeschoven
en de sokken gestopt
en ons ondergestopt...
allemaal met je handen.
Hebt de melk afgedekt
en ons toffees verstrekt
en kranten de wijk rondgedragen,
hebt geschild en versteld
en de hemden geteld...
allemaal met je handen.
Hebt ons menigmaal
ook het warme onthaal…
Terugtocht
gedicht
4.4 met 27 stemmen
6.421 Ik tracht me te oriënteren aan de hand vsn
(silhouetten van) kerken, torenspitsen, treinsporen
ik weet niet wanneer het is begonnen
te regenen maar
het water gutst in stromen van mijn voorhoofd.
ik strijk de haren uit mijn gezicht en kijk naar
mijn handen zijn nat (rood).
ik denk aan rozen ik zie sneeuw
(er zit grind aan mijn broekspijpen…
De geroofde haarlok
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.439 'k Bad dikwerf om een lok van Agnes schitt'rend haar;
Zij weigert. 'k Vraag 't opnieuw als blijk van wederliefde;
Vergeefs. Ik neem in 't eind een gunstig kansje waar,
En vat met stoute hand een sluw verborgen schaar,
Die, eer zij 't merken kon, een godlijk vlechtje kliefde.
Nu juich ik in mijn roof. Maar Hemel, welk een spijt!
Ach! dat…