Alle inzendingen over vasten, delen,bidden

11100 resultaten.

Sorteren op:

Je eigen gezicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 416
sta jij wel echt in de schaduw als je anderen laat praten of houdt jouw ego alles in de gaten ten bate van je eigen heil is het ware interesse in wat mensen zeggen of een entree naar meer vaak draai jij om als een blad naar de zon koester je aan warmte en licht jij zal duidelijker moeten zijn in het tonen van je eigen gezicht…
wil melker8 november 2014Lees meer >

Zij brengt stilte mee

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
zij brengt stilte mee in haar verschijnen een gereserveerdheid waarin de lach langzaam lijkt te verdwijnen de causerieën over allerhande en niemendallen verzanden al snel men kijkt verbaasd als zij kordaat de kring in gaat aandacht vraagt met ogen die iets spectaculairs beloven haar zachte stem boeit van begin tot end als…
wil melker30 oktober 2014Lees meer >

Ragfijne regen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
laat me schemeren in je heldere ogen die liefde stralen uit een warme blik nadat ragfijne regen van nooit geziene tranen langzaam is gaan klaren in een eerste lach waar je stem nog zacht en timide met emoties spreekt breekt de zon zijn duizend stralen zij verhalen van passie en begrip waarmee jij uit eigen hart de zorgen van anderen…
wil melker28 oktober 2014Lees meer >

De wereld der schepping

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
ik weet waar je bent gaat en verblijft nog is er altijd die strijd het warme verlangen om bij je te zijn je hand en ogen te vangen het is als ontsnappen naar een andere dimensie stappen in elkaar beter verstaan ongestoord en privé in de wereld der schepping verblijven op hemels terrein om later de liefde met anderen te delen in…
wil melker22 oktober 2014Lees meer >

Als wonder van boven

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
ik heb ertsen gesmolten stenen gekloofd geloofd in hogere machten paranormale krachten ervaren om jouw aura van ziel en magie te mogen bewaren kathedralen en torens gebouwd om de hemel te raken iets van jouw mysterie te smaken vreemde culturen bezocht in verre landen mijn licht opgestoken je bleef mij steeds maar ontlopen toch heb…
wil melker21 oktober 2014Lees meer >

De schepping nabij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
ik strooi ze maar uit mijn gedachten omdat niemand er op zit te wachten geen stof en as maar de schepping nabij recht uit het hart natuurlijk een tikje apart want ze zijn niet te koop in een wereld waar ieders denken en leven in het maatschappelijke harnas worden gehesen prijskaartjes alles bepalen omdat status en macht alleen…
wil melker18 oktober 2014Lees meer >

Stemmetjes in mijn hoofd

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 581
het is als een zacht kabbelen dat babbelen van de stemmetjes in mijn hoofd een achtergrond geluid als het ver geruis van de golfjes in de zee soms verheft er zich een slaat dan indringend over het water neemt hem mee maar als het stormt en emoties schreeuwen om gehoord te worden is er ruzie die snel overslaat in elkaar verbaal…
wil melker15 oktober 2014Lees meer >

Schuilde en verloren leek

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
als gedachten lopen dravend overgaan in galopperen later zonder leiband op hol slaan weet dan dat ik bij je ben langs hekken en omheiningen die in onafzienbare rechtlijnigheid toch leiden naar de open vrijheid van het vlakke wad ik maan je energieën niet maar laat je gaan om in de onmetelijkheid zelf het kleine te ontdekken de warmte…
wil melker13 oktober 2014Lees meer >

Het licht passionele

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
er zit muziek in je stem ook al heb jij dat altijd ontkend metrum en ritme zo geperfectioneerd alsof jij daar jaren op hebt gestudeerd frivool dansen blikken twinkelend in donkere ogen met verlokken en kozen het licht passionele zal ieders hart stelen in haar warm liefdevol delen met je charmante lach wordt alles nog eens samengevat…
wil melker3 oktober 2014Lees meer >

Haar vurig bloed

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
ik was daar bij haar maar ben er nooit geweest altijd gebleven in het warme hart haar vurig bloed nam mij apart ik had geen oog meer voor de wereld om me heen leerde vliegen deelde vleugels samen op een vlucht in onze lucht twee stukjes eigen die bij elkaar in de sfeer van liefde groeiden naar een paar…
wil melker22 september 2014Lees meer >

Vergeten stukjes leven

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
alles gaat weer op de schop geen scheiding meer van lichaam ziel en geest beleving wordt dus het ultieme feest in delen ook met velen worden wij een de leefomgeving gaat ons allen aan wij zijn samen het bestaan koffie is een bruin beleven dineren culinair begeren de natuur dat zijn wij in bos en uitgestrekte hei de film transformeert…
wil melker23 september 2014Lees meer >

Met minder talenten

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 502
je ogen stralen enthousiaste verhalen over je nieuwe baan een plek waar jij het mooie in je eindelijk kan ontplooien op een lijf geschreven dat soms niet voldoende energie meer kan geven hier heb je mijn hand zet het kleine stukje onzekerheid snel aan de kant in de droom van je leven kun jij ook al je warmte kwijt aan hen die…
wil melker20 september 2014Lees meer >

Messcherp

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
bewegingloos hangen woorden in de lucht als wolken op een zomerdag maar messcherp zijn hun schaduwen getekend op de nog warme grond waar het zinderen plotseling koelt en koude tocht in ijzige stilte voelbaar wordt speelt mistig licht vals in de stroperige tijd hij is alle houvast kwijt kijkt haar hulpeloos aan in de verte echoot…
wil melker15 september 2014Lees meer >

Uit wollige woorden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
je spint de waarheid niet uit wollige woorden omdat die in het onderhuidse zijn geboren de tonen kleuren niet in modulatie en gevoel alleen met zachte handen in leiden en begrijpen zullen deze spinsels ooit tot eerlijke ragfijne garens verglijden…
wil melker11 september 2014Lees meer >

Klein hart

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 584
De wereld maak ik net zo klein als dat de liefde mij gegeven is jij kijkt naar mij en ik kijk terug al weten we, dit gaat wat vlug. Ik zie verdriet en liefde in je ogen daarom sla ik twee armen om je heen ik heb je lief in alle staten dit zal mijn gedachten nooit verlaten.…

In het licht van boven

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
nog kraakt de trap als ik de hemel bestijg is het weerspannigheid of zijn het zaken die ik liever verzwijg het leven heeft cadeaus gegeven met hun opsmuk ben ik blij maar in het licht van boven verkleuren zij al snel tot snuisterij toch kom ik niet met lege handen aan mijn naam op aarde blijft gewoon onder de gedichten staan…
wil melker3 september 2014Lees meer >

Kleurt het leven fel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
ik heb met kleuren getracht de kracht van leegte te breken het is me niet gelukt wel heb ik ruimte geschapen door grenzen te verleggen maar het onpeilbare bleef bestaan die ruimte hebben wij gevuld met een levenslange competentiestrijd en het ontwikkelen van engelengeduld ik zie de vuren doven uit naamloos diepe kloven sluipt langzaam…
wil melker26 augustus 2014Lees meer >

Je blik breekt woorden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
je kijkt me aan maar je blik breekt woorden die je zeggen wilt je handen trachten scherven te vangen van wat kapot is gegaan ik kan je niet troosten jouw ogen zien een verte die onbereikbaar is we zijn gaan lopen steeds kruisen onze sporen in het zand later werd het hand in hand verdween langzaam de verte kwam jij weer terug…
wil melker24 augustus 2014Lees meer >

Onafscheidelijk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
ik speel met mijn pop de kop kapot het lijf zonder kapok zij voelt wie ik ben omdat zij mijn jeugd en leven heeft gekend is totaal versleten van alles weten heeft mij altijd gespaard nooit ben ik dat vergeten streel het gehavende lijf bij haar kon ik echt alles kwijt zij is nog dezelfde gebleven onafscheidelijk zijn wij vergroeid…
wil melker11 augustus 2014Lees meer >

Spelen met vlinders

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
jij hebt weer die hypnotiserende blik in je ogen lacht zacht met een klokkend geluid de melodie trekt aan in de spannende akkoorden van nog niet gezegde woorden lichtjes neurie je bij het sierlijke gaan van je handen die spelen met vlinders liefjes leg je ze neer spreidt tere vleugels en opent hun kleur in de ondergaande zon we…
wil melker8 augustus 2014Lees meer >

Narcistische zelfzucht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
zij dansen op hakken de hoge lach van leven in plezier haren opgestoken lichtjes aangeschoten de kopjes nog fier uitdagend en ondeugend charmant om aandacht vragend maar er worden vanavond geen rozen geplukt in narcistische zelfzucht de heren zijn het oogsten voorbij zien enkel zichzelf als prins aan het eind van de rij…
wil melker1 augustus 2014Lees meer >

Jouw lemmet schittert

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
jij bent vlijmscherp op de snede toch dartel je in de karteltjes van het uiteinde fileert flinterdun langs ongeschreven lijnen waar pijnen intens voelbaar zijn jouw lemmet schittert in het speels hanteren een stuk trancheren gaat je gemakkelijk af jij ligt als gegoten in mijn warme hand opent pas in snijden als lijden uitgesloten…

Aangelicht door eeuwigheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 438
waar wij in kleur het leven in balans houden ontstijgen gouden momenten onverwacht het bestaan als zwart en wit bij gelegenheden samengaan straalt soms de gloed van een stukje hemel ons tegemoet tussen diepe stilte en overdonderend applaus bloeit de saamhorigheid in wederzijds respect en trouw zij zijn niet weg maar aangelicht door…

Binnensluiten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Weet je nog die keren dat ik je haast smekend door gordijnen van tranen en natte haren aankeek en dat je je arm niet om mij heen sloeg hoe graag ik dat ook wou omdat ik je eerst vertellen zou van waar ik leef en dat ik dan uiteindelijk hortend en stotend mijn gevoelens beschreef? Zo wil ik je nou.…

De zuivere koers

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
ik heb alles uitgeplozen weggedaan in dozen wat niet van waarde was zaken waar ik ooit om heb gegeven die deel uit maakten van mijn leven zij bleken enkel franje versierselen van een andere tijd gekocht uit onbenulligheid ik kijk nu om me heen en nee ben niet alleen jij bent bij mij gebleven storm en rotsen getrotseerd de zuivere…

De sierlijke vormen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
ik schoon woorden polijst de zinnen maar poëzie puur zit van binnen heb glas geblazen fonkelend en transparant de sierlijke vormen verscherfden in mijn hand wilde schilderen als magisch realist met perspectief en sfeer sloeg ik de plank helemaal mis ben het wad ingelopen dook in het water vol leven kwam als herboren weer boven om…

Vonkten naar explosief

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 932
ik hoorde je woorden maar zag bloemen wiegen in zon en de zomerse wind jij liet in de lyriek van je voordracht alle beelden weer leven expressief door blik en gebaar in een warm omgeven indringend koos jij voor stilte in scenes vol emotionele momenten ik raakte je onverwacht aan wij vonkten naar explosief zonder woorden zijn wij…

De echte zon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
als ik naar onze wereld kijk lijkt alles wel gelijk zoals het groen van bomen en het huis wij voelen ons er thuis toch droom ik in jouw ogen meer kleuren dan er zijn streel je haren op het randje van gevoeligheid en pijn kus je lippen die naar zoete warme liefde smaken jij bent de echte zon in mijn heelal die andere beschijnt…

Het labyrint van inzicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
ik ben verblind door de glinstering van mijn glazen doolhof waar vroeger alles in sierlijk transparante vormen gerangschikt was spiegelen nu onzekerheid en vage angst mij overal tegemoet het spoor van scherven kan ik nog verbergen met onhandigheid maar de weg in het labyrint van inzicht ben ik al even kwijt heb de lichten getemperd…

Het schuifelt voort

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
waar is de moed gebleven om je als mens onder de mensen te begeven het schuifelt voort zonder op of om te kijken loerend naar het schermpje gelijken zelden vang ik nog een blik van kijk mij eens aan ik zie jou en hier ben ik samen zon en warmte delen in lichaamstaal de tekens spreken van blij zijn met elkaar in raken herinneringen…