Netgedichten over lightverse

Zomaar een versje Zonder treurnis of pret Met enkel wat woorden Die eigenlijk niets zeggen In zomaar wat zinnen Op regel gezet Zomaar verzonnen Op zomaar een dag Die door wat gedachten Nergens toe leidde Maar spontaan mij verblijdde Met zomaar een lach…

De mens de maat van alle dingen volgens Lina langer dan ik van nature neerkijkend op mij kort en dik. Maar als ze naast me zat leek ze haast even groot voelde ik me een paar wilde dat ze me aanbad tot ze opstond rechtop dan schaamde ik me rood.…

daar lig ik opgebaard, ben niet te zwaar een eikenhouten kist op zeven schragen kan onbekommerd mijn omhulsel dragen een laatste liefkozing als stil gebaar dan zal mijn zuster aan mijn zwager vragen: wie zijn dat daar, die vrouwen aan de baar? kijk die toch met dat opgestoken haar ze huilt alsof ze niets meer kan verdragen maar niemand kent…

Misschien is het ietwat platvloers, en ballet vind ik ook maar gehobbel, maar als ik die broek zie, die bobbel, dan word ik behoorlijk jaloers.…

'k Heb schilders in dienst op m'n werf. Ze schilderen schepen. (Met verf.) Het meest valt er nog te verdienen aan slagschepen van de marine. Vaak is er een verver die mee mag. Soms heeft-ie veel werk door een zeeslag. Gevarengeld kan-ie vergaren. Er wordt met gevaren gevaren. Wanneer hij bij 'n zeeslag een boot verft, dan wordt-ie als…

In mijn dromen ben je dichter dan waar ik op hoopte in het begin. Maar als de wereld mij gewekt heeft, zie ik het toch weer somber in.…

'k Zit aan 't namiddagstille strand wat oud en vadsig bij te komen. Daar nadert over 't rulle zand een wezen uit zeer stoute dromen. Een vlotte tred, een slank postuur, een strakke broek, zwart lange haren, een topje... ach mijn smeulend vuur laait op en komt niet tot bedaren. Vooral niet als met zwoele lach zij rechtstreeks naar me…

Gevangen voel ik mij, ik sta op springen. Waarom getroost ik mij zovele pijnen te midden van de muren, die zo schrijnen en laat ik mij hier in een dwangbuis wringen? Ik voel de wanden om me heen. Ze schijnen zo vastberaden, nu ze mij omringen. Ze lijken tot een soort sonnet te dwingen. Welja, hier heb je al de twee kwatrijnen. Slechts moeizaam…

m'n spiegelbeeld is gul met rake klappen: haren groeien niet meer overdadig rimpels in 't gelaat zijn ruim voorradig de broekriem heeft het punt bereikt van knappen waar is nou die godenzoon gebleven de tand des tijds blijft onvermurwbaar slopen en zal mij weldra tot een knieval nopen toch heb ik de moed niet opgegeven er dagen mooie feeën…

Een egel uit de stad Den Bosch die droeg haar stekels altijd los ze wapperden naar alle kant dus eigenlijk niets aan de hand ze woonde in een villawijk de tuin dat was haar koninkrijk door de bewoners rijk gezegend werd zij koninklijk bejegend ‘Mevrouw’ die zag zij heel erg vaak daarmee was iets niet in de haak haar stekels krulden heel…

Computer, "home-tutor" Met de config.sys was heel wat mis, en ook met de autoexec. bat. werd men heel gek. Zijn geheugen bleek niet te deugen. Met zijn bytes en bits was niet "alles kits. Dr Helpdesk´s diagnose hielp me niet uit den boze. Wegens binaire frustratie vroeg ik compensatie. Wij leden onder Default gedonder. BIOS draaide…

Je bent zo goed, niet te evenaren ben je en het staat buiten kijf mooie kop, sterk karakter, lekker lijf en ogen om oneindig in te staren Jij bent mijn allerliefste de meest begeerlijke man die op deze aardkloot in het wild los loopt en groot is mijn verlangen, ontwaakt is het beest Ik wil je niet temmen want het is juist de oerdrang…

Een nozem in Den Haag droeg een opgetrokken kraag zijn haar zat vol vet en at een patatje met want dat lustte hij heel graag.…