6751 resultaten.
Nederland
snelsonnet
3.3 met 3 stemmen
836 Bij Onderwijs is er van alles mis,
Defensie heeft tekorten aan munitie,
De Zorg is een probleem en ook Justitie,
Noem mij hier nou eens iets waar niks mee is.
Er zijn hier heus wel zaken om te huilen,
Toch zou ik nooit van landje willen ruilen.…
Strop voor de stroper
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
1.044 Het zou het lot van allen moeten zijn
Terechtgesteld, doorboord door hoorn of tand
Verpletterd door een kwade olifant
En leeuwen malen je tenslotte fijn
Het welverdiende lot voor elke stroper
En trouwens ook voor handelaar en koper…
Amsterdamse grachten en het milieu!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
628 De Amsterdamse grachten
worden zo groen als gras maar kan zijn
weg met de autogebruikers, parkeerders
weg met de alcoholisten, de ‘blowisten’
weg met de seks-werkers en gebruikers
de Amsterdamse grachten
worden zo schoon als schoon maar kan zijn
flanerend met je liefje, je moeder of kind
fantaserend over nu, vroeger of later
feestend…
Gewichtige Geert
snelsonnet
3.0 met 2 stemmen
645 We moeten helder zijn. Er is een grens.
Er komt hier veel te veel te snel naar binnen.
De hoogste tijd om te gaan herbezinnen.
Kom op, stop deze dreigende tendens.
Die pondjes gaan eraf, het wordt een hinder.
Ik vast maar mee want het moet minder minder.…
Niks aan de hand
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
571 Al zult u bij het zien van pitbulls schrikken,
Nog nooit heeft Ramses iemand iets misdaan.
Met Ramses is het altijd goed gegaan,
Want Ramses is geleerd om zich te schikken.
En is ie toch een keer recalcitrant,
Eén aai en er is niks meer aan de hand.…
Lak aan corona
snelsonnet
2.9 met 7 stemmen
786 Soms leeft een mens alleen voor eigen lol.
Als dit soort volk met honderd in een zaal is,
dan denkt men ook nog dat men heel sociaal is.
De hoofden stromen leeg, de glazen vol.
Natuurlijk wordt hier straks iets aan gedaan.
Het wordt gezellig druk bij Pieter Baan.…
Ben ik bang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 De vreemde mensen die ik ben,
zijn het zelden met me eens,
omdat ik anders denk.
De een wil steeds beter worden.
De ander wil blijven wie ik ben.
De een wil almaar verder reizen.
De ander moet terug naar huis.
De een wil gedichten schrijven,
die de ander al gelezen heeft.
Een en ander zijn mijn oude vijanden.
Wanneer ze mijn vrienden worden…
Gerrit krol(brug)
snelsonnet
4.5 met 12 stemmen
595 De Gerrit Krolbrug is weer stukgevaren,
Het loopt daar regelmatig uit de hand.
Wellicht houdt dat met zijn postuur verband,
Wat ik nu even nader zal verklaren.
Want Gerrit was maar liefst twee meter één,
Bij leven al kon niemand om hem heen.…
Rots
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
570 Ik ben een rots in de branding van de zon
Ik ben een rots in de woeste golven van de zee
Ik ben een rots met een stenen mantel om me heen voor tegen de pijn
Toch kan ik niet de rots zijn die ik wil zijn…
Oeps!
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
745 Ik wist niet wat ik zag, daar in de lobby
Mijn god, dat was me pas een vissenkom
Een beeld dat bij mij insloeg als een bom
Want ja, aquaria zijn echt mijn hobby
Gefascineerd betastte ik het glas
Wat achteraf niet echt verstandig was…
Lucht je hart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
573 Vergeet niet je hart soms eens te luchten
Het helpt je niet ervoor te vluchten…
Vredesweek contra Oorlogsjaren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Vredesweek, de zoveelste
ik hoor het en voel me direct zo week
want ik ben van de daden
niet van de woorden
zeker geen mooie woorden
of zalvende in religies
dat neigt naar vredeswedlopen
wie heeft de mooiste woorden
wie kan het, het mooiste vertellen
ach het is maar een week, ben ik week
dan donderen, denderen de oorlogen weer door
met een…
Hard Leers
snelsonnet
3.8 met 10 stemmen
838 “Cecilia, my dearest, moet je horen;
Europa is nu echt te tolerant!
Neem ons als voorbeeld,” zei Gerd Leers pedant
en blies daarbij nog hoger van de toren.
Ons land is echt een beetje ‘speciaal’;
Geen hoogvliegers, maar wel een hoop kabaal.…
een leven lang
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.182 de donkere kamer
is een bekende
zelfs het nachtlampje
mag niet branden
dat anders
de nodige veiligheid biedt
voor het slapen gaan
niet als het hoofdje
barst van de pijn
het lijfje
geen kant op kan
alleen liggen
een optie is
ieder streepje licht
als een zonnesteek voelt
ieder geluidje
een hamerslag
misselijk…
poelifinario
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
549 De prijs voor`t beste cabaret,
wordt jaarlijks weg gegeven.
Bepaald door de instanties,
die er van moeten leven.
Het hedendaagse cabaret
met sex en pis en schijt.
We lachen ons te barsten
maar zijn de humor kwijt.
De naam Poelifinario
die men het prijsje gaf.
Als Toon het nu zou horen ,
draaide hij om in`t graf…
BEATRIX D’R 85STE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
564 Overmorgen de 31ste gaat ze
Haar 85ste levensjaar in
Onze oud Koningin
Hare Majesteit
Koningin Beatrix
Ze gaf het Koningschap
Weer koninklijke ballen
En bang was ze geenszins
Zeker ook niet voor Amsterdam
Koningin Beatrix
Trouwen in 1966 zou ze
In die stad, de hoofdstad
En met de man
Die zij verkoos, lief had en heeft
Prins Claus…
lulletje poetin
snelsonnet
4.1 met 16 stemmen
1.048 Tsaar Iwan is zijn allergrootste Held
En Stalin is een goede nummer 2
Hun massamoorden stemmen hem tevree
Hij kickt op bloed, op macht en ook op geld
Zijn dinges zit zo nu en dan beklemd,
dan staat hij in het Kremlin in zijn hemd…
LAIS CCXXXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 LAIS is stil, haar klank is visueel:
het hoort haar met de snelheid van het licht.
Het ziet haar in de klank van het geheel.
De vingers typen haar, zij wordt gedicht.
In tijdloosheid maakt het haar speels en licht.
Als het haar voelt, raakt de tong aan kleuren,
en ’t schrijft haar neer in bloesemgeuren.
Het is haar lijf, zintuiglijk één met haar…
LAIS CCXXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Niets. Het schrijft haar weg in de geschriften.
Geen pen met inkt krast door het perkament.
Zo’n scherm is een kleed om op te lichten.
Het typt het uit: is het zo’n nare vent?
‘Het lijf had lust’: is dat zijn testament?
Lyriek is nooit wat er geschreven staat.
LAIS is vrij zodra zij het verlaat.
Hebben kan hier niet, dus wil het geven.
Het telt…
LAIS CCLXXXIV
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Het is haar het, van nietigheid heelal,
der stelsels sluier vliedend van het nu:
het is het, een niets en van niets het al.
De tijd is teken slechts, een residu,
want eeuwigheid is nu, niet continu.
Waarheid omarmt het als een warm gebeuren.
Schoonheid zweet en danst in zang en geuren.
Het is haar poort, van vrede het gebaar,
het is de code…
LAIS CCLXXXIII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 Een volte van eenvoud keert zich in haar.
Het licht verschuift, stralen dagen het uit.
Donkere tranen parelen gevaar
en schaduw glijdt dreigend af van haar huid.
Het git wordt wit, de kleuren breken uit,
hun weelde laait op lippen, vlammenzucht.
Handen doorwoelen een witte wolkenlucht,
de lijven wentelen van zij op zij.
De zang komt los, het…
LAIS CCLXXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Het is als ruimte buiten elk bereik.
Het is een vallen vallend zwart in zwart.
Het was gebaar, het smelt als sneeuw tot slijk.
Het is een woord dat niets tot lid verhardt.
Het wordt gezegd, gedicht: een het is hard.
Het wordt gebruikt als stoplap van bestaan.
Het regent, het gaat, het wordt niet gedaan.
Het zocht begin dat nooit begonnen was.…
LAIS CCXXIX
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Het wil schoonheid schoonheid laten raken
wimpers zien langs lippen glijden, het oog
stormstil, het lichaam zee, de ziel een baken:
beweging wil bereiken dit betoog.
Zij is moment waarin het nu bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
stroom die zich in de stroom vanzelf herkent,
parel in het wak van het verlangen,
geheim dat met een…
LAIS CCLXXVII
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
493 Badplaatspromenade, noorderwind. Schril
als de meeuwen krijst haar stem. Nijd brandt
haar zuur in de slokdarm. Het slikt haar wil
die met naaldhakken klakt. Het nijpt op zand
dat stuift uit de hand. De tijd is een wand
met tongen aan de andere kant. Niets
gaat nog open, dit licht is van kant. Iets
heeft de schoonheid als van papier verbrand.…
LAIS CCLXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 'Dag jij', zegt het en het kust de parel
in de leugen die zich sluit. Het draait om
en om de eigen droom, een opstand, rel,
een vlechtpartij, het voelt zich heerlijk dom
en slecht want dit gaat naast de waarheid om.
Die ochtend dan. Zij blijkt ook echt te bestaan,
haar lach is goud, de zon blijft er in staan.
Er is de nevel van haar zijden kleed…
LAIS CCLXXV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Als de dag sterft, in de klem van de nacht,
zal het als een ster verschijnen, minnaar
van haar al. Rood kleurt het haar wangen, zacht.
Het licht is jurk, glijdende zijde daar
waar haar oker zich onthult: huid, gebaar
van haar, één glimp ervan geeft het bescheid.
Het laat zich door haar leden leiden, scheidt
hemel van aarde, water van hel…
LAIS CCLXXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Er is geen god die slechts voor ons bestaat.
Er zijn geen wetten die ons leiden kunnen.
Er is geen vijand, geen duivel die ons haat.
Er zijn geen woorden die ons redden kunnen.
Er is leed dat wij met wrok verdunnen.
Er is nijd die nijpt in onze billen.
Er is weelde die wij blind verspillen.
Er is de schoonheid in de lelijkheid.
Er is een zucht…
LAIS CCLXXIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 De steen der wijzen is een dode klomp.
Een hart van goud dat sterft, wordt weer orgaan
dat in het lichaam klokt, slokt, blind en lomp.
De hemel is een dunne laag bestaan
in ’t leeg heelal dat ons is aangedaan.
De groene nijd bevrijdt met nijpend zuur
de winst uit onze lijven en elk uur
verschrijft men vast tot data in metaal.
De mens verkoopt…
LAIS CCLXXII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 In de droom van de daden, de wilde
stroom van het echte, waren de dagen
nog vol zon en velden. Die verkilden
onder de wet van strakke wil, jagend
naar de hoogste winst, het nu verdagend
tot ooit, een hier of daar of dan maar nooit.
’t Verleden dat zichzelf nu droomt was ooit
daad die het vlak van nood en wet doorbrak.
De schim die nu met verlangen…
LAIS CCLXXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 In het verdroogde oord van dit bestaan
horen mensen hun naam, en ze steken
een licht aan, jaren nog van hen vandaan:
gekromde stralen geven letter-bleke
schijn van wat nu handig wordt ontweken.
Die ster blijft staan, als eindelijk eens iets
echts in dit onwezenlijk verhaal. "Past
jouw hand niet in de handschoen van dat niets?".
"Is dit dan hoe…